Κεντροαριστερά: 58 πλην 35 πόσο;

12
3

Πολύ κουβέντα γίνεται τον τελευταίο καιρό για την Κεντροαριστερά. Λογικό, μιας και ο συγκεκριμένος πολιτικός χώρος απώλεσε τον κυρίαρχο ρόλο που είχε στην πολιτική μας ζωή μετά την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ. Το κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο ηγεμόνας του χώρου για περισσότερες από τρείς δεκαετίες. Τώρα το ερώτημα είναι ποιο θα είναι το νέο ΠΑΣΟΚ. Το σχήμα, δηλαδή, που θα εκτείνεται από τις παρυφές της Νέας Δημοκρατίας μέχρι την Κομμουνιστική Αριστερά.

Μα υπάρχει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι δεδομένο πως η μείωση της δύναμης του ΠΑΣΟΚ συνδυάστηκε εκλογικά με την εκτόξευση του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος διεκδικεί και τη διακυβέρνηση της χώρας, όπως εδώ και καιρό λέει ο Αλέξης Τσίπρας. Ωστόσο, λίγο η σύγκρουση διαφορετικών στρατηγικών εντός, λίγο οι φιλοξενία προσώπων με πρακτικές που δεν ταιριάζουν στην πολιτική ηθική της Αριστεράς, φαίνεται οι αντικειμενικές συνθήκες να επιτρέπουν την ύπαρξη ενός Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, μιας παράταξης της Κεντροαριστεράς.

Τι γίνεται, όμως, στην πράξη; Ποιο είναι σήμερα το σκηνικό; Υπάρχει το -μικρό πλέον – ΠΑΣΟΚ, η ΔΗΜΑΡ, διάφορα σχήματα και πρόσωπα και η κίνηση των «58» που, ερχόμενη, ταρακούνησε τα νερά.

Έκτοτε, γίνονται πολλές συζητήσεις, συνεχείς αντιπαραθέσεις οι οποίες δείχνουν και τις παθογένειες του ιδεολογικοπολιτικού αυτού χώρου.

Ο ένας θέλει τη νέα παράταξη λίγο πιο Δεξιά, ο άλλος λίγο πιο Αριστερά κλπ.

Με βάση τη σημερινή πολιτική πραγματικότητα και τις ανάγκες της χώρας, μια Κεντροαριστερά παράταξη θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης. Πώς, όμως, πρέπει να είναι;
Μεγάλη και πολυσυλλεκτική, συσπειρώνοντας το όντως αξιόλογο ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει.
Ενιαία και πολυφωνική, συγκινώντας πολίτες που σήμερα ψάχνονται.

Ευρωπαϊκή και Ριζοσπαστική, ανανεώνοντας την ευρωπαϊκή στρατηγική εν όψει και Ευρωεκλογών.

Μεταρρυθμιστική και Λαϊκή ταυτόχρονα, διαμορφώνοντας μία ισχυρή βάση υποστήριξης των αλλαγών που χρειάζεται η χώρα.
Και προφανώς, στην Ελλάδα της κρίσης, Αριστερόστροφη ώστε να διεμβολίσει τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτά είναι τα θέματα ουσίας που καλούνται να αντιμετωπίσουν σύντομα όσοι εμπλέκονται στο εγχείρημα. Αν εξελιχθεί σε μια διαδικασία όπου ο κάθε στεγασμένος ή άστεγος παράγοντας θα βολευτεί ή θα ξεπλύνει πολιτικές αμαρτίες κι ακόμη χειρότερα αν επικεντρωθούν -όπως διαβάζω τελευταία- στο πώς θα βρουν αρχηγό 35άρη καλύτερα ας το αφήσουν γι αργότερα…

12 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Πολύ ωραίοι και σοβαροί οι προβληματισμοί σου.. Ιδίως η τελευταία φράση σου.
    Τα υλικά (πρόσωπα) όμως, με τα οποία επιχειρείται η συγκρότηση της κεντροαριστεράς, δεν είναι καλά, είναι ληγμένα και φυσικό είναι ο κόσμος να τα απορρίψει.
    Μα θα πεί κάποιος και που θα βρούμε άμεσα τους καινούργιους ?
    Δεν χρειάζονται όμως πολλοί, ΕΝΑΣ μόνο , ο namper one , αυτός που θα έχει την
    θεία λάμψη , ο από τη φύση προικισμένος, ο έχων το χάρισμα του ηγέτη, ελεύθερος παθών
    πολιτικών του παρελθόντος, που θα σπάσει τις άτιμες τις αλυσίδες και θα παίξει το κεφάλι του κορώνα γράμματα. Τότε ελπίζω θα αλλάξει ότι κάτι μπορεί να γίνει.
    Με εκτίμηση. Γειάσου Ομορφη.
    το πολιτικό, κατεστημένο.

