Για σας θα πολεμήσω, για σας θα το παλέψω…

Δεν σας κρύβω ότι με την «Αριστερή Πλατφόρμα» με χώριζε ανέκαθεν χάος απόψεων, τέτοιο που ενίοτε η ιδεολογική καταπίεση που μου επιβλήθηκε από αυτή, χάλαγε κάθε παραγωγική και δημιουργική μου πτυχή. Χάος που μου δημιουργούσε υπαρξιακά ζητήματα πολιτικής αντίληψης και αισθητικής και συχνά με απογοήτευε. Δύο κόσμοι παράλληλοι που ενώ συμβίωναν τυπικά μεν, συγκρουσιακά δε, νομοτελειακά θα οδηγιόντουσαν σε διαζύγιο. Όπως κι έγινε. Και καλώς έγινε.

Εδώ που φτάσαμε όμως, μικρή, απειροελάχιστη, ποταπή σημασία έχει πώς αισθανόμουν εγώ ως συνδαιτυμόνας με τα πρώην συντρόφια, με τα καλά τους και τα κακά τους. Η χώρα επιβίωσε. Κι αυτό είναι το διά ταύτα. Θαρρείς και μια μαγική ανώτερη δύναμη διασώζει τη γαλανόλευκη παρτίδα χιλιάδες χρόνια τώρα, ενώ όλα φαντάζουν διαλυμένα ή ισοπεδωμένα. Μας αγαπάνε οι Θεοί, μας προστατεύουν οι ουρανοί και οι αγγέλοι. Εξήγηση σοβαρή και επιστημονικά τεκμηριωμένη δεν μπορεί να δοθεί, οπότε ας αρκεστούμε στη μεταφυσική ερμηνεία της επιβίωσης του μικρού γαλατικού χωριού που λέγεται Ελλάδα. Κόντρα σε αυτόκλητους Θεούς και βαρβάρους δαίμονες.

11903336_10207715020967103_909873304_n

Tί καλοκαίρι κι αυτό; Αγχωθήκαμε, στεναχωρηθήκαμε, σκάσαμε, κάποιοι κλάψαμε μπρος στην αβεβαιότητα της επόμενης μέρας, μπρος στις χυδαιότητες κάποιων εταίρων, μπρος στους δύσβατους ατραπούς ενός Plan B εκ προοιμίου καταστροφικού.

Άτακτη χρεοκοπία σήμαινε Αρμαγεδδών, κτηνωδία και σφαγή. Χάος και αναρχία, πείνα και αντάρτικο πόλεων, πρώην συντρόφια. Κανένα ντου στο νομισματοκοπείο και κανένα ταχυδακτυλουργικό τρικ δεν θα έσβηνε τη φωτιά που θα άναβε στα σπίτια μας ένα Grexit. Ο Τσίπρας το πάλεψε μέχρι τελικής πτώσης δίχως να υπογράψει γονυπετής, όπως οι προκάτοχοι. Έντιμα και δίχως να κοροϊδέψει. Για να διασώσει οτιδήποτε σωζόταν.

Η Αριστερά παρέμεινε και θα παραμείνει στις επάλξεις, παρά τα όποια λάθη, τις όποιες παραλείψεις. Τα οποία είναι αναμφισβήτητα και προφανή. Αλλά χωρίς δόλο και πρωτίστως χωρίς σκοτεινά κίνητρα. Οι εταίροι μας στραγγάλισαν, σαν άσπλαχνοι τζιχαντιστές. Αλλά αυτή είναι η στάνη. Κι αυτό το γάλα βγάζει. Η άλλη επιλογή ήταν το καθόλου γάλα. Αυτή θέλαμε;

Ο συνονόματός μου Πρωθυπουργός, ο Αλέξης ο Τσίπρας, επέδειξε καθ’ όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και του πολιτικού τσίρκου που κάποιοι πήγαν χυδαία να επιβάλλουν ακολούθως, ρεσιτάλ ωριμότητας και πολιτικού ρεαλισμού. Γεγονός που η κάλπη, οι μεταπολιτευτικά αποπροβατοποιημένοι πλέον Έλληνες θα του πιστώσουν για μια ακόμα φορά. Πέρα από ιδεολογικές προτιμήσεις του καθενός θεωρώ ότι ποτέ στο παρελθόν κάποιος ηγέτης δεν συσπείρωσε τόσο μαζικά, στο βαθμό του εφικτού, τους επιρρεπείς σε εθνικούς διχασμούς και αλληλοφαγώματα, Έλληνες. Όταν η κατάσταση άρχιζε να εκτροχιάζεται, εκείνος με τον τρόπο του έσπειρε ομοψυχία.

