Η ΕΡΤ στήριξε Λεπέν; Μπορεί δημοσιογράφος της να εκφράζει γνώμη μη «πολιτικά ορθή»;

1
2

Έχουν δίκιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Σταύρος Θεοδωράκης σε όσα καταμαρτυρούν στην ΕΡΤ για την κάλυψη των γαλλικών εκογών ή μήπως υπερβάλλουν και το δίκιο βρίσκεται στην πλευρά της κρατικής τηλεόρασης;

Οι αρχηγοί της ΝΔ και του Ποταμιού επιμένουν ότι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ «έκλειναν το μάτι» στη Mαρίν Λεπέν, την οποία συνήθως αποκαλούσαν «άφθαρτη», και προσπαθούσαν να την εξισώσουν με τον Εμάνουελ Μακρόν. Με δυο λόγια ότι «βρε παιδί μου, δίκιο είχε ο αριστερός Ζαν Λυκ Μελανσόν που καταχέριασε και τους δυο. Με δεδομένο δε ότι ο Σύριζα είχε υποστηρίξει ανοιχτά τον Μελανσόν, ιδού η απόδειξη (για τα κόμματα της αντιπολίτευσης) ότι οι δημοσιογράφοι μετέφεραν τη γραμμή του Μεγάρου Μαξίμου – η οποία συμπυκνωνόταν στη λογική «Τι Πλαστήρας τι Παπάγος, τα ίδια περιτώματα είναι».

Η αποστροφή του δημοσιογράφου Νίκου Αγγελίδη πως «είναι πολλοί που λένε ότι μεταξύ δυο πολύ κακών υποψηφίων επικράτησε ο λίγο χειρότερος, ο εκπρόσωπος των τραπεζών και του συστήματος απέναντι στην ακροδεξιά και νεοφασίζουσα υποψήφια», οδήγησε σε έκρηξη τα πράγματα. Ο ίδιος ο δημοσιογράφος υποστηρίζει ότι δεν μετέφερε την προσωπική του άποψη, αλλά τη θέση πολλών διεθνών ΜΜΕ. Γι αυτό, άλλωστε, ξεκίνησε τη φράση με τα λόγια «είναι πολλοί που λένε».

Ωστόσο, η ΝΔ και το Ποτάμι επιμένουν. Ειδικά ο Σταύρος Θεοδωράκης επισήμανε ότι αν κάποιος δημοσιογράφος της κρατικής ΕΡΤ θέλει να μεταφέρει τη θέση άλλων, οφείλει να αποδίδει επακριβώς την πηγή, πράγμα που δεν έκανε ο Νίκος Αγγελίδης.

Ποια είναι η αλήθεια; 

Η αντιπολίτευση θεωρεί εντελώς κομματική την ΕΡΤ. Και πιστεύει ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός και η ηγετική ομάδα του ενδομύχως εύχονταν να εκλεγεί η Λεπέν πρόεδρος της Γαλλίας, ελπίζοντας ότι ίσως κάτι καλύτερο μπορεί να προέκυπτε για την Ελλάδα από την αναστάτωση που θα δημιουργείτο. «Μεγάλη αναταραχή, υπέροχη κατάσταση» δεν έλεγε ο Μάο Τσε Τουνγκ; Ε, κάπως έτσι.

Στη λογική αυτή, λοιπόν, κινήθηκαν και οι «ελεγχόμενοι» δημοσιογράφοι της ΕΡΤ, κατά την αντιπολίτευση πάντα.

Είναι έτσι, άραγε;

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι κάποιοι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ είναι ταυτισμένοι με τον Σύριζα και τους ΑΝΕΛ. Όπως, δυστυχώς, πάντα συνέβαινε στην ΕΡΤ. Μόνο που παλιότερα περνούσαν τη γραμμή του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, επίσης, ότι κάποιοι δημοσιογράφοι έχουν τεράστια ιδεολογική διαφορά με τον Μακρόν. Τον θεωρούν έναν εκπρόσωπο των τραπεζών, που και ως πρόεδρος της Γαλλίας θα δίνει λογαριασμό στα αφεντικά του -και όχι στα εκατομύρια των πολιτών που τον εξέλεξαν. Βάλτε, τώρα, ότι είχε σπεύσει και στο Βερολίνο να κουβεντιάσει με τη Μέρκελ…ή ακόμη χειρότερα για να πάρει την «ευλογία» της… Άρα, τον θεωρούσαν άθλιο υποψήφιο.

