Να δικαστούν για εθνική μειοδοσία όσοι μας πήγαν στο Μνημόνιο

39
89

Ο Γιάννης Κότσιρας δεν είναι μόνο αισθαντικός μουσικός και ερμηνευτής.

Είναι και βαθιά πολιτικοποιημένος πολίτης.

Μπορεί να μη θέλει να ενταχθεί σε κανένα κόμμα, μπορεί να μην έχει κατασταλάξει καν στο κόμμα που θα ψηφίσει στις εκλογές, έχει όμως πλήρως διαμορφωμένη εικόνα για την πορεία της χώρας και τις ευθύνες εκείνων που την έφεραν ως εδώ.

Θέλει να κάτσουν στο σκαμνί με την κατηγορία της «εθνικής μειοδοσίας» όσοι οδήγησαν την Ελλάδα στο Μνημόνιο, ονοματίζει εκείνους που -για τον ίδιο- ανήκουν στη χαβούζα της πολιτικής και δεν κρύβει την οργή του για τον Παπανδρέου.

«Αν τον έβλεπα μπροστά μου, θα του έλεγα ‘ντροπή σου Γιώργο’. Και δεν θα το έλεγα μόνο σε εκείνον», σημειώνει.

Απ’ την κριτική του δε μένει αλώβητη ούτε η Αριστερά, που «λέει πάντα όχι, χωρίς να κάνει καμιά ρεαλιστική πρόταση».

Διαβάστε τον. Θα γνωρίσετε μιά άλλη, εξίσου ενδιαφέρουσα πτυχή του…


– Σε πρόσφατη συνέντευξή σου ανέφερες ότι, ακόμη κι αν δεν είμαστε υπό γερμανική κατοχή, σίγουρα δεν βρισκόμαστε υπό ελληνική. Ποιος ευθύνεται, τελικά, για την απώλειά της; Συγκεκριμένοι πολιτικοί ή το σύνολο της κοινωνίας;

Είναι πολύ συγκεκριμένο το πρόβλημα εθνικής κυριαρχίας. Είναι πολύ εύκολο ο καθένας να ρίχνει τις ευθύνες σε άλλον. Ποια είναι η πραγματικότητα;

Υπάρχει ευθύνη των πολιτών, αλλά δεν έχει να κάνει με το «μαζί τα φάγαμε». Συνδέεται με την απαξίωση της ψήφου και το πώς αυτή μεταφράζεται σε λεφτά ή «δουλίτσες» κλπ, κατά πόσο δηλαδή είναι εξαγοράσιμη. Η απώλεια της κυριαρχίας ή, για να το θέσουμε σωστότερα, η προσημείωση της Ελλάδας είναι πολιτική απόφαση η οποία έχει ξεκινήσει τα τελευταία 40 χρόνια.

Δεν γνωρίζω το λόγο, θεωρώ όμως ότι πάντα τα μεγάλα κράτη έψαχναν καλούς «πελάτες» που μπορούν να αγοράζουν «πόλεμο». Στην Ελλάδα πάντα υπήρχε πολεμική με γειτονικά κράτη. Είμαστε η μόνη χώρα που δεν βοηθήθηκε ποτέ από κανέναν  (είμαστε η μόνη χώρα που δεν αποζημιώθηκε για τον Β΄ παγκόσμιο Πόλεμο) κι, όμως, πάντα υπήρξε «παρούσα». Τώρα είμαστε χώρα-καλός πελάτης, δανειολήπτης, αγοραστής όλων των προϊόντων της προηγμένης Ευρώπης.

– Συνεπώς οφείλεται καθ’ ολοκληρίαν στους πολιτικούς μας η κατάσταση της χώρας.

Οι πολιτικοί μας, για να εξυπηρετήσουν δικά τους συμφέροντα -είτε οικονομικά είτε προσωπικών φιλοδοξιών, μας έβαλαν στο ευρώ ενώ δεν ήμασταν έτοιμοι.  Έτσι, αρχίσαμε να δανειζόμαστε για να εξυπηρετούμε δάνεια.

Οι Άγγλοι δεν μπήκαν στο ευρώ γιατί δεν ήταν έτοιμοι, αλλά η μικρή «Ελλαδίτσα» ήταν έτοιμη, επί Σημίτη!!!

Δε βγήκε, κανείς να εξηγήσει τότε στον Έλληνα ότι «ξέρεις κάτι; θα σου αυξήσω τη σύνταξη, αλλά σε 10 χρόνια η χώρα σου θα χρεοκοπήσει». Αν το ήξερε αυτό ο Έλληνας δε νομίζω ότι θα το δεχόταν.

Μας μιλούν για φοροδιαφυγή και «μαύρο χρήμα», όταν το ίδιο το κράτος φοροδιαφεύγει, δεν πληρώνει το ΙΚΑ, τους ασφαλισμένους. Το περισσότερο «μαύρο χρήμα» διακινήθηκε από Δήμους, από υπουργεία (π.χ. Πολιτισμού) ή από Νομαρχίες. Όταν το κράτος δίνει αυτό το παράδειγμα, ο Έλληνας θεωρεί ότι είναι κάτι δεδομένο και καθόλου παράνομο, αλλά μες τη φυσιολογική ροή της ζωής.

Το «μαζί τα φάγαμε» απευθύνεται στους πολιτικούς και στους διορισθέντες εκ των πολιτικών «πολιτών τους».

– Αλλαγή νοοτροπίας, αυτοκριτική, απόδοση ευθυνών. Από πού πρέπει να ξεκινήσουμε και πού  να καταλήξουμε;

Αυτοκριτική έχει γίνει, ειδικά από τον πολίτη. Απομένει να αναπροσαρμοστεί ο τρόπος ζωής, όχι όμως στο σημερινό επίπεδο (γιατί είναι  εξαιρετικά ευτελές), αλλά σε κάτι καλύτερο.

Δεν θα μας συγκρίνω με τα «μνημονιακά» παραδείγματα Μολδαβίας, Ουγκάντας και δεν ξέρω τι άλλο… Το επίπεδο του Έλληνα πρέπει να καθορίζεται από τον τρόπο ζωής και από τη συνολική αγορά.

Πρέπει να υπάρξει αναπροσαρμογή και στις απαιτήσεις μας σαν επαγγελματίες αλλά και στην προσφορά μας στο κράτος, και από κει και πέρα αλλαγή των πολιτικών προσώπων και του πολιτικού συστήματος.

«Να δικαστούν για εθνική μειοδοσία οι υπεύθυνοι για το Μνημόνιο»

– Αναφέρεσαι σε συγκεκριμένα πρόσωπα;

Δυστυχώς ή ευτυχώς, τα πρόσωπα που έχουν κυβερνήσει την Ελλάδα –δεν μιλάω για όλη την πολιτική, δεν «τσουβαλιάζω»- είναι συγκεκριμένα: Παπανδρέου, Σαμαράς, Μητσοτάκης, Σημίτης, Βενιζέλος, Χρυσοχοϊδης, Ντόρα Μπακογιάννη και άλλοι. Όλα αυτά τα πρόσωπα πρέπει να φύγουν απ’ την πολιτική ζωή. Έχουν διαφθαρεί τα ίδια, έχοντας διαφθείρει και τον τόπο. «Κρυμμένα» επίσης άτομα, όπως: Λαλιώτης, Τσοχατζόπουλος, Αλογοσκούφης, τα θεωρώ συνυφασμένα με «χαβούζα», με τη «χαβούζα της Ελλάδας».

Μακάρι να βγουν καινούργια πρόσωπα. Εγώ δεν πιστεύω στην αλλαγή των χαρακτήρων. Δεν πιστεύω ότι φεύγοντας –για παράδειγμα- από το ΠΑΣΟΚ κάποιος που έχει υπογράψει τα Μνημόνια, γίνεται ξαφνικά «αντιμνημονιακός»  επειδή ίδρυσε ένα νέο κόμμα. Δεν γίνεται, τι να κάνουμε; Την υπογραφή σου την έβαλες.

Ένα από τα προβλήματα που έχει οδηγήσει την κατάσταση εδώ είναι η απουσία τιμωρίας. Πιστεύω ότι πρέπει να οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη τα πρόσωπα που συνετέλεσαν σαφέστατα στο να οδηγηθεί η χώρα στα Μνημόνια. Δεν λέω απλά να φύγουν από τη Βουλή. Πρέπει να δικαστούν για εθνική μειοδοσία.

