Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012Με αφορμή το πόρισμα του οικονομικού εισαγγελέα Πεπόνη για το ρόλο των στατιστικών αρχών, φούντωσε ξανά η συζήτηση γύρω από τις ευθύνες της κυβέρνησης Παπανδρέου σ’ ότι αφορά το Μνημόνιο. Το ερώτημα που απασχολεί είναι αν το Μνημόνιο ήταν μονόδρομος, όπως ισχυριζόταν ο πρώην πρωθυπουργός και οι περισσότεροι υπουργοί του, ή αν σκοπίμως οδηγηθήκαμε εκεί και αφού προηγουμένως είχαν πειραχτεί τα στοιχεία για το έλλειμμα, προκειμένου να πειστεί η κοινωνία για το αναπόφευκτο της δανειακής σύμβασης.
Κάποιοι είναι βέβαιοι ότι ο Παπανδρέου ενήργησε δολίως και έβαλε τη χώρα στην περιπέτεια του Μνημονίου γιατί εξυπηρετούσε συμφέροντα, εγχώρια, ξένα, ίσως και οικογενειακά. Μέχρι να αποδειχθεί αυτό πέραν πάσης αμφιβολίας ας περιοριστούμε στις πολιτικές ευθύνες του Γ.Παπανδρέου.
- Καθυστέρησε να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της κρίσης. Δέσμιος της γραμμής «λεφτά υπάρχουν», η γενέθλια πράξη της κυβέρνησής του ήταν η χορήγηση της πρώτης δόσης του επιδόματος αλληλεγγύης με το σκεπτικό ότι «το είχαμε υποσχεθεί». Άλλη δόση δε δόθηκε, ωστόσο αυτή η κίνηση έπεισε και τους πιο επιεικείς εκ των εταίρων μας ότι η διοίκηση Παπανδρέου «ήταν αλλού» .
- Χρειάστηκε οκτώ μήνες για να στελεχώσει κρίσιμους κόμβους της κρατικής μηχανής [γενικοί γραμματείς υπουργείων, επικεφαλής νοσοκομείων, διοικητής του ΙΚΑ κλπ]. Η ξεχαρβαλωμένη δημόσια διοίκηση αφέθηκε χωρίς μπούσουλα.
- Δεν είχε σχέδιο έκτακτης ανάγκης. Το πρώτο διάστημα δεν πήρε κανένα μέτρο δημοσιονομικής εξυγίανσης, με αποτέλεσμα η κρίση να απλωθεί παντού.
- Δαιμονοποίησε το Δ.Ν.Τ, λέγοντας ότι όπου επενέβη προκάλεσε τεράστιες ζημιές στην οικονομία, συρρίκνωσε τα εισοδήματα και ξεθεμελίωσε τα συστήματα πρόνοιας. Αυτά τα επιχειρήματα διακινούσε, ακόμη και την περίοδο που συζητούσε μυστικά με τον Ντομινίκ Στρος Καν, ενώ ορισμένοι από το περιβάλλον του συνέχιζαν να επιτίθενται στο Δ.Ν.Τ αν και την ίδια ώρα συνομιλούσαν με τους εκπροσώπους του.
- Δήλωνε ότι το Μνημόνιο ήταν μια αναγκαστική επιλογή και «έξω από τη σοσιαλιστική φυσιογνωμία μας» κι ας το είχε υπογράψει, κι ας έλεγε λίγες μέρες αργότερα στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος του ότι «οι περισσότερες πολιτικές που υπάρχουν στο Μνημόνιο, περιλαμβάνονται και στο προεκλογικό πρόγραμμα μας»!
- Επέλεξε ένα χαλαρό στιλ διοίκησης στο όνομα της διαβούλευσης και του πλουραλισμού. Η κυβέρνησή του παρουσίαζε εικόνα «παιδικής χαράς» κι αυτός εκφωνούσε λόγους για την πράσινη ανάπτυξη. «Αφήνω όλα τα λουλούδια ν’ ανθήσουν» απαντούσε σε κείνους που τον πίεζαν να παρέμβει και να βάλει τάξη στο σκορποχώρι που καταχρηστικά αποκαλούνταν υπουργικό συμβούλιο.
- Αντί να συγκροτήσει μια ομάδα μάχης με στελέχη κύρους εντός και εκτός της χώρας, προτίμησε να εμπιστευθεί κρίσιμα πόστα σε ανθρώπους περιορισμένων δυνατοτήτων. Σκιτζήδες έκαναν το «αγροτικό» τους, παίζοντας με τις τύχες του ελληνικού λαού. Το κριτήριο για το διορισμό τους ήταν το «πλούσιο βιογραφικό». Ήταν αδιάφορο αν είχαν δοκιμαστεί ξανά σε τέτοιες συνθήκες, ήταν αδιάφορο αν είχαν έστω και ένα ένσημο απασχόλησης. Το καλό βιογραφικό και η υπακοή στον αρχηγό μετρούσαν περισσότερο από την εμπειρία, την τεχνοκρατική επάρκεια, τη διαπραγματευτική ικανότητα.
- Προχώρησε στο οριζόντιο κούρεμα μισθών, συντάξεων και επιδομάτων [στο μοναδικό πεδίο όπου είχε σημαντικές επιδόσεις η κυβέρνησή του], γιατί απέτυχε πλήρως να ελέγξει τη φοροδιαφυγή, τη φοροκλοπή και την εισφοροαποφυγή. Την περίοδο 2010-2011 είχαμε τη βιαιότερη αναδιανομή εισοδήματος εις βάρος των λαϊκών τάξεων κι αυτός αναζητούσε τον τέταρτο δρόμο προς το σοσιαλισμό!
