Η Ελλάδα είναι ψυγείο γεμάτο σάπια κρέατα

20
5

Τώρα που η πτώχευση τριγυρνά σα φάντασμα πάνω από τα κεφάλια μας, τώρα που κάτω από τους ουρανοξύστες μας ξεφυτρώνει το δικό μας point zero, τώρα που οι μέρες της ευημερίας θυμίζουν τα αραχνιασμένα έπιπλα της γιαγιάς στο υπόγειο, ας σκεφτούμε.

Ας σκεφτούμε όλα όσα δίχως στάλα σκέψης πράτταμε τόσα χρόνια. Κι ας σκεφτούμε όλα όσα σκεφτόμασταν τόσα χρόνια δίχως στάλα πράξης.

Και αν υπάρχει κάτι που προσωπικά με παρηγορεί όλο αυτό τον καιρό είναι το γεγονός ότι έχουμε αρχίσει να το κάνουμε. Σκεφτόμαστε, συζητάμε, συνειδητοποιούμε, προβληματιζόμαστε, θυμώνουμε. Δεν ξέρω τι θα μείνει από όλο αυτό. Έχω την πεποίθηση, όμως, πως εδώ μπορεί να κρύβεται το κέρδος μας από αυτήν την κρίση. Η μεγάλη μας ευκαιρία. Να αλλάξουμε, έστω και λίγο, έστω και λίγοι, μπροστά στην πρόκληση της νέας κοινωνίας και του νέου κράτους που θα κληθούμε να φτιάξουμε από τα χαλάσματα.

Η Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια είναι σαν ένα καλά σφραγισμένο ψυγείο γεμάτο σάπια κρέατα. Ξαφνικά το ψυγείο άνοιξε, η δυσωδία σκορπίστηκε στον αέρα και τρυπάει τοίχους.

Τώρα, λοιπόν, φοβόμαστε την πτώχευση;

Πτωχευμένοι ήμασταν. Απλά δεν τον είχαμε πάρει χαμπάρι. Και δεν τρέφω καμία αυταπάτη ότι θα το παίρναμε ποτέ χαμπάρι, αν τα πράγματα δεν έρχονταν έτσι.

Πτωχευμένος είσαι όταν η εκπαίδευσή σου υποβαθμίζεται.

Πτωχευμένος είσαι όταν για να έχεις καλή υγεία πρέπει να δώσεις φακελάκι.

Πτωχευμένος είσαι όταν οι δημόσιες υπηρεσίες είναι βασίλεια διαφθοράς και δεν τιμωρείται κανείς.

Πτωχευμένος είσαι όταν τα ασφαλιστικά σου ταμεία είναι σαδιστικοί μηχανισμοί.

Πτωχευμένος είσαι όταν χτίζεις όπου γουστάρεις και δε σε ελέγχει κανείς.

Πτωχευμένος είσαι όταν δε σταματάς στο δρόμο να περάσουν απέναντι οι πεζοί.

Πτωχευμένος είσαι όταν πετάς τα σκουπίδια σου όπου γουστάρεις.

Πτωχευμένος είσαι όταν οι επιθυμίες σου ξεπερνούν τις ανάγκες σου.

Πτωχευμένος είσαι όταν για να βρεις δουλειά πρέπει να έχεις βύσμα.

Πτωχευμένος είσαι όταν σου πουλάνε το φραπέ πέντε ευρώ και λες και «ευχαριστώ».

Πτωχευμένος είσαι όταν θεωρείς μαγκιά να μην πληρώνεις τους φόρους σου.

Πτωχευμένος είσαι όταν χειροκροτείς στις πλατείες αυτούς που σε «έχουν βολέψει».

Ένας φίλος μου λέει εδώ και χρόνια ένα καλό: «Αυτή η χώρα λειτουργεί από… συνήθεια».

