Ας καταργηθούν οι μαθητικές παρελάσεις, αλλά όχι τώρα!

6
93

Έχω ξαναγράψει για τις παρελάσεις. Ξεκίνησαν από την αυγή της ιστορίας, από την εποχή που  οι άνθρωποι έφτιαξαν όπλα για να υπερασπίσουν τον τόπο τους από τις επιθέσεις εχθρικών φυλών. Οι αρχική παρέλαση ήταν η παράταξη των πολεμιστών προκειμένου οι αρχηγοί να επιθεωρήσουν τα όπλα τους, τη φυσική τους ρώμη, την πειθαρχία τους, το αξιόμαχό τους.

Οι παρελάσεις αντανακλούσαν στη γέννεσή τους τον τρόπο διεξαγωγής των πολέμων και των προσόντων που αυτοί απαιτούσαν: Τη σωματική ρώμη, το αδάμαστο της θέλησης, την αψηφισιά του θανάτου, το φρόνημα, την υπομονή, την αντοχή στην κακουχία, την αυταπάρνηση – αρετές, δηλαδή, που τότε καθόριζαν την έκβαση των πολέμων.

Στην πάροδο του χρόνου μετεξελίχθηκαν σε επίδειξη δόξας ενώπιον του λαού μετά από νικηφόρες μάχες  π.χ. Αρχαία Ρώμη, και σε επίδειξη ιδεολογικής ανωτερότητας των αυταρχικών καθεστώτων, με έναν πρωτοφανή γιγαντισμό: π.χ. Ναζιστική Γερμανία και Σοβιετική Ενωση, γιατί έπρεπε να εμπεδωθεί στους πολίτες η ανωτερότητα του οικείου Πολιτεύματος.

Σήμερα πάνω από 100 χώρες στον πλανήτη διοργανώνουν παρελάσεις, όχι μόνο στον Τρίτο Κόσμο, αλλά και στη  Δύση : Λονδίνο,  Παρίσι, Άγκυρα, Βιέννη, Μαδρίτη, Σόφια,  είναι κάποιες από τις πόλεις που τις φιλοξενούν.

Και ενώ οι παρελάσεις γίνονται εν είδει τιμής και μνήμης για τα νιάτα που έχασαν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδα στους, τα τελευταία χρόνια απομειώθηκαν, ή μάλλον εξευτελίστηκαν, υπό την «αγανάκτηση του μνημονίου, σε σημείο και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας (που δεν ήταν το πρόσωπο Κάρολος Παπούλιας, αλλά  ο συμβολισμός ενότητας του έθνους), να αποχωρήσει από την παρέλαση της Θεσσαλονίκης, και έκτοτε οι παρελάσεις να γίνονται … «κεκλεισμένων των θυρών».

Ως προς αυτό είχε δίκιο στην αγανάκτησή του ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, που διερωτήθηκε μετά την μαθητική παρέλαση, αν οι επίσημοι τις κάνουν για τον εαυτό τους αφού δεν μπορεί να τις παρακολουθεί ο κόσμος.

Ετσι κι αλλιώς οι μαθητικές παρελάσεις είναι μια θλιβερή ιστορία στη χώρα μας. Τα τελευταία χρόνια δεινοπάθησαν γιατί κάποιος «διεθνιστής» πασόκος υπουργός, νομοθέτησε να χρησιμοποιείται η σημαία ως μαθητικό βραβείο, και άρχισε ο διχασμός των Ελλήνων με το …σήριαλ Τσενάι  – κάτι που πουθενά στον πλανήτη δεν γίνεται, ούτε στον «πολιτισμένο κόσμο» που τόσο θαυμάζει η ηγεμονική πολιτική τάξη στης χώρας. Σε επίσημη κρατική γιορτή τη σημαία (στη Γαλλία και δι άρθρου του Συντάγματος) την κρατάει πολίτης της χώρας.

Φυσικά είμαστε λαός «αμφισβητιών», ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τ. Κουράκης κάποτε προσπάθησε να διακόψει μαθητική παρέλαση στη Θεσσαλονίκη, για να εισπράξει την μήνιν των γονιών,  ενώ ο συνάδελφός του Λαφαζάνης, στην Αθήνα, θέλησε να παρελάσει μετά συνδικαλιστών, φέρνοντας το πνεύμα της παρέλασης στα δικά του εργατίστικα μέτρα.

