Αρχισυντάκτης Mega: Πουλιέμαι, δεν ξεπουλιέμαι!

 

Mε άρθρο του ο Γιάννης Καφάτος, αρχισυντάκτης του Mega, αναφέρεται σε όσα συμβαίνουν στο Μεγάλο Κανάλι και τα χρόνια που εργάστηκε σε αυτό, τονίζοντας ότι οι μέτοχοι και η διοίκησή του έριξαν το Mega στα βράχια σε συνδυασμό με μια σχεδόν εκδικητική πολιτική εναντίον των εργαζομένων.

Αναλυτικά το άρθρο του Γιάννη Καφάτου στο viewtag.gr

Δουλεύω στο Mega. «Δουλεύω», είναι σωστός τώρα αυτός ο χρόνος; Δουλεύω; Δούλευα;

Σίγουρα πάντως δούλεψα στο Mega, ατελείωτες ώρες. Μαζί με δεκάδες συναδέλφους μου. Και όταν μιλάω για συναδέλφους, δε λογάω μόνο τους δημοσιογράφους.

Συνάδελφοί μου είναι όλοι όσοι δουλεύουν για να φτάσει στα μάτια του τηλεθεατή μια εικόνα, μια είδηση, ένα τρέιλερ, ένα σίριαλ, ένα τηλεπαιχνίδι, ακόμη και μια εκπομπή που μπορεί να μη σου αρέσει ω, τηλεθεατή που με τις επιλογές σου μας έκανες κάθε πρωί που έβγαινε ο «λογαριασμός» – έτσι τον έλεγα μια ζωή – τα νούμερα τηλεθέασης, να γελάμε, ή να γκρινιάζουμε ή ακόμη καλύτερα να μας γκρινιάζουν.

Δούλεψα πολύ σκληρά, έκανα λάθη, έκανα επιτυχίες, έκανα φίλους, έκανα αντιπάλους, έκανα ό,τι μπορούσα πάντως!
Πούλησα πολύ από τον προσωπικό μου χρόνο, αδίκησα τα παιδιά μου, τη γυναίκα μου, έφερνα το άγχος μου στο σπίτι, δεν προλάβαινα να δω τους φίλους μου, όμως ήταν η επιλογή μου!

Λατρεύω τη δουλειά μου στην τηλεόραση. Από δεκαεννιά χρονών. Με αντάμειψε.

Είπα «ναι», είπα και «όχι».

Και προφανώς γνώρισα και σκάρτους ανθρώπους και κακούς επαγγελματίες! Για πες, εσύ στη δουλειά σου περιστοιχίζεσαι από αναγεννησιακά στρουμπουλά αγγελάκια; Ό,τι δουλειά και να κάνεις!

Δεν το παίζω ήρωας, πάντα ζούσα από τη δουλειά μου, όπως όλοι μας! Απλώς η δική μας δουλειά, των ανθρώπων της τηλεόρασης, είναι τόσο εκτεθειμένη στα μάτια σου, που στο τέλος νομίζεις ότι είναι κάτι περισσότερο από τη δική σου. Και ναι, υπάρχουν και πολλοί φυσικά που τονίζουν κάτι τέτοιο, γιατί μόνο έτσι έχουν λόγο ύπαρξης.

Ευτυχώς «υπήρχα» και πριν την τηλεόραση. Και είμαι τυχερός που υπάρχω και μέσα σε αυτή. Είναι η επιλογή μου.

Εκείνο που πρέπει να διαχειριστώ τώρα που το Mega έχει πέσει στα βράχια … όχι, για-να-το-πω-σωστά: τώρα που οι Μέτοχοί και η διοίκησή του έριξαν το Mega στα βράχια σε συνδυασμό με μια σχεδόν εκδικητική πολιτική εναντίον των εργαζομένων, είναι μια πολύ ιδιαίτερη κατάσταση. Πρωτόγνωρη για μένα, όχι βεβαίως για άλλους εργαζόμενους.

Δουλεύω;

Όχι, γιατί δεν με πληρώνουν. Δεν πουλιέμαι πια! Γιατί άραγε;

Υπάρχω όμως, και από το Μάρτιο με τους δικούς μου μισθούς που δεν μου πληρώνουν, μαζί με τους αντίστοιχους των άλλων συναδέλφων μου «στηρίζουμε» – επιδοτούμε την επιχειρηματικότητα-My ass!

Είμαστε όμηροι- το έχω ξαναπεί- ζάμπλουτων αφεντικών. Και όμηροι μιας πολιτικής που θέλει να καταστρέψει έναν κλάδο που απασχολεί όχι μόνο εμάς τους δημοσιογράφους – που μπορεί κάποιοι να σιχαίνεστε – αλλά μέχρι και ξυλουργούς, ηλεκτρολόγους, κομμώτριες, σεναριογράφους, φωτογράφους, ηθοποιούς, κλητήρες, καθαρίστριες (σ’ αυτές ξέρω, κάποιοι είχαν ιδιαίτερη αδυναμία…), τηλεφωνήτριες και τόσες ειδικότητες που δεν φαντάζεστε!

Και κάθε μέρα κάποιος «αγοράζει» το Mega. Και αναρωτιέμαι: αγοράζει και εμένα και τους άλλους συναδέλφους μου που εργαζόμαστε εκεί;

Κι εγώ πουλιέμαι κυρ-αγοραστή! Θέλω τους μισθούς μου, που έχω δουλέψει για να έχει έσοδα η επιχείρηση για να μας πληρώνει! Κι εγώ και οι άλλοι που είμαστε το Mega. Πουλιέμαι, δεν ξεπουλιέμαι όμως, στο ξεκαθαρίζω!

Γιάννης Καφάτος

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*