Ο Σφύριζε αμέριμνος όταν ο ένας υπουργός του αγωνιζόταν να προωθήσει τα μέτρα που είχαν ψηφιστεί και ο άλλος υπονόμευε αυτή την πολιτική επικαλούμενος την προστασία των λαικών τάξεων.
Ο κατάλογος των πολιτικών λαθών είναι μακρύς. Αρκεί πάντως για να καταδικαστεί πολιτικά η διετία 2009-2011. Η αναζήτηση ποινικών ευθυνών είναι μια άλλη υπόθεση.









Ιανουαρίου 23, 2012 στις 10:02 μμ
Είναι ολοφάνερο ότι το σύστημα ξεκίνησε την προστασία του παπανδρέου απ τις ποινικες του ευθύνες.
Εσωκομματικός πόλεμος και συμφέροντα αλληλοσυγκρούονται αφού η χώρα έχει παραδοθεί στη χούντα. Αν υπήρχε δικαιοσύνη και όχι κύρωση της κατεστημένης αδικίας θα είχαν πάει ΠΟΛΛΟΙ από σας στη φυλακή Κύριε Παππά (όχι ότι έχω ελπίδες να δημοσιευτεί ως συνήθως). Και εσείς είστε το σύστημα. Εσείς προσωπικά ένα μικρό μέρος.
Σήμερα πάντως ο Κύριος Καρελιάς γράφει περίπου τα ίδια με σας και με τον Κύριο Καμπουράκη. Έχει πολιτικές ευθύνες αλλά όχι και ποινικές….αυτό έλειπε δα.
Τις πολιτικές ευθύνες εκ των υστέρων όλοι σας τις αντιλαμβάνεστε. Τις ποινικές τις καταλαβαίνετε μόνο στους καυμένους που διαμαρτύρονται και σ αυτούς που κλέβουν ένα κομμάτι ψωμί….
Ιανουαρίου 23, 2012 στις 11:16 μμ
Κύρις Ζαχαριάδη, τοποθετείτε το ζήτημα στη μόνη στη Δημοκρατία βάση, αυτή της Ηθικής.
Το ότι οι δημοσιογράφοι κτλ. δεν το θέτουν σε αυτή τη βάση προσέγγισης είναι σύμπτωμα του ότι η Ελλάδα δεν έχει Δημοκρατία.
Απλά, έχει τη φαυλότητα ως πρότυπο Δημοκρατίας.
Ιανουαρίου 24, 2012 στις 9:41 πμ
Να σας θυμίσω κ.Ζαχαριάδη τι έγινε το 1989. Παρέπεμψαν τον Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο με ελάχιστα στοιχεία, τον κατέστησαν συμπαθή, αν και είχε ευθύνη για το σκάνδαλο Κοσκωτά, μεταμφιέστηκε σε θύμα, το ΠΑΣΟΚ συσπειρώθηκε, κράτησε υψηλά ποσοστά και ύστερα από τρία χρόνια επανήλθε στην εξουσία μαζί με τον εσμό των απίθανων τύπων [χαρτορίχτρες, ξεματιάστρες, καφετζούδες, διασκεδαστές], ζήσαμε την ιλαροτραγωδία του Ωνασείου [1995-96]. Θα μου πείτε ότι η ιστορία επαναλάμβάνεται σαν φάρσα; Σύμφωνοι. Ωστόσο έχουμε την πολυτέλεια να περάσουμε άλλη μία φάρσα; Η θέση μου είναι σαφής: Δεν συμφωνώ με την άποψη που αποδίδεται στον Κωνσταντίνο Καραμανλή ότι τους πρώην πρωθυπουργούς τους στέλνεις στο σπίτι τους. Τους στέλνεις και στο Ειδικό Δικαστήριο, εφόσον υπάρχουν στοιχεία. Διαφορετικά μια τέτοιου τύπου κίνηση είναι ευάλωτη στην υποψία της πολιτικής σκοπιμότητας.
Ιανουαρίου 24, 2012 στις 5:26 μμ
συμφωνώ μαζί σας. Απλά ο πρωθυπουργός θα έπρεπε ΠΡΩΤΟΣ απ όλους τους έλληνες να δέχεται το νόμο και τις όποιες διαδικασίες. Δεν είναι δυνατόν να αισθάνονται (πολλές περιπτώσεις γνωστές στο παρελθόν) προσβεβλημένοι όταν καλούνται για μάρτυρες και μόνο σε υποθέσεις στις οποίες υπάρχουν ενδείξεις για ποινικές ευθύνες υπουργών…ποσω δε μάλλον πρωθυπουργών…
Αν λοιπόν εσείς νομίζετε ότι γνωρίζετε τόσο καλά το περιεχόμενο της δικογραφίας και έχετε τις νομικές γνώσεις να αποφασίσετε σχετικά, τότε σας ζητάω συγνώμη. Ειδάλλως νομίζω ότι η δημοκρατία έχει προβλέψει τις διαδικασίες. Αφήστε να κριθούν όπως το ορίζουν αυτές. Και τελικά καλό είναι να μην κρυβόμαστε. Δεν είναι τυχαία τα άρθρα των συναδέλφων σας στο πρόταγκον και η τοποθέτηση Λοβέρδου : υπάρχει σχέδιο πίσω απ όλα…
Ιανουαρίου 24, 2012 στις 9:10 μμ
ΝΑ υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία; Και ποιοι είναι αυτοί που θα εκτιμήσουν ότι πράγματι τα στοιχεία είναι αδιάσειστα και οδηγούν στο ειδικό δικαστήριο; Οι βουλευτές; Αμ δε! Ο άλλος απείλησε ότι αν παραπεμφθεί ο Παπανδρέου θα γίνει μακελειό! Χωρίς να ξέρει αν υπάρχουν ή όχι στοιχεία. Είναι και συνταγματολόγος!!! .Οι δικαστές ; Μόνο που τόλμησαν να στείλουν στη βουλή το φάκελο ο Υπουργός δικαιοσύνης ζήτησε την αντικατάσταση τους. Δυστυχώς η απόδοση πολιτικών ευθυνών δεν αρκεί και δεν ικανοποιεί πλέον το λαό! Και μπροστά στα όσα έκανε ο υιός Παπανδρέου το σκάνδαλο Κοσκωτά φαντάζει σαν απλό πταίσμα
