Μπεστ, ο ζωγράφος των γηπέδων αυτοκτονούσε κάθε μέρα…

0
5
Αν ζούσε ο «γίγαντας» Τζορτζ Μπεστ σήμερα θα γινόταν 70 ετών. Η ποδοσφαιρική μεγαλοφυία είχε γεννηθεί στο Μπέλφαστ στις 22 Μαίου του 1946.
Στεναχωριέμαι γιa τους πιτσιρικάδες σήμερα που νομίζουν ότι ο Ρονάλντο είναι πλήρης ποδοσφαιριστής.  Ότι αυτό που παίζει είναι σπουδαίο ποδόσφαιρο. (Και λέω τον Ρονάλντο γιατί αγωνιζόταν στην ίδια θέση). Δεν τους κατακρίνω τους πιτσιρικάδες φυσικά, γιατί δεν έζησαν τον Μπεστ. Άντε να έχουν δει λίγες φάσεις στο youtube.
Ο άνθρωπος ήταν ένας αληθινός καλλιτέχνης στο γήπεδο. Υποπτεύομαι ότι από τις εμπνεύσεις του, τις τρίπλες, τα σουτ, τις σέντρες θα βγήκε η έκφραση «αυτός ζωγραφίζει στο γήπεδο». Ο 5ος Beatle – που αν δεν ήταν ποδοσφαιριστής θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένα χρυσοπληρωμένο μοντέλο – όμως παγιδεύτηκε από τους εσωτερικούς του δαίμονες. Το αλκοόλ τον  «ισοπέδωσε».
 
Είχε προλάβει να παίξει μαγική μπάλα μόλις έξι χρόνια με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και φυσικά την εθνική Ιρλανδίας. Αυτοσαρκαζόμενος, με το συκώτι του να διαλύεται μέρα με τη μέρα, δήλωνε «έχω σταματήσει να πίνω, αλλά μόνο όταν κοιμάμαι», ή «το 1969 εγκατέλειψα τις γυναίκες και το ποτό. Ήταν τα χειρότερα είκοσι λεπτά της ζωής μου», ή το αμίμητο «ξόδεψα τα περισσότερα χρήματά μου σε ποτά, γυναίκες και αυτοκίνητα. Τα υπόλοιπα απλώς τα σπατάλησα».
Αγαπημένοι του αριθμοί στη φανέλα, το 7 με την εθνική της χώρας του και το 8 με τη Μάντσεστερ. Το 1968 σε ένα παιχνίδι εναντίον της ομάδας Νορθάμπτον έβαλε έξι γκολ. Ο φουκαράς σέντερ μπακ που τον μάρκαρε, ο Ρέι Φέρφαξ, έγραψε τη δική του ιστορία όταν είπε στους δημοσιογράφους «η μόνη φορά που βρέθηκα κοντά στον Μπεστ ήταν όταν χαιρετηθήκαμε στο τέλος του ματς!»
 
