Άλλο να γίνεσαι ρεντίκολο στα κάγκελα της ΕΡΤ κα Ζωή και άλλο να προπηλακίζεις τον Γερμανό πρεσβευτή…

 

Κάθε χρόνο στην επέτειο της ναζιστικής θηριωδίας στο Δίστομο, μιά ομάδα φίλων δημοσιογράφων και εργαζομένων στα μέσα ενημέρωσης πηγαίνουμε στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης και μαζί με την ομάδα βετεράνων του ιστορικού Πανιωνίου δίνουμε έναν αγώνα μνήμης γιά τις ψυχές των ανθρώπων που σφαγιάστηκαν.

Είναι ένα προσωπικό «τάμα» να είμαι εκεί πάντα, όσο κουρασμένος κι αν είμαι, όποια δουλειά κι αν έχω. Το ίδιο και όλοι, το ξέρω, το νιώθω. Φέτος ήταν η πρώτη φορά που έβρεχε. Καλοκαιριάτικα και έβρεχε. Αυτό φυσικά δεν μας πτόησε και άνθρωποι μεταξύ 45 και 65 ετών βάλαμε τα σορτσάκια και τις φανέλες μας και μπήκαμε αγκαλιασμένοι στο γήπεδο.

Κρατήσαμε ενός λεπτού σιγή, ως είθισται, αλλά αυτό είναι το λιγότερο.

Αυτό που έχει την όποια αξία είναι ότι αντιλαμβανόμαστε στα τρίσβαθα του είναι μας γιά ποιόν λόγο παίζουμε μπάλα αυτή τη μέρα μεγάλοι άνθρωποι. Δεν θέλουμε να ξεχάσουμε ότι στις 10 Ιουνίου 1944 τα Γερμανικά τέρατα, (φυσικά χωρίς εισαγωγικά η λέξη) κοιτώντας στα μάτια αθώους αμάχους τους κατέσφαξαν ενώ κάποιους τους αποκεφάλισαν, μετά από διαταγή κάποιου λοχαγού Φριτς Λάφενμπαχ. 228 άνθρωποι σκοτώθηκαν – 117 άνδρες και 111 γυναίκες – αναμεσά τους 53 παιδιά κάτω των 15 ετών και μπορείτε να το διανοηθείτε και 20 μωρά κάτω των 2 ετών;

Την ίδια ώρα που κάποιοι άνθρωποι απέτιαν φόρο τιμής στο μαρτυρικό Δίστομο, η Ζωή Κωνσταντοπούλου (ναι ήταν πρόεδρος της ελληνικής βουλής με απόφαση του Αλέξη Τσίπρα) αυτοεξεφτελιζόταν γιά πολλοστή φορά, προπηλακίζοντας τον Γερμανό πρεσβευτή την ώρα που έβαζε στεφάνι στο μνημείο. Σα να μην έφτανε αυτό η κυρία Ζωή που πήγε να ορκιστεί βουλευτής ντυμένη κλόουν, φορώντας… κίτρινο παλτό και βιολετί παντελόνι, επιτέθηκε με χυδαιότητα στον κ. Γλέζο δηλώνοντας ότι ο Μανώλης Γλέζος έβαλε με τα χέρια του τη σημαία του… κατακτητή πάνω στο μνημείο. Εμφυλιοπολεμικές αηδίες που δεν θα είχαν κανένα νόημα, όπως τίποτα από όσα λέει και πράττει η κ. Ζωή, αν δεν είχε χρηματίσει πρόεδρος της βουλής και δεν ήταν αρχηγός κόμματος που θα διεκδικήσει την ψήφο στις εθνικές εκλογές.

Γιατί έχει τεράστια διαφορά να ανεβαίνεις στα κάγκελα της ΕΡΤ φωνάζοντας υστερικά «βοήθεια» μαζί με την πρώην φίλη σου Ραχήλ Μακρή και να γίνεσαι ρεντίκολο και άλλο να επιτίθεσαι δημοσίως στον Γερμανό πρεσβευτή, όντας σε παράκρουση «βλεποντάς» τον με τα μάτια σου ως «Χίτλερ». Αλλά το χειρότερο να τολμάς να κοπρολογείς γιά τον Μανώλη Γλέζο που στην κατοχή κατέβασε τη σβάστικα από την Ακρόπολη μαζί με τον Λάκη Σάντα…

Επιτρέψτε μου γιά το τέλος, την αναφορά κάποιων ονομάτων από τα παιδιά που παίξαμε μπάλα υπό βροχή γιά το Δίστομο. Γιάννης Ντάσκας που έχει και την πρωτοβουλία του αγώνα, Κώστας Σκούρας, Νόνι Λίμα, Δημήτρης Ναλιτζής, Άκης Σύρμας, Δημήτρης Κοτούζας, Νίκος Παγιωτέλης, Άρης Καραΐσκος, Γιώργος Κουρδής, Αλέκος Λατσούνας, Μπάμπης Τζιάρος, Βασίλης Καψάλης, Κώστας Ντέμος, Γιάννης Κοτούζας (μαθητής λυκείου με συμβολική παρουσία) και πολλοί άλλοι από τον Πανιώνιο και τα ΜΜΕ.

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*