Αναστασίου μέχρι τέλους, αλλά πώς;

Ο Νίκος Αθανασίου γράφει για το… ταμείο του Αναστασίου που πρέπει να γίνει στο φινάλε της σεζόν, από την στιγμή που στηρίχθηκε μετά την Καμπάλα αλλά και την ατμόσφαιρα που δείχνει μη αναστρέψιμη κατάσταση.

Αναστασίου μέχρι τέλους, αλλά πως;

Ας ξεκινήσουμε με τα βασικά. Οι προπονητές δεν είναι ή μάλλον δεν θα έπρεπε να είναι αναλώσιμοι. Στην ποδοσφαιρική Ελλάδα έχουμε μάθει να ρίχνουμε στην… πυρά τους ανθρώπους που κάθονται στον πάγκο, να τους κρίνουμε στους 3 και τους 6 μήνες, την ώρα που στις προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες το ταμείο γίνεται στο τέλος μιας διετίας. Στην Ελλάδα έχουμε 10.000.000 προπονητές. Προπονητές που δεν είναι κάθε μέρα στο προπονητικό κέντρο, προπονητές που δεν έχουν τις μετρήσεις των ποδοσφαιριστών, προπονητές που κρίνουν χωρίς να έχουν στα χέρια τους ούτε το 1% των στοιχείων, των δεδομένων που διαθέτει κάθε τεχνικός για να φτάσει στην επιλογή της αγωνιστικής στρατηγικής και των προσώπων.

Σίγουρα είναι πράγματα που φαίνονται και χωρίς να είσαι προπονητής, σίγουρα κριτική μπορεί να γίνει και χωρίς… πτυχίο αλλά από αυτό το σημείο μέχρι την απόλυτη ισοπέδωση υπάρχει πολύ μεγάλη απόσταση και πάντα στην Ελλάδα, αυτή την απόσταση την καλύπτουμε σε χρόνο dt. Πιθανότατα δεν σας αρέσουν όλα τα παραπάνω αλλά δημοκρατία έχουμε. Μια έννοια λίγο μπερδεμένη στην χώρα μας, καθώς είμαστε δημοκράτες μέχρι εκεί που δεν συμφωνούμε με τον συνομιλητή μας, μέχρι να μην μας αρέσει αυτό που ακούμε. Κλείνει η παρένθεση.

Στο τέλος της διετίας, που αναφέραμε παραπάνω, το έργο του Αναστασίου κρίθηκε επιτυχές. Κατά γενική ομολογία, στην πιο δύσκολη συγκυρία του κλαμπ, ο νεαρός τεχνικός δούλεψε και έφερε αποτελέσματα. Την άνοιξη η διοίκηση του συλλόγου αποφάσισε να του επεκτείνει το συμβόλαιο μέχρι το 2018, αυξάνοντας τις ετήσιες απολαβές του και δείχνοντας ξεκάθαρα την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του, με την αύξηση του μπάτζετ και τις μεταγραφές που έγιναν.

Αυτό το καλοκαίρι, όμως, το πράγμα… στράβωσε και στράβωσε για τα καλά. Αποκλεισμός από την Μπριζ-αδυναμία να γίνει υπέρβαση για δεύτερο σερί καλοκαίρι- και αποκλεισμός από την Καμπάλα, ανικανότητα να γίνει έστω το αυτονόητο με την πρόκριση στους ομίλους του Europa League. Ο Αναστασίου βρίσκεται στην πιο δύσκολη θέση από ποτέ, ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου απαιτεί το… κεφάλι του αλλά αυτή την στιγμή, ο Γιάννης Αλαφούζος συνεχίζει να τον στηρίζει.

