Αφιερωμένο σε μια φρεσκοερωτευμένη φίλη (θα πήξεις!!)

Είναι ευτυχία να βλέπεις τους φίλους σου να ερωτεύονται.

Κι ας χάνονται για μέρες ολόκληρες χωρίς ένα τηλεφώνημα («κι εμείς αγαπήσαμε αλλά ένα ρημαδοτηλέφωνο το κάναμε«, τούς γκρινιάζεις).

Ας στέλνουν μόνο ένα sms όταν έχουν ανάγκη βοήθειας («μου λέει να πάμε για σούσι. αυτό με τα φύκια είναι; κι αν ξεράσω;«, σου γράφουν).

Ας καταλαβαίνεις ότι δεν ακούνε λέξη όταν τους μιλάς («τι είπες;«, σε ρωτάνε για δέκατη φορά με το χαμόγελο του ηλιθίου ζωγραφισμένο στο στόμα).

Ας εκνευρίζεσαι βλέποντας τις χιλιάδες ζουζουνιάρικες σέλφις που ανεβάζουν στα social media (συνοδεία πολλών καρδούλων, ροζ συννεφακίων και κατακόκκινων χειλακίων)

Ας αντιλαμβάνεσαι ότι τα παραμορφωτικά γυαλιά του έρωτα κάνουν τους συντρόφους τους να μοιάζουν σαν σωσίες των Μπραντ Πητ/Σαρλίζ Θερόν στα μάτια τους (ενώ μωρέ, δεν είναι!).

Είναι ευλογία να ξέρεις ότι μια φίλη ή ένας φίλος, νιώθει πεταλούδες στο στομάχι, χάνει την γη κάτω από τα πόδια της/του, κολλάει στην γλύκα των πρώτων μελιών…

Και κάθε φορά, εύχεσαι η επιλογή τους να είναι η σωστή. Να μην τους απογοητεύσει. Να μην τους πονέσει. Να μην τους πληγώσει.

Ακόμη κι αν εσύ το βλέπεις, το διαισθάνεσαι ότι πάλι σε βάτραχο έπεσαν, ότι πάλι σκάρτη θα τους βγει η ωραία κοιμωμένη.

Γι αυτό είναι οι φίλοι. Για να είναι εκεί. Στα εύκολα και στα δύσκολα. Εύχονται τα καλύτερα. Αλλά αν (χτύπα ξύλο!) δεν έρθουν, τεντώνουν ώμο, κερνάνε βότκα και ακούνε τα ίδια και τα ίδια. Πολλές φορές.

Αφιερωμένο σε μια φρεσκοερωτευμένη φίλη (θα πήξεις!!).

thisismaria.com

Follow me on facebook

 

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*