Τι φοβόμαστε, λοιπόν; Τον Φρανκενστάιν που βλέπουμε στον καθρέφτη μας; Αυτοί είμαστε. Ή έτσι μας κάνανε. Ή και τα δύο. Τι σημασία έχει;

Σημασία έχει τώρα να σκεφτούμε.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθρο«Θερινή σύναξις αγροφυλάκων»
Επόμενο άρθροΓιατί δημιουργώ κίνημα
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1980. Μεγάλωσα στα Μελίσσια και σήμερα εξακολουθώ να μεγαλώνω στον Πειραιά. Απόφοιτος του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κάτοχος MSc New Media, Information and Society από το London School of Economics. Μιλώ αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά και ισπανικά. Από το 2000 εργάστηκα σε ραδιόφωνο, τηλεόραση και έντυπα στη Θεσσαλονίκη. Στην Αθήνα εργάστηκα στη ΝΕΤ, τον SportFM, τη SportDay και τον ΣΚΑΪ όπου από το Σεπτέμβριο του 2006 παρουσιάζω το κεντρικό δελτίο ειδήσεων και έχω καθημερινή ραδιοφωνική εκπομπή. Ζω με τον άνδρα μου και το σκύλο μας.

20 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Στη σχολή του κυρίου Πάγκαλου
    και εσείς κυρία Κοσιώνη;

    Είστε σίγουροι πως οι περισσότεροι φοροδιαφεύγουν;
    Πως χτίζουν αυθαίρετα;
    Πως δίνουν ή παίρνουν φακελάκι;
    Πως έχουν πολλές επιθυμίες; Πως είναι ξιπασμένοι;
    Πως χειροκροτούν ανόητους στις πλατείες;

    Αυτή η λογική είναι που μας έφερε εδώ. Η ίδια λογική δεν μας αφήνει να ξεφύγουμε από την παρακμή.

    Έχετε λάθος κυρία Κοσιώνη.
    Υπάρχουν και εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι Έλληνες.
    Τους οποίους προσβάλλει η θεωρεία του κ. αντιπρόεδρου.
    Άνθρωποι με αξιοπρέπεια, που καλούνται να πληρώσουν ξένους λογαριασμούς.
    Άνθρωποι που δεν έχουν πτωχεύσει.
    Που αγωνίζονται καθημερινά.

    Μήπως να ασχολείστε και λίγο μαζί τους;

  2. Κυρία Κοσιώνη,

    με άλλα λόγια, ζούσαμε σε καθεστώς «εικονικής πραγματικότητας»… «Don’t judge a book by its cover», λένε οι φίλοι μας οι αγγλοσάξονες. Πανέμορφη χώρα η Ελλάδα, αν είσαι απλά τουρίστας για 5-10 μέρες και μένεις στα καλύτερα. Για μείνε κανένα χρόνο…

  3. Συγχαρητήρια. Μόνο μιά-δυό προσθήκες:
    …όταν εργάζεσαι διπλάσια σε χρόνο και σε απόδοση (ΝΑΙ) σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη και με τη στάση σου επιτρέπεις να υπάρχουν όλα τα ανωτέρω.
    …όταν βλέπεις τη γλώσσα σου να διαφθείρεται και δεν αντιδράς (π.χ. όχι Ουρανός, ούτε Sky, αλλά ΣΚΑΙ,αν έχετε το Θεό σας!)

  4. Συγχαρητήρια, λιτό και πολύ εκφραστικό το άρθρο σας. Δυστυχώς, αν παραμερίσουμε το κερδοσκοπικό κομμάτι της κρίσης, το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτής της χώρας είναι πρόβλημα συνείδησης/συναίσθησης και δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορέσουμε όλοι μας να αντλήσουμε τα σωστά μαθήματα και συμπεράσματα, ο καθένας για τον εαυτό του, μόλις τελείωσει αυτή η δύσκολη περίοδος

  5. Σαφώς & η σαπιλα δημιουργήθηκε από «ψηλά». Μας κάνανε Φρανκενστάιν αποχαυνώνοντας μας. Και εμείς, εντελώς ανεγκέφαλα & παθητικα, στηριζαμε έναν βολικό και «ανθυγιεινό» τρόπο σκέψης & ζωής. Αντί να απαιτήσουμε τα αυτονόητα. Μια αξιοπρεπή καθημερινότητα & ζωή!
    Σημασια έχει να μην επαναλάβουμε ποτέ τα ίδια λάθη!

  6. Μόλις βλέπω, κυρία Κοσιώνη, την απεργία των ταξιτζήδων.