– Ο Γιώργος Νταλάρας με άρθρο του στο aixmi.gr, μετά την επίθεση που δέχθηκε σε συναυλία του, τόνισε ότι δεν ανέχεται τη θηριωδία και την «δημοκρατική τρομοκρατία». Εσύ είπες ότι κατανοείς την οργή του κόσμου. Σταμάτησε το κοινό να συγχωρεί τους καλλιτέχνες που «άλλαξαν» κατεύθυνση και απομακρύνθηκαν από τον ακροατή; Μπορεί να αναστραφεί αυτό το κλίμα;

Συμφωνώ αυτό που λέει και θα συμπληρώσω πως οι πολίτες αντιδρούν έτσι μόνο όταν γίνονται αποδέκτες θηριωδίας και «δημοκρατικής τρομοκρατίας» από το ίδιο το κράτος. Ο κόσμος δεν, έχει, πλέον ανεκτικότητα στις «κωλοτούμπες». Είτε πρόκειται για πολιτικούς, είτε για καλλιτέχνες, είτε για δημοσιογράφους, είτε για όλους αυτούς που μας βλέπουν να καλοπερνάμε ή να διαφημιζόμαστε μέσω της τηλεόρασης. Ποιος ασκεί βία σε ποιόν; Πώς να συγκρίνεις τη βία που δέχεται κάποιος όταν τον απολύουν, του παίρνουν το σπίτι, του κόβουν τη σύνταξη και του πνίγουν με χημικά το δικαίωμα της διαφωνίας στις παρελάσεις και γενικότερα; Ο κόσμος “βιάζεται” καθημερινά από χίλιες μεριές και το κράτος προσπαθεί να μην χαλάσουν τη δημόσια εικόνα του αυτοθαυμαζόμενου επισήμου στο θρόνο του, να παρακολουθεί ως άλλος βασιλιάς τον στρατό του να παρελαύνει και να έχει την απαίτηση να τον θαυμάζουν αυτοί που ξεσκίζει καθημερινά. Οι παρελάσεις θα έπρεπε να έχουν ως επίκεντρο αυτόν που αγωνίστηκε και θυσιάστηκε. Τον απλό πολίτη και όχι τον καταχραστή της Δημοκρατίας…

«Ασχολούμαι με την πολιτική, δεν θέλω να μπω σε κόμμα»

– Τελευταία δήλωσες ότι έχεις δώσει περισσότερο «χώρο» στην πολιτικοκοινωνική σου τοποθέτηση, παρά στην καλλιτεχνική. Έχεις σκεφτεί να ασχοληθείς πιο ενεργά με τα πολιτικά πράγματα;

Έτσι κι αλλιώς ασχολούμαι πολύ ενεργά με τα πολιτικά πράγματα. Εάν η ερώτηση έχει να κάνει με το αν ενδιαφέρομαι να μπω σε κάποιο πολιτικό κόμμα, λέω ανοιχτά «όχι». Η θέση ενός ανθρώπου που του δόθηκε το μικρόφωνο να μιλάει ή να τραγουδάει, δεν θεωρώ ότι πρέπει να «σκλαβώνεται» από κάποια πολιτική «σημαία». Θέλω να έχω ελεύθερη την κρίση μου, έχω την ιδεολογία μου, βάσει της οποίας κρίνω αυτά που βλέπω, αλλά σε καμία περίπτωση αυτή δεν έχει κομματική ταυτότητα. Δεν είμαι διατεθειμένος να γίνω κομμάτι ενός διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος, όσο κι αν πιστεύω στη θεωρία ότι «το σύστημα διορθώνεται εκ των έσω». Στην παρούσα φάση δεν υπάρχει το «εκ των έσω».

– Οι περισσότεροι πολίτες δηλώνουν αναποφάσιστοι για το τι θα ψηφίσουν στις επερχόμενες εκλογές. Έχεις αποφασίσει ποιό κόμμα θα στηρίξεις;

Δεν έχω αποφασίσει ακριβώς. Υπάρχουν πράγματα που ακούω, μ’ αρέσουν, υπάρχουν πράγματα που ακούω και γελάω, αλλά η αλήθεια είναι ότι περιμένω την προεκλογική περίοδο με αγωνία –το λέω με μεγάλη ειλικρίνεια- να ακούσω προγράμματα και νέα πρόσωπα.

Θέλω να δω καινούργιες φωνές. Δεν με νοιάζει αν θα είναι από υπάρχοντες πολιτικούς χώρους ή καινούργιους, με ενδιαφέρει να ακούσω μια καινούργια πρόταση διακυβέρνησης. Μπορεί να είναι από την Αριστερά, ας είναι. Από κάποιο καινούργιο κόμμα; Ας είναι. Δεν μπορώ να ακούω μόνο καταγγελτικό λόγο.

– Αν «με το πιστόλι στον κρόταφο» πρέπει να επιλέξεις αναγκαστικά έναν από τους παρακάτω για πρωθυπουργό της χώρας, ποιός θα ήταν και γιατί;

Ευάγγελος Βενιζέλος, Αντώνης Σαμαράς, Λουκάς Παπαδήμος

Προτιμώ να τραβήξουν την σκανδάλη…

«Ντροπή σου, Γιώργο»

– Αν ερχόταν στο μαγαζί που τραγουδάς ο Γιώργος Παπανδρέου και έπεφτες πάνω του, τι θα του έλεγες;

«Ντροπή σου». Όμως δεν θα το έλεγα μόνο στον Παπανδρέου, αλλά σε πάρα πολλούς.

– Διάβασα στο Twitter αυτό που έγραψες για τον Βενιζέλο. Ήσουν πάντα τόσο απορριπτικός για εκείνον ή σε οδήγησε εκεί η θητεία του στο υπουργείο Οικονομικών;

Δεν είμαι απορριπτικός ως προς τον Βενιζέλο αυτόν καθ’ αυτόν, αλλά ως προς τις διαδικασίες. Είναι, δηλαδή, σαν Χούντα. Λες «θα πάω να ψηφίσω έναν», μου κάνει λίγο «Βασιλεία».

Από κει και πέρα, ο Βενιζέλος με έχει απογοητεύσει πάρα πολύ, θεωρώ ότι είναι  από τους πιο έξυπνους ανθρώπους που έχει η Ελλάδα.

Αλλά όταν τον βλέπω να έχει «τρελαθεί στην κωλοτούμπα», (υποστήριζε ότι το χαράτσι της ΔΕΗ είναι αντισυνταγματικό και στο τέλος το επέβαλε ο ίδιος, μιλούσε με «πύρινο» λόγο σχετικά με το ότι το Αγγλικό δίκαιο δεν διέπει τις καινούργιες συμβάσεις -για να αποκαλυφθεί ότι όχι μόνο είναι το Αγγλικό δίκαιο που τις διέπει αλλά ότι οποιαδήποτε διαφωνία υπάρχει επ’ αυτών θα λύνεται και στα δικαστήρια του Λουξεμβούργου-) εμένα, λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι μου δείχνουν «επικίνδυνοι» γιατί ακριβώς είναι πάρα πολύ έξυπνοι.

Αντί να χρησιμοποιήσουν την εξυπνάδα τους για το καλό της χώρας, για το καλό αυτών που τους ταΐζουν, το χρησιμοποιούν υστερόβουλα  προσπαθώντας να κοροϊδέψουν τον λαό. Αν μη τι άλλο είναι ντροπή. Δεν θέλω να μιλήσω με πιο σκληρά λόγια…

– Πιστεύεις ότι η Βουλή έπρεπε να πει «όχι» στο νέο Μνημόνιο; Και αν γινόταν έτσι, δεν θα χρεοκοπούσαμε;

Η Βουλή έπρεπε να πει «όχι» από το πρώτο Μνημόνιο. Είναι παράλογο και παράδοξο ο τότε πρωθυπουργός, στην προεκλογική περίοδο να ωρύεται εναντίον του ΔΝΤ, λέγοντας ότι καταστρέφει τις παγκόσμιες οικονομίες, και τρεις μήνες μετά, να έχει συνάψει συμφωνία με τον Στρος Καν. Το πρόβλημά μου με τα Μνημόνια είναι οι όροι.

Αν χρεοκοπήσει μια χώρα έχοντας κρατήσει την περιουσία της, θα περάσει μεν δύσκολα μια περίοδο αλλά έχοντας διατηρήσει τα εφόδιά της μπορεί να ορθοποδήσει ξανά. Το να χρεοκοπήσει έχοντας χαρίσει ή έχοντας ξεπουλήσει όλες τις πιθανότητες ανάκαμψης  (το χρυσό της, τα πετρέλαιά της, όλες τις πλουτοπαραγωγικές βάσεις της) μετά θα χρεοκοπήσει έτσι κι αλλιώς. Πού θα στηριχθεί για να ξανασηκωθεί;

Μπορούσαμε πριν πάμε σε αυτήν την καταστροφή που λέγεται Μνημόνιο να πούμε στους φίλους μας τους Ευρωπαίους «Παιδιά, αφήστε μας 5 χρόνια να βάλουμε σε τάξη το κράτος μας και μετά βλέπουμε». Κι ό,τι μείνει απ’ τα χρέη μας –αν είναι νόμιμα- να τα ξοφλήσουμε σε 30 – 50 χρόνια.

