Κλείνει η «Ελευθεροτυπία» – Πεθαίνει ένα κομμάτι της ψυχή μας

16
128

Όταν σταματά η έκδοση μιας εφημερίδας, για τους περισσότερους δημοσιογράφους που εργάζονται σ΄αυτήν , μοιάζει με το θάνατο ενός πολύ οικείου προσώπου. Όταν η εφημερίδα που κλείνει είναι η “Ελευθεροτυπία”, την αίσθηση του θανάτου, την έχουν κι άλλοι , έξω από τους εργαζόμενους σε αυτήν.

Έκανα αυτόν τον πρόλογο για να περιγράψω τα συναισθήματα, όχι μόνο τα δικά μου, αλλά-θέλω να πιστεύω- της πλειονότητας των ανθρώπων που πέρασαν απ΄αυτόν τον “ιστορικό” πλέον, χώρο δουλειάς.

Πολλοί πιστεύουμε ότι ήταν καλή τύχη, προνόμιο και τιμή να δουλεύουμε στην “Ελευθεροτυπία”, και ίσως δεν υπάρχει δημοσιογράφος που δεν θα ήθελε κάποια στιγμή στην επαγγελματική του ζωή να ζήσει αυτό το “πείραμα” ελευθερίας έκφρασης άποψης και γνώμης.

Το αίσθημα της απώλειας μεγαλώνει, καθώς τον τελευταίο καιρό παρακολουθήσαμε όλοι εμείς οι εργαζόμενοι την πτωτική πορεία της εφημερίδας. Παραμείναμε σ΄αυτήν ελπίζοντας ότι οι οιωνοί -έστω για μία φορά- δεν θα επαληθεύονταν και οι “Κασσάνδρες” ματαίως θα τραβούσαν τα μαλλιά τους, αφού θα έπεφταν έξω σε όλες τις προβλέψεις τους.

Και όμως…. Παρ΄όλο που νιώθαμε να βιώνουμε το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου, στο βάθος δεν πιστεύαμε πως θα συμβεί.

Παρακολουθούσαμε το ψυχορράγημα ενός δικού μας «προσώπου». Ζούσαμε την αγωνία των τελευταίων του στιγμών, αλλά ελπίζαμε σ΄ένα θαύμα.

Αργά , πολύ αργά , μας κατέκλυσε η αίσθηση ότι έκλεισε ένας ολόκληρος, πολύ συγκεκριμένος, κύκλος της ζωής μας.

Ο κύκλος της δημοσιογραφίας, όπως την ξέραμε όλοι εμείς οι παλαιότεροι. Όπως την αγαπήσαμε και όπως νομίζαμε (μέχρι πρόσφατα) ότι μπορούσαμε να τη συνεχίσουμε μέχρι να ενταχθούμε στους… απόμαχους της ζωής.

Τα τελευταία χρόνια μαζί με όλα τα κακά που μας βρήκαν και όλες τις “σταθερές” που κατέρρεαν γύρω μας, σ΄αυτό τον τόπο , φοβόμασταν ότι θάρθει κι η στιγμή που θα σταματήσει η έκδοση της εφημερίδας . Τα σημάδια είχαν αρχίσει να φαίνονται έντονα στο χώρο μας. Ήταν πια φανερό πως και μεις δεν θα αποφεύγαμε να δούμε τους τίτλους τέλους.

Όταν σταμάτησε η μισθοδοσία τον περασμένο Αύγουστο, θαρρώ πως συνεχίζαμε να εργαζόμαστε μόνο και μόνο γιατί ελπίζαμε ότι το τέλος δεν γράφτηκε ακόμη, εξ αιτίας της “ψυχής” που κουβαλούσε αυτή η εφημερίδα.

Η δύναμη που εξέπεμπε , μου αποκαλύφθηκε για άλλη μια φορά, όταν κάποιος γνωστός τις πρώτες ημέρες που δεν έβγαινε η εφημερίδα μου είπε : “ Πήγα στο περίπτερο κι έβλεπα κρεμασμένες όλες τις εφημερίδες . Κι ,όμως, μου φαινόταν ότι κάτι έλλειπε. Δεν συνειδητοποιούσα τι. Στην αρχή νόμιζα ότι έλλειπαν πολλές εφημερίδες μαζί κι ότι μάλλον ήταν αργία. Μετά σκέφθηκα ότι κάποιες εφημερίδες απεργούν. Πέρασε αρκετή ώρα για να θυμηθώ πως ήταν η               “Ελευθεροτυπία” που έλλειπε. Η εφημερίδα που συνήθισα από τα παιδικά μου χρόνια. Και μου φαινόταν ότι η έλλειψή της αντιπροσώπευε περισσότερες από μία εφημερίδες..”

