Αναζητώντας το χαμόγελο του Αλέξη Τσίπρα

1
1
Meeting of the cabinet council, in the Greek Parliament, Athens, Greece on September 25, 2015. / Σύσκεψη του υπουργικού συμβουλίου, στη Βουλή, Αθήνα, 25 Σεπτεμβρίου 2015.

Αναμένοντας τον ερχομό του Άϊ Βασίλη, πέρα από την ελπίδα που αναζητούσαμε πριν δυο χρόνια, αλλά τελικά μας δίδαξε και μας μοίρασε η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ, θα του ζητήσουμε (όπως θα περνά με το έλκηθρό του από τις σκεπές των σπιτιών) να μας δώσει αισιοδοξία! Ω…ναι! Αυτό μας λείπει. Δεν είναι δίκαιο μετά την ελπίδα να μη μυηθούμε στην αισιοδοξία του Αλέξη Τσίπρα.

Παρακολουθώ έντονα αυτές τις μέρες το χαμόγελο του πρωθυπουργού όταν μιλά για το προσφυγικό, το χαμόγελο του πρωθυπουργού όταν μιλά για το ασφαλιστικό, το φορολογικό, αλλά για τα κόκκινα δάνεια. Φυσικά, αξέχαστα θα μου μείνουν και τα χαμόγελά του κατά τη συνέντευξή του στην ΕΡΤ, αλλά και αυτά στην παράσταση του Λάκη Λαζόπουλου.

Και ιδού το ερώτημα. Από πού πηγάζει τόση αισιοδοξία; Ο ίδιος δηλώνει αισιόδοξος για το αποτέλεσμα που θα επιφέρουν τα σκληρά μέτρα που λαμβάνει, ότι θα ανταμειφθούν δηλαδή οι κόποι και οι θυσίες του λαού, γιατί έχει πρόγραμμα και «καθαρούς» πολιτικούς. Λέτε να είναι αυτός ο λόγος; Ή ακόμα ζει το δικό του παραμύθι; Είναι, επιτέλους, πρωθυπουργός -και χωρίς αντιπολίτευση!

Είναι μεγάλη υπόθεση, τώρα που το σκέφτομαι, να είσαι –από εκεί που δεν το περιμένεις- στα 40 σου πρωθυπουργός και με μία ΝΔ να ψάχνει ακόμα τον πρόεδρο της. Τι και αν ο λαός πεινάει; Τι και αν ο λαός εξευτελίζεται; Τι και αν ο λαός μεταναστεύει; Τι; Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι αυτά είναι αποτελέσματα της πολικής των δυο πάλαι ποτέ μεγάλων κομμάτων. Και θα συμφωνήσουμε σε αυτό. Το ότι δεν υπήρχε, όμως, σχεδιασμός από τον ΣΥΡΙΖΑ –ο οποίος διακαώς ήθελε να κυβερνήσει- για να αντιμετωπίσει την κατάσταση, πρέπει να το ξεχάσουμε;

Και, όμως, ο λαός ξεχνά. Δεν υπάρχει άλλη πολιτική πρόταση και ο λαός υπομένει. Γι αυτό υπάρχει αισιοδοξία! Τι και αν δεν υπήρχε πραγματικό πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ανεργίας και την ανάπτυξη της χώρας; Κανείς δεν αντιδρά, κανείς δεν μιλά. Οι Έλληνες, πλέον, σκύβουν το κεφάλι!

Πώς, λοιπόν, να μην είσαι αισιόδοξος για την επόμενη μέρα ως πρωθυπουργός; Η ισχνή πλειοψηφία της κυβέρνησης είναι το μόνο που κάνει τον Αλέξη Τσίπρα να ζαρώνει το χειλάκι του… Αλλιώς όλα καλά! Οι 300 της Βουλής στη «γυάλα» και ο λαός να προσπαθεί να είναι αισιόδοξος για το μέλλον! Αναζητά και αυτός το χαμόγελο του Αλέξη Τσίπρα….

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΆρρωστα μυαλά πέταξαν έγκυο στη λίμνη για να αποβάλλει
Επόμενο άρθροΤσουχτερό κρύο το Σάββατο και την Κυριακή
Από τον κόσμο του θεάτρου μυήθηκε στη δημοσιογραφία. Το 2001 αποφοίτησε από την σχολή Δραματικής Τέχνης του Διομήδη Φωτιάδη ,στην οποία εισήχθη με εξετάσεις από το υπουργείο πολιτισμού. Από το 2003 εργάζεται ως δημοσιογράφος στο πολιτικό ρεπορτάζ στις Σέρρες .Είναι μέλος της ΕΣΗΕΜΘ. Ξεκίνησε την πορεία της από το ΔΙΚΤΥΟ Τηλεόραση ,κάνοντας ρεπορτάζ και παρουσιάζοντας το βραδινό δελτίο ειδήσεων(24:00) του σταθμού. Επόμενη επιλογή της ήταν το ΕΠΙΛΟΓΕΣ Τηλεόραση ,όπου μετά από τα μεσημβρινά δελτία ειδήσεων ,παρουσίαζε επί 4 χρόνια την καθημερινή κεντρική πολιτική εκπομπή του σταθμού ,ενώ υπήρξε και αρχισυντάκτρια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων. Η επιστροφή της στο ΔΙΚΤΥΟ Τηλεόραση την βρίσκει με την παρουσίαση της κεντρικής πολιτικής εκπομπής του ΔΙΚΤΥΟ «ΑΝΟΙΧΤΗ ΓΡΑΜΜΗ» και παρουσιάζοντας παράλληλα ορισμένα Σαββατοκύριακα τα κεντρικά δελτία ειδήσεων. Κάλυψε δημοσιογραφικά μεγάλα πολιτικά γεγονότα και συνέδρια κομμάτων στην Αθήνα ,ενώ συνεργάζεται με πανελλαδικούς τηλεοπτικούς σταθμούς για γεγονότα της περιοχής των Σερρών.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Όχι, κυρία Μαυρίδου, ο λαός δε σκύβει το κεφάλι, απλά σιωπά. Ησυχάζει. Περιμένει. Έδωσε την τελευταία ευκαιρία. Και όπως λέει και ο σπουδαίος Μανόλης Αναγνωστάκης, να φοβάστε το λαό που σιωπά, την ησυχία του. Είναι λίγο πριν τον πόλεμο. Τζενεράλε κανονική. Θα τρέχουν όλοι οι… αισιόδοξοι, οι χαζοχαρούμενοι, να κρυφτούν. Στα τσαντήρια τους, Διότι, άλλο άεργος και άλλο άνεργος. Ο δεύτερος δεν ξέρει τί να κάνει τα χέρια του. Αυτά τα χέρια, στις άδειες τσέπες, σαν χειροβομβίδες.
    Ωραίο άρθρο, ευχαριστούμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here