Τι είναι αυτή η ιστορία τώρα;…

«Είναι λαϊκιστικά τα νέα κόμματα»

– Υπάρχει «κενό αντιπροσώπευσης» στον πολιτικό χάρτη; Τα νέα κόμματα έχουν κάτι νέο να προτείνουν / προσφέρουν;

Τα νέα κόμματα είναι λαϊκίστικα και όχι λαϊκά. Βλέπουν ότι το 70% του λαού διαφωνεί με τη συγκεκριμένη πολιτική και προσπαθούν να το εκμεταλλευτούν πολιτικά. Αυτό είναι λαϊκίστικη εκμετάλλευση της ανέχειας του κόσμου. Και λέγοντας ανέχεια, εννοώ τη φτώχεια και τη δυσκολία. Χρειαζόμαστε πολιτικό λόγο. Και σήμερα ακούγεται περισσότερος από κάποιους ανεξάρτητους οικονομολόγους, παρά από πολιτικούς…

– Πιστέψαμε σε πρόσωπα – πολιτικές – «χαμόγελα» και βρισκόμαστε εθνικά και οικονομικά εκτεθειμένοι. Πώς θα ανακτήσουμε την κοινωνική μας αξιοπρέπεια;

Αν κόψουμε τον ομφάλιο λώρο με το υπάρχον πολιτικό σύστημα και με την ευρωπαϊκή πελατειακή σχέση –όχι με την Ευρώπη- παύοντας, δηλαδή, να είμαστε οι καλοί πελάτες που δανειζόμαστε ακριβά.

Αν αρχίσουμε σαν κράτος με πολύ σοβαρή και λίγο «επαναστατική» ηγεσία (που θα «βαρέσει» το χέρι στο τραπέζι και θα πει «θα κάνουμε 5 πράγματα συγκεκριμένα για να αρχίσει να δημιουργεί η χώρα ανάπτυξη, χωρίς τη βοήθεια ξένων»), αν λοιπόν αρχίσουμε από μόνοι μας να ξεπερνούμε τα προβλήματα δημιουργώντας καινούργιο Πολιτισμό, τότε ναι, μπορεί να κερδίσουμε τη χαμένη μας αξιοπρέπεια.

Δεν με νοιάζει τι γνώμη έχει ο Γερμανός για μένα.

Με νοιάζει ότι εγώ ο ίδιος απαξιώνω το κράτος. Με ενδιαφέρει πολύ περισσότερο ότι ο Γιώργος Παπανδρέου βγήκε σε όλο τον πλανήτη και μας είπε διεφθαρμένους.

Με ενδιαφέρει πολύ περισσότερο  ότι ο Πάγκαλος είπε ότι «όσοι βγήκαν στο δρόμο είναι είτε κομμουνιστές είτε ηλίθιοι», παρά το αν οι Γάλλοι λένε ότι τους κοροϊδέψαμε για να μπούμε στο ευρώ.

Η απαξίωση της Ελλάδας έχει ξεκινήσει απ’ τους ίδιους της του πολιτικούς και στη συνέχεια απ’ τους πολίτες.

– Οφείλονται όλα στο δικομματισμό που τόσα χρόνια ‘μεσουρανεί’, ή έχουν ευθύνες και τα κόμματα της αντιπολίτευσης;

Εννοείται ότι ευθύνονται όλα τα κόμματα και όχι μόνο τα δύο κυβερνητικά. Ο δικομματισμός δε νοιάστηκε ποτέ για την Ελλάδα, απλά είχε τη δύναμη να κάνει πλύση εγκεφάλου. Μας έκαναν να πιστέψουμε ότι μόνο αυτά τα κόμματα μπορούν να σώσουν τη χώρα. Αλλά και η Αριστερά, που αντιμετωπιζόταν με φιλική διάθεση από την κοινωνία, δεν άρθρωσε ποτέ λόγο διακυβέρνησης. Είχε πάντα λόγο καταγγελίας. Ακούς μόνο «όχι». Πρέπει να ακούσουμε κι ένα «ναι» από την Αριστερά. Να μας πει συγκεκριμένες προτάσεις με συγκεκριμένο λόγο, με συγκεκριμένη προοπτική και να είναι σίγουρη ότι δεν θα πάει χαμένη αυτή η προσπάθεια.

Οι Κεντροδεξιές παρατάξεις, από την άλλη, ποτέ δεν άρθρωσαν ουσιαστικό λόγο ανάκαμψης.

Σε αυτή τη φάση, στην πολιτική, όπως και στην κοινωνία, δεν πρέπει να κοιτάμε όσα μας χώριζαν στο Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, αλλά όσα μας ενώνουν. Ας «σταθεροποιηθούμε» πρώτα και η Ελλάδα έχει πολλές φυλακές……

«Οι οικογένειες Καραμανλή και Παπανδρέου έχουν κάνει μεγάλη ζημιά στον τόπο»

– Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, μιλώντας στο aixmi.gr χαρακτήρισε τον Γιώργο Παπανδρέου και των Κώστα Καραμανλή ως ‘μοιραία πρόσωπα της Ελλάδας’. Τι λες γι’ αυτό;

Ιστορικά, οι οικογένειες Καραμανλήδων και Παπανδρέου έχουν κάνει πολύ μεγάλη ζημιά στη χώρα. Δυστυχώς, απ’ ό,τι φαίνεται και από την ιστορία, αυτά τα πρόσωπα δεν ήρθαν στην Ελλάδα ανεξάρτητα. Πάντα υποκινούμενα από ξένα κράτη ήταν, είτε Γερμανοί ήταν, είτε Άγγλοι, είτε Αμερικάνοι, ήρθαν όχι με αγάπη για την πατρίδα τους. Ιστορικά, λοιπόν, είναι και οι δύο συνυπεύθυνοι, από τον πρώτο Παπανδρέου και τον πρώτο Καραμανλή, μέχρι τους αντίστοιχους τελευταίους.

– Είναι «μονόδρομος» οι συγκυβέρνησεις από δω και στο εξής; Αν ναι, πιστεύεις ότι θα αποδώσουν; Μια τεχνοκρατική «κυβερνητική λύση» τύπου Μόντι (Ιταλία) θα βοηθούσε;

Οι συγκυβερνήσεις, ναι, είναι μονόδρομος. Κι αν δεν είναι, πρέπει να γίνει. Κρατώ, ωστόσο, επιφυλάξεις για το εκλογικό σώμα και τη δυνατότητά του να μην επηρεαστεί  από τις «σειρήνες» των πολιτικών. Δεν πιστεύω σε τεχνοκράτες, αλλά σε ανθρώπους που πιστεύουν στη χώρα τους.

Ο Σημίτης τεχνοκράτης δεν ήταν; Έκανε τις μεγαλύτερες απατεωνιές. Μαζί με τον τεχνοκράτη κ. Παπαδήμο  μας έβαλαν σε μια Ευρώπη που δεν μπορούσαμε να αντέξουμε.

– Ποιος είναι ο άλλος δρόμος; Η έξοδος απ’ το ευρώ και η επιστροφή στη δραχμή; Μήπως η Αριστερά χαϊδεύει εκ του ασφαλούς τ’ αυτιά του κοσμάκη, γνωρίζοντας ότι άλλα κόμματα θα ψηφίσουν τα Μνημόνια και δεν θα αφήσουν τη χώρα να πτωχεύσει;

«Έξω απ’ το ευρώ» λέει μόνο το ΚΚΕ. Παρότι έχει την πιο ξεκάθαρη θέση από όλα τα κόμματα, προσωπικά διαφωνώ με την έξοδο από την Ευρώπη. Επειδή ζούμε σε εποχή βίαιων αλλαγών, τα ίδια  τα κόμματα προσπαθούν να ανακαλύψουν τι είναι αυτό που συμβαίνει. Δε νομίζω ότι «χαϊδεύουν τα αυτιά του κόσμου».

Περισσότερο το κάνουν εκείνοι που λένε «σωθήκαμε με το PSI», παρά όσοι λένε «καταστραφήκαμε με το PSI». Γιατί είναι (σ.σ.: το PSI) μεγάλο παραμύθι. Έχοντας συνομιλήσει με ανθρώπους των οικονομικών και των πολιτικών, καταλαβαίνω ότι αυτά που θα αποκαλυφθούν το επόμενο διάστημα θα είναι αποκαλυπτικά έως τρομακτικά.