Ιανουαρίου 28, 2012 στις 2:59 πμ
ΣΕ ΑΥΤΟ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΕ, κύριε Παπά. Όχι, «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε»
Ο/Η Αλέξανδρος Ζαχαριάδης λέει:
«Αν υπήρχε δικαιοσύνη και όχι κύρωση της κατεστημένης αδικίας θα είχαν πάει ΠΟΛΛΟΙ από σας στη ΦΥΛΑΚΗ Κύριε Παππά (όχι ότι έχω ελπίδες να δημοσιευτεί ως συνήθως)»
Και, κ. Παπά, για να είστε φερέγγυος, μπορείτε να μας παραπέμψετε στα άρθρα σας εκείνης της περιόδου, σας παρακαλώ;
Ιανουαρίου 23, 2012 στις 10:13 μμ
συμφωνω απολυτα με το αρθρο.Λεει τα πραγματα με το ονομα τους ψυχραιμα και χωρις υπερβολες.παρα πολυ σωστη εκτιμηση των πραγματων. μια ενσταση μονο. Μηπως αυτα επρεπε να γραφουν πιο γρηγορα να προλαβουμε το κακο΄,
Ιανουαρίου 23, 2012 στις 10:57 μμ
Δεν είπατε το κυριότερο. Ότι πήγαινε έξω και μιλούσε για τα ελαττώματά μας αντί να μιλάει για τα προτερήματά μας. Αυτό μας έκανε την μεγαλύτερη ζημιά. Μας φτήνυνε στα μάτια ολωνών κι έκανε τα κεφάλαια να τρομάξουν. Στον φίλο μας πρέπει να του λέμε και για τα ελαττώματά του, αλλά ποτέ δεν πρέπει να μιλάμε για τα ελαττώματα του φίλου μας στους ξένους. Στους ξένους πρέπει να μιλάμε μόνο για τα προτερήματα του φίλου μας. Ο Παπανδρέου έκανε ακριβώς το αντίθετο, πήγαινε έξω και μιλούσε για τα ελαττώματά μας, κι ερχόταν εδώ και μας έλεγε για τα προτερήματά μας. Αυτό δείχνει από μόνο του πόσο μικρός είναι. Έγλυφε εμάς, και δικαιολογούταν και κλαιγόταν για την δύσκολη θέση που βρίσκεται στους ανώτερούς του. Προσπαθήστε να δείτε πόσο καλό μας έκανε η φράση του Πάγκαλου που μας είπε, και πόσο κακό μας έκαναν αυτά που πήγαινε και έλεγε έξω, και πόσο μας εξαγρίωναν. Αυτός είναι μεγαλύτερος από τον Παπανδρέου, αλλά είναι κι αυτός μισός. Δεν μας έγλυφε, μας έλεγε την αλήθεια που είναι πικρή σαν όλα τα φάρμακα, αλλά ήταν μισός, και ένιωθε την ανάγκη να τα λέει και στους ξένους μετά για του πουν πως έχει δίκιο. Ο Πάγκαλος εάν έλεγε σε εμάς μαζί τα φάγαμε, και πήγαινε έξω και μιλούσε για τα προτερήματά μας, σε μερικά χρόνια θα ήταν ο Νο1 άνθρωπος στην Ελλάδα. Και άξιος θαυμασμού στο εξωτερικό. Τώρα δεν θα είναι τίποτε απ’ τα δυο.
Εάν έχει και ποινικές ευθύνες ο Παπανδρέου, θα δείξει. Τίποτε δεν αποκλείεται.
Για τον εάν μπορούσαμε να αποφύγουμε το Μνημόνιο, συμμερίζομαι την γνώμη του Κύρτσου που άκουσα το πρωί. Είπε πως κι αυτός στην αρχή πίστευε ότι μπορούσαμε να το αποφύγουμε το Μνημόνιο, αλλά μόλις είδε ότι δεν μπόρεσε να το αποφύγει η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, κατάλαβε πως αποκλείετε να μπορούσαμε να το αποφύγουμε εμείς.
Ιανουαρίου 24, 2012 στις 3:26 μμ
Ίσως και να μην μπορούσαμε να το αποφύγουμε. Αλλά το να μην είμαστε οι πρώτοι και να μην κάνουμε το πειραματόζωο είναι σίγουρο ότι θα μπορούσαμε να το αποφύγουμε. Εμέίς πήγαμε μόνοι μας και δηλώσαμε τέτοιο έλλειμα (15,7%) μόνο και μόνο για να έιμαστε πάνω από την Ιρλανδία για να ενεργοποιηθεί η μυστική (πλέον φανερή) συμφωνία υπαγωγής της Χώρας στο Μνημόνιο και η έλευση του ΔΝΤ. Έχω άδικο;;;
Ιανουαρίου 24, 2012 στις 4:21 μμ
Όχι δεν έχετε άδικο. Αυτό πιστεύω κι εγώ. Από την στιγμή που έχουμε το δεδομένο ότι ο Παπανδρέου μιλούσε στον Στρος Καν για αυτό πριν γίνει πρωθυπουργός, και εφόσον σύμφωνα με τον Κύρτσο έδωσε την πιο επιβαρυντική ερμηνεία στα στατιστικά, ενώ θα μπορούσε, νόμιμα, να μην τα ερμηνεύσει έτσι, είναι φως φανάρι ότι ο Παπανδρέου εκείνη την στιγμή δεν μας έφερε το ΔΝΤ αναγκαστικά, αλλά οικειοθελώς. Αυτό όμως από μόνο του δεν μας αποδείχνει τον λόγο που το έκανε. Αλλά για ΄μένα, επειδή βλέπω ότι αυτός ο άνθρωπος δεν διαθέτει ίχνος διορατικότητας, και αποκλείω το ενδεχόμενο να έβλεπε κάτι κακό να έρχετε, και να το ΄κανε για να προλάβει αυτό το κάτι, είναι υπόπτος.