    Θρασείς, νταήδες, αντιαισθητικοί χοντρομπαλάδες με χρυσή αλυσιδίτσα στον καρπό και φραπεδιά στο χέρι. Σήμα κατατεθέν της ελληναράδικης Αισθητικής.
    Η ΑΣΥΔΟΣΙΑ είναι η ασθένεια που πλήτει την Ελλάδα.
    Όποιος αρπάξει το ΜΑΣΤΙΓΙΟ, θα γράψει Ιστορία ανάλογη του Λυκούργου και του Σόλωνα, στα πολιτικά δρώμενα της χώρας μας. «ΒΡΕΓΜΕΝΗ ΣΑΝΙΔΑ» απαιτείται. Αρκετά με την «Δικτατορία των Βλακών».

    Συνασπιστείτε όλοι οι κάτω των 40, για να υποστηρίξετε την άποψή σας και, κυρίως, βέβαια, το ΜΕΛΛΟΝ ΣΑΣ. Απαιτούνται δυναμικές αντιδράσεις. Είναι ζήτημα ΖΩΗΣ ή ΘΑΝΑΤΟΥ, κυριολεκτικού, για όλους εσάςσας, τους +-5 τριαντάρηδες. Εμείς, οι γονείς σας, μια χαρά περάσαμε και μια χαρά θα περάσουμε, ό,τι και να γίνει στο εγγύς μέλλον. Είμαστε «κακά σκυλιά», survivors, έχουμε μάθει και στα δύσκολα, όπως ήταν και τα πρώτα μας χρόνια, τότε που κάναμε μπάνιο σε …σκάφη, τρομπάραμε γκαζιέρες για το μαγείρεμα και πετάγαμε τα καρπούζια στο πηγάδι να κρυώσουν.

    Αφιερωμένο σε σας και όλους τους (+-5) 30ρηδες:

    “ΔΕΥΤΕΡΑ ΟΔΥΣΣΕΙΑ”- Καβάφης

    Οδύσσεια δευτέρα και μεγάλη,
    της πρώτης μείζων ίσως. Aλλά φευ
    άνευ Ομήρου, άνευ εξαμέτρων.

    Ανάγνωση του υπολοίπου… http://gkdata.wordpress.com/2011/07/15/1888/

  7. Από τις λίγες φορές πραγματικά που διαβάζωντας κατι ένιωσα ένα χέρι να βουτάει μες το κεφάλι μου και να εξωτερικεύει τις σκέψεις μου…χαίρομαι όσο λυπάμαι για την αλήθεια αυτων που γράφετε…μακάρι να ισχύει και η επισήμανση σας οτι ο κόσμος έχει αρχίσει και σκέφτεται αλλά φοβάμαι ότι αυτο είναι κάτι που δεν το βλέπω να συμβαίνει…γνωρίζετε καλύτερα από εμένα λόγω επαγγέλματος ότι αν αύριο πάμε σε εκλογές το μεγαλύτερο ποσοστό πάλι θα πάει στα δύο μεγάλα κόμματα…ο κόσμος πρώτα από όλα είναι ανασφαλής γεματός φοβίες για το άγνωστο και πέρα από τα δύο κόμματα δεν βλέπει να υπάρχει κάτι…διότι έχουμε καταφέρει εδώ στην Ελλάδα να φτιάξουμε ένα πολιτικό σύστημα βασισμένο σε μία παλιά ρήση…»μπρος γκρεμός και πίσω ρέμμα»…και δυστυχώς πήγαμε και μπρος και πίσω αλλά προκοπή δεν είδαμε…μακάρι κι άλλες απόψεις και φωνές σαν τη δικιά σας να γεμίσουνε τα site, τις εφημερίδες και τα δελτία ειδήσεων…είναι γνωστό εξάλλου ότι τα ΜΜΕ μπορούν εύκολα να διαμορφώσουνε γνώμες και απόψεις(το κάνουνε χρόνια τώρα) καιρός είναι λοιπόν να γίνει και μία φορά προς όφελος του πολίτη,σκεπτόμενου και μη…
    Ευχαρσιτώ

  8. Κυρία Κοσιώνη,
    Πήρα την πρωτοβουλία και έκανα post το άρθρο σας στο fb. Γιατί γράφετε τα αυτονόητα. Πρώτα χρεοκοπήσαμε στη νοοτροπία και στον τρόπο συμπεριφοράς, και συνολικά ως κοινωνία και ατομικά ως πολίτες, και μετά βεβαίως χρεοκόπησε και το φαύλο κράτος μας.