  2. αντριάνα,
    ρεαλιστικό και δίκαιο είναι η αριστερά να αναπληρώσει τον πολιτικό χώρο που υφάπαρξε ο αντρέας τη δεκαετία του ’80. οι συνθήκες σήμερα είναι τέτοιες που είναι επιτακτική ανάγκη να τεθεί σε νέες βάσεις η κοινωνία, η οικονομία και ο πολιτικός κόσμος και, αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο από ανθρώπους που δεν είχαν συμμετοχή στη νομή της εξουσίας,
    για τις ζυμώσεις που γίνονται στην «κεντροαριστερά» έχει ευθύνη ο συριζα, γιατί προκειμένου να μείνει ζωντανός πολιτικά, φλέρταρε έντονα με το μπαχαλακισμό. απομένει να αποδείξει και εμπεδώσει πως είναι μία δύναμη εξουσίας με προοπτική αναγέννησης της χώρας.
    όσον αφορά όλους αυτούς – όπως σωστά κρίνεις- οι ενέργειές τους έχουν τακτικό χαρακτήρα με σκοπό την εκλογική τους επιβίωση και την αποτροπή της αριστεράς να πάρει την εξουσία.
    58-35=23, αντριάνα

  3. Η δημιουργία ενός νέου, ευρύ πολιτικού φορέα ανάμεσα στη Ν.Δ και στο ΣΥΡΙΖΑ, είναι αναγκαία προκειμένου να αναδιαταχθεί το πολιτικό σκηνικό και να υπάρξει μια διέξοδος στο πολιτικό αδιέξοδο που φαίνεται να διαμορφώνεται στη χώρα αλλά και προκειμένου να υπάρξει απομείωση του σκηνικού πολιτικής έντασης και πόλωσης το οποίο και διαχέεται σε ολάκερη την Ελληνική κοινωνία και δύναται να λειτουργήσει ως θρυαλλίδα ανεξέλεγκτων καταστάσεων .

    Όπως σωστά έχει επισημανθεί έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε στο κάθετο σύστημα. Δηλαδή πολιτικός φορέας στο εποικοδόμημα σε αντιστοίχηση με συγκεκριμένες κοινωνικές δυνάμεις (τάξεις και στρώματα).Ο Πολιτικός χώρος του Κέντρου διαχρονικά ταυτίστηκε με συγκεκριμένα πρότυπα και στερεότυπα , συμπιεζόμενος δε κινήθηκε προς τα αριστερά και προς τα δεξιά υπό το βάρος των συγκυριών.

    Αυτό όμως το οποίο αποτελεί πραγματικότητα είναι η ανυπαρξία ιδεολογικών διαφορών μεταξύ των κομμάτων αλλά και των πολιτικών χώρων. Παρά το γεγονός ότι κατά καιρούς γινόμαστε μάρτυρες εξαγγελιών περί ανασυγκρότησης της χώρας και της κοινωνίας μας στην βάση συγκεκριμένων ιδεολογιών και προγραμματων , περί εκσυγχρονισμού του κράτους, ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας και εκδημοκρατικοποίησης του, θεσμικής ανασυγκρότησης του πολιτικού μας συστήματος Εν ριπή οφθαλμού όλα αυτά τα μεγαλόσχημα λόγια μετατρέπονται σε λαϊκισμούς και τούτο γιατί το νέο δεν παράγεται απο ανακυκλώσιμα υλικά του χτες και δη φθαρμένα. Ο Φατριασμός , το δομικό στοιχείο της καχεκτικότητας του πολιτικού μας συστήματος πλέον έχει διαποτίσει κάθε πολιτικό φορέα κάθε πολιτικό σχήμα

    Με βάση τη σημερινή πολιτική πραγματικότητα και τις ανάγκες της χώρας απαιτείται μια Κεντροαριστερά παράταξη η οποία και θα επιβάλλει με τρόπο εμφατικό την αναγκαιότητα της Εθνικής στρατηγικής. Μια στρατηγικής που θα βασίζεται στο τρίπτυχο Ισχυρό Εθνος- Αξιόπιστο Ισχυρό Κράτος- Εθνικό σχέδιο. Μια Εθνική ενότητα σφυρηλατημένη στην απόσπαση της κοινωνικής συναίνεσης με την πειθώ και στην βάση του Δημοκρατικού πατριωτισμού.

