Έλληνες: Αγκαλιά και κλωτσιά στους πρόσφυγες…

Εκεί που οι Έλληνες και οι Ελληνίδες σκίζονται για να σώσουν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, οι οποίοι φτάνουν μισοπεθαμένοι από τις τουρκικές ακτές, εκεί ξεσηκώνουν τον κόσμο επειδή δημιουργούνται καταυλισμοί για να γίνεται η καταγραφή και η ταυτοποίηση των στοιχείων τους.
Είναι ή απλώς μοιάζει σχιζοφρενικό; Μοιάζει, νομίζω. Το (διαχρονικό) «μπέρδεμα» προκύπτει επειδή μιλάμε γενικώς και αορίστως για «Έλληνες» ή για «λαό».
Όλοι είδαμε την αυταπάρνηση  των ψαράδων της Λέσβου που βούταγαν στα παγωμένα νερά, όλοι καμαρώσαμε τις γιαγιάδες που τάιζαν γάλα τα αδύναμα προσφυγόπουλα, όλοι χειροκροτήσαμε τον φούρναρη που τους έδινε κάθε μέρα ψωμί και όλοι αγκαλιάσαμε τις γυναίκες που τους έπλεκαν σκουφάκια.
Όλοι, επίσης, ζήσαμε την επιθετικότητα όσων αντιδρούν στη δημιουργία των hotspots, όλοι βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την ξενοφοβία και τη δύσκολα αποκρυπτόμενη βία απέναντι σε εκείνους που θεωρούν «εισβολείς» στη γη τους.
Θα μου επιτρέψετε να πω ότι δεν υπάρχουν ούτε υπήρξαν ποτέ  Έλληνες, που να δρουν ή να έδρασαν με τον ίδιο τρόπο, σε γεγονότα με ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές συνέπειες. Ακόμη περισσότερο, δεν υπήρξε ποτέ λαός (κανένας λαός του κόσμου) που να διαμόρφωσε καθολικά ενιαία στάση απέναντι σε οτιδήποτε σημαντικό.
Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα όσο και αν αυτό πληγώνει. Δεν υπάρχουν περιούσιοι ούτε σοφοί λαοί. Η ιστορία, ο πολιτισμός, οι παραδόσεις, οι αγώνες για την ελευθερία, τη δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα, συγκροτούν το δυναμικό τους -δεν προαναγγέλλουν, ωστόσο, και ταυτόσημη στάση των κοινωνικών ομάδων που τους συγκροτούν.
Υπάρχουν οι Έλληνες, οι οποίοι θυμούνται ότι η προσφυγιά και η μετανάστευση είναι η μήτρα τους. Όπως υπάρχουν και εκείνοι που ενδιαφέρονται μόνο να διώξουν το «πρόβλημα» από την αυλή τους. Χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι η δημιουργία καταυλισμών για την προσωρινή κράτηση και ταυτοποίηση των στοιχείων, αυτών των δυστυχισμένων ανθρώπων, αποτελεί τη μόνη αποδεκτή από τους Ευρωπαίους μέθοδο για να δεχθούν τη μετεγκατάστασή τους στις δικές τους χώρες…
Σχετικά Άρθρα

Ένα σχόλιο
  1. Ο/Η Δέσποινα Α. λέει:

    Αντί σχολίου:
    «Στο΄πα και στο ξαναλέω, μη μου γράφεις γράμματα
    γιατί γράμματα δεν ξέρω και με πιάνουν κλάμματα.»

    Εμείς τα προσφυγάκια, ακόμα και τρίτης γενιάς, ευχαριστούμε.


Αφήστε το σχόλιο σας

*

code