Η Xριστουγεννιάτικη κάρτα που έγινε email

0
115

 

Λες και δεν υπήρξε ποτέ μιά ολόκληρη εποχή που έζησα! Έσβησε, χάθηκε μεμιάς. Χρόνια ολόκληρα που ήταν αληθινά. Κι όμως λες και τα ονειρεύτηκα. Λες και τα έζησα στη φαντασία μου. Κι όμως σαν να μην υπήρξαν. Από παιδί του δημοτικού, τότε στις «πατρίδες» της αθωότητας, κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1970, μέχρι και πριν επτά – οκτώ χρόνια στα τέλη της δεκαετίας του 2000, τέτοιες ημέρες πάντα έγραφα δυό λόγια ψυχής στους συγγενείς και φίλους. Και τα ταχυδρομούσα, ναι τα ταχυδρομούσα, με ωραίες Χριστουγεννιάτικες κάρτες που διάλεγα με μεράκι.

Κανονικά με γραμματόσημο και «ρίξιμﻨστο κίτρινο κουτί του ταχυδρομείου. Κανονικές ανθρώπινες ευχές, γραμμένες με στιλό και φυσικά με διαφορετικές λέξεις γιά τον καθένα. «Μαλάκωνε» η ψυχή μου πολύ παλιότερα, όταν έβρισκα στο γραμματοκιβώτιο, φακέλους με το ονομά μου, που άνοιγα με λαχτάρα και είχαν «απαντητική» κάρτα. Ένιωθα ότι ζούσα σε μία κοινωνία ανθρώπων. Ότι κάποιοι με σκέφτονταν, όπως εγώ αυτούς.

Ώσπου οι κάρτες, όσο περνούσαν τα χρόνια λιγόστευαν. Και κάποτε «έσφιξα τα δόντια» και αντίκρισα κατάματα τον φόβο μου. Το γραμματοκιβώτιο τις γιορτινές μέρες δεν είχε τίποτε άλλο, από διαφημιστικά φυλλάδια ντελίβερι και λογαριασμούς. Όλοι, μα όλοι είχαν σταματήσει να στέλνουν κάρτες με ευχές. Εγώ συνέχιζα να τις «βλέπω» γιά να μην πιστέψω την αλήθεια.

Κι έτσι σήμερα οι κάρτες έχουν γίνει στην καλύτερη περίπτωση, προσέξτε στην καλύτερη περίπτωση ένα γρήγορο τηλεφώνημα. Γιατί το χειρότερο είναι το ομαδικό γραπτό μήνυμα στο τηλέφωνο ή μαζική αποστολή τυποποιημένης «ευχής» στο e mail. Ένα κλικ και βλέπεις την ευχή. Γιατί να περιμένεις να έρθει η κάρτα? Να ανοίξεις το γραμματοκιβώτιο, να σκίσεις τον φάκελο, να διαβάσεις την κάρτα?

Μιά «άχρηστη» διαδικασία» στις ημέρες του ρομποτικού υπάνθρωπου. Γιατί να νιώσεις συναίσθημα και να ευχηθείς κάτι που ταιριάζει στον άλλο. Με ένα «χρόνια πολλά με υγεία» έχεις «καθαρίσει».

Μεγάλωσα σε μιά οικογένεια που η αγάπη και η τρυφερότητα ξεχείλιζαν. Να φανταστείτε ότι ακόμη και η αδελφή μου, μου έγραφε κάρτα. Και μου την έδινε τις παραμονές των Χριστουγέννων. Δεν αρκούνταν στην ευχή από κοντά και σε μιά αγκαλιά, ένα χάδι, ένα φιλί. Αλλά μου έγραφε και μία κάρτα. Μία από αυτές, διάβασα πριν από λίγο, όταν κατέβασα από το πατάρι την κούτα με τα στολίδια γιά το δέντρο και πυροδότησε αυτές τις σκέψεις που διαβάζετε. Κάποια τα έχω πάνω από σαράντα χρόνια, ενθύμια ζωής από μιά εποχή που έφυγε ανεπιστρεπτί. Μαζί υπάρχουν και ορισμένες κάρτες απ’ όταν ήμουν παιδί, κυρίως από συγγενείς. Όπως έχει πει σοφά και η Αγγλίδα λογοτέχνης Μαίρη Αν Έβανς «τίποτα πιό σπουδαίο στις ανθρώπινες ψυχές, από το να νιώθουν ότι είναι ενωμένες εσαεί, να είναι μαζί σε σιωπηλές ανείπωτες αναμνήσεις.