Αλλά η “Ελευθεροτυπία” , με την απόλυτη ελευθερία της, ήταν μία από τις λίγες εφημερίδες που θα μπορούσε να βασισθεί μόνο στο αναγνωστικό της κοινό.

Ήταν η εφημερίδα που με το που έγραφε : “Θέλουν να μας κλείσουν”, στην Ελλάδα της μεγάλης οικονομικής κρίσης, κάποιες χιλιάδες πολίτες που δεν αγόραζαν καμία εφημερίδα, έσπευδαν να την αγοράσουν, πιστεύοντας ότι συμβάλουν στην επιβίωσή της. Να μην αναφερθώ στα γράμματα, στα τηλεφωνήματα και στα αιτήματα χιλιάδων σταθερών αναγνωστών της για συνέχιση των προσπαθειών για παράταση της ζωής της.

Όλα αυτά τροφοδοτούσαν τις ελπίδες μας, δίδοντας κάθε μέρα, επί μήνες, φιλί ζωής σ΄αυτό το φύλλο που κάποτε είχε θρέψει προσδοκίες …

Τώρα, δεν θέλω να μπω στη “λογική” των “πώς” των “γιατί” και των “διότι” .

Τώρα πια, μ΄ενδιαφέρει περισσότερο η “ψυχή” αυτού του φύλλου, έτσι όπως την ένιωσα, τη βίωσα και θα την κουβαλώ μέσα μου. Όπως κουβαλώ και μια άλλη εξίσου σημαντική προσπάθεια, που μάλλον οι νεώτεροι δεν θα θυμούνται καν: Την εφημερίδα “ Πρώτη”.

Η “Ελευθεροτυπία”, ίσως είναι το τελευταίο παράδειγμα εφημερίδας που αντιπροσώπευε μια ολόκληρη εποχή, φορτωμένη με οράματα, ελπίδες και προσδοκίες.

Η εποχή αυτή γνωρίζουμε όλοι -και περισσότεροι εμείς οι δημοσιογράφοι- ότι τελείωσε.

Η “Άνοιξη” που έφερε η συγκεκριμένη εφημερίδα, πέρασε. Τη ζήσαμε, τη χαρήκαμε, την απολαύσαμε, όσοι από εμάς είχαν αυτή την τύχη. Από δω και πέρα θαρρώ πως -αν δεν συμβεί κάτι θεαματικά ανατρεπτικό της σημερινής κατάστασης- ανοίγει η πύλη για τον πιο βαρύ χειμώνα της δημοσιογραφίας. Κι είμαστε, μάλλον απροετοίμαστοι.

Καληνύχτα κύριε Βλάση Γαβριηλίδη…

16 ΣΧΟΛΙΑ

  1. @Πεθαίνει ένα κομμάτι της ψυχή μας

    Καλή μας και ευαίσθητη, κυρία Παπουτσάκη,
    συμμερίζομαι απεριόριστα την πίκρα σας, αλλά, επιτρέψτε μου, μια επισήμανση: η ψυχή είναι α_θάνατη…

    Καλή συνέχεια να έχετε, όπου και να πάτε!

    @@@@

    «Πτώχευση «Ελευθεροτυπίας» – Τι λένε οι εργαζόμενοι»- http://gkdata.gr/?p=9467

    «Τράπεζες & ΜΜΕ: Τι συζητήθηκε στην Βουλή και γιατί δεν το μετέδωσαν τα ΜΜΕπηρεασμού»- http://gkdata.gr/?p=8734

    «Οι τράπεζες αποφασίζουν ποια ΜΜΕ θα μείνουν»

    ««Ελευθεροτυπία»: Ο σωτήρας της Proton Bank, Ευάγγ. Βενιζέλος, συνεχίζει να λοιδορεί»- http://gkdata.gr/?p=8733

  2. Είναι πράγματι πολύ λυπηρό να επέρχεται το τέλος σε μία »ιδεολογία» και ακόμη περισσότερο σε τέτοιους χαλεπούς καιρούς. Βέβαια δεν μπορώ να πιστέψω ότι και στο παρελθόν δεν βρέθηκε σε δύσκολες περιόδους, κυρίως σε εποχές που το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων αρνιόταν κατηγορηματικά να ‘μελετήσει’ εφημερίδες! Γι’ αυτό ίσως θα ήταν πιο χρήσιμο να σταθούμε στα πώς και στα γιατί…και κυρίως να μην δείχνουμε έτοιμοι να παραδεχθούμε το νέο σύστημα που μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε πνευματική και σωματική ένδεια!

