«Ερωτεύειν το Ερωτεύεσθαι». Ο κανόνας των Ιπποτών…

6
9

Λένε, πως οι ιππότες προσπαθούσαν να ερωτευτούν το συναίσθημα που ένιωθαν για τη γυναίκα, και όχι εκείνη την ίδια, ώστε να ελέγξουν την αυτοσυγκράτησή τους, διότι η ψυχή τους ήταν αφοσιωμένη στο Θεό. Δεν θα μιλήσω για τα τάγματα των ιπποτών και την ιστορία τους. Αυτό μπορεί να το κάνει κάποιος μόνος του διαβάζοντας και ψάχνοντας τα χιλιάδες διαφορετικά γραφόμενα και μέσα απ’ αυτά να ανακαλύψει την αλήθεια. Ή τουλάχιστον την αλήθεια του…

Η ουσία είναι πως οι ιππότες θυσίαζαν και τη ζωή τους για μια γυναίκα, αλλά και για τον ίδιο τον Θεό, που υπηρετούσαν. Έχοντας ένα βράδυ στη συχνότητα των fm την εκπομπή του Νίκου Γκαραβέλα τον άκουσα να λέει : «Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα γυναίκες που ψάχνουν για ιππότες. Ευτυχώς… Δεν ξέρω αν υπάρχουν ιππότες, όμως. Δεν ξέρω…»

Μέσα στα δύο “ευτυχώς” και “δεν ξέρω” του αγαπημένου μου παραγωγού, άρχισαν οι σκέψεις μου να πηγαινοέρχονται προβληματισμένες. Κι αρχίζω να σκέφτομαι πώς μπορεί μια αξία να παρθεί και να μεταλλαχθεί ανά τους αιώνες, προσφέροντας νέες αξίες μέσα σε μια εποχή, όπου οι περισσότερες έχουν αλλοτριωθεί.

Ακούω και διαβάζω για τον έρωτα σήμερα. Διακρίνω ένα απροσδιόριστο άγχος και μιαν άρνηση, που μπολοκάρουν και αλλοιώνουν την αντίληψη για το πιο όμορφο συναίσθημα που υπάρχει! Κι αυτό που συμβαίνει, μου θυμίζει κι εμένα κάτι… Φοβίες. Πολυδιάστατες και σκοτεινές για τα παράλληλα συναισθήματα που συνοδεύουν τον έρωτα.

Ας σκεφτούμε, πως ο έρωτας ίσως δεν πονάει όσο νομίζουμε τελικά. Ίσως είμαστε εμείς αυτοί που προκαλούμε αυτόν τον αβάσταχτο πόνο με τον τρόπο που αποκωδικοποιούμε τα πράγματα. Γιατί οι άνθρωποι έχουμε ντυθεί με το “εγώ” μας και όλα τα παρακολουθούμε αυστηρά μέσα από το πρίσμα του. Δεν είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε τίποτα από ό,τι μας συνθέτει, ενώ το προσδοκούμε από τους άλλους.

Σε τελική ανάλυση, τα παράλληλα συναισθήματα του έρωτα διασταυρώνονται με όλα τα υπόλοιπα αυτής της ανθρώπινης ύπαρξης, κι αναρρωτιέμαι μήπως υπάρχει κάποιος άλλος λόγος που τα πράγματα έχουν εξελιχθεί σ’ αυτήν την οπτική. Μια οπτική που φοβάται την πτώση, αλλά δε λαχταράει την ανύψωση.

«Το κινούν αίτιον του σύμπαντος είναι ο έρως», έλεγε ο Πλάτων. Ο έρωτας είναι ενέργεια. Η ενέργεια διεγείρει το συναίσθημα. Το συναίσθημα γεννά ιδέες. Οι ιδέες γεννούν επαναστάσεις. Και συνεχίζω ν’ αναρρωτιέμαι. Αν το να μην είμαστε ερωτευμένοι με τον έρωτα, είναι κάποια μορφή καταστολής. Να πούμε μόνοι μας «ναι» στη στέρηση της μοναδικής αληθινής ελευθερίας μας.