– Ποιά η άποψή σου για το ξεκίνημα, την πορεία και την κατάληξη του περσινού κινήματος των «αγανακτισμένων»;

Το κίνημα των «αγανακτισμένων» έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αφύπνιση της κοινωνίας. Αυτός ήταν ο στόχος του, και απλώς τον πέτυχε. Όταν ξεκίνησαν, τους λοιδορούσαν και τους ειρωνευόντουσαν. Απαγορευόταν να αναφερθεί ο οποιοσδήποτε στα ΜΜΕ σε αυτό. Όταν άρχισε να μαζικοποιείται τότε κατάλαβαν τα ΜΜΕ ότι υφίσταται το Κίνημα και ξαφνικά από μερικές εκατοντάδες ανθρώπων άρχισαν να πλησιάζουν το 1 εκατομμύριο στο Σύνταγμα.

Πιστεύω ότι τώρα θα αλλάξει μορφή και δεν θα είναι, πλέον, Κίνημα  «αγανακτισμένων» αλλά  «αποφασισμένων».

-Είσαι πολύ δραστήριος στο Twitter. Η δυναμή του, ως εναλλακτικού Μέσου Ενημέρωσης και έκφρασης, βοηθάει τον ελεύθερο κοινωνικό διάλογο ή μήπως εξελίσσεται σε επικίνδυνο μέσο χειραγώγησης;

Όλα τα Μέσα έχουν όση σημασία τους δίνεις. Δεν θεωρώ ότι τα social media έχουν  σοβαρό μερίδιο στη χειραγώγηση. Έχουν μόνο στην ενημέρωση και, για μένα, οι γνώμες που εκφράζονται μέσα από τα social networks είναι σε πολύ δεύτερο επίπεδο, δεν τις λαμβάνω ιδιαίτερα υπόψη, όσο τα νέα και η ενημέρωση που μπορείς να έχει για οποιοδήποτε θέμα.

Αυτή είναι και η διαφορετικότητα των social media. Δεν είναι κατευθυνόμενα όπως η τηλεόραση ή το ραδιόφωνο. Για το ίδιο θέμα, μέσα σε 5 λεπτά μπορείς να μάθεις 5 διαφορετικές απόψεις και να βγάλεις το δικό σου συμπέρασμα. Αυτή είναι η μαγεία των κοινωνικών δικτύων και τίποτα παραπάνω.


«Δεν αποδέχομαι με τίποτα την ανωνυμία των blogs»

– Ενημερώνεσαι από blogs; Ηανωνυμία στο internet εξυπηρετεί την πολυφωνία ή μήπως την «ψηφιακή δημοκρατική τρομοκρατία»;

Η ανωνυμία στο internet είναι η προκάλυψη της ασυδοσίας. Δεν την αποδέχομαι με τίποτα. Γενικότερα δεν είμαι υπέρ της ανωνυμίας, ιδιαίτερα όταν αυτή έχει να κάνει με στοιχεία, αποδείξεις και επιχειρήματα που βασίζονται σε δεδομένα. Όλα τα υπόλοιπα, όσα προέρχονται από ανώνυμους χρήστες μου είναι παντελώς αδιάφορα και τα θεωρώ ανούσια. Για μένα, ενημέρωση μέσω internet σημαίνει όνομα και επίθετο.

– Έκανες λόγο για δευτερεύουσα σημασία της ψυχαγωγίας του κοινού, αφού πρέπει πρωτίστως να καλύψει βασικές του ανάγκες διαβίωσης. Η Τέχνη μπορεί να «ξορκίσει» τα στραβά ή απλά «χορηγείται» ως «συμπλήρωμα αισιοδοξίας»;

Ο ρόλος της Τέχνης είναι να δίνει πνευματική δύναμη στους ανθρώπους. Η Τέχνη είναι «πνεύμα» δεν είναι ύλη. Ιστορικά, η Πολιτική δεν θέλει τον κόσμο να σκέφτεται, να είναι αισιόδοξος, να ασχολείται με τίποτα άλλο πέρα από το «μεροδούλι, μεροφάι». Η Τέχνη αφυπνίζει. ‘Έτσι, θα είναι πάντα ο μεγάλος αντίπαλος των «πολιτικών εμπρηστών».

Έγιναν προσπάθειες, τα τελευταία 30 χρόνια από την Πολιτική, να χειραγωγηθεί η Τέχνη και να μπει σε λογική Lifestyle και αδιάφορης παραγωγής μουσικής ή οποιασδήποτε μορφής Τέχνης, που έχει να κάνει με σεξ, προστυχιά και το αβαθές της σκέψης. Δεν τα κατάφεραν. Μπορεί να το πέρασαν ως τρόπο ζωής του εύπορου Έλληνα, αυτού που είχε να πετά τα λουλούδια και τα πούρα, αλλά η βάση αυτών που ακούνε λ.χ. μουσική δεν θα μπορούσε να επηρεαστεί ποτέ από έναν τέτοιο τρόπο ζωής.

– Τι αποκόμισε ο Γιάννης Κότσιρας στο ταξίδι του από το ξεχωριστό και αγαπημένο «Τσιγάρο» στον ρομαντικό «Φύλακα Άγγελο», καί από το αντιδραστικό «Ξύλινο αλογάκι» στην νοσταλγική και γλυκόπικρη «Σμύρνη του έρωτα»; Τελικά «μετράει» η διαδρομή ή ο προορισμός;

Ένας άνθρωπος που αγαπάει τη μουσική δεν έχει ποτέ προορισμό. Δεν τελειώνει ποτέ το ταξίδι. Ο μόνος στόχος που είχα πάντα, είναι αυτά που αφήνω πίσω μου. Μπορεί να έχω κάνει λάθος επιλογές, όμως αυτό που αφήνω πίσω μου, σιγά – σιγά, είναι πολύ καθαρό, δεν έχει μουτζούρες και βρωμιές. Για μένα αυτός ο δρόμος είναι πολύ όμορφος, πολύ διδακτικός, με επιτυχίες και αποτυχίες, εκ των οποίων οι δεύτερες ήταν εξαιρετικά «επιμορφωτικές». Οι επιτυχίες έρχονται και φεύγουν, δεν μπορούν να σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Η αστοχία και η αποτυχία σε βελτιώνουν. Είμαι πολύ περήφανος ακόμη και για τα λάθη μου. Ο καθένας μπορεί να με κρίνει ελεύθερα, θα το δεχτώ με μεγάλη χαρά, όμως παραμένω περήφανος. 

– Λοΐζος, Θεοδωράκης, Χατζιδάκις, Ξαρχάκος. Υπάρχουν οι συνεχιστές τους;

Θα το καταλάβουμε αργότερα. Τους δημιουργούς αυτούς, όταν έκαναν τα μεγάλα έργα, δεν νομίζω ότι τους θεωρούσαν “μεγάλους”, δεν τους εκτιμούσαν και τόσο. Αργότερα έγινε αυτό. Θεωρώ, βάσει των καινούργιων κοινωνικών συνθηκών, ότι υπάρχουν τέτοια πρόσωπα και ότι τώρα τους δίνεται η ευκαιρία να δείξουν τις πραγματικές τους δυνατότητες. Μιλάω για τον Παντελή Θαλασσινό, τον Ορφέα Περίδη, τον Σταμάτη Κραουνάκη και άλλους. Νομίζω ότι στο μέλλον θα έχουμε να μιλάμε για καινούργιους, μεγάλους δημιουργούς.

– Αν τυχόν έγραφες ένα κομμάτι σήμερα, θα είχε ερωτικό, πολιτικό ή κοινωνικό «χρώμα»;

Θα τα είχε όλα μαζί. Όταν αποφασίζω να γράψω όλα έχουν συνδυαστικό χαρακτήρα. Δεν είναι κάτι ξεκομμένο, είναι όλα ένα μείγμα. Για παράδειγμα «η Ρόζα» είναι τραγούδι που περνάει τα πάντα από μέσα του. Αυτό είναι το πρότυπό μου το στιχουργικό. Τραγούδια που περνάνε όλα τα συναισθήματα και τις καταστάσεις, συγκυριακές και μη, μέσα από έναν στίχο.

– «Η Σμύρνη του έρωτα» αποδεικνύει ότι η Ελλάδα της παράδοσης και της αξιοπρέπειας δεν πεθαίνει ποτέ. Απομακρυνόμαστε σαν λαός επικίνδυνα από τις ρίζες μας;

Έχουμε απομακρυνθεί πάρα πολύ και αυτό είναι το αποτέλεσμα του αδιάφορου και του «ωχαδερφίστικου» Lifestyle που θέλησε να επικρατήσει τα τελευταία χρόνια. Η σχέση με τις ρίζες είναι πολύ ουσιαστική, γιατί αυτές σε βοηθούν να κοιτάς πίσω ώστε να δεις το μέλλον. Το μέλλον ποτέ δεν ήταν ξεκομμένο απ’ το παρελθόν. Πολιτιστικά, πολιτικά, στα πάντα… Αν κοιτάξουμε πίσω, στην πολιτιστική μας παράδοση, θα καταλάβουμε πώς πρέπει ή δεν πρέπει να κινηθούμε στο μέλλον. Αν κοιτάξουμε στην πολιτική κατάσταση, θα καταλάβουμε τι πρέπει να αποφύγουμε στο μέλλον. Ακόμη και σε επίπεδο ονομάτων.