Ιανουαρίου 24, 2012 στις 4:37 μμ
(την λέξη κακό, αντικαταστήτε την με την λέξη χειρότερο)
Ιανουαρίου 23, 2012 στις 11:25 μμ
Oι ποινικες ευθυνες θα ερευνηθουν μετα την παρελευση της πενταετιας.Μην μπει κανενας κατα λαθος και φυλακη ε?
Ιανουαρίου 24, 2012 στις 9:15 πμ
Είναι φοβερό. Κατηγορούν όσους παραπέμπουν τους πολιτικούς στι δικαιοσύνη και μάλιστα με το επιχείρημα ότι δεν πρέπει να προδικάζει κανείς και να μην ποινικοποιείται η πολιτική σκηνή. ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟ. Τους αθωώνουν εκ των προτέρων. Όλοι δηλώνουν ότι ο Παπανδρέου έχει μόνο πολιτικές ευθύνες. Συνεπώς έχουν ερευνήσει προφανώς τη δικογραφία και έκριναν βάσει των νομικών τους γνώσεων. Απλά τα πράγματα. ΠΑΙΔΙΑ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΗΝ ΠΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΦΥΛΑΚΗ….
ΜΟΝΟ Ο ΚΑΥΜΕΝΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΝΙΚΑ ΚΟΛΑΣΙΜΟΣ.
Ιανουαρίου 24, 2012 στις 12:46 πμ
Ο Γιωργος Παπανδρεου εχει τεραστιες ευθυνες. Πρεπει να διεξαχθει ενδελεχης ερευνα για το αν εχει και πινικες ευθυνες – μου ειναι δυσκολο να πιστεψω οτι ο ανθρωπος (και οι γυρω του) ειναι τοσο ασχετοι.
Μεγαλες ευθυνες εχει βεβαια και το συστημα και πρωτιστως οπως αυτο εκφραζεται μεσω των ΜΜΕ.
Ευθυνες εχουμε και εμεις (τις λιγοτερες αλλά εχουμε και εμεις) ως εκλογικο σωμα που ψηφιζουμε αυτους τους 300-400 να μας εκπροσωπουν και που ανεχομαστε αυτο το επιπεδο στην δημοσιογραφια/ενημερωση στην Ελλαδα. Ας το σταματησουμε τωρα, εστω και αργα.
Ιανουαρίου 24, 2012 στις 12:48 πμ
Θα συμφωνήσω με τα περισσότερα λάθη που του χρεώνετε κε Παππά. Πιστεύω πάντως ότι το σύνολο των ολέθριων σφαλμάτων που διέπραξε ως πρωθυπουργός πηγάζουν κυρίως από το γεγονός του χαμηλού βαθμού αντίληψης που παρουσίασε όσον αφορά τη σπουδαιότητα της συγκεκριμένης κατάστασης και τη πλήρη άγνοια που γενικότερα τον χαρακτηρίζει στα θέματα λειτουργίας της οικονομίας και των αγορών.
Ήταν εμφανές από το λεκτικό του πριν, και αποδείχτηκε από τις αποφάσεις που πήρε μετά την ανάληψη των πρωθυπουργικών του καθηκόντων, ότι δεν είχε καμία γνώση και εμπειρία για το πώς λειτουργούν οι αγορές, από τις οποίες δυστυχώς η Ελλάδα εξαρτάται άμεσα λόγω του τεράστιου δημοσίου χρέους της και των σταθερά υψηλών δημοσιονομικών ελλειμμάτων που παρουσίαζε τα προηγούμενα χρόνια.
Έτσι αποφάσισε μαζί με το τραγικό οικονομικό επιτελείο του να δαιμονοποιήσει τις αγορές και τους κακούς ελεγκτικούς οίκους, λαϊκίζοντας ως πραγματικός ψευτοσοσιαλιστής, προχώρησε σε οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων και επέβαλε άδικους φόρους αντί να πάρει άμεσα μέτρα για διαρθρωτικές αλλαγές, για πάταξη της φοροδιαφυγής και μέτρα άμεσης δημοσιονομικής εξυγίανσης με κεντρικό προσανατολισμό τη μείωση δαπανών του δημοσίου τομέα. ¨Έτσι δεν κατάφερε να εξευμενίσει τις σκληρές αγορές οι οποίες, επηρεασμένες και από τη πολυγλωσσία των ευρωπαίων εταίρων, στο θέμα της αντιμετώπισης της κρίσης, γρήγορα του έκλεισαν τις πόρτες.
Η χώρα, αποκλεισμένη από τις αγορές, χωρίς άλλη λύση ρευστότητας οδηγήθηκε σε ένα σκληρό μνημόνιο, που σε κάθε περίπτωση πάντως, ως πρωθυπουργός δεν τόλμησε να το εφαρμόσει.
