Την εποχή των παππούδων μου ήταν οι φασίστες και οι κομμουνιστοσυμμορίτες. Την εποχή των γονέων μου οι δεξιοί και οι αριστεροί. Εγώ από τότε που γεννήθηκα πρόλαβα τους χουντικούς και τους αντιστασιακούς. Μετά τους Καραμανλικούς και τους προοδευτικούς. Έπειτα τους νεοδημοκράτες και τους πρασινοφρουρούς. Ακολούθησαν οι συντηρητικοί και οι εκσυγχρονιστές και οι αντιδραστικοί και οι λάτρεις του Γιώργου Παπανδρέου. Τα τελευταία χρόνια έζησα τους μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς και τις τελευταίες εβδομάδες ήρθαν οι οπαδοί του ευρώ και οι δραχμολάγνοι ή (όπως θέλετε) ονομάστε τα δύο στρατόπεδα.
Ένας διαρκής εμφύλιος στην Ελλάδα δηλαδή, από όσα μου περιέγραψαν οι αείμνηστοι γονείς μου, αλλά κυρίως από όσα βιώνω «στο πετσί μου» από τα σχολικά κιόλας χρόνια. Αν δεν ψήφιζες ΠΑΣΟΚ ήσουν οπωσδήποτε μίασμα δεξιός. ‘Η το αντίθετο αν δεν ήσουν Νέα Δημοκρατία, ήσουν πρασινοφρουρός. Αν δεν υποστήριζες Σημίτη – δεν γίνεται – ήσουν αντιδραστικός δεξιός. Ή το αντίθετο αν δεν συμφωνούσες με τις απόψεις της Νέας Δημοκρατίας – δεν μπορεί – θα ήσουν Σημιτικός.
Ζήσαμε τα ενθουσιασμένα στίφη με το κλέος των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας και τους συγκρατημένους πολίτες που προβληματίζονταν με το κόστος διεξαγωγής. «Στο καπάκι» οι φανατικοί του Γιώργου Παπανδρέου που πίστεψαν στο «λεφτά υπάρχουν» και οι εχθροί του ¨ηγέτη» που θα… έσωζε τη χώρα από τον Κώστα Καραμανλή.
Ήρθε μετά η πενταετία με το αίσχος των… προδοτών μνημονιακών και των καλών αντιμνημονιακών ή των αγανακτισμένων και βολεμένων, για να καταλήξουμε στο δραματικό σήμερα με τις φατρίες του ευρώ και της δραχμής. Κάποια στιγμή θα περάσει κι αυτή η παραλλαγή του διαρκούς κοινωνικού εμφυλίου και θα εφευρεθεί κάτι άλλο.
Αν εξαιρέσουμε τους λεγόμενους πλούσιους, που δεν είναι μόνο αυτοί που φαίνονται και γνωρίζουμε, και δεν έχουν καμία ανάγκη, αγωνία για επιβίωση και προβλήματα, όλοι οι υπόλοιποι είμαστε το ίδιο. Αδύναμοι άνθρωποι είμαστε που αν δεν εργαστούμε σκληρά (αν έχουμε δουλειά) δεν θα ζήσουμε τις οικογενειές μας.
Οι άνεργοι θα περιμένουν τη βοήθεια από συγγενείς και φίλους. Οι χαμηλοσυνταξιούχοι θα είναι στο έλεος του Θεού. Τόσο απλά. Και κάθε χρόνος που έρχεται δυστυχώς θα είναι οικονομικά χειρότερος από τον προηγούμενο. Αυτή είναι η πολύ σκληρή αλήθεια. Και στο διηνεκές η χώρα θα σέρνεται με δανεικά και πολιτικά τρικ. Δεν θα μας σώσει κανένας γιατί δεν μπορεί και να ήθελε να μας σώσει. Δεν σας φταίω σε τίποτα γιά το χάλι στις ζωές σας. Δεν μου φταίτε σε τίποτα γιά τα δεινά της ζωής μου. Το μόνο κοινό μας λάθος είναι ότι εμπιστευόμαστε εδώ και δεκαετίες την ψήφο μας σε λάθος πολιτικούς από όλα τα κόμματα. Τα κόμματα δεν είναι «φαντάσματα». Είναι άνθρωποι που τα υπηρετούν και μας οδήγησαν στην καταστροφή.
