Αλέξης Τσίπρας: Ο σύγχρονος Σίσυφος!

0
4

 

Ένα από όλα αυτά τα κινέζικα γνωμικά λέει «ό,τι έχεις να πεις πες το αύριο». Μάλλον είναι σωστό, γιατί έπρεπε να περάσει μία ημέρα από την επίσκεψη του Ομπάμα στην Αθήνα γιά να καθαρίσει η σκέψη μου. Η αρχική εικόνα μου προκάλεσε σίγουρα προβληματισμό, ντροπή και ίσως θυμό. Αναφέρομαι στη συμπεριφορά του Αλέξη Τσίπρα στη συζήτηση μπροστά στις κάμερες με τον αμερικανό πρόεδρο στου Μαξίμου, αλλά και στο επίσημο δείπνο στο Προεδρικό μέγαρο.

Συζητούσε με τον ισχυρότερο άνθρωπο του πλανήτη ξαπλωμένος στην πολυθρόνα με ανοικτά πόδια, σκάλιζε τα νύχια του, ημιχασμουριόταν, ήταν φανερά αφηρημένος κοιτώντας το ταβάνι, του έδωσε»ποδοσφαιρική» χειραψία στιλ ραπ (ευτυχώς δεν έδωσε και take five των πιτσιρικάδων), μίλησε στην κοινή εμφάνιση Τύπου με ελληνοαμερικανική προφορά στις λέξεις με «ρο», ξεχάστηκε να σηκωθεί όταν έκανε πρόποση ο Ομπάμα και αναγκάστηκε να τον σκουντήξει ο «αρχιμέτρ» – δεν με ενδιαφέρει ότι δεν φόρεσε γραβάτα ή του μίλησε στον ενικό.

Τα άλλα είναι τα σοβαρά κι έχουν σημασία.

Αρχικά ήμουν πεπεισμένος ότι το κάνει από πολιτικό»τσαμπουκά» της «γιαλατζί» αριστεροσύνης. Στέλνω συνειδητά μήνυμα στους ψηφοφόρους μου, αλλά και γενικά στο παγκόσμιο σύστημα ότι «δεν μασάω».

Δεν τον υποδέχομαι στο αεροδρόμιο αλλά στέλνω τον Καμμένο, του συμπεριφέρομαι χαλαρά λες και είναι ο… Καρανίκας, τον «γράφω» με μιά λέξη. Μετά άλλαξα γνώμη, δεν ήταν δυνατόν – λέω – να έχει «κολλήσει» στην προ 25ετίας ιδιότητα του προέδρου του 15μελούς πολυκλαδικού λυκείου Αμπελοκήπων όταν έκανε καταλήψεις και φοβήθηκα ότι είναι άξεστος, αγενής, ανάγωγος και απρεπής. Αλλά και πάλι όταν το καλοσκέφτηκα κατάλαβα ότι δεν είναι δυνατόν να έχει τέτοια ανατροφή και στο κάτω κάτω δεν έχει δείξει ξανά τέτοια δείγματα.

Η επιφοίτηση γιά την ανεξήγητη εικόνα του πρωθυπουργού μου ήρθε όταν τον είδα να κρυώνει στο αεροδρόμιο περιμένοντας την αυτοκινητοπομπή του Ομπάμα. Χωρίς ένα μπουφάν ή παλτό με τα χέρια στις τσέπες, χαμένος «στον κόσμο του» ήταν προφανές πλέον τι συνέβαινε. Βεβαιώθηκα 100% όταν περπατούσε μοναχικός και αφηρημένος στο «Ελευθέριος Βενιζέλος», αφού είχε αποχαιρετήσει τον «πλανητάρχη».

Ο Αλέξης Τσίπρας είχε «σπάσει». Παγιδεύτηκε στο αδιέξοδο που ο ίδιος σχεδίασε. Αυτό που η επιστήμη ονομάζει «διπλό αδιέξοδο» (double bind) και ο λαός «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα». Σχεδόν δύο χρόνια μετά την εκλογή του στην πρωθυπουργία είχε «λυγίσει». Είναι απλό. Είναι άνθρωπος. Όχι ρομπότ από ατσάλι.

