Κάφροι, νταβατζήδες και λαμόγια κυριαρχούν στα γήπεδα επειδή η πλειοψηφία σιωπά

4
53

Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός: ακόμη ένας τελικός ντροπή για το μπάσκετ και τη χώρα

Σε μια συζήτησή μας, προ ημερών, ο προπονητής της Εθνικής ομάδας μπάσκετ, και της τουρκικής Εφές πλέον, Ηλίας Ζούρος μου διηγήθηκε, γεμάτος θαυμασμό και στεναχώρια, την εμπειρία που είχε προ ημερών στη Βαρκελώνη, όταν βρέθηκε ανάμεσα στους περίπου 20 χιλιάδες θεατές των αγώνων του κυπέλου μπάσκετ Ισπανίας. Βρέθηκε σε ένα «κλειστό» όπου συμβίωσαν αρμονικά οι οπαδοί οκτώ διαφορετικών ομάδων, σε μια γιορτή που οι ειδικοί του αθλήματος την αντιλαμβάνονται και τη ζουν ως μεγαλύτερη και από αυτή του final four της Euroleague. Και σοκαρίστηκε μπροστά στη διαπίστωση ότι όλο αυτό το multiethnic πάρτι κύλησε όχι απλώς αναίμακτα, αλλά εντελώς πολιτισμένα, με την αρμονική συμβίωση των οπαδών όλων των ομάδων και, μάλιστα, δίχως παρουσία αστυνομικών δυνάμεων. Για την ακρίβεια, δεν υπήρχε ούτε ένας αστυνομικός μέσα στο «Παλάου Σεν Τζόρντι».

Τα ίδια λόγια, την ίδια περιγραφή, είχα διαβάσει σε ένα σημείωμα του Μάνου Μανουσέλη, που είχε βρεθεί μαζί με τον Παναγιώτη Γιαννάκη σε αυτό το Copa del Rey. Δεν τα εξιδανίκευσε στο μυαλό του ο Ζούρος. Ούτε ο Μανουσέλης, ούτε ο Γιαννάκης, που επέστρεψαν εντυπωσιασμένοι από τη Βαρκελώνη. Με το ίδιο ακριβώς συναίσθημα και τις ίδιες σκέψεις επιστρέφουμε μετά από κάθε ταξίδι σε μια πολιτισμένη ευρωπαϊκή πόλη όλοι μας, αθλητές, προπονητές, δημοσιογράφοι. Με τον ίδιο καημό, το ίδιο «γαμώτο», που επιστρέφουμε στο δηλητηριασμένο ελληνικό αθλητικό περιβάλλον, με την ίδια βεβαιότητα ότι δεν θα ζήσουμε αυτές τις στιγμές στα δικά μας εδάφη.

Τούτες τις ώρες η ελληνική κοινωνία του μπάσκετ ετοιμάζεται για τον τελικό του κυπέλλου, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, είναι ένα από τα πιο ποιοτικά παιχνίδια στην Ευρώπη, διότι συγκρούονται δύο top class ομάδες, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός. Τούτες τις μέρες η κοινωνία του μπάσκετ, μαζί με τις αρχές, ετοιμάζονται με την ίδια μέθοδο που προετοιμάζουν τα συλλαλητήρια στο κέντρο της Αθήνας. Το μπάσκετ δίνει, για το κλειστό του Ελληνικού, από 900 εισιτήρια και 340 προσκλήσεις σε κάθε ομάδα. Δεν θα είναι περισσότεροι από 2.480 οι οπαδοί του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού στο κλειστό. Διότι μόνο έτσι θα νιώθει η Αστυνομία ότι μπορεί να κρατήσει υπό, έστω μερικό, έλεγχο την κατάσταση, ώστε να «εγγυηθεί» την ασφάλεια στην διεξαγωγή του αγώνα.

