Ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία στην αυλή της Θεσσαλονίκης

12
45

Η διαδρομή Πανόραμα – Χορτιάτης – Αγ. Βασίλειος, είναι μια μικρή διαδρομή λίγων μόνο χιλιομέτρων με μια απρόσμενη μετάβαση από την πόλη στη φύση. Βγαίνοντας από τον αστικό ιστό της Θεσσαλονίκης που φτάνει πια ως το Πανόραμα, το τοπίο αλλάζει απότομα και γίνεται απόμακρο και ορεινό, έρημο και γαλήνιο σε μια διαδρομή που νιώθεις πολύ γρήγορα ότι έχεις αποκοπεί από την πόλη και έχεις κρυφτεί από όλους.

Κι ενώ βρίσκεσαι μέσα στα βουνά, μετά από μια στροφή, νιώθεις την αναπνοή σου να κόβεται από την έκπληξη. Σα να τρυπάς το βουνό και βγαίνοντας από την άλλη μεριά, βρίσκεσαι ξάφνου μπροστά σε μια θέα σαν από αεροπλάνο. Και κάτω, μπροστά σου, στα πόδια σου η λίμνη Κορώνεια. Μια από τις πιο όμορφες διαδρομές, τόσο κοντά στην πόλη, τόσο κοντά στη φύση, μαγική και εξαίσια…

Κάθε φορά που έκανα αυτή τη διαδρομή περίμενα σα παιδί να νιώσω αυτή την έκπληξη, σα καινούρια, σα να μην ήξερα, σα να ένιωθα πρώτη φορά αυτή την ξαφνική αίσθηση του αεροπορικού ύψους στην κορυφή του βουνού και κάτω το αντικατόπτρισμα της λίμνης.

Δε θα ξεχάσω όμως ποτέ και μια άλλη μοναδική στιγμή, λίγα χρόνια πριν, στο γύρισμα αυτής της μαγικής στροφής, όταν, εκείνο το ζεστό καλοκαίρι, μέναμε όλοι κατακεραυνωμένοι, καθώς η λίμνη δεν υπήρχε πια πουθενά! Δε θυμάμαι να έχω νιώσει άλλη φορά έτσι, όχι από φυσιολατρία, όχι από οικολογική ανησυχία, αλλά από μια αίσθηση απρόσμενης και απίστευτης καταστροφής!

Στα επόμενα λίγα χρόνια η Κορώνεια έγινε «πεδίο μάχης». Λίγο νερό ξαναεμφανίστηκε, λίγα μόνο εκατοστά λένε οι επιστήμονες και οι κάτοικοι, αλλά η λίμνη δεν είναι πια λίμνη. Επί τόσα χρόνια άλλωστε τη μεταχειριστήκαμε απλά ως βόθρο. Εκεί έπεφταν και πέφτουν ακόμα τα λύματα μιας ολόκληρης πόλης όπως ο Λαγκαδάς, εκεί πέφτουν τα απόβλητα από τις γύρω βιομηχανίες, με τα τοξικά και τα βαρέα μέταλλα.

Και σα να μην έφτανε αυτή η κακοποίηση, η λίμνη που με περισσή ευκολία χρησιμοποιήθηκε ως βόθρος, έδωσε το νερό της και για όλη τη γύρω περιοχή, για να την ποτίσει μέσα από 2.500 παράνομες γεωτρήσεις. Δεν απέμεινε τίποτα. Λίγα εκατοστά μολυσμένου νερού, γη καταπατημένη που πλέον καλλιεργείται (λάφυρο για κάποιους «τυχερούς»!) και μια οικολογική καταστροφή άνευ προηγουμένου.

Και ξάφνου τώρα, έρχονται θυμωμένοι οι Ευρωπαίοι να μας τιμωρήσουν για την καταστροφή που φέραμε στον τόπο μας! Σα να ενδιαφέρονται αυτοί περισσότερο από μας! Πόσο ειρωνικό και πόσο τραγικό! Καταστρέφουμε μόνοι μας τον τόπο μας, οι Ευρωπαίοι μας δίνουν τα εργαλεία, τη νομοθεσία, την τεχνογνωσία, ακόμα και τα χρήματα για να αποκαταστήσουμε τις ζημιές που κάναμε εμείς οι ίδιοι, κι εμείς σφυρίζουμε αδιάφορα και πονηρά, προσπαθώντας να τους ξεγελάσουμε, κερδίζοντας λίγο ακόμα χρόνο για παράνομη άρδευση, για ανεξέλεγκτα λύματα, για λίγα στρέμματα καταπάτησης ακόμα…