Άνθρωπος με αντοχές και συναισθήματα. Με ψυχή. Το εννοώ και δεν λοιδορώ. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν ήταν καν 40 ετών όταν κάθισε στην «ηλεκτρική καρέκλα». Εντάξει το επεδίωξε μετά μανίας, δεν λέω. Δεν τον έβαλε κανείς με το ζόρι, ούτε τον εκβίασε.

Ο ίδιος το ήθελε διακαώς. Τώρα πληρώνει το τίμημα. Τα τερατώδη αμέτρητα ψεμματά του και απατηλές υποσχέσεις που τον «κατάπιαν». Σαν τον Σίσυφο ανεβάζει τον βράχο λίγο προς στο βουνό και αυτή ξανακυλάει. Δεν είναι και λίγα όσα πέρασε επί δύο χρόνια, κάθε ημέρα, κάθε λεπτό σε αυτή την πολιτική «κόλαση» που ο ίδιος δημιούργησε.

Τι να πω? Μάλλον ο πρωθυπουργός «ράγισε» στην χειρότερη στιγμή, όταν τον έβλεπαν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον πλανήτη. Και μπροστά σε έναν ηγέτη που μοιάζει να τον συμπαθεί βαθιά και να τον καταλαβαίνει. Αν δεν ήξερες ότι είναι ο Ομπάμα και δεν διέφεραν στο χρώμα θα έλεγες πως είναι ο μεγάλος του αδελφός. Ή έστω ένας αδελφικός φίλος. Έτσι όπως του φέρθηκε.

Ας είναι. Μακάρι ο κ. Τσίπρας να είναι υγιής και ευτυχισμένος με την οικογενειά του. Οι «καρέκλες» – το αντιλαμβάνεται πλέον – έρχονται και φεύγουν. Η εξουσία είναι παροδική.

Και τελικά επιβεβαιώνεται ο Έρνεστ Χεμινγουέι που έχει πει ότι «ο κόσμος κάποτε σπάει τους πάντες»

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΧωρίς αναφορές στην Ελλάδα οι κοινές δηλώσεις Μέρκελ-Ομπάμα
Επόμενο άρθροO Σάκης Τανιμανίδης θα είναι ο Survivor του ΣΚΑΙ
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964 και κατοικεί στη Ραφήνα με την οικογένεια και τα σκυλιά του από το 1986. Πτυχιούχος δημοσιογραφίας από τη σχολή Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Ξεκίνησε να εργάζεται από την ιστορική εφημερίδα "Ακρόπολις" το 1986, ενώ μετά από δύο χρόνια έγινε συντονιστής του ελεύθερου ρεπορτάζ και παρέμεινε έως το 1990 οπότε και έκλεισε. Εργάστηκε επίσης στο ελεύθερο ρεπορτάζ στις εφημερίδες Αλήθεια, Δημοσιογράφος, Ελεύθερος, Βραδυνή, Καρφί, Espresso, Ανατολική Ακτή και Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Θησαυρός, Πρόσωπα, Ένα, Crash και Polis. Από το 2010 είναι μόνιμος αρθρογράφος στην ενημερωτική ιστοσελίδα aixmi.gr και από τον Μάρτιο του 2016 παρουσιάζει την εκπομπή "ανθρωπογραφίες" στο aixmiradio. Εργάστηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Vips, Πειραιάς - Κανάλι 1 και Παραπολιτικά 90,1 - καθώς και επί 26 χρόνια από την πρώτη ως την τελευταία ημέρα λειτουργίας του (1989 - 2014) στον ενημερωτικό ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 ως συντάκτης και παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων της πρωινής ζώνης. Εργάστηκε επίσης στον ενημερωτικό τομέα των τηλεοπτικών καναλιών Seven, Mega , Alter, Sunny, Action 24 και στη δημιουργική ομάδα της εκπομπής "όλα" από το 1999 έως το 2008 σε Alpha και Ant 1. Το 1986 κέρδισε το πρώτο βραβείο ελεύθερου ρεπορτάζ γιά δημοσιογράφους έως 22 ετών από ειδική εκπομπή της τότε ΕΤ 2. Τακτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων. Διετέλεσε επί πέντε θητείες μέλος του μεικτού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Ενεργός υποστηρικτής και μέλος της Γενικής Συνέλευσης της unicef. Συγγραφέας του ερωτικού μυθιστορήματος "το κύμα της ελπίδας". Aντιπρόεδρος της διοργανώτριας επιτροπής και αθλητής του επίσημου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ΜΜΕ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here