Ράνια Αηδώνη
Ράνια Αηδώνη

Γεννήθηκα στα Ιωάννινα και μεγάλωσα στην Ηγουμενίτσα. Στα 18 μου μετακόμισα στην πόλη της Θεσσαλονίκης όπου και σπούδασα στο τμήμα Εμπορίας και Διαφήμισης του Αλεξάνδρειου Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος. Εκπόνησα την πρακτική μου άσκηση στο ραδιοφωνικό σταθμό Star Fm 97.1. Σε μικρή ηλικία ασχολήθηκα με το πιάνο και στα φοιτητικά μου χρόνια με τον αθλητικό λάτιν χορό (το λεγόμενο dancesport). Διακρίθηκα με χάλκινο μετάλλιο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Χορού Ελλάδος το 2008 στη κατηγορία one dance rumba, μια εμπειρία που νοσταλγώ και θα θυμάμαι πάντα! Την ίδια χρονιά εγκατέλειψα το άθλημα του χορού και συνάντησα το θέατρο. Υπήρξα για ένα χρόνο μέλος της Θεατρικής Ομάδας του ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης, η οποία στεγαζόταν στο Θέατρο Φλέμινγκ, μέχρι που το 2010 πήρα την απόφαση να μετακομίσω στην Αθήνα και να σπουδάσω στη Δραματική σχολή του Νέου Ελληνικού Θεάτρου του Γιώργου Αρμένη. Συμμετέχω ως βοηθός σκηνοθέτη στην θεατρική παράσταση "Σαν Βροχή" {βασισμένη στο μονόπρακτο του Τενεσί Ουίλιαμς «Μίλα μου σαν τη βροχή»} η οποία ανέβηκε στο Θέατρο Βαφείον - Λάκης Καραλής σε σκηνοθεσία Αλέξιου Κοτσώρη και Παναγιώτας Πανταζή την περίοδο Δεκέμβριος 2011 - Φεβρουάριος 2012. * * * Άρχισα να αρθρογραφώ στα φοιτητικά περιοδικά της Θεσσαλονίκης κι αργότερα μέσω των blogs όπου συνεχίζω μέχρι και σήμερα. Έχω δημοσιεύσει άρθρα σε εφημερίδες και συνεντεύξεις καλλιτεχνών στο on line μουσικό περιοδικό www.tralala.gr. Το www.spnews.gr και ο Δημήτριος Συρμάτσης μου έδωσαν απλόχερα το χρίσμα της «Θεάς» από την οποία γεννήθηκε αυθόρμητα και η ομώνυμη στήλη – ψυχογραφήματα με στοιχεία λογοτεχνίας και ποίησης. την έχουν χαρακτηρίσει κάποιοι αγαπημένοι. – Η «Θεά» με οδήγησε στο ομαδικό μυθιστόρημα των ΔΩΔΕΚΑ, υπό την επιμέλεια κειμένου του Δημήτρη Κωνσταντάρα. Εκδόθηκε τον Μάιο του 2010 από την Εμπειρία Εκδοτική κι έτσι πραγματοποιώ την μικρή είσοδό μου στην ελληνική πεζογραφία. Η «Θεά» μεγαλώνει. Μετακομίζει και συνεχίζει στην aixmi. Κι όπως έχω γράψει, «Θνητή θεά, ανθρώπινη, μέσα σ’ έναν απάνθρωπο άθεο κόσμο. Τέλεια στις προσδοκίες των άλλων, ατελής στην ανθρώπινη ύπαρξή μου…» Κάπως έτσι δεν είμαστε όλοι; “Κάθε ημέρα χιλιάδες σκέψεις, χιλιάδες συναισθήματα, αμέτρητες εσωτερικές ενέργειες. Ποτέ δεν θα μπορέσεις να ελέγχεις τον κόσμο σου κι ίσως να μη χρειάζεται κιόλας… Ίσως αυτό που χρειάζεται είναι να νιώθεις και να μην ξεχνάς. Να θυμάσαι".


Τελευταία άρθρα
Δημοσεύθηκε Τρίτη 28 Ιανουάριος 2014
2 Σχόλια

Υπαρξιακά, αλήθειες και συνωμοσιολογίες

Πάει καιρός που έχω να σου γράψω. Η αλήθεια είναι, ότι ποτέ δεν ήθελα να σταματήσω. Αλλά ποτέ δεν ήθελα να γίνω κουραστική, Περισσότερα...

Δημοσεύθηκε Κυριακή 7 Απρίλιος 2013
2 Σχόλια

«Στα όρια της επιβίωσης…» | Θεά #6

Βρίσκομαι κάπου στα όρια της επιβίωσης. Έφτασα εδώ μετά από ένα μεγάλο ταξίδι 27 ολόκληρων χρόνων. Παραπατώ πάνω στα Περισσότερα...

Δημοσεύθηκε Πέμπτη 13 Δεκέμβριος 2012
1 Σχόλιο

«Δέσμιος του αίματος» | Θεά #5

Είναι που το αίμα σου δεν έχει σταματήσει να τρέχει. Είναι που θολώνει η εικόνα του τριαντάφυλλου – ακόμα κι εκείνου Περισσότερα...

Δημοσεύθηκε Δευτέρα 1 Οκτώβριος 2012
2 Σχόλια

«Τζάμπα πράμα… : Η αναξιοκρατία στα χρόνια της ευημερίας» | Θεά#4

Υπάρχει μια βαθμίδα απ’ όπου ξεκινάμε όλοι. Κοινωνικά, πνευματικά, μορφωτικά, οικονομικά, συναισθηματικά ακόμη και Περισσότερα...

Δημοσεύθηκε Τετάρτη 26 Σεπτέμβριος 2012
2 Σχόλια

«Το μαχαίρι, το αγκάθι και ο χρόνος» | Θεά#3

Είναι που η Άνοιξη πέρασε και περίμενα να μου φέρεις το καλοκαίρι… Σε περίμενα. Βλέπεις, εγώ δεν ήθελα να φύγω. Εσύ δεν Περισσότερα...

Δημοσεύθηκε Σάββατο 7 Ιούλιος 2012
Κανένα Σχόλιο

Ο ήχος των λέξεων Θεά#2

Αυτή τη φορά δεν είναι πως δεν έχω να σου γράψω κάτι, μα είναι που άφησα αυτά που έχω να κοιμούνται  Είναι που ξέχασαν Περισσότερα...