Σχέδια, πλάνα, master plans και… minor plans, σχέδια επί χάρτου, εξαγγελίες και τυμπανοκρουσίες… Και από ουσία μηδέν. Τα ψέματα τέλειωσαν, η περίοδος χάριτος έληξε. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει πίσω τα λεφτά της που έδωσε για να ξαναγίνει λίμνη η λίμνη και δεν έγινε τίποτα. Είναι πολύ απλό. Πήραμε λεφτά και δε κάναμε τίποτα. Τώρα πρέπει να τα επιστρέψουμε και το πιθανότερο είναι να πληρώσουμε και ένα γερό ημερήσιο πρόστιμο για την απραξία, την αδράνεια και την κοροϊδία χρόνων…

Τα χρήματα θα γυρίσουν πιθανώς πίσω. Το νερό στη λίμνη όμως όχι. Το πρόστιμο στην ΕΕ θα το πληρώσουμε ως χώρα κατά πάσα πιθανότητα, αλλά για το οικολογικό έγκλημα και την καταστροφή στον τόπο μας δε θα πληρώσει μάλλον κανείς…

Υ.Γ.: Η Κορώνεια με νούμερα:

· Δεκαετία του 1970 : 45.000 στρέμματα, 5 μ. μέσο βάθος, η 5η μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδας σε έκταση.

· Τελευταία δεκαετία: 10.000 στρέμματα και μέσο βάθος 0,5-1 μέτρο.

· 1995: Τελευταία εμφάνιση ψαριών.

· Καλοκαίρι του 1999 (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος): Η λίμνη αποξηράνθηκε εντελώς. Τα επόμενα χρόνια πήρε κάποια ποσότητα νερού. To 2008 αποξηράνθηκε για μια ακόμη φορά.

· Καλοκαίρι του 2007: 30.000 νεκρά πουλιά

· 2500 παράνομες γεωτρήσεις γύρω από τη λίμνη

· Στην Κορώνεια διοχετεύονται:

· Τα αστικά λύματα της πόλης του Λαγκαδά και ακόμα 11 οικισμών (χωρίς βιολογικό καθαρισμό)

· Τα απόβλητα 30 περίπου βιομηχανικών και βιοτεχνικών μονάδων χωρίς επεξεργασία

· 1999: Πρώτο στρατηγικό σχέδιο, 44 εκατ. ευρώ

· 2005: Δεύτερο στρατηγικό σχέδιο, με αρχικά 20 εκατ. ευρώ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΌ,τι να ‘ναι!
Επόμενο άρθροΜνημόνιο σαν χημειοθεραπεία…
Η Λιάνα Γούτα (www.lianagouta.gr) γεννήθηκε, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Χημικός Μηχανικός στο ΑΠΘ με συνεχείς διακρίσεις σε όλη τη διάρκεια των σπουδών της, από την εισαγωγή της με σειρά πρώτη στα Πολυτεχνεία της χώρας, υπότροφος του ΙΚΥ για τα έτη σπουδών της, απόφοιτη με σειρά πρώτη στο έτος της και βραβευμένη από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος για τις διακεκριμένες σπουδές της. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές της, μεταξύ της ακαδημαϊκής καριέρας και της εργασίας στη πρώτη γραμμή, επέλεξε το δεύτερο, και ξεκίνησε να εργάζεται στη βαριά βιομηχανία, όπου και εργάζεται μέχρι σήμερα. Εργάστηκε διαδοχικά σε εργοστάσιο PVC, σε εργοστάσια Αμμωνίας και Διαλυτών, και κατόπιν σε κεντρικές θέσεις πετροχημικής διυλιστηριακής εγκατάστασης, σε θέματα ανάπτυξης και σχεδιασμού, τεχνολογίας, βιομηχανικής ασφάλειας και προστασίας περιβάλλοντος. Επί 3 χρόνια διετέλεσε Επιστημονική Σύμβουλος σε θέματα Βιομηχανίας, Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενώ στις εκλογές του 2007 ήταν υποψήφια βουλευτής με τη ΝΔ στην Α’ Θεσσαλονίκη. Τον Φεβρουάριο του 2010 ορίσθηκε Πρόεδρος του Παραρτήματος Θεσσαλονίκης του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής.Ασχολείται με τα κοινά, σε κοινωνικούς συλλόγους και κυρίως σε επαγγελματικούς φορείς, όπου έχει εκλεγεί σε διάφορες θέσεις. Διετέλεσε εκλεγμένη Αντιπρόεδρος και Γενική Γραμματέας ΔΣ του Πανελληνίου Συλλόγου Χημικών Μηχανικών, Γενική Γραμματέας του Συνδέσμου Χημικών Βιομηχανίας-ΒΕ, μέλος της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ-ΤΚΜ, Πρόεδρος της Μόνιμης Επιτροπής Βιομηχανίας του ΤΕΕ-ΤΚΜ και μέλος πολλών επιστημονικών Επιτροπών. Ασχολείται με ιδιαίτερη έμφαση με θέματα Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Βιώσιμης Ανάπτυξης, αναπτύσσοντας δράσεις και δημόσιο λόγο.Είναι εκλεγμένο μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της Ελληνικής Εταιρείας Διοίκησης Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ) του τμήματος Μακεδονίας. Ως μέλος της Διοικούσας, ανέλαβε τη σύσταση του Τομέα ΙΑΓΜΕ, και σήμερα είναι Πρόεδρος του Τομέα Ανάπτυξης Γυναικών Μάνατζερ και Επιχειρηματιών -Τμήματος Μακεδονίας. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά, τον Κωνσταντίνο, 20 χρόνων, φοιτητή Ιατρικής και τη Βασιλεία, 17 χρόνων.