Από την άλλη υπήρχε η ακροδεξιά Λεπέν, με την οποία επίσης τους χωρίζει ιδεολογική άβυσσος. Ωστόσο, δεν είναι «παιδί του συστήματος»… Άσε που μπορεί να τα κάνει μπάχαλο με τη Γερμανία και να αναγκαστούν Μέρκελ και Σόιμπλε να μετριάσουν τις πολιτικές λιτότητας που έχουν επιβάλει στην Ευρώπη. Άρα, ίσως κάποιοι δημοσιογράφοι να σκέφτηκαν «το ίδιο είναι και οι δυο υποψήφιοι» ή «μωρέ ας βγει το φασοστόμουτρο, μήπως και ταρακουνηθεί το σύστημα»…

Ερώτηση 1η: Έβγαζε αυτό το κλίμα συνολικά η ΕΡΤ;

Απάντηση: Όχι. Δεν διεπίστωσα κάτι τέτοιο.

Ερώτηση 2η: Περνούσαν αυτό το κλίμα κάποιοι δημοσιογράφοι της;

Απάντηση: Ορισμένοι, ναι. Δεν έκαναν καμιά προσπάθεια να κρύψουν την ξινίλα τους για τον Μακρόν. Και για τη δουλειά που έκανε ως τραπεζίτης και για την πολιτική που (πιστεύουν ότι)θα ακολουθήσει ως πρόεδρος.

Ερώτηση 3η: Έχει δικαίωμα ένας δημοσιογράφος της κρατικής τηλεόρασης να πάρει θέση υπέρ της Λεπέν ή -έστω- εναντίον του Μακρόν;

Απάντηση: Κατά τον Σταύρο Θεοδωράκη, όχι. Αν το θέλει -είπε- ας το κάνει «στον ελεύθερο χρόνο του».

Εγώ, πάλι, διαφωνώ. Πιστεύω πως ο δημοσιογράφος μπορεί να εκφράσει ελεύθερα τη γνώμη του. Ακόμη και αν αυτή πάει κόντρα στο «πολιτικά ορθό» ή στην «κρατούσα, στην κοινωνία, άποψη». 

Με μια επισήμανση: Αρκεί η θέση του συγκεκριμένου δημοσιογράφου να μην είναι είναι η μία και μοναδική. Το σημειώνω, διότι συχνά το παρακολουθούμε αυτό κυρίως στην απογευματινή εκπομπή της ΕΡΤ, όταν ακούγεται μία άποψη -που, «κατά σύμπτωση», είναι και η θέση της κυβέρνησης.

Αν, λοιπόν, ένας δημοσιογράφος επιχειρήσει να διατυπώσει επιφυλάξεις για την πορεία του Μακρόν ως προέδρου, με βάση το επαγγελματικό παρελθόν του, θα του το απαγορεύσουμε; Και αν το κάνει, θα τον επιπλήξουμε; Προφανώς όχι. Υποθέτω, όμως, πως κάποιος άλλος θα έχει εκφράσει πριν (ή θα το κάνει μετά) διαφορετική γνώμη.

Καταλήγω: Δεν ξέρω αν ο Νίκος Αγγελίδης διετύπωσε τη δική του εκτίμηση. Δεν τον γνωρίζω προσωπικά, ξέρω όμως ότι είναι καλός γνώστης των διεθνών θεμάτων -ήταν και ανταποκριτής στις Ηνωμένες Πολιτείες- όπως επίσης ξέρω ότι είναι πολύ κοντά στον Σύριζα. Προσωπικά δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να ακούσω την όποια άποψή του -αρκεί να μην ήταν η μόνη, επαναλαμβάνω. Πολύ περισσότερο που ο ίδιος επιμένει ότι απλώς μετέφερε τη θέση διεθνών ΜΜΕ.

Εν κατακλείδι: Δεν σχημάτισα συνολικά την εντύπωση ότι η κρατική τηλεόραση το παράκανε υπέρ του ενός ή εναντίον του άλλου στην κάλυψη των γαλλικών εκλογών. Δυστυχώς, το έχω διαπιστώσει, όμως, σε πολλές άλλες περιπτώσεις…

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