Υπό το φόβο της δραχμής μεγάλο μέρος των καταθέσεων έγιναν φτερά με αποτέλεσμα η τραπεζική ρευστότητα στη χώρα να περιοριστεί, καθώς οι εγχώριες τράπεζες ακολουθώντας τη χώρα, αποκλείστηκαν άμεσα από τη διατραπεζική αγορά. Παράλληλα, η αγοραστική δύναμη μειώθηκε κάθετα από τις περικοπές και η φοροδοτική ικανότητα του πολίτη ισοπεδώθηκε παρά τους τρομερά άδικους νέους φόρους που επέβαλε. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα να βιώνουμε μια πρωτόγνωρη ύφεση με κύριο χαρακτηριστικό τη τεράστια ανεργία, χωρίς όμως να έχουν αντιμετωπιστεί τα ελλείμματα αφού η άλλη πλευρά της εξίσωσης, οι δαπάνες των αφισοκολλητών του δηλαδή, παραμένουν ακόμα αμείωτες. Οι δε ενέργειες του στις Κάννες περί δημοψηφίσματος κρίνονται επιεικώς ως τραγελαφικές.
Δεν έχω γνώμη για τα περί ποινικών ευθυνών και δόλου που θέτετε στο άρθρο σας καθώς αυτά τα ζητήματα που απαιτούν άλλου είδους εξέταση. Το μόνο που είμαι σίγουρος είναι, ότι η νεώτερη ιστορία θα τον κατατάξει ως έναν ακόμη αποτυχημένο Έλληνα πρωθυπουργό.
Ιανουαρίου 24, 2012 στις 1:35 πμ
Συγγνωμη αν ενας πρωθυπουργος παραλαμβανει 25 δις πρωτογενες ελλειμμα το κανει 9 και εχει και ποινικες ευθυνες αυτος που το κανει απο 7δις σε 25 δις τι εχει?Οχι αλλη παραπληροφορηση ρε!
Ιανουαρίου 24, 2012 στις 5:25 μμ
Είσαι σίγουρος ότι το παρέλαβε 25;
Ιανουαρίου 25, 2012 στις 11:13 μμ
Πρωτογενές ισοζύγιο γενικής κυβέρνησης:
2000: +5,0 δις
2001: +3,0 δις
2002: +1,2 δις
2003: -1,3 δις
2004: -4,8 δις
2005: -1,9 δις
2006: -2,8 δις
2007: -4,5 δις
2008: -11,2 δις
2009: -24,6 δις
2010: -11,3 δις
Ιανουαρίου 26, 2012 στις 4:04 μμ
Είσαι σίγουρος ότι τα στοιχεία αυτά είναι έγκυρα; Γιατί όλη η συζήτηση για αυτό γίνεται…
Ιανουαρίου 26, 2012 στις 10:04 μμ
Δεν είμαι σίγουρος ότι είναι έγκυρα. Είμαι όμως σίγουρος ότι αυτά δίνει
από την επίσημη ιστοσελίδα της η eurostat.
http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/government_finance_statistics/data/database
Δυστυχώς δεν γίνεται όλη η συζήτηση για αυτό, και ούτε αυτά τα νούμερα λένε όλη την ιστορία, αλλά βασικά ναι. Αν οι ευθύνες των κυβερνήσεων μπορούσαν να συνοψίζονται σε ένα μόνο νούμερο, τότε αυτό θα έπρεπε να ήταν το (διαρθρωτικό) πρωτογενές ισοζύγιο.
Ιανουαρίου 24, 2012 στις 8:18 πμ
Θεωρώ ότι και αυτό το άρθρο δικαιώνει το «μετά Χριστόν Προφήτες¨. Σκοπίμως ο κ. Παππάς λησμονεί σε ποια κατάσταση ήταν η χώρα τον Οκτώβρη του 2009. Παραβλέπει ότι η κυβέρνηση είχε να αντιμετωπίσει έλλειμμα κρατικού προϋπολογισμού στα 37 δις και εξωτερικό χρέος 320 δις.
Ξεχνά ότι υπήρχε αδυναμία δανεισμού και το μνημόνιο ήταν το αντάλλαγμα που ζητήθηκε από τους δανειστές μας. Φυσικά να θεωρεί ότι υπήρχε δυνατότητα διαπραγμάτευσης μάλλον κοροϊδεύει τον εαυτό του.
Προκαλεί γέλιο η άποψη ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είχε σχέδιο έκτακτης ανάγκης όταν ανέλαβε, θυμίζω ότι η ΝΔ δήλωνε έλλειμμα στο 3% μετά αναθεώρησε στο 6% και ο Προβόπουλος έλεγε για έλλειμμα λίγο πάνω από 10%. Θυμίζω επίσης την έκθεση της ΕΕ που δεν μιλούσε για μια οικονομία διαλυμένη. Τότε όμως οι Μπαρόζο, Μέρκελ, Σαρκοζί, Μπερλουσκόνι στήριζαν τον ομοϊδεάτη τους Κ. Καραμανλή.
Η ευκολία με την οποία ο κ. Παππάς χαρακτηρίζει «σκιζήδες¨ τους συνεργάτες του ΓΑΠ, προσβάλει τον σημερινό Πρωθυπουργό.
Είναι κακό για τον κ. Παππά, να πιστεύει ο Πρωθυπουργός στην συνέχεια του Κράτους και τις ήπιες αλλαγές στην δημόσια διοίκηση. Αν συνέβαινε το αντίθετο θα μιλούσε για πογκρόμ. Είναι έξω από την ελληνική λογική να στηρίζει ένας πολιτικός την δημόσια διαβούλευση, ακόμη και σε περίοδο κρίσης.
Επειδή «έξω από τον χορό πολλά τραγούδια λένε», θυμίζω στον κ. Παππά ότι ο ΓΑΠ ήταν ο μοναδικός που φώναζε ότι η κρίση είναι Ευρωπαϊκή και όχι μόνο της χώρας μας και σήμερα όλες οι χώρες της Ε.Ε, πλην της Γερμανίας, έχουν υποβαθμιστεί από τους οίκους αξιολόγησης. Θυμίζω ότι ο Παπανδρέου πρότεινε εδώ και ενάμιση χρόνο το Ευρωομόλογο και σήμερα όλοι το βλέπουν ως λύση, με πρώτη την Κριστίν Λαγκάρντ. Θυμίζω την πρόταση Παπανδρέου για την επιβολή του φόρου Τόμπιν που σήμερα είναι έτοιμη να επιβάλλει ο Σαρκοζί.