    Το βασικό δομικό πρόβληαμ των σύγχρονων δυτικών δημοκρατιών είναι η συγκέντρωση χρήματος και ισχύος στα χέρια κατεστημένων ελίτ . Μια σειρά απο κρίσιμα προβλήματα όπως η διογκούμενη φτωχοποίηση ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων, η αυξανόμενη κοινωνική περιθωριοποίηση και τα σοβαρά προβλήματα τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης αλλά και του καπιταλιστικού συστήματος απαιτούν απαντήσεις που ξεφεύγουν από τα όρια του κάθε πολιτικού κόμματος. Το διακύβευμα κατά συνέπεια ξεπερνά τα εκλογικά ποσοστά , την εκλογική πρωτιά.

  4. 58 κατασκευαστές πλυντηρίου…/
    για διαπλοκή και διαφθορά,/
    του ιδρύματος simiti τα ορφανά,/
    «αέρα» σοσιαλιστές Κολωνακίου….//

    στις δάφνες τους ποτέ δεν αναπαύονται,/
    καθήκον και συμφέρον… σαν καλεί,/
    απ’ την ανάποδη γνωστοί και τη καλή,/
    καρέκλα και μισθό πάντα θ’ οσμίζονται.//

    μηδενικά με αρετές δημαγωγίας,/
    πρόθυμοι των ισχυρών πελάτες,/
    πρώην σταλινικοί, νυν δημοκράτες,/
    δεν κάνουν διακρίσεις εξουσίας.//

    μυαλά ανοιχτά σε κάθε νεύμα,/
    πατρίδες και ιδέες τις πουλάνε,/
    τη καλοπέραση μονάχα αγαπάνε,/
    το πιάσανε της αγοράς το πνεύμα.//

  5. Δεν καταλαβαίνω σε τι διαφέρει το κεντροαριστερό κόμμα που περιγράφετε από το ΣΥΡΙΖΑ; Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια μεγάλη και πολυσυλλεκτική παράταξη, ενιαία και πολυφωνική, Ευρωπαϊκή και Ριζοσπαστική (όχι και πολύ ριζοσπαστική, αλλά έχει και το ριζοσπαστικό κομμάτι μέσα στην πολυσυλλεκτικότητα). Ελπίζει κανείς ότι θα έιναι και μεταρρυθμιστική (μια πιθανή διακυβέρνηση θα μας απαντήσει). Λαϊκή είναι σίγουρα, και, προς το παρόν, και Αριστερόστροφη.

    Κατα τη γνώμη μου, έχετε την Κεντροαριστερά που θέλετε, απλά δεν τη βλέπετε.

  6. Αγαπητε Νίκο ο Συριζα ειναι η κεντροαριστερα που , πιθανα, ονειρευσαι εσυ αλλα οχι εμεις οι υπολοιποι. Για μενα ο Συριζα πηρε μια αποφαση να δεχτεί στους κολπους του οτι πια αναχρονιστικο υπηρχε στο Πασοκ. Πιιστευεις οτι με τον Παντζα τον Ριζο και τον Μητροπουλο θα αλλαξει η χωρα ?

  7. Οπια αριστερά θέληση να επιβίωση ως μια ενότητα θα πρέπει να συμφωνήσουν με αληθινή σοσιαλιστική ιδεολογία με μια συμβατική δικαια συνεργασία ώστε να καθορίσουν κανόνες σταθερότητας για το κεφαλαιο να επένδυση ασφαλίζοντας κέρδος, εξασφαλίζοντας με διεθνή εργασιακά δικαιώματα σε περίοδο χρόνου k προγράμματος καλυτέρευσης του εργαζομενου.
    Αυτό ζούμε σήμερα σε αυτό τον πλανήτη. δεν θέλω να ακούγομαι σαν τον γεωργιάδη αλλα αυτή είναι η πραγματικότητα όσο k αν πονάει.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here