    Θα μνημονεύσω το (ρητορικό?) ερώτημα του πρώτου σχολιαστή: Επί του πρακτέου τι? Τώρα που εμείς ανταλλάσσουμε απόψεις, γίνονται πολύ σοβαρές ζυμώσεις στη Ρώμη και στις Βρυξέλλες που θα επηρεάσουν αποφασιστικά, έτι περαιτέρω, τη ζωή μας.

    +1000 στο σχόλιο του προηγούμενου: Αρκετά με τη δικτατορία των βλακών! Αλλά, ως γνωστόν, η βλακεία δεν ηττάται ποτέ…

  9. ΜΟΝΟ ΤΑ ΖΩΑ- ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ – ΑΓΑΠΗΤΗ ΣΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΤΟΥΣ! ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΥΤΥΧΩΣ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ, ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΟΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΒΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΚΕΣ.Η ΟΡΘΗ ΔΙΑΤΥΠΩΣΗ Η ΟΠΟΙΑ ΜΑΛΛΟΝ ΣΑΣ ΔΙΕΦΥΓΕ ΕΚ ΠΑΡΑΔΡΟΜΗΣ ΘΑ ΗΤΑΝ: ΠΤΩΧΕΥΜΕΝΟΣ ΕΙΣΑΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΣΟΥ ΥΠΕΒΑΙΝΟΥΝ ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΩΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ ΣΟΥ.

  10. Μια σύντομη ιστορία:
    Κάποτε ο ΟΜΗΡΟΣ( ο ….γνωστός ) πρότεινε στους Κυμαίους (Κύμη Μ.Ασίας)
    να του εξασφαλίσουν στέγη και τροφή (δημοσίη τρέφειν)
    και αυτός θα έκανε την ΚΥΜΗ ΔΙΑΣΗΜΗ και ΕΝΔΟΞΗ (επικλεεστάτην).
    Ο ΛΑΟΣ ( Λέσχες γερόντων) συμφώνησε. Η ΕΞΟΥΣΙΑ όμως απέρριψε το αίτημα,
    υποστηρίζοντας πως «αν αρχίζουμε να ταΐζουμε δωρεάν τον ….κάθε κουτσό και ..στραβό,
    θα μαζευτεί στην κοσμική μας πόλη…ΠΟΛΥΣ και ΑΧΡΕΙΟΣ όμιλος(κόσμος)»!!!
    Επιμύθιο η κουβέντα του …Γεμανού ΒΙΣΜΑΡΚ :»Δεν δημιουργούμε εμείς τα γεγονότα, ΤΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ»
    Δηλαδή τα αξιοποιούμε …άμα τη εμφανίσει!
    Εσείς κ. Κοσιώνη τί λετε ; Είμαστε …Γερμανοί ή …Κυμαίοι!

    Υ.Γ Αργότερα βέβαια οι Κυμαίοι θα αντιληφθούν την κοντόφθαλμη απόφασή τους και θα
    διεκδικήσουν και αυτοί την …»διαν ρίζαν» του μεγάλου Ποιητή.
    Με εκτίμηση