Κατάπιαμε αμάσητη την πεποίθηση πως το συναίσθημα περιπλέκει τα πράγματα και δεν προβληματιστήκαμε πως αφαιρώντας το, νεκρώσαμε τις αισθήσεις μας και τα περιπλέξαμε περισσότερο. Αυτό που περιπλέκει σήμερα τον έρωτα είναι ο σκοπός και ο τρόπος.

Όταν ο σκοπός είναι άδειος από φιλοσοφία και αίσθηση, τότε η ίδια η προσπάθεια υποβαθμίζεται και μετατρέπει όλη την, κατα τ’ άλλα υπέροχη, διαδικασία του έρωτα σε κάτι άγαρμπο. Κι έτσι, στο τέλος δεν θ’ αφήσει κανένα ίχνος του πάνω σου για να πορευτείς στη ζωή, αλλά θα ρουφήξει το μέσα σου και θ’ αδειάσει τ’ αποθέματά σου.

Ο έρωτας είναι αυτός που πρέπει να μας γεμίζει και να μας εφοδιάζει. Η φύση μας διδάσκει το παιχνίδι του. Κι εμείς οφείλουμε στον εαυτό μας να τον ξαναερωτευτούμε! Να γεννήσουμε μια νέα ιδέα, με διαφορετική αξία, και να την εκφράσουμε. Γιατί ο τρόπος έκφρασης των ιδεών είναι σημαντικότερος από τις ίδιες τις ιδέες.

Να δημιουργήσουμε μια νέα ιπποσύνη, μιας νέας εποχής.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθρο«Είμαι Έλλην, δοξάστε με!» – Τι λες μωρέ;
Επόμενο άρθροMας «φουμάρουν» κανονικά οι πολιτικοί
Γεννήθηκα στα Ιωάννινα και μεγάλωσα στην Ηγουμενίτσα. Στα 18 μου μετακόμισα στην πόλη της Θεσσαλονίκης όπου και σπούδασα στο τμήμα Εμπορίας και Διαφήμισης του Αλεξάνδρειου Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος. Εκπόνησα την πρακτική μου άσκηση στο ραδιοφωνικό σταθμό Star Fm 97.1. Σε μικρή ηλικία ασχολήθηκα με το πιάνο και στα φοιτητικά μου χρόνια με τον αθλητικό λάτιν χορό (το λεγόμενο dancesport). Διακρίθηκα με χάλκινο μετάλλιο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Χορού Ελλάδος το 2008 στη κατηγορία one dance rumba, μια εμπειρία που νοσταλγώ και θα θυμάμαι πάντα! Την ίδια χρονιά εγκατέλειψα το άθλημα του χορού και συνάντησα το θέατρο. Υπήρξα για ένα χρόνο μέλος της Θεατρικής Ομάδας του ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης, η οποία στεγαζόταν στο Θέατρο Φλέμινγκ, μέχρι που το 2010 πήρα την απόφαση να μετακομίσω στην Αθήνα και να σπουδάσω στη Δραματική σχολή του Νέου Ελληνικού Θεάτρου του Γιώργου Αρμένη. Συμμετέχω ως βοηθός σκηνοθέτη στην θεατρική παράσταση "Σαν Βροχή" {βασισμένη στο μονόπρακτο του Τενεσί Ουίλιαμς «Μίλα μου σαν τη βροχή»} η οποία ανέβηκε στο Θέατρο Βαφείον - Λάκης Καραλής σε σκηνοθεσία Αλέξιου Κοτσώρη και Παναγιώτας Πανταζή την περίοδο Δεκέμβριος 2011 - Φεβρουάριος 2012. * * * Άρχισα να αρθρογραφώ στα φοιτητικά περιοδικά της Θεσσαλονίκης κι αργότερα μέσω των blogs όπου συνεχίζω μέχρι και σήμερα. Έχω δημοσιεύσει άρθρα σε εφημερίδες και συνεντεύξεις καλλιτεχνών στο on line μουσικό περιοδικό www.tralala.gr. Το www.spnews.gr και ο Δημήτριος Συρμάτσης μου έδωσαν απλόχερα το χρίσμα της «Θεάς» από την οποία γεννήθηκε αυθόρμητα και η ομώνυμη στήλη – ψυχογραφήματα με στοιχεία λογοτεχνίας και ποίησης. την έχουν χαρακτηρίσει κάποιοι αγαπημένοι. – Η «Θεά» με οδήγησε στο ομαδικό μυθιστόρημα των ΔΩΔΕΚΑ, υπό την επιμέλεια κειμένου του Δημήτρη Κωνσταντάρα. Εκδόθηκε τον Μάιο του 2010 από την Εμπειρία Εκδοτική κι έτσι πραγματοποιώ την μικρή είσοδό μου στην ελληνική πεζογραφία. Η «Θεά» μεγαλώνει. Μετακομίζει και συνεχίζει στην aixmi. Κι όπως έχω γράψει, «Θνητή θεά, ανθρώπινη, μέσα σ’ έναν απάνθρωπο άθεο κόσμο. Τέλεια στις προσδοκίες των άλλων, ατελής στην ανθρώπινη ύπαρξή μου…» Κάπως έτσι δεν είμαστε όλοι; “Κάθε ημέρα χιλιάδες σκέψεις, χιλιάδες συναισθήματα, αμέτρητες εσωτερικές ενέργειες. Ποτέ δεν θα μπορέσεις να ελέγχεις τον κόσμο σου κι ίσως να μη χρειάζεται κιόλας… Ίσως αυτό που χρειάζεται είναι να νιώθεις και να μην ξεχνάς. Να θυμάσαι".