Σίγουρα ο Παπανδρέου έκανε λάθη και μάλιστα σημαντικά. Υπήρξαν πολλές καθυστερήσεις για μέτρα που θα ήταν πολύ ποιο επώδυνα. Ομως ας θυμηθούμε ότι με την προτροπή κομμάτων, ΜΜΕ, δημοσιογράφων και κάποιων γραφικών η χώρα το 2011 βίωνε μια κατάσταση αποσύνθεσης. Οι πάντες ήταν κατά της Κυβέρνησης και των δανειστών, ήταν κατά κάθε μεταρρύθμισης, ήταν κατά κάθε μέτρου.
Τέλος κ. Παππά, μήπως μπορείτε να μας πείτε την άποψη σας για την μετά Παπανδρέου Κυβέρνηση; Τι έχει αλλάξει στην πολιτική Παπανδρέου αναφορικά με το μνημόνιο, τις μεταρρυθμίσεις, την νέα δανειακή σύμβαση; Μπορείτε να μας εξηγήσετε που είναι όλες αυτές οι φωνές που κατακεραύνωναν τον ΓΑΠ αλλά σήμερα υμνούν τον Παπαδήμο (σύμβουλο του Παπανδρέου και με ενεργό ρόλο στον σχεδιασμό της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής);
Ιανουαρίου 24, 2012 στις 12:16 μμ
Για τις ποινικές ευθύνες από το πόρισμα Πεπόνη, ότι δηλαδή ο Παπανδρέου αναθεώρησε το έλλειμμα για να μπούμε στο Μνημόνιο:
Πείτε μου σας παρακαλώ, πότε μπήκαμε στο Μνημόνιο και πότε έγινε η αναθεώρηση του ελλείμματος!!!
Ώστε δεν είχε σχέδιο έκτακτης ανάγκης; Και το Μνημόνιο, τι είναι;
Είχε αποφασιστεί η Ελλάδα να πάει στο ΔΝΤ, ναι ή όχι; Αυτός δεν ήταν ο λόγος που την κοπάνησε ο Καραμανλής; Ναι ή όχι;
Για τις μυστικές συζητήσεις με το ΔΝΤ:
Καταρχάς, ο μηχανισμός στήριξης ειναι ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΣ!
Όμως, όσον αφορά το ΔΝΤ, αυτό συμμετέχει στο Μνημόνιο κατ’ απαίτηση του Παπανδρέου, Ή ΤΗΣ ΜΕΡΚΕΛ;
Από το Νοέμβριο του 2009 μέχρι το Μάιο του 2010, εσείς δε θυμάστε ΚΑΝΕΝΑ μέτρο; Ούτε τις μειώσεις σε 13ο-14ο μισθό και συντάξεις, ούτε το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων; Έχετε κολλήσει στο επίδομα, που μετά κι αυτό το πήρε πίσω!
Πείτε μου ονομαστικά ποιοι υπουργοί αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων και σε ποιον τομέα. Πείτε μου όμως τι καλύτερο έκαναν οι αντικαταστάτες τους.
Πείτε μου σας παρακαλώ, επίσης, τι διαφορά έχει η πολιτική Παπαδήμου από την πολιτική Παπανδρέου. Ότι είναι η ίδια αλλά στο αγριότερο, μήπως; Πάντως, δε βλέπω να έχετε παράπονα από τον Παπαδήμο.
Για μένα τα λάθη του Παπανδρέου ήταν τα εξής:
-Άργησε πολύ με το opengov να στελεχώσει τη δημόσια διοίκηση.
-Πήρε όλη την ευθύνη πάνω του χωρίς λόγο και όφελος για τη χώρα, αφήνοντας την αντιπολίτευση να μιλάει για «άλλο μίγμα πολιτικής», δεχόμενος επίθεση από «Αγανακτισμένους»,κόμματα και ΜΜΕ για προδοτικές και ταπεινωτικες συμφωνίες. Μόλις παραιτήθηκε, βέβαια, όλοι τρέχουν να εφαρμόσουν την ωφέλιμη (πια) για τον τόπο συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου. Οι «αγανακτισμένοι», φυσικά εξαφανίστηκαν. Η ζημιά όμως, είχε γίνει. Εξαιτίας της εθελούσιας αποκλειστικής ανάληψης ευθυνών από τον Παπανδρέου, τα κόμματα της Αντιπολίτευσης έδωσαν την ψευδαίσθηση στον κόσμο ότι υπήρχε κι άλλος δρόμος, με αποτέλεσμα να μη λειτουργεί ΤΙΠΟΤΑ στη χώρα για 2 χρόνια.
Μόλις ανάγκασε την Αντιπολίτευση να αναλάβει τις ευθύνες της, αμέσως άρχισαν το τρέξιμο για να εφαρμόσουν τις συμφωνίες του «προδότη». Φανταστείτε να τους είχε αναγκάσει από το Μάιο του 2010.
-Όσον αφορά τους υπουργούς, κάποιες επιλογές αποδείχθηκαν άστοχες, αλλά οι αντικαταστάτες τους απέδειξαν ότι το πρόβλημα δεν είναι τα πρόσωπα, αλλά η νοοτροπία.