Τι κρίμα, όταν η Β. Ιρλανδία προκρίθηκε το 1982 – επιτέλους – σε ένα παγκόσμιο κύπελλο, ο Μπεστ ήταν εκτός αποστολής. Ο αρχηγός, ο τερματοφύλακας Πατ Τζένιγκς,αποκάλυψε μήνες αργότερα πως ο 36χρονος τότε Μπεστ «εκείνη την εποχή δεν μπορούσε να σταθεί όρθιος».
Το ποδοσφαιρικό «κύκνειο άσμα» του Τζωρτζ Μπεστ έγινε την ίδια χρονιά με το Μουντιάλ της Ισπανίας που δεν πήγε. Πήρε ένα μυθικό ποσό για παίξει λίγους μήνες στις Ηνωμένες Πολιτείες στην ομάδα San Jose Earthquakes. Ήταν η μοναδική φορά που είχε στην πλάτη του τον αριθμό 11. Το γκολ που έβαλε – και υπάρχει ως «μνημείο ποδοσφαιρικής τέχνης» στο διαδίκτυο, «καταπίνει» εκείνο του (έτερου «καμένου εγκεφάλου» από τα ναρκωτικά) Μαραντόνα στο Μουντιάλ της Αργεντινής, που πέρασε πίσω από το κέντρο «σαν σταματημένους» επτά  Άγγλους για να στείλει τη μπάλα στα δίχτυα του εμβρόντητου Πίτερ Σίλτον.
Δεν είναι τυχαίο ότι από τότε που ο Μπεστ έφυγε στα γήπεδα, δεν ξαναβρέθηκε ποτέ ποδοσφαιριστής σε όλο τον πλανήτη να καλύψει με τόση πληρότητα την «πτέρυγα». Το «αντίο» του Μπεστ ήταν μοιραίο γιά το σύστημα 4-3-3. Γι΄ αυτό κι έγινε 4-4-2 ή και 4-5-1!
Φυσικά και τον θεωρώ τον κορυφαίο πλάγιο χάφ όλων των εποχών και του δίνω τη φανέλα με το 8 στη δική μου μεικτή κόσμου, αλλά  τον απεχθάνομαι ως άνθρωπο για το κατάντημά του και την ολοκληρωτική  παράδοση στο αλκοόλ…
Προηγούμενο άρθροΛαύρος ο Αλέφαντος: Ρε π@στηδες φιλιέστε στο στόμα;
Επόμενο άρθροΗ ρώσικη ρουλέτα, το ενεργειακό παιχνίδι & ο ρόλος της Ελλάδας 
Αργύρης Κωστάκης
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964 και κατοικεί στη Ραφήνα με την οικογένεια και τα σκυλιά του από το 1986. Πτυχιούχος δημοσιογραφίας από τη σχολή Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Ξεκίνησε να εργάζεται από την ιστορική εφημερίδα "Ακρόπολις" το 1986, ενώ μετά από δύο χρόνια έγινε συντονιστής του ελεύθερου ρεπορτάζ και παρέμεινε έως το 1990 οπότε και έκλεισε. Εργάστηκε επίσης στο ελεύθερο ρεπορτάζ στις εφημερίδες Αλήθεια, Δημοσιογράφος, Ελεύθερος, Βραδυνή, Καρφί, Espresso, Ανατολική Ακτή και Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Θησαυρός, Πρόσωπα, Ένα, Crash και Polis. Από το 2010 είναι μόνιμος αρθρογράφος στην ενημερωτική ιστοσελίδα aixmi.gr και από τον Μάρτιο του 2016 παρουσιάζει την εκπομπή "ανθρωπογραφίες" στο aixmiradio. Εργάστηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Vips, Πειραιάς - Κανάλι 1 και Παραπολιτικά 90,1 - καθώς και επί 26 χρόνια από την πρώτη ως την τελευταία ημέρα λειτουργίας του (1989 - 2014) στον ενημερωτικό ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 ως συντάκτης και παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων της πρωινής ζώνης. Εργάστηκε επίσης στον ενημερωτικό τομέα των τηλεοπτικών καναλιών Seven, Mega , Alter, Sunny, Action 24 και στη δημιουργική ομάδα της εκπομπής "όλα" από το 1999 έως το 2008 σε Alpha και Ant 1. Το 1986 κέρδισε το πρώτο βραβείο ελεύθερου ρεπορτάζ γιά δημοσιογράφους έως 22 ετών από ειδική εκπομπή της τότε ΕΤ 2. Τακτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων. Διετέλεσε επί πέντε θητείες μέλος του μεικτού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Ενεργός υποστηρικτής και μέλος της Γενικής Συνέλευσης της unicef. Συγγραφέας του ερωτικού μυθιστορήματος "το κύμα της ελπίδας". Aντιπρόεδρος της διοργανώτριας επιτροπής και αθλητής του επίσημου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ΜΜΕ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