Υπάρχει, φυσικά, έντονη και δικαιολογημένη καχυποψία έναντι των μαθητικών παρελάσεων και της χρησιμότητάς τους –πολύ περισσότερο επειδή εκκίνησή τους θεωρείται η περίοδος Μεταξά, αν και μάλλον υπήρξαν μαθητικές παρελάσεις και προ της εποχής του δικτάτορα.

Σαφώς είναι ένας παρωχημένος θεσμός που αντανακλά το πνεύμα άλλων εποχών, τότε που η Πολιτεία ήθελε να χειραγωγήσει τη νεολαία και να της εμφυσήσει «εθνικά ιδανικά», που – καθόλου τυχαίως – ταυτίζονταν με τα ιδανικά της Δεξιάς πατριδοκαπηλίας.

Ωστόσο ας αποφεύγουμε τις ακραίες εκφράσεις, όπως διάβασα και από μη ακραίους στην πολιτική τους τοποθέτηση, δημοσιογράφους, περί «αίσχους». Φαντάζει, άλλωστε, αστείο το επιχείρημα να θεωρεί κανείς ότι στην εποχή του ιντερνέτ, τα παιδιά στρατιωτικοποιούνται με δυο παρελάσεις το χρόνο, ή υποτάσσονται στην απρόσωπη ομοιομορφία της μάζας και χάνουν την προσωπικότητά τους, επειδή -πάλι δυο φορές το χρόνο- φοράνε μια στολή για δυο ώρες και παρελαύνουν.

Επίσης, αν ξεφύγουμε από τον κραυγαλέο καταγγελτισμό, και μεταφερθούμε στην επαρχία, οι παρελάσεις είναι ένα κοινωνικό γεγονός, μια κοινωνική γιορτή, τα παιδιά τις χαίρονται ως χαβαλέ και  οι γονείς καμαρώνουν να τα βλέπουν. Είναι, δηλαδή, κάτι πιο κοινωνικό και πολυσύνθετο από τη στρατιωτικοποίηση και τη μαζοποίηση της στολής.

Ούτως ή άλλως οι μαθητικές παρελάσεις, εν ευθέτω χρόνω, θα μπορούσαν να καταργηθούν, και να αντικατασταθούν με εκδηλώσεις, ομιλίες, καλλιτεχνικά δρώμενα, κλπ. που αφορούν στο γεγονός. Θα μπορούσαν να καταργηθούν, χωρίς όμως τις λυσσώδεις κραυγές των παραθύρων, περί πατριδοκαπηλίας ή εθνοπροδοσίας,  και όλα τα συναφή επίθετα που το δημόσιο λεξιλόγιο διατηρεί  ανθηρά από συγκροτήσεως ελληνικού κράτους.

Όμως, φοβάμαι ότι δεν είναι η κατάλληλη εποχή να ανακινηθεί το θέμα. Ο γράφων δεν πιστεύει καθόλου ότι οι παρελάσεις συνέβαλαν στην άνοδο της ΧΑ, αλλά θα είναι το δώρο που θα της κάνει η Πολιτεία, αν τις καταργούσε τώρα…

6 ΣΧΟΛΙΑ

  1. E ας καταργηθουν μωρε. Τι πειραζει? Να καμαρωνουμε τους ομοφυλoφιλους και τους τραβεστι να κανουν παρελαση με τα gay pride τους. Να διαβαζουνε τα παιδια μας τα κακογραμμενα, σεξιστικα, σαθρα βιβλια των σχολειων,που αντι να τους μαθαινουν ιστορια,τους λενε για τον 25χρονο Σακη που τα εχει με την 12χρονη Αλεκα (απο βιβλιο 1ης Γυμνασιου που εγινε και θεμα και υστερα πατε και μου κλαιτε για την ανοδο της παιδεραστιας και των παραβατικων συμπεριφορων απο τα παιδια), πως να χρησιμοποιουν μια καφετερια και να αναδευουν το καλαμακι του φραπε ωστε να καθονται να τεμπελιαζουν ολη μερα, να εχουμε στην βουλη την καθε Ρεπουση που λεει οτι υπηρχε συνωστισμος στην Μικρα Ασια και οτι τα αρχαια Ελληνικα ειναι νεκρη γλωσσα (ασχετα που ολοι μας την χρησιμοποιουμε καθημερινα). Μαγκες δυστυχως χανομαστε σαν Εθνος. Και για να προλαβω κατι τυχαρπαστους,δεν ειμαι ουτε δεξιος, ουτε αριστερος ουτε των ακρων ουτε τιποτα. Ειμαι απλα ενας Ελληνας,που σεβεται την ιστορια της χωρας μου,θελω να διδασκεται στα σχολεια και λυπαμαι απιστευτα που εχουμε φτασει σε αυτο το σημειο.