6 ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΙΠΠΟΤΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ ΓΗΝΕΚΑ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΒΗ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ……..
    ΑΝ ΞΕΡΗΣ ΚΑΜΙΑ ΝΑ ΕΚΤΙΜΑ ΤΟΝ ΙΠΠΟΤΙΣΜΟ ΘΑ ΕΙΘΕΛΑ ΝΑ ΤΗΝ ΞΕΡΩ

  2. Πολύ καλό και ενδιαφέρον άρθρο!
    Κατά πρώτον θα ευχαριστήσω και θα συμφωνήσω με την ανάλυση του θέματός σου!Μέγα θέμα.!Ο έρως!
    Ο δημιουργός του παντός!Του ενός και του Σύμπαντος!
    Αρχής γενομένης από το θετικό (θηλυκό) πρωτόνιο και το αρνητικό (αρσενικό)ηλεκτρόνιο.Το πρώτο ζεύγος!Το υδρογόνο!Την απαρχή του Σύμπαντος Κόσμου!
    Ευχαριστώ!και πάλι.
    Από έναν Ιππότη πήγασου μιας άλλης εποχής.
    ΠΥΡΙΝΟΣ Δ.

  3. Ταράσσει τοὺς ἀνθρώπους οὐ τὰ πράγματα, ἀλλὰ τὰ περὶ τῶν πραγμάτων δόγματα…
    πολύ όμορφες σκέψεις.. «Μια οπτική που φοβάται την πτώση, αλλά δε λαχταράει την ανύψωση». Μια κουβέντα που με έβαλε σε σκέψεις και για κάποιο λόγο με γεμίζει αισιοδοξία, γιατί από την ενημερώτητα για το λάθος ξεκινάνει η προσπάθεια για την διόρθωση..

  4. ‎…Σε πείσμα των χαλεπών καιρών ακόμη υπάρχουν Ιππότες οπλισμένοι τ’ όνειρο και τα ιδανικά τους, και ψάχνουν την δική τους Δεσποσύνη να υπηρετήσουν φονεύοντας τον φαύλο Δράκο της ρουτίνας…

  5. Όμορφα λόγια, όμορφες σκέψεις και ας στερούνται πρωτοτυπίας οπως αναφέρει κάποιος αναγνώστης. Ο έρωτας είναι ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ !!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here