Ελπίδα μέσα από τα συντρίμμια…‏

6
108

Εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο, μόνο άσχημα νέα ακούμε από παντού. Εχει κορεστεί μέσα μας το αδιέξοδο, η μιζέρια, η θλίψη. Κι όσο κι αν είναι κατανοητό μέσα σ΄αυτή την ατμόσφαιρα, συνάμα μοιάζει άδικο που κάποιες φωτινές εξαιρέσεις δεν παίρνουν τη θέση που τους αξίζει. Μια τέτοια ελπιδοφόρα περίπτωση, τεράστιας πνευματικής και αναπτυξιακής επένδυσης είναι η αξιοποίηση του Φαληρικού Δέλτα, η οικοδόμηση της νέας Εθνικής Λυρικής Σκηνής και της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας, από το Ιδρυμα Νιάρχου.

Αν κρίνω από τα σχέδια του Ρέντσο Πιάνο και από την σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται το όλο θέμα, τολμώ να πω ότι βρισκόμαστε μπροστά σ΄ ένα κορυφαίο δημιούργημα, το οποίο υπερβαίνει ακόμα και τα πιό φιλόδοξα όνειρα κάποιων ονειροπόλων σαν κι εμένα. Εκεί, λοιπόν, στο χείλος της εθνικής μας καταστροφής και παρά θιν’ αλός, θα στεγαστούν με τον καλύτερο, θέλω να πιστεύω, τρόπο δύο εθνικά σύμβολα Πολιτισμού και Εκπαίδευσης.

Μπορεί, δυστυχώς, σήμερα οι συνθήκες να μην επιτρέπουν να κατανοήσουμε την σοβαρότητα αυτής της προσφοράς. Η οικονομική αφαίμαξη που όλοι μας βιώνουμε με τρόπο σκληρό και άδικο, ο αργός θάνατος από την ανεργία, η αβάσταχτη και συνεχώς επιδεινούμενη φτώχια των μεγαλουπόλεων ανά την επικράτεια, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια χαράς και ελπίδας. Γι αυτό ακριβώς, νομίζω, χρειάζεται μια μικρή αντίσταση ψυχικής ανάτασης και αισιοδοξίας που θα αντισταθμίσει την ξινίλα και το σηκωμένο φρύδι όλων αυτών που εύκολα απαξιώνουν ο,τιδήποτε μεγαλόπνοο και δημιουργικό γεννιέται σ’ αυτό τον τόπο.

Εκεί που όλα δείχνουν ότι βαδίζουμε προς το τέλος, μια νέα αρχή προσπερνά το μίζερο παρόν μας. Είναι αξιοπρόσεχτο ότι παράλληλα με τα χρόνια της οικονομικής κρίσης, στο Φάληρο η πολυπόθητη ανάπτυξη θα παίρνει σάρκα και οστά…

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΚυβέρνηση αυθαιρεσίας
Επόμενο άρθροΟ δολοφόνος δίδαξε «ήθος» στο Ηρώδειο
Ο συνθέτης Γιώργος Κουμεντάκης έχει συνθέσει πάνω από 100 έργα για ορχήστρα, ορχήστρα δωματίου, όπερες, σόλο όργανα, καθώς και μουσική για χορό, αρχαία τραγωδία και θέατρο. Το 2004 ήταν ο μουσικός διευθυντής, συνθέτης και δημιουργός του μουσικού σεναρίου των Τελετών Έναρξης και Λήξης των Ολυμπιακών της Αθήνας. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1959 και στα 33 του κέρδισε την υποτροφία "Prix de Rome", μένοντας την επόμενη χρονιά ως "resident composer" στη Γαλλική Ακαδημία της Ρώμης (Villa Medicis). To 1994 τιμήθηκε με το βραβείο "Νίκος Καζαντζάκης". Την περίοδο 1998-2000 εργάστηκε ως "composer in residence" για την Clio Gould και του συνόλου BT Scottish Ensemble στο Λονδίνο, με την ευγενική υποστήριξη του ιδρύματος "Michael Marks Charitable Trust". Έργα του έχουν παρουσιαστεί παγκοσμίως σε περισσότερες από 400 συναυλίες σε διεθνούς κύρους αίθουσες συναυλιών: Salle Olivier Messiaen, Théâtre de l’Archevêché, Teatro la Fenice, Alte Oper, Benesse Museum in Naoshima, Amsterdam Concertgebouw, Purcell Room, Wigmore Hall, Carnegie Hall, Forbidden City Concert Hall-(Beijing), Muziekgebouw aan't IJ (Amsterdam), Auditorio Nacional de Musica (Madrid), Clarice Smith Performing Arts Center (Maryland), Piccolo Teatro (Milano), Guarnerius Art Center (Belgrade), Ωδείο Ηρώδου Αττικού , Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και σε πολλά διεθνή φεστιβάλ.