  11. Αγαπητή Κα Κοσιώννη, πτωχευμένος είσαι και όταν ζεις σε ένα κοινωνικό περιβάλλον μειοψηφίας -αποκομμένο από τη μεγάλη μερίδα του πληθυσμού της χώρας – και για το λόγο αυτό (μη έχοντας τις αναγκαίες άμεσες πληροφορίες της καθημερινότητας των περισσότερων πολιτών), η πραγματικότητα που προσλαμβάνεις είναι περιορισμένη. Και κάτι ακόμη, το οποίο σας το έχω ξαναγράψει, αλλά δεν είδα καμιά αντίδραση. Με υποτιμά και με προσβάλει ως άνθρωπο – τηλεθεατή σας, να σας ακούω να υποβαθμίζετε τη συναισθηματική επικοινωνία των ανθρώπων σε τυπική διεκπεραιωτική διαδικασία. Συγκεκριμένα, απευθύνετε στο τέλος μιας συνομιλίας στον συνομιλητή σας ένα διεκπεραιωτικό, διαδικαστικού τύπου ευχαριστώ, λέγοντας: «να σας ευχαριστήσω πολύ… και να περάσουμε τώρα…», αντί να πείτε το άμεσο, απλό, ειλικρινές «σας ευχαριστώ πολύ». Θα λέγατε ποτέ σε κάποιον που σας προσφέρει μια υπηρεσία ή ένα δώρο στην προσωπική σας ζωή, «να σε ευχαριστήσω πολύ», ή ακόμη χειρότερα, θα λέγατε σε ένα αγαπημένο σας πρόσωπο «να σε αγαπήσω πολύ», αντί του » σ’ αγαπώ»;
    Και αυτό, Κα Κοσιώνη, είναι μια μορφή πολύμορφης και πολυεπίπεδης πτώχευσης: γλωσσικής, συναισθηματικής, αισθητικής και πολιτισμικής. Ευχαριστώ, που θα με λάβετε υπ’ όψη σας.

  12. κα Κοσιώνη τα σέβη μου.
    Χαίρομαι που ως πρώτο σημείο πτωχεύσεως θέτετε την Παιδεία επί του σώματος της οποίας έχουν ασελγήσει όλοι οι υπουργοί παιδείας όλων των κυβερνήσεων από τη μεταπολίτευση κι εντεύθεν. Όταν δε φροντίζεις για τα τρυφερά βλαστάρια, το μέλλον της κοινωνίας σου, τότε είσαι σίγουρα πτωχευμένος.

    Θαυμάσιο είναι και το σημείο στο οποίο αναγράφετε: Πτωχευμένος είσαι όταν οι επιθυμίες σου ξεπερνούν τις ανάγκες σου. Πλεονεξία. Από τα μεγαλύτερα πάθη.

    Δυστυχώς το πρόβλημα είναι πολυεπίπεδο και τεράστιο μερίδιο ευθύνης έχουν μεταξύ άλλων οι συνάδελφοί σας παλαιότεροι δημοσιογράφοι (εσείς στα 30 σας δεν μπορείτε να κατηγορηθείτε) και τα αφεντικά σας (εργοδότες τε και πολιτικοί) οι οποίοι συμμετείχαν αμφότεροι στη γενικότερη εκπόρνευση της κοινωνικής και πολιτικής ζωής της πατρίδας μας από το 81 μέχρι και σήμερα.

  13. Ptoxeumenos ise otan perimenis ta pragmata na simvoun ke meta aganaktis, eno i poria itan xekathari apo dekaeties. Otan agnoeis to rolo tou klirou stin istoria tou topou sou pou ousiastika tha se ekane na mazeutis exo apo tis mitropolis kai na diekdikisis gia to lao tin eklisiastiki kai monastiki periousia (simperamvalomenon ke ton metoxon se trapezes.

  14. Agapiti Sia
    Den apodexome to afti imaste, imaste enas laos me ipsilo esthima dimokratias axiokratias filoxenias pou katadinasteuetai apo mia mionotita pou apotelite apo ton kliro orismenous politikous ke osous exoun apodexti oti *auti imaste*.

  15. Δεν αποδεχόμαστε το οτι αυτοί είμαστε…Η νοοτροπία της σημερινής Ελλάδας που δεν αφήνει άξιους επιστήμονες να αναδείξουν το έργο τους και τις προόδους στον τομέα της επιστήμης τους έχει βλάψει καίρια τον τόπο…Πόσοι δεν φεύγουν έξω και διαπρέπουν,ή τουλάχιστον αποδίδουν πολύ περισσότερο από ότι θα τους άφηναν εδώ να αποδώσουν…Τί να πεί κανείς…Υπάρχει η Ελλάδα που παλεύει να μην θεωρηθεί πτωχευμένη, που δεν υποτάσσεται στις νοοτροπίες που περιγράψατε…με αίσθημα ανθρωπιάς, καθήκοντος,ευθύνης…Απλά έχουμε καταντήσει να θεωρούμε κατόρθωμα αυτό που θα έπρεπε να το θεωρούμε αυτονόητο…
    Τα σέβη μου

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here