Και στο κάτω κάτω της γραφής μόνο αυτή μας απέμεινε ως ο μόνος ρεαλιστικός στόχος. Οι εμφύλιοι είναι για τα ζώα. Και σε τέτοια γαμημένη ιστορία δεν θα εμπλακούμε. Κανείς μας δεν θα εμπλακεί. Σύνεση και αλλαγή χρειάζεται αδέρφια. Συνεννόηση και πολιτικές καινοτόμες, κινήσεις λιτές και αποφάσεις  απτές, έξυπνες και φυσικά στρατηγική απεγκλωβισμού από οτιδήποτε σάπιο μεταπολιτευτικό. Από οτιδήποτε μας οδήγησε ως εδώ. Για μας και τα παιδιά μας. Και όχι μόνο. Και εξηγούμαι:

Σε μια από τις ατελείωτες εφημερίες μου στο νοσοκομείο όπου εργάζομαι, με επισκέφθηκε πρόσφατα ο κυρ Κώστας, ένας γλυκύτατος υπερήλικας που παρά τα προβλήματά του, αντιμετώπιζε τα πάντα με χαμόγελο και αγνότητα. Φεύγοντας από το χώρο των «Επειγόντων»,  με στόλισε με ευχές που με έκαναν να ανατριχιάσω και δεν το κρύβω, να δακρύσω.

11908134_10207715021207109_928146307_n

«Οι μισές από τις ευχές που μου έδωσες κυρ-Κώστα μου να πραγματοποιηθούν, θα γίνω φίλος με την αιωνιότητα. Μια αιωνιότητα που άνθρωποι αγνοί κι ωραίοι σαν εσένα, κατέκτησαν και ζουν τόσο παραγωγικά και σοφά ανάμεσά μας».

Τελικά είναι τόσο εγωιστικό όταν λέμε ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να ξαναχτίσουμε τη χώρα για τα παιδιά μας, για τις νέες γενιές. Ξεχνάμε την απαρχή μας. Λησμονούμε την αφετηρία μας, να πάρει. Οφείλουμε να το κάνουμε και για αυτά τα διαμάντια, που έσπειραν με αγάπη, ιώβειο υπομονή και καρτερικότητα και περιμένουν 100 και βάλε χρόνια τώρα να καρποφορήσει η σπορά τους.

Παππούς Κώστας. Ετών 100 περίπου. Στο κορμί. Γιατί το πνεύμα του είναι αέρας. Κι ο αέρας δεν υπολογίζεται, ούτε μετριέται..

Για αυτόν τον αέρα θα πολεμήσουμε, για αυτόν τον αέρα πρέπει να το παλέψουμε. Κι όπου μας βγάλει.

Που δεν μπορεί ρε γαμώτο. Κάπου καλά θα μας βγάλει.

Follow on twitter: @AlexisPolitis

Σχετικά Άρθρα

2 Σχόλια
  1. Ο/Η Μαίρη Ν λέει:

    Αγαπητέ φίλε. Κι άλλη φορά στο παρελθόν σε έφτυναν μα εσύ νόμιζες πως έβρεχε. Τούτη τη φορά όμως είναι καλοκαίρι και δε βρέχει. Ο Τσίπρας σε έχει ταράξει στο φτύσιμο και οι υπόλοιποι Έλληνες δεν είναι σαν εσένα. Σαν γιατρός σεβάσου τουλάχιστον την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και αυτούς που συνεχίζουν να αυτοκτονούν για οικονομικούς λόγους ή να στέκονται στις σειρές για να πάρουν 60 ευρώ τη μέρα από τις τράπεζες χωρίς να έχει έρθει ακόμα το γραμμάτιο που μας έφτιαξε ο Τσίπρας.

  2. Ο/Η Γιωργος Ι. λέει:

    Δεν μου κάνει καμία εντύπωση το σχόλιο σας και η ελλιπής σας μνημη . Ελλιπής μνήμη οχι μόνο για το τελευταίο έτος και αυτά που υποσχόταν η πρωτη φορά αριστερά κυβέρνηση προεκλογικά αλλά κυρίως η δικιά σας ασθενής μνημη απο το 2011 που δημοσιευετε στο aixmi τις αντιμνημονιακές σας απόψεις . Απλά ενδεικτικά θυμάμαι τις κατάρες και τις κρεμάλες οταν φοιτήτες κάηκαν με το μαγγάλι επειδή το μνημονιο αναγκασε να το χρησιμοποιήσουν και τους αναθεματισμούς σας. Τοτε κάποιοι οχι επειδή γουστάραμε το μνημόνιο αλλα προσπαθώντας να φανούμε ρεαλιστικοί καναμε λόγο για ουτοπίες και γραφικότητες. Σε αυτές τις γραφικότητες ομως πάτησε η πρώτη φορά αριστερά και με αυτές τις γραφικότητες πορεύτηκε μεχρι να γίνει κυβέρνηση και να αυξησει δημοσκοπικά και αλλο μετά την 25 Γενάρη τα ποσοστά της εως ότου πατήσει ενα ναρκοπεδιο που ηταν χαρτγραφήμενο καιρό τώρα. Επομένως να υποθέσω εσείς ως γνήσιος αριστερός η κάνω λα΄θος?? οτι πλεον αποφασίσατε να βαλετε νερό στο κρασί της αγανάκτησης και να μν ταμπελοποιείται σε μνημονικακούς η αντιμνημονιακούς οποιους διαφέρουν στη πολιτική προσέγγιση?? Φυσικά διασωθηκατε όπως και πολύ αλλοι απο το κακό ΠΑΣΟΚ και απο το ξεπουλημένο κέντρο και εξιλεωθήκατε για λιγο με την πρώτη φορά αριστερά για να ξαναεπιστρεψετε όταν η μπορά κόπασε στο ιστορικό χώρο σας


Αφήστε το σχόλιο σας

*