Ο μεγάλος Ιταλός θεατράνθρωπος, συγγραφέας και σκηνοθέτης Ντάριο Φο, γνωστός στην Ελλάδα  και από το ιδιαίτερα επίκαιρο  έργο του «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας για το έργο του Mistero Buffo. Η δικαιολογία της βράβευσής του ήταν η ακόλουθη : « Ο Ντάριο Φο , συνεχίζοντας την παράδοση των μεσαιωνικών giullari, (των γνωστών από τα Κάρμινα Μπουράνα), περιγελά και καυτηριάζει την εξουσία αποκαθιστώντας έτσι την αξιοπρέπεια των καταπιεσμένων, ταπεινών ανθρώπων».

Στο έργο αυτό εντάσσεται ένα κεφάλαιο με τίτλο : «Rosa fresca aulentissima» (ρόδο δροσερό και ευωδιαστό) . Αυτός που απαγγέλλει τους στίχους του είναι ένας φοροεισπράκτορας , για την ακρίβεια ένας που ασχολείται επαγγελματικά με την είσπραξη φόρων από τα παζάρια. Τα χρόνια εκείνα οι φοροεισπράκτορες είχαν ένα βιβλίο, έναν κατάλογο κρεμασμένο με λουρί στον μηρό, και όταν εισέπρατταν τα χρήματα έπρεπε να σημειώνουν το ονοματεπώνυμο του φορολογούμενου και τις εισφορές που του αναλογούσαν να καταθέσει στον γαιοκτήμονα για τη νοικιασμένη γη. Αναγκάζονταν να παίρνουν μια στάση βολική ώστε να διευκολύνεται το γράψιμό τους. Ακουμπούσαν το δεξί πόδι στο αριστερό γόνατο μένοντας όρθιοι στο ένα πόδι, όπως οι πελαργοί. Όταν λοιπόν ο «πελαργός» αυτός ήθελε να κάνει ερωτική εξομολόγηση σε μια κοπέλα, σκέπαζε το βιβλίο που κρεμόταν στον μηρό του, μέσα σε μια πτυχή του μανδύα ή του χιτώνα που φορούσε , θέλοντας να μοιάζει με πλούσιο και ευγενή. Ο εισπράκτορας ο πονηρός σήκωνε τον ποδόγυρο και από κάτω ξετρύπωνε ένα τριαντάφυλλο τοποθετημένο ανάμεσα στις σελίδες του λογιστικού βιβλίου . Η κίνηση αυτή τυπική και τελετουργική αποτελούσε μέρος ενός εθίμου . Σύμφωνα με αυτό, ο ανθοπώλης δώριζε ένα λουλούδι στον εισπράκτορα ως μια κίνηση φιλοφροσύνης . Το έθιμο απαιτούσε να το αποδεχθεί εκείνος,και να το τοποθετήσει ανάμεσα στις σελίδες του βιβλίου ως σελιδοδείκτη…

Και στα δικά μας…

Ο γλαφυρός θεατράνθρωπος καθηλώνει τον αναγνώστη και θεατή με το χιούμορ του, που σήμερα μάς είναι τόσο απαραίτητο, γιατί , ως φαίνεται , χαϊρι ουκ έχομεν…Μήπως θα έπρεπε οι διοικούντες την οικονομία – ιδιαίτερα στη χώρα μας- να συνδέσουν τα μεγαλόπνοα και αναποτελεσματικά σχέδιά τους με λίγο χιούμορ και λίγο…έρωτα;

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΣυνάντηση Ολάντ με Κάμερον, Μέρκελ, Ομπάμα, Πούτιν
Επόμενο άρθροΝΔ: Διάλογος κουφών και αρχηγός ποιος;
Η Στέλλα Πριόβολου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ελληνική, γαλλική και ιταλική φιλολογία και είναι διδάκτωρ των πανεπιστημίων Αθηνών και Ρώμης. Καθηγήτρια Λατινικής-Ιταλικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας και διευθύντρια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών "Ελληνορωμαϊκές -Ελληνοϊταλικές Σπουδές: Λογοτεχνία, Ιστορία και Πολιτισμός". Είναι μέλος ελληνικών και διεθνών επιστημονικών εταιρειών και συγγραφέας πολλών μελετών. Η έρευνά της τα τελευταία χρόνια έχει ως αντικείμενο το θεατρικό έργο του Dario Fo και τη σχέση του με τη λατινική λογοτεχνία του Μεσαίωνα. Αποτέλεσμα της έρευνας αυτής είναι τα τρία βιβλία από τις εκδόσεις Περίπλους: 1. "Dario Fo, ένας σύγχρονος goliardus", (2001) 2. "Dario Fo, venticinque monologhi per una donna: La Medea", (2005) 3. "Rosa Fresca Aulentissima, το μεσαιωνικό ερωτικό ποίημα με το μάτι των φιλολόγων και του Νομπελίστα Dario Fo", (2010). Το ποίημα αυτό μεταφράστηκε στην ελληνική με την επιχορήγηση του υπουργείου Εξωτερικών της Ιταλίας. Από το 1994 μέχρι το 2001, Αντιπρόεδρος του Ι.Κ.Υ. και υπεύθυνη για το κοινοτικό πρόγραμμα "Σωκράτης". Επιστημονική υπεύθυνη προγραμμάτων ξένων γλωσσών στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και εμπειρογνώμων Γ.Γ.Ε.Τ. για την κινητικότητα των σπουδαστών. Τακτικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης 2000-2001. Από το 2001-2004 Ειδική Γραμματέας Παιδείας Ομογενών και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης στο ΥΠΕΠΘ, Πρόεδρος της Επιτροπής στήριξης των Εδρών Ελληνικών Σπουδών στα Πανεπιστήμια του εξωτερικού και εθνική εκπρόσωπος στο Συμβούλιο της Ευρώπης για το Ευρωπαϊκό Έτος Γλωσσών 2001. Είναι Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιστημόνων Πανεπιστημίων Ιταλίας( Σ.Ε.Π.Ι.) και Γ. Γραμματέας της Sociιtι Europιenne de Culture στην Ελλάδα.Από το 2008 μέχρι το 2010, αναπληρώτρια πρόεδρος Τμήματος Σλαβικών Σπουδών Πανεπιστημίου Αθηνών.Έχει τιμηθεί με την ανώτατη διάκριση του Ιταλικού κράτους CAVALIERE al merito della Repubblica Italiana, 2002. Εχει τιμηθεί για την προσφορά της στα Ελληνικά Γράμματα και τον πολιτισμό από την Ένωση Γυναικών Φωκίδας, 2007 και έχει ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης Χίου για τον ίδιο λόγο, 2007. Αναπτύσσει επί χρόνια πολιτική δραστηριότητα στο χώρο του ΠΑΣΟΚ ως μέλος της Κ.Ε. και σε τιμητική θέση στο ψηφοδέλτιο του Ευρωκοινοβουλίου το 1999.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here