]Γιά εσάς που έχετε «οπλίσει» και είστε έτοιμοι να «πυροβολήσετε» τις σκέψεις μου, αλλά και για τους λίγους που θα συμφωνούν με αυτές, ανακάλυψα ένα εκπληκτικό ποίημα του Πέρση ποιητή Φαρίντ αλ Ατάρ που έζησε γύρω στα 1130. Ελπίζω μετά απ΄αυτό να σκεφτείτε πιό καθαρά πριν «καταδικάσετε» κάποιον που έχει άλλη άποψη από τη δική σας.
Η πόρτα ήταν κλειστή.
«Ποιός είναι;»
«Εγώ».
«Δεν σε ξέρω».
Η πόρτα εξακολουθούσε να είναι κλειστή.
Την επόμενη ημέρα.
«Ποιός είναι;»
«Εγώ».
«Δεν ξέρω ποιός είσαι».
Η πόρτα παρέμενε κλειστή.
Και την επόμενη ημέρα.
«Ποιός είναι;»
«Είμαι εσύ».
Και η πόρτα άνοιξε…
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΡίγη συγκίνησης για την αγκαλιά δύο σκύλων!
Επόμενο άρθροΛουιζιάνα: Δύο νεκροί και επτά τραυματίες από πυρά ενόπλου σε κινηματογράφο
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964 και κατοικεί στη Ραφήνα με την οικογένεια και τα σκυλιά του από το 1986. Πτυχιούχος δημοσιογραφίας από τη σχολή Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Ξεκίνησε να εργάζεται από την ιστορική εφημερίδα "Ακρόπολις" το 1986, ενώ μετά από δύο χρόνια έγινε συντονιστής του ελεύθερου ρεπορτάζ και παρέμεινε έως το 1990 οπότε και έκλεισε. Εργάστηκε επίσης στο ελεύθερο ρεπορτάζ στις εφημερίδες Αλήθεια, Δημοσιογράφος, Ελεύθερος, Βραδυνή, Καρφί, Espresso, Ανατολική Ακτή και Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Θησαυρός, Πρόσωπα, Ένα, Crash και Polis. Από το 2010 είναι μόνιμος αρθρογράφος στην ενημερωτική ιστοσελίδα aixmi.gr και από τον Μάρτιο του 2016 παρουσιάζει την εκπομπή "ανθρωπογραφίες" στο aixmiradio. Εργάστηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Vips, Πειραιάς - Κανάλι 1 και Παραπολιτικά 90,1 - καθώς και επί 26 χρόνια από την πρώτη ως την τελευταία ημέρα λειτουργίας του (1989 - 2014) στον ενημερωτικό ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 ως συντάκτης και παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων της πρωινής ζώνης. Εργάστηκε επίσης στον ενημερωτικό τομέα των τηλεοπτικών καναλιών Seven, Mega , Alter, Sunny, Action 24 και στη δημιουργική ομάδα της εκπομπής "όλα" από το 1999 έως το 2008 σε Alpha και Ant 1. Το 1986 κέρδισε το πρώτο βραβείο ελεύθερου ρεπορτάζ γιά δημοσιογράφους έως 22 ετών από ειδική εκπομπή της τότε ΕΤ 2. Τακτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων. Διετέλεσε επί πέντε θητείες μέλος του μεικτού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Ενεργός υποστηρικτής και μέλος της Γενικής Συνέλευσης της unicef. Συγγραφέας του ερωτικού μυθιστορήματος "το κύμα της ελπίδας". Aντιπρόεδρος της διοργανώτριας επιτροπής και αθλητής του επίσημου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ΜΜΕ.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά «δικαιωμένε» κουτοπονηρούλη!
    Εγώ θα ψάχνω πάντα την Αλήθεια, τη Δικαιοσύνη και την Ηθική του υποταγμένου και του καταπιεσμένου.
    Εσύ θα δέχεσαι πάντα την Αλήθεια, τη Δικαιοσύνη και την Ηθική του ισχυρού και του επικυρίαρχου.
    Έτσι, Εγώ θα ζω τη Κρίση και Εσύ την Ευκαιρία…
    Εσύ θα ζεις σε μια ευνομούμενη και ευημερούσα Ευρώπη…, Εγώ θα ζω σε μια κοινότητα υποταγμένων στη Γερμανία λαών.
    Εσύ θα είσαι ρεαλιστής και προσαρμοσμένος, Εγώ όχι.
    Εσύ θα προσκυνάς το ευρώ και Εγώ θα περιμένω την εξαφάνιση του.
    Οι δρόμοι μας δεν θα ενωθούν ποτέ! Εσύ θα είσαι ο «νικητής» και Εγώ θα είμαι ο «ηττημένος».
    Στο «Εσύ» βρίσκονται πολλοί, στο Εγώ βρίσκονται ακόμα περισσότεροι…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here