  3. «Στηρίζουμε την Αλλαγή, ελέγχουμε την Εξουσία».
    Δεν υπήρξε μεγαλύτερο ψέμα στη σύχρονη Ελλάδα.

    Η Ελευθεροτυπία ταυτίστηκε με την Μεταπολίτευση όσο καμία άλλη εφημερίδα.
    Τώρα που μας τελειώνει η Μεταπολίτευση, τελειώνει και η Ελευθεροτυπία.
    Λυπάμαι, αλλά δεν θα λυπηθώ
    για μία εφημερίδα που,
    βάφτιζε τις δολοφονίες της 17 Νοέμβρη, εκτελέσεις.
    Που έκανε κυρίαρχη πολιτική λογική
    την απέραντη μπουρδολογία της πλατείας Εξαρχείων.

  4. Ενταξει κ εγω εχω να διαβασω εφημεριδα απο την ημερα που ανεστειλαν την λειτουργια αλλα δεν θα την κανουμε και αντιστασιακη εφημεριδα.. Τα πολιτικα καποιες περιοδους δεν διαβαζοντουσαν δεν ειχαν και μεγαλη διαφορα απο τα νεα…Η δυναμη της εφημεριδας ηταν οτι εγραφαν και πολλοι με διαφορετικες αποψεις στις «μη κεντρικες» σελιδες..
    Η αρχη του τελους αρχισε οταν σταματησε ο Ιος της Κυριακης οπως το βλεπω τωρα..

  5. Τα περισσότερα ΜΜΕ πρέπει να κλείσουν και κυρίως αυτά στα οποία μετέχουν τραπεζίτες, εργολάβοι Δ.Ε., προμηθευτές του δημοσίου (ειδικά του κλάδου της υγείας) και ιδιοκτήτες ΠΑΕ-ΚΑΕ.
    Αν τα ΜΜΕ θέλουν να «ελέγχουν» την εξουσία και να εκπροσωπούν τη κοινή γνώμη πρέπει να μην έχουν «δουλειές» με το κράτος και την πολιτική εξουσία. Αν δεν γίνει αυτό …άλλοτε η κομματική εξουσία θα επιβάλλεται στα ΜΜΕ…με αντάλλαγμα «δουλειές» και άλλοτε τα ΜΜΕ θα ποδηγετούν την εξουσία και κυρίως τα δημόσια ταμεία! Αυτό (το δεύτερο) γίνεται από το 1994 και μετά… Στην αρχή δεν έπιανε! Αλλά από το 2000 και μετά είναι η πραγματικότητα! Αυτό έριξε έξω την ελληνική οικονομία παρέα με τα 1,5 εκ. φοροφυγάδες!

  6. auta pou les an kai swsta einai akrws outopika… i efimerides opws kai ola ta MME einai epixeiriseis. dustuxws stin allada twn 10ek anthwpwn exoume alles 10ek fullades. opote logiko einai na MIN vgainoun oi epixeiriseis para mono an lamvanoun AIMODOTISI apo kapoia sumferonta. auto sumvainei pantou se olo ton kosmo apla se emas (opws kai se alla pragmata) exei paraginei.

    @maria papoutsaki…

    kaloi oi sunaisthimatismoi kuria paputsaki alla epitelous prepei na katharisoume ti xwra apo epixeiriseis pou xanoun lefta ALLA menoun zwntanes. katigoroun tis trapezes pou den tin stiriksan??? san na vgei i kuvernisi mas kai na katigorisei tin EKT pou den tis dinei lefta na sunexisei tis proslipseis kai to fagopoti…

    i eleftheri agora einai skliri alla dikaii. sigoura einai lipiro gia tis oikogeneie pou menoun stin anergia ALLA se meres krisis o romantismos einai toulaxiston asteios. kleinoun epixeiriseis OLWN twn eidwn deksia kai aristera. den tha klapsoume parapanw gia kamia apo autes. giati? den antiproswpevoun mia idea kai autes? ena koino pou tis upostirize? eprepe na allaksoun kai emeinan stasimes. to telos einai logiko kai epithimito wste na uparxei kai ekseliksi…

  7. είναι λυπηρό,γενικώς,να κλείνουν αυτό που λέμε «δουλειές».Γιά την Ελευθεροτυπία έχω ανάμικτα αισθήματα,όχι,όμως,γιά τούς εργαζόμενους τα οποία σαφώς με θλίβουν.
    Μαρία,να το ρίξουμε πάλι στην ποίηση;Παλιά έγραφες,το ξέρω…..

