Ένας διακινητής εξομολογείται

prosfyges

 

Χιλιάδες Αφγανοί προσπαθούν να διαφύγουν στο εξωτερικό με κάθε τρόπο και πολλές φορές εμπιστεύονται την τύχη τους σε διακινητές. Το Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων συνάντησε έναν από αυτούς στην Καμπούλ.

Το ραντεβού περνάει μέσα από ένα «γραφείο ταξιδίων», που λειτουργεί στο υπόγειο του μεγαλύτερου εμπορικού κέντρου στην αφγανική πρωτεύουσα. Πολλά είναι τα ταξιδιωτικά γραφεία που προσπαθούν να προσελκύσουν πελατεία με πολύχρωμες και πολλά υποσχόμενες αφίσες.

Φαίνεται όμως ότι, τουλάχιστον μερικά από αυτά, δεν προσφέρουν μόνο πακέτα διακοπών ή προσκυνηματικά ταξίδια στη Μέκκα, αλλά και «μεταφορές» προς την Ευρώπη για όσους αγωνιούν να ξεφύγουν από τη βία και τη φτώχεια στο Αφγανιστάν. Η συνάντηση με τον «αρμόδιο» κανονίζεται πολύ γρήγορα.

Μόλις έπειτα από μία ώρα ο διακινητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως και με τον σοφέρ του σε μία Toyota Corolla. Είναι γύρω στα 35, καλοντυμένος με την παραδοσιακή αφγανική ενδυμασία και το μαύρο του παλτό. «Μπες μέσα» ακούγεται μία φωνή από το πίσω κάθισμα. Μπροστά κάθονται ο οδηγός κι ένας βοηθός, το τηλέφωνο του οποίου χτυπάει κάθε δύο λεπτά. Ο διακινητής λέει ότι η δουλειά του είναι να μεταφέρει τους ενδιαφερόμενους από το Αφγανιστάν στην Τουρκία. Στη συνέχεια τους παραδίδει «σε ανθρώπους που γνωρίζουν τους δρόμους για την Ευρώπη και ιδιαίτερα για τη Γερμανία».

Όλοι στο Αφγανιστάν γνωρίζουν πλέον ότι η αυτή η διαδρομή δεν θα είναι ταξίδι αναψυχής. Στις ειδήσεις λένε κάθε μέρα για ανθρώπους που πνίγονται στη θάλασσα ή παγιδεύονται σε κλειστά σύνορα. «Μέχρι στιγμής όμως οι δουλειές πάνε καλά, κάθε εβδομάδα έχω τριάντα νέους πελάτες» λέει ο διακινητής, ο οποίος, όπως υποστηρίζει, προσφέρει τόσο τις «νόμιμες» όσο και τις «παράνομες» διαδρομές. «Νόμιμη» αποκαλεί τη διαδρομή με κανονική βίζα προς το Ιράν ή την Τουρκία, δηλαδή τους πρώτους σταθμούς στο μακρύ δρομολόγιο προς την Ευρώπη.

Το «τιμολόγιο» των διακινητών

Στην πραγματικότητα δεν είναι εύκολο να πάρει κανείς βίζα. Αλλά ο διακινητής λέει ότι αυτό δεν είναι πρόβλημα, καθώς «ξέρουμε κόσμο στις πρεσβείες». Μία βίζα για την Τουρκία στοιχίζει πλέον 6.500 δολάρια, ενώ μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο η «ταρίφα» δεν ξεπερνούσε τα 4.500 δολάρια.

Η βίζα για το Ιράν τιμάται 600 δολάρια. Χωρίς βίζα το ταξίδι θα στοίχιζε 3.000 δολάρια. Ναι, παραδέχεται ο μυστηριώδης συνομιλητής, πολλά σύνορα είναι πλέον κλειστά, «αλλά όχι και για τους διακινητές». Το ίδιο λέει και στους πελάτες του όταν ρωτούν για τα κλειστά σύνορα στη «βαλκανική οδό» των προσφύγων που οδηγεί στην κεντρική Ευρώπη μέσω Τουρκίας και Ελλάδας.

Τους λέει με άλλα λόγια ότι το ζήτημα είναι καθαρά οικονομικό και ότι όσοι μένουν εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα, απλώς δεν έχουν αρκετά χρήματα για να δωροδοκήσουν τους συνοριοφύλακες. Ισχυρίζεται ότι η «ταρίφα» τους είναι 400 με 500 ευρώ το άτομο για να περάσουν οι πρόσφυγες νύχτα τα σύνορα.

Κάποιοι όντως εμπιστεύονται τους διακινητές και τις υποσχέσεις τους, άλλοι απλώς αλλάζουν το δρομολόγιό τους, προσπαθώντας να βρουν μία πιο προσιτή οδό διαφυγής.

Πάντως και η διαφυγή στο Πακιστάν δεν είναι ακίνδυνη, γιατί στη χώρα αυτοί διαμένουν ήδη 2,5 εκατομμύρια Αφγανοί και η κυβέρνηση του Ισλαμαμπάντ καταβάλλει προσπάθειες για να επιστρέψουν όσο το δυνατόν περισσότεροι στην πατρίδα τους.

ΠΗΓΗ: Deutsche Welle

 

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*

code