Από την στιγμή που έχεις έναν προπονητή που υπέγραψε πριν ένα εξάμηνο για την επόμενη τριετία κάτι που δείχνει ότι τον πιστεύεις… βρέξει-χιονίσει, από την στιγμή που δεν τέθηκε θέμα μετά την μεγαλύτερη ντροπή στην ευρωπαϊκή ιστορία του συλλόγου και από την στιγμή που αυτή η ομάδα είναι «χτισμένη» πάνω στην δική του φιλοσοφία, τόσο σε τακτική όσο και σε πρόσωπα, η ποδοσφαιρική λογική υπαγορεύει ότι οφείλεις να πας μαζί του μέχρι τέλους και να κάνεις ταμείο στο φινάλε. Να τον στηρίξεις στην πιο δύσκολη στιγμή του, αφού τον πιστεύεις ξαναλέμε και του έκανες συμβόλαιο… ζωής και να του δώσεις την ευκαιρία να γυρίσει το… κουμπί.

Αυτά σε ιδεατό επίπεδο, καθώς με το κλίμα που επικρατεί, η… επιβίωση του Γιάννη Αναστασίου στον πάγκο του Παναθηναϊκού φαντάζει πολύ δύσκολη υπόθεση. Ας τα δούμε ένα προς ένα:

*Μεγάλο κομμάτι του κόσμου θεωρεί πως είναι ο απόλυτος υπεύθυνος για το φετινό τραγικό ξεκίνημα σε Ελλάδα και Ευρώπη. Έχει χάσει το έρεισμα στους οπαδούς του «τριφυλλιού», οι οποίοι τον στήριξαν αλλά βλέπουν την ομάδα τους στάσιμη έπειτα από ένα καλοκαίρι μεγάλης μεταγραφικής ενίσχυσης και όπως έχουμε ξαναπεί η ανοχή τελείωσε για τους πάντες.

*Άνθρωποι που βρίσκονται δίπλα στον Αλαφούζο, μετά την νέα ήττα, εισηγούνται την απομάκρυνση του, κρίνοντας πως η ομάδα χρειάζεται ένα γερό ηλεκτροσόκ για να συνέλθει. Όσο και αν ο πρόεδρος της ΠΑΕ είναι «μπετόν» για τον Έλληνα τεχνικό, σίγουρα αυτές οι «φωνές» δεν περνούν απαρατήρητες.

*Μετά και την τοποθέτηση για ποδοσφαιριστές που θα πρέπει να αναθεωρήσει την θέση τους στην ομάδα, δεδομένα ανοίγει «μέτωπο» μέσα στα αποδυτήρια. Τα λεγόμενα του ήταν σωστά, φυσικά και δεν ήταν εικόνα παικτών του Παναθηναϊκού αυτή στην Νέα Σμύρνη, αλλά θα μπορούσε να το κάνει σε ιδιωτικές συζητήσεις και όχι δημόσια.  Το κράξιμο… on camera δεν βοηθά ποτέ. Εκτός και αν είσαι ο Ομπράντοβιτς…

Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι και το μόνο σίγουρο είναι πως πρέπει να αποφασίσει ΑΜΕΣΑ τι θα κάνει. Αν συνεχίσει με τον Αναστασίου, να το κάνει ξεκάθαρο με κάθε τρόπο. Μόνο κακό θα κάνει στο «τριφύλλι», το να παίζεται η θέση του προπονητή παιχνίδι με το παιχνίδι. Άσε που δίνεις και τεράστιο άλλοθι στους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι βλέπουν πως ότι και να γίνει πάντα φταίει ο τύπος που κάθεται στον πάγκο.

Αν αποφασίσει να μην συνεχίσει με τον «Ολλανδό» να το πράξει κι αυτό ΑΜΕΣΑ. Όχι να περιμένει την επόμενη γκέλα, όχι να περιμένει την… έκρηξη των οπαδών μετά την επόμενη απώλεια βαθμών. Να πάρει την απόφασή του και φυσικά να τον αντικαταστήσει με εγνωσμένης αξίας ξένο τεχνικό και όχι με κάποιο ελληνικό «στοίχημα» τύπου Τσιώλη, Ουζουνίδη ή Βεργέτη. Αλλιώς δεν έχει νόημα…

Πηγή: gazzetta.gr 

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*