Δεν θα μπορούσαν ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός να γεμίσουν με κανονικούς, υγιείς φιλάθλους ένα κλειστό γήπεδο μπάσκετ; Δεν θα μπορούσαν περίπου 20 χιλιάδες φίλοι Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού να συμβιώσουν αρμονικά σε ένα κλειστό; Πώς μπόρεσαν να βρεθούν μαζί σε ένα κλειστό Καταλανοί, Βάσκοι, Μαδριλένοι, Ανδαλουσιανοί;  Έχουν, νομίζετε, λιγότερα εκείνοι να χωρίσουν μεταξύ τους; Είναι λιγότερο στρεσαρισμένοι οι Ισπανοί από την κρίση συγκριτικά με τους Έλληνες;

Φοβούνται τόσο να δυσαρεστήσουν τους πελάτες τους, τον θαυμαστό κόσμο, τον 12ο ή 6ο παίκτη της ομάδας τους, τον υπέροχο κόσμο τους, δηλαδή τους κάφρους, που τρέμουν στην ιδέα να τους αποκλείσουν και να προσκαλέσουν μόνο καθαρούς φίλους του αθλήματος και των ομάδων τους στον τελικό; Στον αθλητισμό συμβαίνει ακριβώς αυτό που συμβαίνει, δεκαετίες τώρα, σε κάθε άλλο πεδίο της ελληνικής ζωής. Και τα αθλητικά πεδία συνεχίζουν να ζουν καταδικασμένα, όπως συμβαίνει με όλα τα άλλα πεδία της ζωής. Όσο η πλειοψηφία παραμένει σιωπηλή και δεν διεκδικεί αυτό που θα της άξιζε και θα της έπρεπε, το γήπεδο μένει ελεύθερο για δράση κάφρων, νταβατζήδων, απολίτιστων,  λαμόγιων και τυχοδιωκτών. Συμβαίνει παντού στην ελληνική ζωή, γιατί να μη συμβαίνει και στον αθλητισμό;

Δεν τολμά η υψηλή κοινωνία του αθλητισμού να ανατρέψει τα καθιερωμένα. Διότι τρέμει στην ιδέα της επόμενης ημέρας. Σκεφθείτε να σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και να γίνει ένα ντέρμπι μπροστά σε κατάμεστες εξέδρες που θα είναι «ανάμικτες» δίχως να συμβεί το παραμικρό. Πόσα θα πρέπει να αλλάξουν μετά στη ζωή του αθλητισμού; Πόσο συμφέροντα θα θιγούν; Πόσοι θα χάσουν το μεροκάματο; Πόσοι θα εξαφανιστούν από την αγορά του αθλητισμού; Πόσοι θα εξοστρακιστούν από την κοινωνία του επαγγελματικού αθλητισμού;

Είναι τόσο εύκολο για την Ελλάδα να αλλάξει αθλητισμό, όσο εύκολο της είναι να αλλάξει ζωή. Όμως δεν συμφέρει. Όχι τους πολλούς που ζουν, αλλά τους λίγους που αποφασίζουν.

*περισσότερα κείμενα στο : http://theinsiders.gr/

Follow on twitter: @VSambrakos

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθρο5 SOS για να μείνετε πιστοί στο πρόγραμμα απώλειας βάρους
Επόμενο άρθροΆννα, χωρίς πίεση θα γίνουν τα ίδια και του χρόνου με τα βιβλία
Ο Βασίλης Σαμπράκος, γεννημένος το 1973 στην Αθήνα, είναι Έλληνας αθλητικογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός και εκδότης. Πραγματοποίησε τις σπουδές του στο Κέντρο Δημοσιογραφικών Σπουδών, ξεκινόντας την πορεία του το 1992 ως μαθητευόμενος στην εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ». Τα επόμενα χρόνια εργάστηκε ως ρεπόρτερ αθλητικών θεμάτων για τις εφημερίδες «Κόσμος των Σπορ», «Το Βήμα», «Sportime» και «Φίλαθλος». Υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες στη δημιουργία της εφημερίδας «SportDay», της οποίας διετέλεσε και αρχισυντάκτης. Παράλληλα συνεργάστηκε και με το ραδιοφωνικό σταθμό του ίδιου ομίλου, το «NovaSport FM». Ρεπορτάζ του περιέλαβαν αρκετές ακόμη εφημερίδες, περιοδικά, ιστοσελίδες και τηλεοπτικοί σταθμοί. Για μία περίοδο υπήρξε αρχισυντάκτης του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ. Το Μάρτιο του 2008 ξεκίνησε να εκδίδει την εφημερίδα «Εξέδρα των Σπορ», που ανήκει στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη, την οποία διευθύνει μέχρι σήμερα, από κοινού με την αθλητική ιστοσελίδα exedrasports.gr. Παράλληλα εργάζεται ως παραγωγός και υπεύθυνος αθλητικού τμήματος στον ραδιοφωνικό σταθμό «Arrena 89,2». Το 2009 εξέδωσε ένα μυθιστόρημα που αντλεί υλικό από τις προσωπικές του εμπειρίες στο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου, με τον τίτλο «Σκίσε το manual», από τις εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα».