6 ΣΧΟΛΙΑ

  1. @»δύο εθνικά σύμβολα Πολιτισμού και Εκπαίδευσης»

    Χίλια εντέξει για την Βιβλιοθήκη. Όμως, «Εθνική …Λυρική Σκηνή», για ποιον; Να γινόταν στα Επτάνησα ένα, και πάλι «μετρημένο», έργο, κατανοητό. Δεν μας φτάνει το «Μέγαρο» και τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, που πληρώνουν και άνεργοι και συνταξιούχοι και μισθοσυντήρητοι των 597 ευρώ, για την επίδειξη και μόνον μιας κούφιας μικρο- μεγαλο- αστικής γκλαμουριάς ή κουλτούρας, ΞΕΝΗΣ, δε, προς την ιδισυγρασία του ελλ. Λαού;

    Για να δούμε ΠΏΣ οι αρχαίοι Αθηναίοι, από τον 5ο αι. πΧ, έφτασαν να κατακτήσουν την κορυφή της ανθρώπινης Ιστορίας, «στα ΑΡΜΑΤΑ, στα ΓΡΟΣΙΑ και στα ΓΡΑΜΜΑΤΑ», -για να παραφράσω τους Γιαννιωτο- ηπειρώτες του 19ου αι-, και να μείνουν εκεί, έκτοτε. Ποιά να είναι, άραγε, η «κρίσιμη πληροφορία» γι’ αυτό…

    “Εν αρχή ην ο Λόγος”- του …Ομήρου, ΟΜΩΣ!

    ΟΜΗΡΟΣ_ΑΘΗΝΑΙΟΙ_ΠΕΙΣΙΣΤΡΑΤΟΣ_ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ- ΣΟΛΩΝ

    (Φωτό: Ελιά Πεισιστράτους, Άγιοι Ανάργυροι, Αθήναι)
    @
    .. Ο Νίτσε έδωσε τον ορισμό της φιλολογίας: Φιλολογία είναι η τέχνη της βραδείας ανάγνωσης.

    …Οι ιστορικοί κάποιες φορές μιλούν για αθηνοκεντρισμό, μελετώντας την ΟΜΗΡΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ και γενικά την αρχαιοελληνική ποίηση. Πιστεύω ότι είναι λογικό να υπάρχει αθηνοκεντρισμός, διότι πράγματι το κράτος των Αθηνών, η ΠΟΛΗ_ΚΡΑΤΟΣ ήταν εκείνη που ΕΝ_ΣΩΜΑΤΩΣΕ την ομηρική ποίηση σε μια από τις μεγάλες γιορτές της και μιλάω για τα ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ, την εορτή της Θεάς Αθηνάς.

    Ξεκινούμε από το Α. Το κομμάτι αυτό προέρχεται από μια ιστορία, που προσπαθεί να εξηγήσει πώς ένας αθηναϊκός ΝΟΜΟΣ ΑΠΑΙΤΟΥΣΕ ότι τα ποιήματα, ότι ΤΑ ΕΠΗ της Ιλιάδας και της Οδύσσειας, θα έπρεπε διαδοχικά να παρουσιάζονται από τους ραψωδούς στα Παναθήναια…

    Ανάγνωση του υπολοίπου… http://gkdata.wordpress.com/2011/07/10/%CE%B5%CE%BD-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AE-%CE%B7%CE%BD-%CE%BF-%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%BC%CE%AE%CF%81%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%BC%CF%89%CF%83/

    ΥΓ. Έχει και καμια 25αριά φωτογραφίες της «Ελιάς του Πεισιστράτους». Το φαντάζεσθε; 2500 χρόνων ελιά.