«Το κράτος χρηματοδοτούσε μπουζουκτσίδικα όχι ποιοτικές δουλειές»

– Ο κόσμος βγαίνοντας από τη συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής, είχε ψηλότερα το κεφάλι και χαμογελούσε. Νομίζω ότι χρειαζόμαστε περισσότερες «πολιτιστικές ενέσεις» τέτοιου τύπου.

Λείπουν τέτοιες «ενέσεις». Το κράτος προτιμούσε να βοηθάει τραγουδιστές και επιχειρηματίες νυχτερινών κέντρων, παρά πραγματικές πολιτιστικές κινήσεις, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Στο σημείο αυτό θα αναφέρω τη Μελίνα Μερκούρη.

Με πλήρη διαφάνεια, όπως κάνουν όλα τα κράτη που έχουν κρατήσει ψηλά την πολιτιστική τους παράδοση, θα πρέπει ένα κομμάτι των επιχορηγήσεων να πηγαίνει σε τέτοιου είδους παραστάσεις. (σ.σ.: δεν μιλώ για τις δικές μου, δεν πήρα επιχορηγήσεις για να πάρω τώρα).

Είναι άδικο να μην έχουν υπάρξει κινήσεις σε ό,τι έκαναν παλαιότερα π.χ. η Δόμνα Σαμίου ή που κάνει, ακόμη και τώρα, ο Χρόνης Αηδονίδης, ή και σε πιο λαϊκό πλαίσιο, π.χ. ο Στέλιος Βαμβακάρης ή και ορχήστρες παραδοσιακής μουσικής.

Τη δεκαετία του ΄80 και του ΄90 οι επιδοτήσεις πήγαν σε συναυλίες τραγουδιστών του εφήμερου ρεπερτορίου.

– Ο ομώνυμος δίσκος που κυκλοφορεί είναι «φόρος τιμής», «στροφή» σου στο ρεπερτόριο, προσωπική ανάγκη ή συνδυασμός τους;

Όλα μαζί. Δεν νιώθω μόνο τραγουδιστής, αλλά άνθρωπος που ασχολείται συνολικά με τον Πολιτισμό. Θεωρώ ότι οι άνθρωποι που ασχολούνται με τον Πολιτισμό πρέπει να κάνουν κινήσεις που υπερβαίνουν τις  προσωπικές τους φιλοδοξίες. Η συγκεκριμένη δουλειά δεν είναι ικανοποίηση κάποιας προσωπικής μου φιλοδοξίας, είναι κατάθεση Πολιτισμού, αυτού που έχω μέσα μου. Με το ρεμπέτικο και το σμυρναίικο τραγούδι ασχολιόμουν πάντα, ίσως πιο επαγγελματικά από το ’90 που ξεκίνησα  να τραγουδάω.

Θα μου ήταν πιο απλό αντί να κάθομαι 2,5 χρόνια να κάνω αυτή τη δουλειά, να βγάλω δίσκο με καινούργια τραγούδια που είτε θα είχα γράψει ο ίδιος, είτε συνεργαζόμενος με κάποιους συνθέτες. Αυτή η δουλειά ήταν πάρα πολύ κοπιαστική και χωρίς υποστήριξη επί της ουσίας. Ευτυχώς που υπήρξε η ΕΜΙ και το πίστεψε -παραδόξως- εν μέσω τέτοιας κατάστασης στη δισκογραφία.

– Η συνεργασία σου με την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Βόλου; Πράγματι, οι «παρέες» βγάζουν αρτιότερα καλλιτεχνικά αποτελέσματα;

Όταν η παρέα «δέσει», φυσικά. Αρκεί να είναι ειλικρινείς παρέες κι όχι «παρέες συμβολαίων».

Ήθελα πολύ τα παιδιά να με γνωρίσουν και να με καταλάβουν για να μπορέσει να βγει αυτό το αποτέλεσμα, και έδειξαν ανοιχτή καρδιά. Όπως λένε και οι ίδιοι έχουν καταφέρει να βγάλουν έναν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα σε αυτή τη δουλειά. Είναι πολύ πιο ελεύθεροι, πολύ πιο «μουσική» η δουλειά που έχουν κάνει. Το αποτέλεσμα ξεπέρασε και τις δικές μου προσδοκίες.

«Ο Έλληνας τσάμπας»

– Η δισκογραφία (στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς) ψυχορραγεί πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Αυτό οφείλεται στην πειρατεία και την τεχνολογία, ή μήπως και τα μουσικά προϊόντα, λόγω του γενικότερου καλλιτεχνικού επιπέδου, ευτελίστηκαν συνολικά;

Και τα δύο μαζί. Ξεκινώντας την αυτοκριτική του χώρου που ανήκω, θα πω ότι σαφώς η παραγωγή καλής μουσικής έχει σταματήσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Η δισκογραφία ακολούθησε την πολιτική πορεία του τόπου και ήταν ευτελής. Είναι πολύ φθηνό το μουσικό αποτέλεσμα που προσέφεραν οι δισκογραφικές. Αντίστοιχα, ο κόσμος δεν εκτίμησε τη μουσική, για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς.

Το «τσάμπα» είναι σε γενικές γραμμές αυτό που έχει περάσει πολύ στον Έλληνα, σε βαθμό να το διαφημίζει και γερμανική εταιρεία: «Ο Έλληνας ο ‘τσάμπας’». Αυτό, λοιπόν, είναι  φαύλος κύκλος. Η κακή μουσική οδηγούσε στην πειρατεία, και η πειρατεία στην ακόμη χειρότερη μουσική. Αποτέλεσμα: φτάσαμε στην κατάργηση της δισκογραφίας.

– Κατά τη φετινή σου συνεργασία με Μητροπάνο – Μπάση, είδες διαφορετική συμπεριφορά – συμμετοχή από το κοινό στο Κέντρο; Αλλάζουν οι συνήθειες του Έλληνα στη διασκέδαση;

Είναι τεράστια η διαφορά. Φέτος η ψυχολογία άλλαζε μέρα με τη μέρα. Έβλεπες εντελώς διαφορετικές ομάδες ανθρώπων. Το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου έβγαινε κατ’ ανάγκην για να μην κλειστεί μες τα σπίτια του, ακόμη κι αν ξόδευε από το υστέρημά του. αλλά Κάποιοι άλλοι έβγαιναν με ενοχική διάθεση του τύπου «πρέπει να βγω, θέλω να βγω, αν και οι συνθήκες είναι παράδοξες».

Γι’ αυτό μέχρι να ξεκινήσει η μουσική, άκουγες τους θαμώνες να λένε συγκεκριμένες λέξεις, που ήταν: «κρίση, ανεργία, δάνειο, χρωστάω, παιδί, χρέος». Ο ρόλος μας ήταν πάρα πολύ δύσκολος γιατί αυτό που έπρεπε να κάνουμε ήταν να βοηθήσουμε να ξεχαστούν για λίγο -χωρίς βέβαια να ξεχάσουν, γιατί δεν πρέπει να ξεχάσουν τι συμβαίνει… Κάποιες φορές θεωρούσα ότι ίσως και να δίναμε ψυχική δύναμη σε κάποιους ανθρώπους ώστε να ανταπεξέλθουν στους δύσκολους αγώνες που ακολουθούσαν κι ακολουθούν.

– Τι «απολαμβάνεις» περισσότερο: συναυλία καλοκαιρινή, συναυλία (λ.χ. Μέγαρο), νυχτερινό κέντρο;

Για μένα πάντα η συναυλία ήταν το πιο άμεσο είδος επικοινωνίας με τον κόσμο. Όλα τα νυχτερινά κέντρα έχουν το «καλούπι» τους, δηλαδή το τραπέζι, τη φιάλη, το λουλούδι, αυτή τη βιομηχανία που υπάρχει, ενώ η συναυλία είναι άλλο πράγμα.

Φέτος, μεταξύ των εμφανίσεων στο «Κέντρο Αθηνών» έκανα και χειμερινές συναυλίες, για πρώτη φορά. Το καλοκαιρινό «OnTheRoad» με εμφανίσεις ανά την Ελλάδα, συνεχίζεται από τέλη Μαρτίου, με συναυλίες σε Λαμία, Κομοτηνή, Κύπρο και Κέρκυρα.

