Στις 10 Δεκεμβρίου, πριν ακόμη προκηρυχτούν οι εκλογές, έγραφα ότι ο Αντώνης Σαμαράς είχε αποφασίσει να δώσει στον Αλέξη Τσίπρα τα «κάρβουνα» της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, βέβαιος ότι δεν θα καταφέρει απολύτως τίποτα και θα αναγκαστεί να συμβιβαστεί για να αποτρέψει τη χρεοκοπία.

Στις 16 Ιαναουαρίου, 9 μέρες πριν από τις εκλογές υποστήριζα ότι ο αρχηγός του Σύριζα μεταφράζει λάθος τα μηνύματα των Ευρωπαίων και κακώς θεωρεί ότι οι Γερμανοί μπλοφάρουν, επειδή δήθεν δεν αντέχουν το κόστος μιας ελληνικής χρεοκοπίας.

Και στις 20 Μαρτίου σημείωνα ότι ο (πρωθυπουργός πια) Αλέξης Τσίπρας είχε κερδίσει στο πεδίο των συμβολισμών, φέρνοντας στο ίδιο τραπέζι τις «κεφαλές» της Ευρώπης, και ξεκινούσε τη μάχη της ουσίας με τις προτάσεις που θα κατέθετε στη συζήτηση με την τρόικα -που είχε μετονομαστεί σε θεσμούς…

Πού βρισκόμαστε σήμερα, 16 Απριλίου;
Στο μηδέν, όπως βεβαιώνουν όλες οι ενδείξεις. Οι ελληνικές προτάσεις απορρίπτονται από την τρόικα, η οποία επιμένει σε όσα έλεγε και στην κυβέρνηση Σαμαρά: μείωση συντάξεων (κύριων και επικουρικών), μείωση ΕΚΑΣ, αύξηση ορίων συνταξιοδότησης, απελευθέρωση ορίου απολύσεων, παύση κάθε συζήτησης για επαναφορά συλλογικών διαπραγματεύσεων και αύξησης κατώτατου μισθού, καθώς και προώθηση όλων των ιδιωτικοποιήσεων που είχε ξεκινήσει η κυβέρνηση Σαμαρά.

Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση Τσίπρα δεν μπορεί να κάνει καμιά συμφωνία σε αυτό το πλαίσιο. Η κλεψύδρα, λοιπόν, θα αδειάζει -ήδη βρίσκεται προς το τέλος της- και η ελπίδα της θα είναι πως οι δανειστές θα υποχωρήσουν -έστω την τελευταία στιγμή- διότι δεν αντέχουν τη χρεοκοπία της Ελλάδας. Αυτός, τουλάχιστον, είναι ο κεντρικός μύθος πάνω στον οποίο οικοδομήθηκε η κυβέρνηση.

Τι θα γίνει, αλήθεια, αν ο χρόνος τελειώσει και οι Ευρωπαίοι δεν υποχωρήσουν ούτε σπιθαμή; Τι θα γίνει αν ο Σόιμπλε δε μπλοφάρει, λέγοντας ότι «είναι μικρό μέγεθος η Ελλάδα και τυχόν κακή εξέλιξη δε θα μολύνει την Ευρωζώνη»;

Είναι έτοιμος ο Αλέξης Τσίπρας να σηκώσει το βάρος της χρεοκοπίας;
Σίγουρα όχι. Τι θα κάνει, λοιπόν; Με κάποιον τρόπο θα προσφύγει στο λαό. Είτε με νέες εκλογές, είτε με δημοψήφισμα.

Στην πρώτη περίπτωση θα επιδιώξει την ισχυροποίηση της λαϊκής εντολής. Προς ποια κατεύθυνση, όμως; Για να επιδιώξει μια συμφωνία, την οποία δε μπορεί να δεχτεί τώρα; Κάνοντας υποχωρήσεις, δηλαδή;
Ή μήπως για να κοντράρει έως το τέλος και, συνεπώς, να αποχαιρετήσει το ευρώ;

Και στη δεύτερη περίπτωση, του δημοψηφίσματος, τι θα ζητήσει από τους πολίτες; Να στηρίξουν μια επώδυνη συμφωνία που θα κρατάει την Ελλάδα στο ευρώ, ή να πουν ένα περήφανο  «όχι», χορεύοντας στο Ζάλογγο της δραχμής;

Έτσι κι αλλιώς τα ψέμματα τελειώνουν για όλους. Σε λίγες εβδομάδες θα ξέρουμε τι μας περιμένει. Το πιστόλι βρίσκεται στα χέρια του πρωθυπουργού, ας ευχηθούμε να το στρέψει προς τη σωστή πλευρά…