12 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Λέτε: Εκεί έπεφταν και πέφτουν ακόμα τα λύματα μιας ολόκληρης πόλης όπως ο Λαγκαδάς, εκεί πέφτουν τα απόβλητα από τις γύρω βιομηχανίες, με τα τοξικά και τα βαρέα μέταλλα

    Επίσης Σχέδια, πλάνα, master plans και… minor plans, σχέδια επί χάρτου, εξαγγελίες και τυμπανοκρουσίες… και παραθέτετε νούμερα με πολλά μηδενικά.

    Τελικά στο κείμενο δεν μας λέτε ποιός είναι ο εγκληματίας που δεν τιμωρήθηκε… Ο λαός, οι καιρικές συνθήκες και η μαύρη μας η μοίρα μπορεί να φταίνε αλλά τη διοίκηση ασκούσαν συγκεκριμένοι υπουργοί, δήμαρχοι και νομάρχες. Πότε επιτέλους θα μάθουμε να μιλάμε με πρόσωπα και να τους ζητάμε ευθύνες για πράξεις και παραλήψεις;

  2. Αφου ο καου μπου το ειχε λυσει το θεμα!!!!!!!!!!για τον κο Ψωμιαδη λεω τον ριγμενο απο το κρατος των αθηνων.Απορω πως τον ψηφιζετε ακομη.

  3. Δυστυχώς έχει πολύ δίκιο η Λιάνα.Η Κορώνεια είναι ένα μικρό παράδειγμα από το πως φθάσαμε έως εδώ σαν κράτος. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι η ατομική μας καλοπέραση, το βόλεμα, η λούφα. Κανένα όραμα, κανένας σεβασμός για την πόλη μας, τη χώρα μας, τους συνεργάτες, τους συναδέλφους, τους συμπολίτες, τελικά κανένας σεβασμος για τους εαυτούς μας τους ίδιους…

  4. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΠΑΡΑ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ Σ΄ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.-
    Στίχοι : Νίκος Γκάτσος
    Μουσική : Μάνος Χατζιδάκις
    Πρώτη εκτέλεση : Μαρία Φαραντούρη
    Άλλες ερμηνείες: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

    Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
    κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
    τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
    και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.

    Κοιμήσου Περσεφόνη
    στην αγκαλιά της γης
    στου κόσμου το μπαλκόνι
    ποτέ μην ξαναβγείς.

    Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες
    ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο
    τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες
    και το καινούργιο πάν να δουν διυλιστήριο.

    Κοιμήσου Περσεφόνη
    στην αγκαλιά της γης
    στου κόσμου το μπαλκόνι
    ποτέ μην ξαναβγείς.

    Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
    κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα
    τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
    άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα.

    Κοιμήσου Περσεφόνη
    στην αγκαλιά της γης
    στου κόσμου το μπαλκόνι
    ποτέ μην ξαναβγείς.

  5. «Δε θα ξεχάσω όμως ποτέ και μια άλλη μοναδική στιγμή, λίγα χρόνια πριν, στο γύρισμα αυτής της μαγικής στροφής, όταν, εκείνο το ζεστό καλοκαίρι, μέναμε όλοι κατακεραυνωμένοι, καθώς η λίμνη δεν υπήρχε πια πουθενά!»