    ΥΓ: περιμενω πως και πως κυριοι αρθρογραφοι,ενα αρθρο για τις επιστολες του Ζαχαριαδη… ή μηπως δεν θα κανετε γιατι δεν σας αφηνουν τα αφεντικα σας?

    YΓ2 Καποιος που αναφερθηκε για το Πολυτεχνειο (για να θυμουνται οι παλιοι κοκ) να του θυμισω οτι μεχρι το 1974,τιμουσαν και τα θυματα των Κομμουνιστων στον Μελιγαλα,αλλα οι επομενες κυβερνησεις το σταματησαν λεγωντας «για να μην εχουμε εσωτερικες διαμαχες των αριστερων με των δεξιων». Χωρια που και γι αυτο το γεγονος δεν ειδα κανενα αρθρο απο τους Δημοκρατες δημοσιογραφους.

  2. Αφού οι μαθητές που παρελαύνουν είναι ευχαριστημένοι και τη στιγμή που οι γονείς και οι φίλοι τους χαίρονται να τους βλέπουν, δεν καταλαβαίνω τι ζόρια τραβάτε κάποιοι »αρθρογράφοι».
    Ασχοληθείτε καλύτερα με τις παρελάσεις που ονειρεύεται να καθιερώσει ο Μπουτάρης. Εκείνες κι αν είναι δώρο στην ΧΑ…..

  3. @ΤΣΙΟΥ ΤΟ ΑΣΠΡΟ…

    Ξαναδιάβασε το κείμενο, μπας και το καταλάβεις. Τουλάχιστον να επιχειρηματολογήσεις επι όσων γράφω και οχι επί όσων ησουν προγραμματισμένος να καταλάβεις.

  4. Προειδοποίηση προς προοδευτικούς….
    Πιο κοντά στη πατρίδα και τη θρησκεία θα μας φέρουν οι illuminati τύπου Νίκου Δήμου, απ’ ότι η χούντα του Παπαδόπουλου.
    Η κατάργηση των παρελάσεων, του εθνικού ύμνου, του όρκου στα δικαστήρια, των εικόνων
    του Χριστού στα σχολεία και του σταυρού από τους λαιμούς των πιστών… ένα αποτέλεσμα
    θα φέρει. Θα μας κάνει περισσότερο πατριώτες και καλύτερους χριστιανούς.

  5. Το αν θα καταργηθούν ή όχι οι παρελάσεις δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία. Κάτι άλλο θα βρούμε για να διχαστούμε. Όλα τα ζητήματα τελικά τα μετατρέπουμε σε συζήτηση Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός. Έτσι είμαστε. Πάντως για την ιστορία να αναφέρουμε ότι δεν είναι μόνο οι δεξιοί που θέλανε τις παρελάσεις. Την δεκαετία του 80 η αγαπημένη ΕΡΤ μας έδειχνε συχνά βίντεο από παρελάσεις στην κόκκινη πλατεία της Μόσχας για να μας δείξει το μεγαλείο της Σοβιετικής Ένωσης. Τότε δεν θυμάμαι κανέναν δημοσιογράφο να μιλάει απαξιωτικά για τις παρελάσεις.

  6. Και κάτι ακόμα. Αν ρωτήσετε τους μαθητές θα καταλάβετε ότι και γι αυτούς είναι μία αγγαρία. Όλοι προσπαθούν να την αποφύγουν. Κανένας δεν την αντιμετωπίζει σαν κάτι σοβαρό. Φαίνεται άλλωστε και από τον τρόπο που ντύνονται. Για τους φαντάρους και τους μόνιμους είναι επίσης μία μεγάλη ταλαιπωρία. Δοκιμαστικές και κόντρα δοκιμαστικές, άντε να μας δει και ο διοικητής, κλπ. Όλοι λίγο ή πολύ θα γούσταραν την κατάργηση των παρελάσεων. Όμως ρε γ@μώτο φοβάμαι ότι μετά από μερικά χρόνια η συζήτηση και η βασική διαφωνία θα είναι: Γιατί η μέρα αυτή να είναι αργία; Καλύτερα είναι να δουλεύει όποιος θέλει. Θα μιλάμε για το δικαίωμα του καθενός να αποφασίζει αν θα δουλέψει ή όχι κλπ. Το έχουμε ξαναδεί με τις Κυριακές αυτό. Κανένας δεν γούσταρε να πάει στην Εκκλησία το πρωί. Τελικά η Κυριακή έγινε εργάσιμη.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here