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΠΡΩΤΑ σιώπησαν οι συνάδελφοί σου για τα παρακάτω, -όλοι ΕΣΕΙΣ, δηλαδή, που βλέπατε και δεν κάνατε τίποτα.

    Τώρα, πάρτε τον Μαρινάκη να σας λέει ότι είναι …εκκλησία το Καραϊσκάκη και περιμένετε να έρθει και ο Τσάκας να κάνει …τζαμί το ΟΑΚΑ, να δέσει το γλυκό.

    Demol: «Ο πρόεδρος του Αιγάλεω μου είχε πει ‘Αν θες να πληρώνεστε, πρέπει να χάσετε’»- http://gkdata.gr/?p=13037

  2. Και τι να κάνει δηλαδή η υγιής πλειοψηφία ;; Να πλακώνεται στο ξύλο με τους άρρωστους, τους κάφρους και τα λαμόγια μεχρι να τους διώξει από το γήπεδο;;; Να πάρει στο κυνήγι τρισάθλιους παράγοντες και τρισάθλιους δημοσιογράφους;;; Πως θα επιβάλει η πλειοψηφία την εξυγίανση;;; Γι αυτή τη δουλειά υπάρχει Πολιτεία, αθλητικές αρχές, δικαιοσύνη κλπ

  3. Υπάρχει σε άλλη χώρα ομάδα που να ταυτίστηκε τόσο πολύ με το σύστημα εξουσίας, όπως εδώ?
    Κόκκαλης, Πάγκαλος, Λοβέρδος, Τσουκάτος, Χριστοφοράκος, Simens, Γκαγκάτσης, Intracom, Intrakat, Πάμε Στοίχημα, δουλειές με φούντες, Ολυμπιάδα, Χελάκης, γήπεδο Καραισκάκης, Μητρόπουλος, κοκαλιάρης, Παράγκα και απομόνωση, ξύλο, δολοφονίες αντιπάλων (στη Λαυρίου και στο Ηράκλειο), ΕΠΟ, απονομή δικαιοσύνης όπως μας βολεύει, διαφθορά, εξευτελισμός, βούρκο, κασσέτες, Μαρινάκης, διδάξαμε ήθος !!!!!!
    Υπάρχει σε άλλη χώρα ΓΑΥΡΟΠΑΣΟΚ?
    Μίλησε ποτέ κανείς απο σας για όλα αυτά?
    Ενα σύστημα που κατέστρεψε μια χώρα, βύθισε στη φτώχεια ενα ολόκληρο λαό.
    Οχι δεν μπορούμε να το παίζουμε πια πολιτισμένοι.
    Εσπειραν ανέμους και θα θερίσουν θύελες.

  4. bill:))
    εχουμε το ιντερνετ, βλεπουμε μπαλιτσα την κανονικη και διασκεδαζουμε και δεν ασχολουμαστε με τους ελληνες ταλιμπαν. ειναι δικια σας ευθυνη (και των δημοσιογραφων) να κανετε τον κοσμο να ασχοληθει και παλι με την ελληνικη μπαλιτσα. γιατι οσο και στυλιστικα αρτιο να ειναι το μοκασινι του μπαμπη του τεννε, δεν μπορει να μας τραβηξει να δουμε την ομαδαρα του μπαρμπα-κωστενωγλου.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here