  8. Αγαπητή Μαρία,
    Διαβάζω από τις ψηφιακές στήλες της «Αιχμής» το άρθρο σου ως τον μεταίχμιο επίλογο της αδέσμευτης τυπογραφίας η οποία δίνει την θέση της στην ακηδεμόνευτη δημοκρατία του παγκόσμιου ιστού στην οποία τα διαχρονικά ζητούμενα της εφημερίδας των συντακτών παραμένουν επίκαιρα . Συμμερίζομαι την άποψη σου οτι η Άνοιξη πέρασε . Βρισκόμαστε ήδη σε μία νέα εποχή λιγότερο ρομαντική απο την αγαπημένη αφή του χάρτου και την πολιτική μεταλλική οσμή του μελανιού η οποία όμως μας επιτρέπει με αμεσότητα να διαλεγόμαστε . Μετά τον βαρύ χειμώνα ενός επώδυνου μετασχηματισμού επέρχεται η Άνοιξη του καινούργιου που μας ανανεώνει γιατί είμαστε αθεράπευτα αισιόδοξοι …

  9. Κατανοω την συγκινησιακη φορτιση τη Μαριας Παπουτσακη και καθε συναδελφου που εργαζεται στην εφημεριδα για την τυχη της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ. Ομως οχι μονο ως εκπροσωπος των συντακτων αλλα και ως ενας δημοσιογραφος που εργαζεται σε αυτη εικοσι εννια χρονια θα ηθελα να πω οτι η εφημεριδα ουτε εκλεισε ουτε κλεινει. Οι εργαζομενοι βρισκομαστε σε απεργια διεκδικωντας τα δεδουλευμανα μας γιατι μετα απο πεντε μηνες που ειμαστε αποληρωτοι εχουμε γονατισει οικονομικα. Και ειναι αστοχο οταν ενας απεργιακος αγωνας βρισκεται σε εξελιξη να λεμε οτι η εφημεριδα κλεινει. Επιπλεον καμμια απεργια δεν κλεινει μια εφημεριδα! Οι εργαζομενοι περισσοτερο απο τον οποιοδηποτε θελουμε την εφημεριδα στο περιπτερο και ο αγωνας μας εχει κι αυτη την διασταση! Εξαλλου η Ελευθεροτυπια και σαν τιτλος και σαν ενοια δεν μπορει να κλεισει.

  10. Στη χώρα μας έχουμε περισσότερες εφημερίδες από όσες χρειαζόμαστε. Η διανομή τους πριμοδοτείται από τους φόρους μας, ενώ οι ίδιες έχουν χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές για τα ένθετα τα CD και τα άλλα συνοδευτικά που εμπεριέχουν.
    Από την κυκλοφορία τους βλάπτεται το περιβάλλον γιατί το χαρτί είναι παράγωγο του δάσους και η ανακύκλωσή του γίνεται σε περιορισμένο βαθμό στην Ελλάδα.
    Εξάλλου σε όλη την μεταπολιτευτική περίοδο δεν είχαμε ποτέ έλλειμα πληροφόρησης. Είχαμε αντίθετα πλεόνασμα παραπληροφόρησης. Και η κάθε εφημερίδα έγραφε το μέρος της αλήθειας που έκρινε βολικώτερο. Πράγμα χειρότερο και από το ψέμα. ΄Επρεπε να διαβάσεις 3-4 ταυτόχρονα για να μάθεις ολόκληρη την αλήθεια.

  11. προφανώς δεν ήταν βιώσιμη και έκλεισε, αν θέλετε οι εργαζομένοι, αναστήστε την με νέο όνομα και νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς (οι μετοχές να ανήκουν στους εργαζομένους), αντί να κλαίτε και να οδύρεστε.
    τουλάχιστον σε αυτή την περίπτωση δεν θα εξυπηρετεί ποτέ συμφέροντα αγνώστων………..

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here