– Τι μέλλον έχει η Ελληνική μουσική; Υπάρχει έντεχνο τραγούδι σήμερα;

Υπάρχει καλό και κακό τραγούδι, αληθινό και ψεύτικο τραγούδι και πιστεύω ότι υπάρχει το εμπορικό ποιοτικό και το εμπορικό μη ποιοτικό. Έντεχνο, αν υπήρξε ποτέ, υπήρξε μια πολύ συγκεκριμένη περίοδο και μια ανάγκη του Μάνου Χατζιδάκι να διαχωρίσει το ευτελές της εποχής με τη δική του μουσική. Και πολύ καλά έπραξε τότε.

– Θα επιστρέψουν οι εποχές των «Τερμιτών» σε γεμάτα γήπεδα και του λαμπερού Λυκαβηττού ή θα βαλτώσουμε στα μπουζούκια;

Θα επιστρέψουμε πανηγυρικά. Αυτό που θα βαλτώσει θα είναι τα ίδια τα μπουζούκια και όχι η πραγματική μουσική. Ήδη συμβαίνει. Ο τρόπος διασκέδασης των μπουζουκιών, με την έννοια που το ξέραμε μέχρι σήμερα, του ακριβού «μπες – βγες» με όλη αυτή τη διάθεση «σούπερ – μάρκετ» ήδη έχει πάρει την κάτω βόλτα και υποψιάζομαι ότι σε πολύ λίγο καιρό ελάχιστοι επιχειρηματίες θα επενδύουν σε κάτι τέτοιο γιατί τα τελευταία 2-3 χρόνια όσοι το έχουν κάνει έχουν χάσει. Είναι η εποχή των συναυλιών και η εποχή των μικρών χώρων, όπου, όπως παλιά, η ανάσα του κόσμου ήταν πολύ κοντά στου τραγουδιστή.

Αυτό ακριβώς που απαιτεί η μουσική…

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΟ Πάγκαλος δεν θα είναι υποψήφιος στις εκλογές
Επόμενο άρθροΤο μακελειό της Τουλούζης θα κάνει ξανά πρόεδρο τον Σαρκοζί;
Ο Βαγγέλης Λιακόγκονας γεννήθηκε το 1982 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Σπουδάζοντας αυτοματισμό – τηλεπικοινωνίες αποφάσισε να στραφεί τελικά στην επικοινωνία εισβάλλοντας στη δημοσιογραφία, σπουδάζοντάς την, και τελικά «παντρεύοντάς την» με τα νέα μέσα. Είναι φοιτητής του Ανοικτού Πανεπιστημίου στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό. Έκανε πρακτική άσκηση καλύπτοντας ρεπορτάζ αυτοδιοίκησης σε τοπικά έντυπα και ενημερωτική εκπομπή στο TV Magic Πειραιά. Συμμετείχε στην εκπομπή ζαχαροπλαστικής του Mega «Γλυκές αλχημείες». Έχει εργαστεί ως συντάκτης πολιτιστικών –και μη- στηλών στις Εκδόσεις Λυμπέρη και στον ΑΝΤ1. Από το Σεπτέμβριο του 2011 έως και τον Μάιο του 2016 εργάστηκε στο Mega Channel, αρχικά για την καθημερινή πρωινή ενημερωτική εκπομπή ''Κοινωνία ώρα ΜEGA'' και εν συνεχεία για το δελτίο ειδήσεων του καναλιού. Από τον Ιούνιο του 2016 και έως τον Ιανουάριο του 2018 εργάστηκε ξανά στον ΑΝΤ1. Κατόπιν, στο LiFO.gr. Αρθρογραφεί στο aixmi.gr από την ίδρυσή του.

39 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Εάν δυο δρόμους έχει η ζωή, οι περίσσοτεροι καλλιτέχνες μας σπρώχνουν στον δρόμο που οδηγεί στην σχιζοφρένεια. Σε λίγο καιρό θα πιστεύουμε πως μας έχουν βάλει και τσιπάκι οι ξένοι. Κε Κότσιρα.

  2. Οι πολιτικοί μας, για να εξυπηρετήσουν δικά τους συμφέροντα -είτε οικονομικά είτε προσωπικών φιλοδοξιών, μας έβαλαν στο ευρώ ενώ δεν ήμασταν έτοιμοι.
    ΛΑΘΟΣ , ΚΥΡΙΕ ΚΟΤΣΙΡΑ. ΚΑΛΩΣ ΜΑΣ ΕΒΑΛΑΝ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΑΜΕ ΙΣΧΥΡΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΤΗΚΑΜΕ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΚΑΝΑΜΕ ΗΤΑΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΦΑΜΕ ΜΕ ΚΟΜΠΙΝΕΣ ΚΑΙ ΑΣΥΔΟΤΑ. ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΝΟΔΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ.
    Το κίνημα των «αγανακτισμένων» έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αφύπνιση της κοινωνίας.
    ΛΑΘΟΣ, ΚΥΡΙΕ ΚΟΤΣΙΡΑ. Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΑΥΤΩΝ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΝΗΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΝΔ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΨΑΧΝΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΣΗ , ΕΙΧΑΝ ΣΑΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΑΠΟΤΥΧΟΥΝ ΤΑ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΞΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΙΣΟΠΕΔΩΣΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.
    Ιστορικά, οι οικογένειες Καραμανλήδων και Παπανδρέου έχουν κάνει πολύ μεγάλη ζημιά στη χώρα. Δυστυχώς, απ’ ό,τι φαίνεται και από την ιστορία, αυτά τα πρόσωπα δεν ήρθαν στην Ελλάδα ανεξάρτητα. Πάντα υποκινούμενα από ξένα κράτη ήταν, είτε Γερμανοί ήταν, είτε Άγγλοι, είτε Γάλλοι, ήρθαν όχι με αγάπη για την πατρίδα τους.
    ΛΑΘΟΣ, ΚΥΡΙΕ ΚΟΤΣΙΡΑ. ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΤΩΡΑ. ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΤΕ ΤΗΝ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΟΛΩΝ. ΑΛΛΟ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΑΛΕΙΣ ΚΑΚΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΤΟΥΣ. ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΟ. ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΟ ΘΥΜΗΘΗΚΑΤΕ ΤΩΡΑ, ΠΟΥ ΕΦΕΡΑΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΗ ΘΕΣΗ, ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΒΑΛΕ ΠΛΑΤΗ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΩΘΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΚΑΙ ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΣΤΕ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ.

  3. Κύριε Κότσιρα,
    σας πιάνω όχι καλά διαβασμένο:
    Είναι λάθος να ομαδοποιείτε την Αριστερά, ως εύκολη λύση καταγγελίας συλλήβδην. Θα ήθελα να διευκρινίσετε για ποια Αριστερά μιλάτε. Πολύ θα εκπλαγείτε αν μελετήσετε λίγο την πολιτική πρόταση της ΔΗΜΑΡ. Ίσως διαφοροποιήσετε κάπως τη γνώμη σας για την Αριστερά στην οποία αναφέρεστε.

  4. κυριε Κοτσιρα, πολλά μπράβο και για τις αποψεις σας και για τη στάση σας εδω και καιρό και ειδικά τα τελευταία 2 χρόνια…..

  5. Η Ελλάδα τελικά είναι τα παραπάνω σχόλια. Άλλοι Θίχτηκαν, άλλοι εξαιρούν τους εαυτούς τους, άλλοι φωνάζουν για να ακουστούν περισσότερο και η μειοψηφία μόνο κατάλαβε.. Εάν κάποτε ενωθούμε θα κάνουμε πάλι ιστορία. μέχρι τότε, θα υποφέρουμε…