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΜολιέρου ΤΑΡΤΟΥΦΟΣ – THIS FAMOUS TINY CIRCUS Theater Group – Θέατρο του Νέου Κόσμου 
| από 18/4
Επόμενο άρθροΆδωνις Γεωργιάδης: Θα πάει στην πορεία των μεταλλωρύχων
Ο δημοσιογράφος Χρήστος Παναγιωτόπουλος ήταν Διευθυντής Ειδήσεων και Ενημέρωσης του Mega Channel επί 11,5 χρόνια. Η δημοσιογραφική του πορεία ξεκίνησε από τις εφημερίδες και τα περιοδικά το 1988. Επί 9 χρόνια ήταν πολιτικός αρθρογράφος της εφημερίδας "ΕΘΝΟΣ", ενώ θήτευσε ως πολιτικός συντάκτης στις εφημερίδες "24 Ωρες" και "ΠΡΩΤΗ", καθώς και στο περιοδικό "ΕΝΑ". Eργάστηκε για 2 χρόνια και στο ραδιοσταθμό "FLASH" ως αρχισυντάκτης. To 2006 τιμήθηκε με το "Βραβείο Μπότση" για το νέο μοντέλο δελτίου ειδήσεων, το οποίο καθιέρωσε στην ελληνική τηλεόραση. Το 2009 τιμήθηκε με το "Βραβείο Ευρωπαίων Δημοσιογράφων" Κων.Καλλιγάς. Γεννήθηκε στην Πάτρα, σπούδασε Μαθηματικά στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αγάπησε τη Μουσική περισσότερο (πιάνο και κιθάρα), αλλά τελικά επέλεξε τα δύσβατα δημοσιογραφικά μονοπάτια. Από το 2003 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2010 ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Εχει δυο γιους. Τον 22χρονο Αλέξανδρο και τον 6 ετών Άλκη.

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΣΕ ολες τις εκβασεις, τον Ιουλη, ο Τσιπρας θα έχει στα χέρια του μια νεκρωμενη οικονομια. Και 40% να ξαναπαρει (εάν), από την επομενη το αφηνιασμενο 60% θα του ζητάει νέες εκλογές μεσω καθολικης αντίστασης στα ορια του δημοκρατικου παιγνιδιού. Ο Συριζα δε μπορει να φτιαξει μια δυναμικη καπιταλιστικη οικονομια. Εν τω μεταξυ, θα προκυψουν και πιο δεξιες της ΧΑ ιδεολογικες και πολ. δυναμεις, καθαρα αντιαριστερες.

  2. Ολόκληρο το πολιτικό, μιντιακό και διαπλεκόμενο κατεστημένο, καθώς και οι ξένοι προστάτες, επιδιώκουν να φορτωθεί το grexit και το «Ζάλογγο της δραχμής»… στον Τσίπρα! Ώστε να κλείσει η εθνολαϊκή παρένθεση και να επιστρέψει το Μαύρο Μνημονιακό Μέτωπο. Λευκό πλέον και αμόλυντο, για να συνεχίσει το αιώνιο πάρτι της διαφθοράς και της υποταγής.

    Εξάλλου από τις 8 Ιουνίου του 2011, ο koukoulopoulos αποκάλυψε σε εκπομπή του Παπαδάκη ότι οι gap – pap συμφώνησαν με την ΕΕ να αναβληθεί η χρεωκοπία για 3 – 4 χρόνια, ώστε το ιδιωτικό χρέος να περάσει στους θεσμικούς. Συμφωνία που μάλλον τηρείται…

    ΥΓ. Ζητώ συγγνώμη από τους καθωσπρέπει αρθρογράφους του site που θεωρούν την αλήθεια, ύβρι και το ψέμα, άποψη…

  3. Αυτό που παραλείπατε όλοι να επισημάνετε είναι πως το Μνημόνιο- Αντιμνημόνιο ήταν το μεγαλύτερο πολιτικό ψέμα, που μετήλθε ποτέ το κομματικό σύστημα για να αναρριχηθεί στην εξουσία ο τάδε ή ο δείνα.
    Η ΝΔ έχοντας πλήρη επίγνωση της κατάστασης επί ΓΑΠ πραγματοποιούσε Ζάππεια, ο ΣΥΡΙΖΑ καθιστικές διαμαρτυρίες αγανακτισμένων και η ΧΑ στρατολογούσε κόσμο.
    Με ποιό σκεπτικό Ο Τσίπρας θα πάει σε δημοψήφισμα όταν απέρριπτε φωνασκώντας ενάντια στον «προσκυνημμένο» ΓΑΠ και στην πρότασή του για δημοψήφισμα;
    Με ποιά αιτιολογία θα πάει σε εκλογές, όταν χασκογελώντας έλεγε πως οι αγορές θα χορεύουν πεντοζάλι στο άκουσμά του;
    Αν η χώρα ήταν το ζητούμενο η ομόνοια και η σύμπραξη θα έπρεπε να είναι το ζητούμενο ήδη από την 26.01.2015.
    Μία ευθεία ανάλυση της κατάστασης στη Βουλή των Ελλήνων -κι όχι της Ζωής-, ένα τεράστιο συγνώμη για τα ασύστολα ψέμματα που τον έκαναν Πρωθυπουργό και , εάν δεν μπορεί να είναι Πρωθυπουργός όλων των Ελλήνων, να παραιτηθεί από το επάγγελμα του πολιτικού και να βγει για πρώτη φορά στα 40 του στην παραγωγική διαδικασία ή στην ανεργία, χωρίς μισθό του Δημοσίου.
    Μόνο έτσι θα σώσει την υστεροφημία του, τουλάχιστον.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here