    ΚΑΛΗ- ΜΕΡΑ σε όλους!

  2. Ναι ! Πολύ καλή κίνηση ! Και θα πιάσει στα σίγουρα !!! Μάλιστα για motto στην είσοδο του κτιρίου, προτείνω να μπει – ελαφρώς παραλλαγμένη – η ρήση της Μαρίας Αντουανέττας: «Για όσους δεν έχουν να φάνε ψωμί, προσφέρουμε παντεσπάνι» !!!

  3. Νομίζω ότι οι ανά την ελληνική επικράτεια ημιμαθείς που επιμένουν να θεωρούν και να καταγγέλλουν την όπερα ως «ξένη» κάνουν ένα από τα εξής δύο:
    (1): ή υποκρίνονται -εκ του πονηρού βεβαίως- ότι αγνοούν τις αυτονόητες πραγματικές μορφωτικές/πολιτιστικές διαστάσεις του είδους αυτού στο πλαίσιο του δυτικού πολιτισμού και της περίπου 200χρονης ιστορίας του Νέου Ελληνιού Κράτους
    (2): ή απλώς -λόγω εθισμού και εμμονής σε λαϊκίστικες υπεραπλουστεύσεις- πετάνε μαζί με τα βρωμόνερα και το μωρό.
    Η όπερα σαφώς και δεν είναι, ούτε ταυτίζεται με το Μέγαρο, ούτε βεβαίως ταιριάζει ειδικά στα Επτάνησα.

    Το μεν Μέγαρο είναι απλώς ένας ιδιωτικής διοίκησης και προγραμματισμού πολυχώρος που, σύμφωνα με τον ιδρυτικό του νόμο, λειτουργεί με χρηματοδότηση του Δημοσίου και ιδιωτικές χορηγίες και ανεβάζει ό,τι κρίνει. Το πώς «αξιοποίησε» την όπερα το Μέγαρο έχει να κάνει με τους όρους σύστασης και λειτουργίας του και όχι με το αν η ίδια η όπερα -και η κλασική μουσική γενικότερα- είναι «ξένες» ή όχι. Απλή λογική!
    Τα δε σημερινά Επτάνησα ουδεμία σχέση έχουν με τα Επτάνησα του 19ου αιώνα, δηλαδή της εποχής κατά την οποία υπήρχε εκεί ταξικός διαχωρισμός του ίδιου τύπου με τις δυτικές, πρωτοβιομηχανικές κοινωνίες και συνεπώς η όπερα άνθιζε στο κατάλληλο πλαίσιο. Οι σημερινοί Επτανήσιοι δεν έχουν με την όπερα καλύτερη σχέση απ’ ό,τι οι Ηπειρώτες, οι Αθηναίοι ή οι Πατρινοί.

    Συνεπώς το να μεταφέρεται αυθαίρετα ψόγος στην προσφορά του Ιδρύματος Νιάρχος είναι λάθος και -αν μη τι άλλο-συνιστά οικτρή αχαρηστία. Δεν έχω πρόθεση να προσβάλω κάποιους, ούτε όμως είμαι διατεθειμένος και να υφίσταμαι αβάσιμες και αυθαίρετες γενικεύσεις ως οριστικές ετυμηγορίες περί ελληνικού πολιτισμού. Συνεπώς, θα έλεγα ότι το να εμπλακούμε σε δήθεν σοβαρή συζήτηση για το αν η όπερα ταιριάζει ή όχι στην ιδιοσυγκρασία του Ελληνικού λαού θα ήταν κατ’αρχήν γελοίο. Συζητήσεις για τόσο σοβαρά θέματα όσο η πολιτιστική ταυτότητα και η έκφρασή της προϋποθέτουν πρώτα απ’ όλα υψηλό επίπεδο παιδείας (για να ξέρουμε για τί πράγμα συζητάμε) και, βεβαίως, σοβαρότητα. Δυστυχώς, σήμερα, στην ελληνική πραγματικότητα έτσι όπως έχει διαμορφωθεί ύστερα από 30 χρόνια ένδοξου και τίμιου μεταπολιτευτικού βίου, το να αγνοεί κανείς αβασάνιστα αυτές τις δύο προϋποθέσεις αποτελεί κατακτημένο λαϊκό δικαίωμα.