  6. Η συνέντευξη και οι απόψεις σας δείχνουν γιατί φτάσαμε στο σημερινό σημείο:
    Γιατί κάθε ανενημέρωτος πολίτης περνιέται για ενημερωμένος επειδή ακούει λαικιστικές υπερβολές και υπεραπλουστεύσεις από τα ΜΜΕ και τις υιοθετεί άκριτα.
    Οι άλλες χώρες συνειδητοποίησαν την ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΙΚΗ οικονομική κρίση, κάποιες μπήκαν στον ίδιο δρόμο με μας, αλλά αντί να ψάχνουν για προδότες (η ελληνική πατέντα), κοιτάνε να βρουν τρόπους να βγουν όσο το δυνατό γρηγορότερα από αυτή την κατάσταση.
    Για το ότι ο Παπανδρέου μας κατηγορούσε στο εξωτερικό ως διεφθαρμένους, «συγχαρητήρια» που το πιστέψατε κι αυτό!
    Κι αν θέλετε να πείτε σε κάποιον «ντροπή», να απευθυνθείτε πρώτα στους συναδέλφους σας που φοροδιαφεύγουν. Αυτές οι νοοτροπίες έχουν μεγάλη ευθύνη για το πού είμαστε σήμερα.
    Κατηγορείτε τα νέα κόμματα ως λαικίστικα, αλλά έχετε ουσιαστικά τις ίδιες απόψεις με αυτά.
    «Αν χρεοκοπήσει μια χώρα έχοντας κρατήσει την περιουσία της, θα περάσει μεν δύσκολα μια περίοδο αλλά έχοντας διατηρήσει τα εφόδιά της μπορεί να ορθοποδήσει ξανά. Το να χρεοκοπήσει έχοντας χαρίσει ή έχοντας ξεπουλήσει όλες τις πιθανότητες ανάκαμψης (το χρυσό της, τα πετρέλαιά της, όλες τις πλουτοπαραγωγικές βάσεις της) μετά θα χρεοκοπήσει έτσι κι αλλιώς. Πού θα στηριχθεί για να ξανασηκωθεί;»
    Μάλλον δε λαμβάνετε υπόψιν σας τον πανικό. Όταν αναμενόταν να ψηφιστεί το ΝΑΙ στο Μνημόνιο 2, παρόλο που το ΝΑΙ ήταν σχεδόν σίγουρο, πολλοί φοβήθηκαν και την Παρασκευή σήκωσαν καταθέσεις, και το ΣΚ άδειασαν ΑΤΜ και σούπερ μάρκετ. Εσείς που δεν είστε λαικιστής, μπορείτε να διανοηθείτε τι θα γινόταν από τη Δευτέρα κιόλας, αν τελικά η Βουλή ψήφιζε ΟΧΙ; Δε θα χρειαζόταν να περιμένουμε την αδυναμία πληρωμής των υποχρεώσεών μας και να κυρήξουμε χρεωκοπία. Ο πανικός του κόσμου θα διέλυε τη χώρα.
    Όσο για το ξεπούλημα, το πρόβλημα της χώρας είναι ότι δε μπορεί ούτε να πουλήσει ούτε να ξεπουλήσει. Οπότε, μην ανησυχείτε. 2 χρόνια τώρα όλο για ξεπούλημα ακούω και τίποτα δεν πουλιέται.

    «Μπορούσαμε πριν πάμε σε αυτήν την καταστροφή που λέγεται Μνημόνιο να πούμε στους φίλους μας τους Ευρωπαίους «Παιδιά, αφήστε μας 5 χρόνια να βάλουμε σε τάξη το κράτος μας και μετά βλέπουμε». Κι ό,τι μείνει απ’ τα χρέη μας –αν είναι νόμιμα- να τα ξοφλήσουμε σε 30 – 50 χρόνια.»
    Α, έτσι γίνονται οι διαπραγματεύσεις; Δηλαδή, πιστεύετε ότι τέτοια πρόταση θα περνούσε; Σίγουρα έχετε διαφορετικές απόψεις πχ από τον Καμμένο;
    Προς ενημέρωσή σας, οι Ευρωπαίοι-Γερμανοί ήθελαν να πάμε στο ΔΝΤ (όχι ο ΓΑΠ) από το 2008. Με τις διαπραγματεύσεις, τουλάχιστον καταφέραμε να μπουν στο μηχανισμό και οι Γερμανοί και να γίνει το πρόβλημά μας και Ευρωπαικό.
    Κι εσείς πιστεύετε ότι αν τους λέγαμε να περιμένουν 5 χρόνια, θα περνούσε η πρόταση; Ο ΓΑΠ δοκίμασε κάτι παρόμοιο στην αρχή της θητείας του, αλλά οι Γερμανοί έβαζαν τρικλοποδιές συνεχώς.

    Προς τους διαχειριστές:
    Δεν καταλαβαίνω γιατί κάθε φορά που αναφέρομαι στη φοροδιαφυγή των καλλιτεχνών, λογοκρίνεται το μήνυμά μου. Στο Πρώτο Θέμα πριν λίγες μέρες, αναφέρθηκε πχ η περίπτωση του Πλούταρχου. Δεν τα βγάζω από το μυαλό μου. Γιατί με λογοκρίνετε όταν τα αναφέρω; Ελπίζω αυτό το μήνυμα να περάσει.

  7. Ο ΤΑΚΗΣ Π. λέει την απόλυτη αλήθεια. Αλλά ας μας πει ο κος Κότσιρας αν εκείνος ήταν στη θέση του κου Παπανδρέου τι θα έκανε???
    Απλά εκείνο που καταλαβαίνω από τη συνέντευξη είναι μεγάλα λόγια για να έχει τους νέους με το μέρος του και πλήρη άγνοια για την κατάσταση που βρισκόταν η χώρα εκείνη την περίοδο από κάθε άποψη.

  8. Στην Πορτογαλία, αυτά λένε; «Να δικαστούν για εθνική μειοδοσία όσοι μας πήγαν στο Μνημόνιο»;

    Γ. Δελαστίκ: Προς το ικρίωμα και η Ισπανία
    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22792&subid=2&pubid=63635799

    Άραγε, κι οι Ισπανοί τα ίδια θα λένε; «Να δικαστούν για εθνική μειοδοσία όσοι μας πήγαν στο Μνημόνιο»;

    Αυτή η αναζήτηση προδοτών και μειοδοτών για το καθετί, είναι παγκόσμια ελληνική πατέντα.

  9. δυστυχως δεν πρεπει να τημωριθουν μονο αυτοι. οταν εχεις τους κομματικους συνδικαλιστες ολων των κομματων και αυτων που κυβερνησαν και αυτων που δεν κυβερνησαν. και οι κυβερνησεις εκαναν τα παντα που τους ζητουσαν οι συνδικαλιστες 30 χρονια τωρα για την εξουσια. και ας παει και το παλιαμπελο που λεγεται ελλαδα.

  10. Συγχαρητήρια παιδιά των μνημονίων. Αν ήσασταν παραδοσιακοί οπαδοί των κομμάτων σας θα έπρεπε να χαίρεστε με το σύνολο των λεγόμενων του Κότσιρα. Δεν εχετε καταλάβει ακόμα πως σας δουλεύουν τα συνεταιράκια? Καλά να πάθετε αν αύριο μεθαύριο δεν έχετε δουλειά, σύνταξη, ούτε καν πατρίδα, και τα παιδιά σας να πάνε μετανάστες για να βρούν δουλειά στο Κατάρ με 750 ευρώ.

  11. Να καλωσορίσουμε τον κ.Κότσιρα στη αληθινή πραγματικότητα της Ελλάδας.Δεν είχε καταλάβει οτι δεν υπάρχει διαφθορά στην Ελλάδα και τον ενόχλησαν τόσο πολύ τα λόγια του Γιώργου Παπανδρέου για την συστημική διαφθορά που υπάρχει στην Ελλάδα.Τον ενοχλεί δηλαδή η αλήθεια.

    Διότι η αλήθεια κ.Κότσιρα είναι πικρή και αρκετά οδυνηρή.Τα όργια διαφθοράς στο Δημόσιο γίνονται πρωτοσέλιδα καθημερινά.Μαιμού συντάξεις,μαιμού επιδόματα πρόνοιας,φακελάκια στους γιατρούς,γρηγορόσημα στους δημοσίους υπαλλήλους,μίζες στις πολεοδομίες,μίζες στις εφορίες,φροντιστήρια απο εκπαιδευτικούς το απόγευμα για τα μαθήματα που κάνουν το πρωί στα ίδια παιδιά,αγροτικές επιδοτήσεις που γίνανε τζιπ και βιλες και πολλά άλλα.

    Όλα αυτά πληρώνουμε σήμερα και δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί.Είναι πολύ εύκολο να κρύβουμε τις δικές μας ευθύνες ως πολίτες πίσω απο τους πολιτικούς και το πολιτικό σύστημα.Δηλαδη το οτι εχει τρύπες το Δημόσιο αυτό μου δίνει εμένα το δικαίωμα εμένα να κλέβω και μετά να κατηγορω το πολιτικό σύστημα?

    Αλήθεια γιατί οι δήθεν αγανακτισμένοι δεν πήγανε να διαμαρτυρηθούνε έξω απο τις φυλακές Κορυδαλού την ώρα που έμπαινε μέσα η συμμοριά του ΙΚΑ Καλιθέας που έκλεψε 16 εκατομύρια Ευρώ?

  12. όσα είπε ο Κότσιρας είναι οι σκέψεις του μέσου Έλληνα. Αυτού που προσπαθεί να σέβεται τον εαυτό του, που έχει ξεκαθαρίσει ότι οι ιδεολογίες και οι ιδεοληψίες από πλευράς πολιτών και η ανικανότητα και η διαφθορά από μέρους των πολιτικών έφτασαν τα πράγματα σε αυτή την κατάσταση. Η τιμωρία είναι απαραίτητη για την κάθαρση της πολιτικής σκηνής όπως και ο συνολικός αφανισμός της παρούσας βουλής από τους ψηφοφόρους. (Χαίρομαι που βγαίνουν κάποιοι τραγουδιστές και μιλάνε αρκεί να μην το κάνουν συνήθεια..)