    Πραγματικά έτσι θα περιέγραφα το συναίσθημα που ένιωσα όταν αντίκρυσα αυτήν την καταστροφή, παρόλο που ήμουν πολύ μικρός τότε. Κάθε καλοκαίρι περίμενα να κατέβουν τα ρέματα από το Ζαγκλιβέρι έστω να την γεμίσουν λίγο και έστω ένα μικρό ρυάκι να έβλεπα χαιρόμουν σαν να έγινε κάτι τρομερό. Πόσες φορές ο θείος μου είχε υποσχεθεί ότι θα πάμε για ψάρεμα αλλά ποτέ δεν έγινε κάτι τέτοιο.
    Πραγματικά κρίμα. Ήταν ένα στολίδι για το χωριό μου και ελπίζω μιά μέρα να γεμίσει όπως παλιά για να την χαιρόμαστε όπως της αξίζει.

  6. Εκτός από τους πολιτικούς οι 2500 κάτοχοι των παράνομων γεωτρήσεων έχουν καμιά ευθύνη;
    Η ατομική ευθύνη του καθενός από εμάς που μόνο κράζουμε τους πολιτικούς που ψηφίζουμε, για να μπορούμε μετά να παρανομούμε, μήπως δίνει το δικαίωμα σε κάποιους να λένε εύκολα μαζί τα φάγαμε;
    Πριν γίνουν οι αποχετεύσεις δεν ξέραμε όλοι μας ότι ο βοθρατζής που πετάει τα λύματα στη λίμνη κοστίζει λιγότερο από τον σωστό επαγγελματία, αλλά εμείς αυτόν προτιμούσαμε για λίγα ευρώ διαφορά;
    Να μην αναφερθούμε στην χρήση των φυτοφαρμάκων γιατί εκεί το θέμα ξεφεύγει από τα στενα όρια της περιοχής και είναι πανελλήνιας εμβέλιας.
    Είναι δυνατον να φταίει πάντα κάποιος άλλος και ποτέ εμείς;
    Είναι λοιπόν εύκολο να βρούμε τα ονόματα των υπευθύνων και δεν χρειάζεται νομίζω κανένας να μας τα υποδείξει, αρκεί να κάνουμε μερικές ερωτήσεις στα σπίτια μας και στην γειτονιά μας για αρχή και να καταλήξουμε με τις ίδιες ερωτήσεις στον εαυτό μας! Και τα ονόματα όλων των πολιτικών θα παρελάσουν μπροστά μας, ελπίζω μαζί με τα δικά μας και των γειτόνων μας!
    Ίσως αν ο καθένας μας αναλάμβανε την ατομική του ευθύνη που του αναλογεί να μην χρειαζόμασταν πολιτικούς, πολιτικάντηδες και μελέτες για να σώσουμε τη λίμνη…..!

  7. Μη μας λέτε άλλο για το πρόβλημα κα Γούτα το γνωρίζουμε όλοι.

    Για τα πρόσωπα πείτε μας.
    Για αυτά που καταχράστηκαν τη λίμνη.
    Για αυτά που επέτρεψαν την κατάχρηση και λαδώθηκαν για να μην καταγγείλουν.
    Για αυτά που όταν έπρεπε να δικάσουν, δεν δίκασαν.
    Για αυτά που έπρεπε να φυλακιστούν αλλά δεν γιατί βρίκαν μια κάποια «ασυλία».

  8. Αξιέπαινη η αξέχαστη Λιάνα για την θρηνωδία.Πάντα ενδιαφέρεται για τα κοινά ζητήματα.Η ψηφοθηρία επέτρεψε τις ποικίλες ολέθριες και ανεπανόρθωτες αλλοιώσεις,μολύνσεις,καταστροφές,καταπατήσεις.Κατά το παράδειγμα των ηγετών και οι περίοικοι επωφελούνται της «αρπαχτής».Η Κάρλα μας έρχεται αλγιεινή ανάμνησις από τηλεοπτικές εκπομπές.Ο ποτίζων επικαλείται την ανάγκη πλούσιας σοδειάς με χαμηλές τιμές προϊόντων που αφήνουν κέρδη στους μεσάζοντες η μεταποιητές και επιβαρύνουν τον αστό
    καταναλωτή.Ο ρυπάινων (Δήμος) την ανυπαρξία βιολογικού καθαρισμού,ο εναποθέτων την αδυναμία χώρου.Ο καταπατών κρύβει την πλεονεξία και αρπακτικότητά του πίσω από την ακτημοσύνη του.Το Δημόσιο την έλλειψη κονδυλίων που φαγώθηκαν από «ημετέρους’ .Ο εργολάβος προβάλλει την ανεπάρκεια των ποσών εν σχέσει προς τις δαπάνες επανορθώσεως της λίμνης.Η υπεράντληση ,οι ανομβρίες πιθανώς, εχαμήλωσαν το βάθος της από 5 στι 1 μ.Τραγωδία χωρίς τέλος!Πότε θα μάθωμε την αλήθεια; από ποιούς;23-2-2011

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here