Ακόμη προσπαθείτε να μας πείσετε ότι υπήρχε κι άλλος δρόμος, εύκολος, για να ξεφύγουμε από τη χρεωκοπία. Δε χρειαζόταν τίποτα, παρά 2-3 μέτρα τους πρώτους μήνες, λίγη οργάνωση και θα ήμασταν ΟΚ. Α, και κανένα δάνειο από τους Ρώσους, να υποθέσω;
Αλλά, δυστυχώς, στην Ελλαδίτσα μας έτυχε ένας προδότης που στην αρχή κοιμόταν, αλλά μετά μας πούλησε στους Αμερικάνους βάζοντάς μας σε… Ευρωπαικό Μηχανισμό Στήριξης που δημιουργήθηκε γι αυτό το σκοπό, ενώ παράλληλα αρνήθηκε δάνεια από Ρωσία (ρωτήστε το Σαββίδη, προς Θεού μη ρωτήστε το Μεντβέντεφ, θα σας χαλάσει το σενάριο).
Δυστυχώς, υποστηρίζοντας τέτοια σενάρια, αρνείστε να δείτε την αλήθεια κατάματα. Παρά την κρίση και την ανεπίσημη χρεωκοπία, σ’ αυτή τη χώρα δεν έχει αλλάξει τίποτα. Και αρνούμενοι να αλλάξουμε, ψάχνουμε να βρούμε κάποιον για να του φορτώσουμε τις ευθύνες, να πούμε «αυτός φταίει» και να αλλάξουμε πλευρό.
Γιατί αυτό είναι το τραγικό: Ότι παρά την κρίση, τίποτα δεν άλλαξε.
Ιανουαρίου 25, 2012 στις 3:58 μμ
Από ποιον είχε αποφασιστεί να πάει η Ελλάδα στο ΔΝΤ;
Αν είχε αποφασιστεί όπως λες, γιατί το ΔΝΤ συμμετέχει στον ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ μηχανισμό στήριξης κατ’ απαίτηση ΤΗΣ ΜΕΡΚΕΛ;
Αν είχε αποφασιστεί, γιατί ο Παπανδρέου διαμήνυε ότι «ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ»;
Ιανουαρίου 27, 2012 στις 12:24 πμ
Απόσπασμα ομιλίας Σημίτη το Δεκέμβριο του 2008:
«Αποτελεί κοινό μυστικό στους κύκλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι η Ελλάδα δεν προσαρμόζεται στις επιταγές της ΟΝΕ και ότι επίσης οι όποιες νουθεσίες και επιτηρήσεις δεν αρκούν. Θεωρούν ότι η τωρινή πολιτική ηγεσία της χώρας, που στηρίχθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε όλες τις σημαντικές επιδιώξεις της, την απογραφή, την αναθεώρηση του ΑΕΠ, τη γρήγορη ολοκλήρωση της διαδικασίας της επιτήρησης, εκμεταλλεύτηκε αυτή τη συμπαράσταση για να χειροτερεύσει κατά πολύ τα πράγματα και να μην τηρήσει δεσμεύσεις.
Απλά, τους κορόιδεψε.
Η Ελλάδα, πιστεύουν, καλό θα ήταν να αναγκαστεί να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να εξασφαλίσει τον απαραίτητο δανεισμό, ώστε η παρακολούθηση της ελληνικής οικονομίας να είναι αρμοδιότητά του και όχι φροντίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αφορμές για μια τέτοια κίνηση μπορούν να βρεθούν, αν συνεχιστεί η σημερινή πορεία.»
Όλη η ομιλία εδώ:
http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%BF-2008-%CE%B8%CE%B1-%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CF%87%CE%B8%CE%B5%CE%AF-%CE%BB%CF%8D%CF%83%CE%B7-%CE%BC%CE%B5-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%AE-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%BD%CF%84
Αυτά ειπώθηκαν το Δεκέμβριο του 2008. Όμως, τα ΜΜΕ μας πληροφόρησαν με καθυστέρηση 1,5 έτους! (Το παραπάνω έχει ημερομηνία 24/4/2010) Στο ενδιάμεσο, το θέμα είχε θαφτεί!
Ποιος λοιπόν, ήθελε το ΔΝΤ; Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας. Μάλλον ,ουσιαστικά η Γερμανία.
Κατά τη γνώμη μου, στόχος των Γερμανών ήταν να βάλουν μία μία τις χώρες στο ΔΝΤ ή τέλος πάντων σε κατάσταση αυστηρής οικονομικής πειθαρχίας-κατοχής,με στόχο τη δημιουργία φθηνού ευρωπαικού εργατικού δυναμικού.
Κατά τη γνώμη μου επίσης, ο ΓΑΠ για να αποφύγει το αναπόφευκτο προσπάθησε να κάνει το ελληνικό πρόβλημα πανευρωπαικό, μήπως και φοβηθούν οι Γερμανοί τις συνέπειες και αναστείλουν το σχέδιό τους. Δεν τα κατάφερε δυστυχώς, γιατί κάτι τέτοιο θα απαιτούσε συσπείρωση των υπολοίπων κρατών, κάτι που δεν έγινε. Τώρα την πληρώνουν κι αυτοί. Ακόμη και για το ευρωομόλογο, ΚΑΝΕΙΣ δεν τολμάει να το απαιτήσει.
Τώρα, για το «λεφτά υπάρχουν», ό,τι και να έλεγε ο ΓΑΠ σε προεκλογική περίοδο, πάλι θα τον κατηγορούσαν.
