Αναζητώντας το χαμόγελο του Αλέξη Τσίπρα

Αναμένοντας τον ερχομό του Άϊ Βασίλη, πέρα από την ελπίδα που αναζητούσαμε πριν δυο χρόνια, αλλά τελικά μας δίδαξε και μας μοίρασε η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ, θα του ζητήσουμε (όπως θα περνά με το έλκηθρό του από τις σκεπές των σπιτιών) να μας δώσει αισιοδοξία! Ω…ναι! Αυτό μας λείπει. Δεν είναι δίκαιο μετά την ελπίδα να μη μυηθούμε στην αισιοδοξία του Αλέξη Τσίπρα.

Παρακολουθώ έντονα αυτές τις μέρες το χαμόγελο του πρωθυπουργού όταν μιλά για το προσφυγικό, το χαμόγελο του πρωθυπουργού όταν μιλά για το ασφαλιστικό, το φορολογικό, αλλά για τα κόκκινα δάνεια. Φυσικά, αξέχαστα θα μου μείνουν και τα χαμόγελά του κατά τη συνέντευξή του στην ΕΡΤ, αλλά και αυτά στην παράσταση του Λάκη Λαζόπουλου.

Και ιδού το ερώτημα. Από πού πηγάζει τόση αισιοδοξία; Ο ίδιος δηλώνει αισιόδοξος για το αποτέλεσμα που θα επιφέρουν τα σκληρά μέτρα που λαμβάνει, ότι θα ανταμειφθούν δηλαδή οι κόποι και οι θυσίες του λαού, γιατί έχει πρόγραμμα και «καθαρούς» πολιτικούς. Λέτε να είναι αυτός ο λόγος; Ή ακόμα ζει το δικό του παραμύθι; Είναι, επιτέλους, πρωθυπουργός -και χωρίς αντιπολίτευση!

Είναι μεγάλη υπόθεση, τώρα που το σκέφτομαι, να είσαι –από εκεί που δεν το περιμένεις- στα 40 σου πρωθυπουργός και με μία ΝΔ να ψάχνει ακόμα τον πρόεδρο της. Τι και αν ο λαός πεινάει; Τι και αν ο λαός εξευτελίζεται; Τι και αν ο λαός μεταναστεύει; Τι; Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι αυτά είναι αποτελέσματα της πολικής των δυο πάλαι ποτέ μεγάλων κομμάτων. Και θα συμφωνήσουμε σε αυτό. Το ότι δεν υπήρχε, όμως, σχεδιασμός από τον ΣΥΡΙΖΑ –ο οποίος διακαώς ήθελε να κυβερνήσει- για να αντιμετωπίσει την κατάσταση, πρέπει να το ξεχάσουμε;

Και, όμως, ο λαός ξεχνά. Δεν υπάρχει άλλη πολιτική πρόταση και ο λαός υπομένει. Γι αυτό υπάρχει αισιοδοξία! Τι και αν δεν υπήρχε πραγματικό πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ανεργίας και την ανάπτυξη της χώρας; Κανείς δεν αντιδρά, κανείς δεν μιλά. Οι Έλληνες, πλέον, σκύβουν το κεφάλι!

Πώς, λοιπόν, να μην είσαι αισιόδοξος για την επόμενη μέρα ως πρωθυπουργός; Η ισχνή πλειοψηφία της κυβέρνησης είναι το μόνο που κάνει τον Αλέξη Τσίπρα να ζαρώνει το χειλάκι του… Αλλιώς όλα καλά! Οι 300 της Βουλής στη «γυάλα» και ο λαός να προσπαθεί να είναι αισιόδοξος για το μέλλον! Αναζητά και αυτός το χαμόγελο του Αλέξη Τσίπρα….

Σχετικά Άρθρα

Ένα σχόλιο
  1. Ο/Η Δέσποινα Α. λέει:

    Όχι, κυρία Μαυρίδου, ο λαός δε σκύβει το κεφάλι, απλά σιωπά. Ησυχάζει. Περιμένει. Έδωσε την τελευταία ευκαιρία. Και όπως λέει και ο σπουδαίος Μανόλης Αναγνωστάκης, να φοβάστε το λαό που σιωπά, την ησυχία του. Είναι λίγο πριν τον πόλεμο. Τζενεράλε κανονική. Θα τρέχουν όλοι οι… αισιόδοξοι, οι χαζοχαρούμενοι, να κρυφτούν. Στα τσαντήρια τους, Διότι, άλλο άεργος και άλλο άνεργος. Ο δεύτερος δεν ξέρει τί να κάνει τα χέρια του. Αυτά τα χέρια, στις άδειες τσέπες, σαν χειροβομβίδες.
    Ωραίο άρθρο, ευχαριστούμε.


Αφήστε το σχόλιο σας

*

code