  4. Απ’ όσο γνωρίζουμε η χρηματοδότηση θα είναι ιδιωτικής πρωτοβουλίας και το κράτος θα παραχωρήσει για κάποια χρόνια την εκμετάλλευση του οικοπέδου(περισσότερες λεπτομέρειες δεν κατέχω…).
    Δηλαδή θα ήταν κακό για μερικά χρόνια και εν μεσω κρισης να δημιουργηθουν θέσεις εργασίας για πολλούς Έλληνες και στο τέλος να μας μείνει και κάτι όμορφο και -γιατι οχι- χρήσιμο;
    Θα αρχίσουν παλι να ακούγονται οι φωνές οτι θα το πληρωσουμε πολλαπλασια με φορους εμεις οι πολιτες κλπ κλπ…
    Οk, ας μην κάνουμε τιποτα λοιπον, ας κουλουριαστουμε στη γωνια μας κι ας πεσουμε σε χειμερία ναρκη μεχρι να περάσει η «κακοκαιρια».
    Εξάλλου το Δελτα Φαλήρου μας αρέσει πολύ έτσι οπως είναι τώρα, αποθηκευτικος χώρος μπάζων…

  5. Το συγκεκριμένο εγχείρημα – δωρεά μόνο καλό μπορεί να πρσφέρει σε αυτόν τον τόπο, σε εμάς και τα παιδιά μας και ειλικρινά δεν μπορώ να κατανοήσω, μολονότι σέβομαι, τις αντίθετες απόψεις. Προσωπικά δεν μπορώ να βρω επιχειρήματα ενάντια σε κάποια μορφή τέχνης. Κι εν τέλει θα ήταν ανούσιο αν όχι ανόητο να προσπαθήσουμε μέσω posts να αναλύσουμε την αξία της τέχνης(!)σε όποια μορφή της και απ’ όπου κι αν προέρχεται. Είναι δυνατόν να αποκηρύξουμε την όπερα επειδή προέρχεται από τη δυτική διανόηση; Ή μήπως θα πρέπει στο Καταστατικό της Λυρικής να προβλέπεται το ανέβασμα μόνο των έργων που πραγματεύονται θέματα από την Ελληνική μυθολογία και τα έργα των κλασσικών (για όσους δεν γνωρίζουν, υπάρχουν και έργα όπερας εκτός της Κάρμεν που ακούν στις διαφημίσεις απορρυπαντικών). Έλεος πια. Για τέχνη, για μουσική μιλάμε! Δεν είναι δυνατόν σ’ αυτόν τον τόπο όλα να ισοπεδώνονται στο βωμό της μιζέριας και της άρνησης. Λυπάμαι για το έντονο ύφος αλλά ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τα κίνητρα απαξίωσης μιας χορηγούμενης πηγής τέχνης (και θέσεων εργασίας, ως άνω αναφέρθηκε).

  6. Επιτέλους ας αφήσουμε ο καθένας μας τους υποκειμενισμούς και τα στερεότυπα, και ας χαρούμε αν όχι να συμβάλουμε σε ένα παγκόσμιο πολιτιστικό γεγονός. Εχω την εντύπωση οτι για κάποιους ίσως είναι αναγκαίο και ένα ιδρυμα εκπολιτισμού που να μαθαίνει ότι ο πολιτισμός είναι το ψωμί.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here