Ιανουαρίου 27, 2012 στις 3:14 μμ
Αν δηλαδή έλεγε ότι η χώρα έχει τεράστια προβλήματα και ότι όχι απλώς δεν θα κάνει αυξήσεις και πρόσθετες παροχές αλλά μειώσεις και περιστολή δαπανών, θα ήταν το ίδιο; Θ μπορούσαν να τον κατηγορήσουν στον ίδιο βαθμό που τον κατηγορούν τώρα, θα είχε γίνει ανέκδοτο όπως τώρα; Μήπως υπερβάλεις, μήπως ήρθε η ώρα να βγάλεις τα πράσινα γυαλιά που ,προφανώς, φοράς και να δεις την πραγματικότητα όπως την βλέπουν εκατομμύρια συμπολίτες σου;
Ιανουαρίου 27, 2012 στις 10:10 μμ
Καλά, σου δείχνω στοιχεία ότι οι Ευρωπαίοι από το 2008 ήθελαν να μας βάλουν στο ΔΝΤ κι εσύ έχεις κολλήσει στο «λεφτά υπάρχουν»;
Τι να κάνουμε τώρα, κουβέντα γι αυτό; Νόμιζα ότι μπορούσε να γίνει μια πιο σοβαρή συζήτηση, αλλά κι εσύ κατέληξες στo “λεφτά υπάρχουν» και στα πράσινα γυαλιά.
Οπότε, κι αν σου πω ότι τα περί τεραστίων προβλημάτων τα έλεγε ο ΓΑΠ και μάλιστα ήταν μέρος των προεκλογικών κατηγοριών προς τον Καραμανλή, δε θα έχει κανένα νόημα.
Ούτε κι αν σου θυμίσω ότι από το τέλος του Οκτωβρίου, τότε που ο Αλμούνια είπε «το πάρτυ τελείωσε», και μέχρι το Μάρτιο του 2010, είχαν παρθεί τα μέτρα που λες (περικοπή 13ου-14ου μισθού και σύνταξης, αναστολή αυξήσεων σε μισθούς-συντάξεις, αλλαγές στα εργασιακά κλπ), θα έχει νόημα. Προφανώς, για σένα σημασία θα είχε μόνο να τα έλεγε προεκλογικά.
Μη σου χαλάσουμε το παραμύθι. Συνέχισε εσύ να φοράς τα «αντικειμενικά γυαλιά» που σου προσφέρουν δωρεάν τα ΜΜΕ. Όλο το πρόβλημα για την κατάστασή μας ήταν η φράση του ΓΑΠ.
Το ότι λίγο καιρό μετά τις εκλογές πήρε τα μέτρα που όλοι οι «αντικειμενικοί» θεωρούσατε ικανά για να αποφύγουμε την κρίση, το «ξέχασαν» τα ΜΜΕ, άρα τα ξεχάσατε κι εσείς. Λογικό, αφού δεν στηρίζει το σενάριο…
Πάντως, αν θες να θυμηθείς λίγο, σου στέλνω μια παραπομπή από τις 11/12/2009 παρακαλώ, στην οποία ο Σαρκοζί εκφράζει την ικανοποίησή του για τα μέτρα. Αυτά που λες ότι ΔΕΝ πήρε η κυβέρνηση κι ΑΝ τα είχε πάρει, θα είχαμε γλυτώσει το Μνημόνιο:
http://www.kerdos.gr/Default.aspx?id=1147305&nt=103
Κι εδώ μια παραπομπή, από τις 9/2/2010 (νέο πακέτο μέτρων):
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=130472
Εδώ, το νέο πακέτο στις 3/3/2010:
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=04/03/2010&id=137789
Προτιμώ, λοιπόν, να βλέπω την πραγματικότητα, όχι όπως τη βλέπουν «τα εκατομμύρια συμπολίτες μου», αλλά όπως είναι. Ή, τουλάχιστον, να διαμορφώσω γνώμη με βάση γεγονότα και όχι να περιμένω να μου τη διαμορφώσουν τα ΜΜΕ!
Ιανουαρίου 28, 2012 στις 12:09 μμ
Συμπλήρωμα: Η πλάκα είναι ότι διάβασα στην παραπομπή για το τρίτο πακέτο μέτρο του πρώτου εξαμήνου, πως είχαμε κι απεργία για τα μέτρα! Δηλαδή, τότε ο κόσμος διαμαρτυρόταν που ο Παπανδρέου είχε πάρει μέτρα και τώρα διαμαρτυρεται επειδή υποτίθεται ότι ΔΕΝ είχε πάρει!
Ιανουαρίου 24, 2012 στις 2:34 μμ
Δεν αρκεί αγαπητέ κ. Παππά να καταδικαστεί πολιτικά. Αν έχει καταστρέψει τις ζωές εκατομμυρίων πολιτών όχι από ανικανότητα αλλά με πρόθεση για να εξυπηρετήσει είτε τα δικά του συμφέροντα είτε τα συμφέροντα οποιουδήποτε άλλου δεν αρκεί να καταδικαστεί πολιτικά. Αν ένας γιατρός του ΕΣΥ, για παράδειγμα, χρεώσει το κράτος με φάρμακα τα οποία ουδέποτε χρειάστηκαν, θα αρκεί να μην εκλεγεί σε περίπτωση που αποφασίσει να πολιτευτεί; Δεν θα υποστηρίξετε, και ορθώς, ότι θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες του νόμου; Γιατί δεν θα πρέπει να ισχύει το ίδιο και στην περίπτωση των πολιτικών; Όταν στην αρχαία Αθήνα έφεραν ενώπιον του δικαστηρίου τον Περικλή για ενδεχόμενη κατάχρηση χρημάτων στην ανέγερση του Παρθενώνα εμείς θα πρέπει να αρκεστούμε στην πολιτική καταδίκη; Δηλαδή το πολιτικό εκτόπισμα του Παπανδρέου (και του κάθε άλλου σύγχρονου Έλληνα πολιτικού, πράσινου, γαλάζιου, κόκκινου και των λοιπών αποχρώσεων) είναι μεγαλύτερο από το αντίστοιχο του Περικλή;
Όλα τα υπόλοιπα που γράφεται με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο.