Το αβγό του φιδιού

4
28

Ποτέ άλλοτε η Aκροδεξιά στη Γαλλία δεν είχε κερδίσει ένα τόσο υψηλό ποσοστό σε προεδρικές εκλογές (18%). Ποτέ άλλοτε η Aκροδεξιά στην Ελλάδα δεν εμφάνιζε δημοσκοπικά μία τέτοια προοπτική κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Αλήθεια, πόσο κινδυνεύει η κοινωνία, σε περιόδους κρίσης, από την εκλογική διείσδυση δυνάμεων που αμφισβητούν και αντιπαλεύουν θεμελιώδεις αξίες της Δημοκρατίας; Η οικονομική κρίση και η κρίση του πολιτικού συστήματος αφήνουν χώρο για ανάπτυξη φαινομένων εκφασισμού της κοινωνίας;

Στη Γαλλία, η Μαρίν Λεπέν, υποψήφια του Κόμματος «Εθνικό Μέτωπο», επέτυχε να αξιοποιήσει την απογοήτευση των συντηρητικών ψηφοφόρων απέναντι στην πολιτική Σαρκοζί και να κινητοποιήσει ένα σημαντικό μέρος δυσαρεστημένων του ευρύτερου εκλογικού σώματος πάνω στο τρίπτυχο μετανάστευση-ανασφάλεια-έξοδος από το ευρώ. Η πολιτική επένδυση στην εθνική ταυτότητα επανέφερε στην επικαιρότητα το παλαιότερο σύνθημα του πατέρα της Ζαν Μαρί Λεπέν «Πρώτα οι Γάλλοι», αναπαλαίωσε εθνικιστικά σύνδρομα εναντίον του γερμανικού οικονομικού επεκτατισμού στην Ευρώπη και την υποταγή της Γαλλίας σε γερμανικά δημοσιονομικά προτάγματα, προέβαλε ένα λαϊκιστικό πολιτικό λόγο για την αύξηση της εγκληματικότητας και τη σύνδεσή της με την αντικανονική μετανάστευση και τέλος συνέδεσε τη φτώχεια και την οικονομική κρίση με την συμμετοχή της Γαλλίας στην ευρωζώνη.

Η εκμετάλλευση των διακυμάνσεων της εγκληματικότητας και της ανασφάλειας από την άκρα Dεξιά, η παράλληλη πλειοδοσία στην αυτή θεματική από τον απερχόμενο Πρόεδρο Ν. Σαρκοζί, καθώς και η αμφισβήτηση της αποτελεσματικότητας των κατασταλτικών μέτρων που είχε ήδη λάβει η Kεντροδεξιά κυβέρνηση διαμόρφωσαν τελικά τις συνθήκες χειραγώγησης του εκλογικού σώματος, δίνοντας την ευκαιρία στην άκρα δεξιά να παρέμβει πολιτικά, προωθώντας ξεκάθαρα ξενοφοβικές, λαϊκιστικές και ακραία κατασταλτικές πολιτικές θέσεις και προτάσεις (μαζικές απελάσεις, δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους αντικανονικούς μετανάστες, αυστηρές ποινές για τους ανήλικους παραβάτες, ποινικοποίηση συμπεριφορών κοινωνικής απειθαρχίας κλπ.). Η Μαρίν Λεπέν έχτισε την πολιτική της καμπάνια πάνω στις ρωγμές του δόγματος της «μηδενικής ανοχής» που διακήρυττε επί χρόνια ο Ν. Σαρκοζί, συνδέοντας την αντικανονική μετανάστευση με την αποτυχία της Ευρωπαϊκής πολιτικής και εξορκίζοντας το φάντασμα της Ελλάδας ως εξέλιξη και προοπτική της σοβούσας κρίσης στη Γαλλία. Συνέπεια της παραπάνω κατάστασης ήταν το γεγονός ότι σημαντικό ποσοστό του εκλογικού σώματος επέλεξε την τιμωρητική ψήφο απέναντι στα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα, μεταβάλλοντας την Μαρίν Λεπέν σε ρυθμιστή των προεδρικών εκλογών. Σίγουρα, το 18% των Γάλλων πολιτών δεν είναι ακροδεξιοί, ξενοφοβικοί ή φασίζοντες, αλλά η συγκυριακή συμπόρευσή τους με ένα ακροδεξιό, ξενοφοβικό και λαϊκιστικό πολιτικό σχηματισμό δημιουργεί νέες συνθήκες συντηρητικοποίησης του εκλογικού σώματος όχι μόνο για τις προεδρικές, αλλά και για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές στη Γαλλία. Τα πολιτικά κόμματα του δημοκρατικού τόξου θα πρέπει, πλέον, να τους επαναπροσελκύσουν στις τάξεις τους, να τους πείσουν για την πολιτική τους φερεγγυότητα και παράλληλα να αντιμετωπίσουν μία πιθανή ανακατάταξη των πολιτικών δυνάμεων στο χώρο της δεξιάς, που θα είχε ως πιθανό αποτέλεσμα την κοινοβουλευτική ενίσχυση ενός ακραίου πόλου.

Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα του δεύτερου γύρου των προεδρικών εκλογών και παρά τη διαφαινόμενη νίκη του σοσιαλιστή Φρ. Ολάντ, το πολιτικό σκηνικό της επόμενης μέρας στη Γαλλία δεν θα είναι πια το ίδιο. Η συντηρητική ριζοσπαστικοποίηση μέρους του εκλογικού σώματος και η επιλογή ψήφου με τις τιμωρητικό πρόσημο ενέχει μεγαλύτερους κινδύνους για τη Δημοκρατία σε σύγκριση με τους αυτούς που είναι υπαρκτοί, αλλά αντιμετωπίσιμοι και έχουν σχέση με τη δοκιμασία των ανοχών και των αντοχών της κοινωνίας. Η πολιτική επένδυση της ανασφάλειας και της ξενοφοβίας αποδεικνύεται ζημιογόνος επένδυση για τη Δημοκρατία και για την κοινωνία με κρίσιμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες.

Αυτή η εξέλιξη πρέπει να οδηγήσει σε προβληματισμό την καθ’ημάς πολιτική τάξη, ιδιαίτερα σε σχέση με τη δημοσκοπική αποτύπωση της εκλογικής απήχησης ακροδεξιών πολιτικών μορφωμάτων με φασίζουσες και νεοναζιστικές αναφορές. Οι επιθέσεις εναντίον μεταναστών αλλά και Ελλήνων πολιτών σε υποβαθμισμένες συνοικίες, οι τραπουκισμοί εναντίον διαδηλωτών, οι πορείες με ναζιστικούς χαιρετισμούς, η εκλογή εκπροσώπων στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας το προηγούμενο διάστημα δεν στάθηκαν ικανές να αφυπνίσουν ούτε να κινητοποιήσουν το δημοκρατικό τόξο των πολιτικών δυνάμεων απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα. Μετά την επίθεση εναντίον του βουλευτή Πέτρου Ευθυμίου, ίσως πολλοί να συνειδητοποίησαν -θέλω να πιστεύω ότι δεν θα είναι αργά- ότι σε τέτοιες ενέργειες υπάρχει σχέδιο, οργάνωση και συμβολισμός. Η αποδοκιμασία της επίθεσης δεν είναι αρκετή, χρειάζεται πολιτική αντιμετώπιση και δράση που δεν θα περιορίζεται στον ορίζοντα των εκλογών. Το αβγό του φιδιού επωάστηκε αργά και σταθερά από την αδράνεια των πολιτικών δυνάμεων και την χρόνια απουσία ουσιαστικής πολιτικής παρέμβασης στα μείζονα κοινωνικά προβλήματα όπως αυτά της κοινωνικής πολιτικής, της παιδείας, της υγείας της φτώχειας, της ασφάλειας και της μετανάστευσης. Η όξυνση αυτών των προβλημάτων και η αίσθηση μερίδας πολιτών ότι εγκαταλειφθήκαν από ένα πολιτικό σύστημα και μία πολιτική τάξη που τους θυμάται μόνο προεκλογικά οδηγούν σήμερα στα δημοσκοπικά ευρήματα.

Όποιοι πιστεύουν ότι το φαινόμενο είναι συγκυριακό λόγω της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, ας κοιτάξουν την εξέλιξη στη Γαλλία για να καταλάβουν ότι με πολιτικά μυωπικές αναλύσεις και μεγαλόστομους εξορκισμούς δεν ανατρέπονται πολιτικές καταστάσεις. Όποιοι διακηρύττουν σήμερα προεκλογικά ότι θα «επανακαταλάβουν» την πόλη και θα «καθαρίσουν» την Αθήνα από παράνομους μετανάστες, εγκληματίες, ναρκομανείς, καταληψίες και άστεγους σε λίγες μέρες ή και εβδομάδες κάνουν το ίδιο λάθος με τον Ν. Σαρκοζί, ο οποίος υποσχόταν να καθαρίσει τα «κοινωνικά αποβράσματα» και τους κάθε είδους παράνομους, επενδύοντας στο φόβο και στην ανασφάλεια των πολιτών. Τελικά, βρέθηκε ένας αυθεντικότερος μεταπράτης του φόβου και της ανασφάλειας και κέρδισε!

Η αλόγιστη πλειοδοσία κατασταλτικών αποχρώσεων και η απουσία πολιτικού σχεδίου με κοινωνικό περιεχόμενο οδηγεί στην έκρηξη των κοινωνικών προβλημάτων και στην πολιτική εκμετάλλευση της ανασφάλειας και των ανισοτήτων από τους εχθρούς της Δημοκρατίας. Είναι ευθύνη όλων μας να προστατέψουμε τη Δημοκρατία, προστατεύοντας τους πολίτες!

*O Θοδωρής Π. Παπαθεοδώρου είναι Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΠροεκλογική επικοινωνία 2012: Το τσίρκο ξεκίνησε τις περιοδείες του
Επόμενο άρθροΗ πρόκληση του Καραμανλή: 120 λέξεις σε δυόμισι χρόνια!
Ο Θόδωρος Παπαθεοδώρου είναι Καθηγητής Αντεγκληματικής Πολιτικής και Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1965, σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ανακηρύχθηκε Διδάκτορας Ποινικών και Εγκληματολογικών Επιστημών στο Πανεπίστημιο του Poitiers (Γαλλία). Το 1994 εξελέγη Maître de Conférences (Επίκουρος Καθηγητής) Ποινικού Δικαίου και Εγκληματολογικών Επιστημών στην Νομική Σχολή της La Rochelle (Γαλλία). Κύρια έργα του: Η έννοια της τιμωρίας. Μία συνέντευξη του Μ. Φουκώ, Αντ. Ν. Σάκκουλας, Αθήνα Κομοτηνή, 1990, La perception des textes pénitentiaires européens par les droits français et grec, Ant. N. Sakkoulas, 1995, Le code pénitentiaire hellénique, Etre et Connaître, 1997, Δημόσια ασφάλεια και αντεγκληματική πολιτική, Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα, (α´ έκδ. 2002) β´έκδ. 2005, Η σεξουαλική παρενόχληση στην εργασία, Νομική Βιβλιοθήκη, 2006, Νομικό καθεστώς αλλοδαπών, Νομική Βιβλιοθήκη, β´έκδ. 2010, Επιτηρούμενη Δημοκρατία. Η ηλεκτρονική παρακολούθηση στην κοινωνία της διακινδύνευσης, Εκδ. Βιβλιόραμα, 2009. Επίσης, έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα και επιστημονικές μελέτες σε ελληνικά και διεθνή νομικά περιοδικά. Το 2003 είχε ορισθεί από το Υπουργείο Παιδείας της Γαλλίας εξωτερικός αξιολογητής για τις Νομικές και Πολιτικές Επιστήμες γαλλόφωνων Πανεπιστημίων στην Ανατολική Ευρώπη. Από το 1997, είναι Διευθυντής της Ευρωπαϊκής Ομάδας Έρευνας για την Ποινική Δικαιοσύνη. Τέλος, το 2003 τιμήθηκε από τη Γαλλική Δημοκρατία με το παράσημο της Τάξης του Ακαδημαϊκού Φοίνικα.

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ενώ κ. Παπαθεοδώρου αν ψήφιζαν κάποιο ακροαριστερό,εξτρεμιστικό κόμμα που να πετάει μολότοφ,να καίει Γάλλους»μπάτσους» και να καταστρέφει με τσεκούρια και ρόπαλα τις ιδικτησίες Γάλλων πολιτών για να επιβάλουν τις απόψεις τους με φασιστικό τρόπο, η πετούσαν σε καμιά Γαλλική τράπεζα τύπου μαρφίν μολότωφ επειδή τόλμησε να μην απεργήσει και έκαιγε ζωντανούς σαν τα ζώα 3 ανθρώπους και καμιά έγκυο γυναίκα, ή πλάκωναν στο ξύλο στα Γαλλικά πανεπιστήμια όσους τολμούσαν να εκφέρουν διαφορετική άποψη από αυτούς γιατί κατέχουν την »μοναδική» αλήθεια φαντάζομαι ο Γαλλικός λαός θα οδηγούνταν σε πιο »προοδευτικές» πολιτικές και δεν θα επιβαλλόταν κανενός είδου ακροαριστερός φασισμός και ακροαριστερή βία γιατί πιο γλυκός είναι ο φασισμός της άκρας αριστεράς από αυτόν της άκρας δεξιάς,
    Όπως οι υμνητές του Στάλιν,Τσαουσέσκου,Πολ ποτ,Κιμ γιονγκ ιλ της Βορείου Κορέας.Ε τι να κάνουμε συγκρίνονται τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και καταναγκαστικής εργασίας του Στάλιν όπου πέθαναν μερικές μονάχα δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι,διώχθηκαν και εκτελέστηκαν επειδή είχαν διαφορετική άποψη από τον »πατερούλη» με αυτά του Χίτλερ;
    Απλώς του Χίτλερ ήταν ήταν στρατόπεδα μίσους ενώ του Στάλιν στρατόπεδα »αγάπης»

  2. H ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΕΜΦΑΝΗΣ,ΜΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΑΥΡΙΟ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ. ΟΜΩΣ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΒΑΘΜΟ ΚΡΥΒΟΤΑΝ ΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΕΡΕ, ΝΔ,ΛΑΟΣ κλπ ΣΥΜΦΩΝΩ ΚΑΤΑ ΤΑ ΛΟΙΠΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΣΕ ΝΔ ΠΑΣΟΚ,ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΤΕΛΗ ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΤΟΧΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΝΤΑΞΗΣ (παιδεια,υγεια,τροπος ζωης). ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΤΙ ΣΠΕΡΝΕΙΣ ΘΕΡΙΖΕΙΣ. ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΟΤΟΕ ΦΕΤΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΑ ΕΡΓΑ «ΑΓΑΠΗ ΠΙΣΤΗ ΕΛΠΙΔΑ» Ε.ΦΟΝ ΧΟΡΒΑΤ ΚΑΙ «ΕΒΡΑΙΑ» ΤΟΥ ΜΠΕΡΤ. ΜΠΕΧΤ ΣΕ ΕΝΝΙΑΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ (www otoe.gr /politismos) ΠΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΗΣ » ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΒΑΙΜΑΡΗΣ» .

  3. Φαντάζομαι κ.Σκαρτσόλια η »αγγελική» ακροαριστερά» θα ήταν καλύτερη αν κυβερνούσε την Ελλάδα.
    Οι υμνητές του Στάλιν,του Χότζα και του κιμ γιονγκ ιλ της Βορείου Κορέας αν έπαιρναν την εξουσία θα έκαναν κάτι »ωραία» »δημοκρατικά» γκούλαγκ κάτι »δημοκρατικά» στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους αντιφρονούντες ή κάτι »δημοκρατικές» διώξεις όπως έκαναν όλα τα κομμουνιστικά καθεστώτα που κυβέρνησαν ή μήπως αυτοί δεν είναι απειλή για την δημοκρατία μας.
    Επίσης δεν πιστέυω ότι τον Γκιόλια,τους νεκρούς της μαρφίν μαζί με την έγκυο,η σέχτα επαναστατών,οι κουκουλοφόροι που γκρέμισαν την ελλάδα με τα επεισόδια του γρηγορόπουλου και οι σχεδόν καθημερινές τους ”εξορμήσεις” που τα σπάνε όλα στο κέντρο της Αθήνας να είναι ακροδεξιοί.Ούτε πιστεύω οι πυρήνες της φωτιάς τα ”παιδιά” πους τους χαρακτήριζαν οι ψευτοανθρωπιστές τύπου τριανταφυλλόπουλου,λαζόπουλου,αλαβάνου ή η 17Ν με τις ”επαναστατικές” τους δολοφονίες να ήταν ακροδεξιοί και ούτε πιστεύω τότε να κινδύνευε η σούπερ ”δημοκρατία” που έχουμε και να οδηγούμασταν στον ακροαριστερό φασισμό και φυσικά όλες αυτές οι ακροαριστερές εξτρεμιστικές συμμορίες δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση και δεν καλύπτονται από κόμματα τύπου ΣΥΡΙΖΑ,ΑΝΤΑΡΣΥΑ και λοιπών »δημοκρατικών» δυνάμεων αλλά αυτοί όλοι έκαναν ”επανάσταση” απέναντι στο σύστημα που οι ίδιοι το αποτελούν φυσικά η βία της εξτρεμιστικής άκρας αριστεράς είναι »επαναστατική» και δικαιολογημένη ενώ της άκρας δεξιάς φασιστική και ναζιστική μήπως είμαστε λίγο υποκριτές αναρωτιέμαι

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here