«Γιά φαντάσου» λέω μέσα μου «να μην είχε γράψει αυτή την κάρτα η αδελφή σου ή να μην την είχες κρατήσει«. Σήμερα που δεν ζει, δεν θα είχα αυτή τη γλυκιά ανάμνηση. Και θα είχα ξεχάσει τον γραφικό της χαρακτήρα. Αλλά ποιός γράφει σήμερα θα μου πείτε? Όλα έχουν γίνει τυποποιημένα arial, helvetica, comic sans και times new roman. Το χέρι μας πλέον το χρησιμοποιούμε γιά να πληκτρολογούμε, να «χαστουκίζουμε» και να δείχνουμε τον «άλλον» που φταίει πάντα». Και όχι γιά να γράφουμε γράμματα, να χαιδεύουμε, να «αγγίζουμε» τις καρδιές των ανθρώπων.

Αλλά έχω μιά ελπίδα. Εγώ που δεν σταμάτησα ποτέ να γράφω με στιλό στο χαρτί – παράλληλα με το πληκτρολόγιο – ίσως στο μέλλον συμβεί κάτι και το «επάγγελμα» γίνει περιζήτητο. Όταν γίνει (ας την ονομάσουμε) «μιά «επανάσταση της συμμαχίας του χαρτιού και του μολυβιού» και εξαφανιστούν οι υπολογιστές και τα τάμπλετ, τότε θα χρειαστούν άνθρωποι που θα μπορούν να γράφουν.

Ωραία ιδέα πλάκα – πλάκα γιά παιδικό παραμύθι!

Μήπως να το προχωρήσω?

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΈως τις 21 Δεκεμβρίου το δώρο Χριστουγέννων στον ιδιωτικό τομέα
Επόμενο άρθροΜειώσεις στα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος από 1η Ιανουαρίου
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964 και κατοικεί στη Ραφήνα με την οικογένεια και τα σκυλιά του από το 1986. Πτυχιούχος δημοσιογραφίας από τη σχολή Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Ξεκίνησε να εργάζεται από την ιστορική εφημερίδα "Ακρόπολις" το 1986, ενώ μετά από δύο χρόνια έγινε συντονιστής του ελεύθερου ρεπορτάζ και παρέμεινε έως το 1990 οπότε και έκλεισε. Εργάστηκε επίσης στο ελεύθερο ρεπορτάζ στις εφημερίδες Αλήθεια, Δημοσιογράφος, Ελεύθερος, Βραδυνή, Καρφί, Espresso, Ανατολική Ακτή και Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Θησαυρός, Πρόσωπα, Ένα, Crash και Polis. Από το 2010 είναι μόνιμος αρθρογράφος στην ενημερωτική ιστοσελίδα aixmi.gr και από τον Μάρτιο του 2016 παρουσιάζει την εκπομπή "ανθρωπογραφίες" στο aixmiradio. Εργάστηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Vips, Πειραιάς - Κανάλι 1 και Παραπολιτικά 90,1 - καθώς και επί 26 χρόνια από την πρώτη ως την τελευταία ημέρα λειτουργίας του (1989 - 2014) στον ενημερωτικό ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 ως συντάκτης και παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων της πρωινής ζώνης. Εργάστηκε επίσης στον ενημερωτικό τομέα των τηλεοπτικών καναλιών Seven, Mega , Alter, Sunny, Action 24 και στη δημιουργική ομάδα της εκπομπής "όλα" από το 1999 έως το 2008 σε Alpha και Ant 1. Το 1986 κέρδισε το πρώτο βραβείο ελεύθερου ρεπορτάζ γιά δημοσιογράφους έως 22 ετών από ειδική εκπομπή της τότε ΕΤ 2. Τακτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων. Διετέλεσε επί πέντε θητείες μέλος του μεικτού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Ενεργός υποστηρικτής και μέλος της Γενικής Συνέλευσης της unicef. Συγγραφέας του ερωτικού μυθιστορήματος "το κύμα της ελπίδας". Aντιπρόεδρος της διοργανώτριας επιτροπής και αθλητής του επίσημου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ΜΜΕ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here