  13. Απλουστεύσεις κ.Κότσιρα, απλουστεύσεις! Και με αφορμή την συνέντευξη του Γ.Κότσιρα κάτι πιο γενικό. Οι Έλληνες πάντα ήμασταν φοβεροί στις αναλύσεις επί παντός επιστητού. Γινόμασταν την μια πολιτικοί αναλυτές την άλλη αστρονόμοι την μια σεισμολόγοι και την άλλη κοινωνιολόγοι ή ψυχολόγοι. Αναλύαμε αναλύαμε αναλύαμε. Συνήθως όπως μας βόλευε και μας συνέφερε. Τα δύο τελευταία χρόνια γίναμε και οικονομολόγοι. Ειδήμονες στην θεωρία της οικονομικής επιστήμης. Άλλοι συντασσόμαστε με την φράση » το μνημόνιο είναι μονόδρομος» άλλοι με τη φράση » το μνημόνιο δεν είναι μονόδρομος». Προσωπικά δηλώνω αδυναμία να καταλήξω ποιο είναι το σωστό. Εδώ οικονομολόγοι ολκής δεν έχουν συμφωνήσει μεταξύ τους θα συμφωνήσουμε 10.000.000 Έλληνες με διαφορετικές απόψεις ο καθένας; Εν ολίγοις, οι συνεντεύξεις (επειδή τελευταία αρέσκεται σε πολιτικοοικονομικές αναλύσεις) του κ.Κότσιρα τείνουν στο χάιδεμα των αυτιών μας. Ο ρόλος των μεγάλων καλλιτεχνών δεν είναι αυτός όμως. Είναι να βοηθά σαφώς -εάν έχει τη δυνατότητα- στην κατανόηση της πραγματικότητας και να βοηθά στο να γίνει καλύτερη η πραγματικότητα αυτή. Αλλά όχι να χαϊδεύει αυτιά. Κάποιοι πολιτικοί έχουν ευθύνες για τα ελλείμματα κι εμείς σαν λαός έχουμε τις ευθύνες μας για όσα αφήσαμε ή βοηθήσαμε να συμβούν. Γιατί κάποιοι έφαγαν κι ακόμα δεν έσκασαν. Δεν είναι όμως μόνο πολιτικοί (κι όχι όλοι) αλλά και μεγάλο κομμάτι του λαού (τελευταία βγαίνουν πολλά με τα μαϊμού επιδόματα, τις συντάξεις, τις μίζες των υπαλλήλων). Επίσης κ.Κότσιρα είναι ωραία κι εύκολα τα μεγάλα λόγια και οι προτροπές να δικαστούν κάποιοι για εθνική μειοδοσία. Φτιάχνουν και ακροατήρια χειροκροτητών. Κυρίως όμως κ.Κότσιρα αυτές οι προτροπές δεν είναι υπεύθυνες… Λυπάμαι πολύ!

  14. Για την πλειοψηφία των αρθρογραφούντων στην ιστοσελίδα αλλά και ενίους των συνοδοιπόρων θα ήθελα, δια βραχέων, να υπενθυμίσω:
    Μάρτιος του 2005, επιστρέφων ο τότε πρωθυπουργός εδήλωσε στους διαπορούντες για την εν εσπερία απουσία του: «Στείλτε άλλον».
    Προ μηνών ο από 2004 ως 2007 υπουργός υπεύθυνος επί των Οικονομικών εδήλωσε πως σε προτροπή του στον ίδιο πρωθυπουργό για λήψη μέτρων έλαβε την απάντηση: «Άσ’ το γι’ αργότερα».
    Μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007 χιλιάδες αναξιοπαθούντων συμπολιτών μας διαπληκτίζονταν έως αλληλοεδέροντο για να αρπάξουν στον αέρα, κυριολεκτικώς, το τριχίλιαρο.
    Την άνοιξη του 2009 ο τότε υπουργός Οικονομικών παρέδωσε στην κ. Λαγκάρντ επί χαρτοπετσέτας το σχέδιό του για την ανάταξη της ελληνικής Οικονομίας.
    Το Μάρτιο του 2010 η ευρωβουλευτής του ΛΑΟΣ και πρώην βουλευτής Επικρατείας της ΝΔ κ. Τζαβέλα δήλωσε: «είναι ευτύχημα για την Ελλάδα που σ’ αυτές τις κρίσιμες ώρες έχει πρωθυπουργό τον κ. Παπανδρέου».
    Ο αμερικανός οικονομολόγος Ν. Ρουμπινί έχει γράψει: η «διεφθαρμένη Νέα Δημοκρατία που πήγε το έλλειμμα στο 15% του και αφού ξεδιάντροπα το απέκρυψε τώρα θέλει να αναλάβει πάλι τα ηνία της Ελλάδας» (Κείμενο στα αγγλικά: The corrupt (New Democracy) who ramped up fiscal deficits to 15% of GDP & shamlessly lied about it now want to run Greece’s government again). Και συνεχίζει: «η ελληνική λεπού (το κόμμα της ΝΔ) ξέκανε το κοτέτσι και τώρα λέει ότι θέλει να το φυλάει. Η αξιοπιστία της είναι πιο βρώμικη και από λάσπη» (Κείμενο στα αγγλικά: The Greek fox (New Democracy party) that raided the chicken coop now claims it wants to guard it again.Their credibility is dirtier than mud).
    Αλλά το εκπληκτικότερο όλων είναι η επιμονή ΝΔ και του πλήθους των συναγωνιστών της στο προεκλογικό «ψεύδος» του Γ. Παπανδρέου «λεφτά υπάρχουν».
    Όμως αντί να φωνάζει ο νοικοκύρης που δε βρήκε λεφτά στο ταμείο που του παραδόθηκε στις εκλογές του 2009 φωνάζουν όλοι οι απόξω που δεν ομολόγησε πως παρέλαβε καμένη γη από την απελθούσα κυβέρνηση.
    Μπροστά σ’ όλα αυτά, αλλά και δεκάδες ή εκατοντάδες παρόμοια επιχειρήματα που θα ήταν δυνατό να καταγραφούν, η περίπτωση Κότσιρα είναι απλώς πταίσμα.

  15. Η δηλωση της Μερκελ οτι μπλοφαραν και οι Ελληνες πολιτικοι την πατησαν τα λεει ολα……….Εχουμε πολιτικους που προβαλοντας την βλακεια τους δικαιολογουν τισ πραξεις τους…..πχ…θυμηθειτε….δεν μπορουμε να σταματησουμε το λαθρεμποριο στο πετρελαιο και γι αυτο θα εξισωσουμε τις τιμες θερμανσης – κινησης…
    Ανεχομαστε το δουλεμα χωρις αντιδραση…..βλεπουμε τα ψεματα τους αλλα κουναμε σημαιες…..Μου δειχνει περιεργο το να μη θελουν καποιοι την οποιαδηποτε κριτικη σε αυτα τα ατομα που χωρις να εχουν ουτε ενα ενσημο τοσα χρονια ασκουν….εξουσια με προεκλογικα…ονειρα και μετεκλογικους εφιαλτες…

  16. K. Κότσιρα, εάν δεν είσασταν τραγουδιστής, θα μπορούσατε κάλιστα να έισαστε πολιτικός. Ο λαϊκισμός και το χαίδεμα αυτιών πιστέυω πως πρέπει να έχει κάποια όρια. Σαφώς και οι πολιτικοί φέρουν τεράστια ευθήνη για την κατάντια της χώρας και εάν το ψάξετε καλύτερα πολύ πριν το 80 (ίσα και με 35 χρονια πριν), αλλά να λέμε «εσύ καλέ ελληνικέ λαέ, εσύ βρε που τόσα υποφέρεις, δεν φέρεις καμία ευθήνη» είναι τουλάχιστον παιδαριόδες. Μήπως τα τόσες χιλιάδες επιδόματα πρόνοιας που έπαιρναν συμπολίτες μας χωρίς λόγο δεν ειναι λεφτα που φαγώθηκαν? Μήπως οι τόσες αργομισθείες σε υπηρεσίες και οργανισμούς χωρις λόγο ύπαρξης, δεν είναι λεφτα που φαγώθηκαν? Μήπως η «αδυναμία» πάταξς της φοροδιαφυγής και τα λεφτα που κρύφτηκαν δεν είναι λεφτα που φαγώθηκαν? Μήπως η πολυνομία, η γραφειοκρατεία και η διαφθορά που παράγουν δεν έχει σαν αποτέλεσμα «φεγωμένα» λεφτά? Και όλα αυτά (διαφθορά, γραφειοκρατεία, παρανομία, αναξιοκρατεία κ.λ.π.), σαφώς απο τους πολιτικούς μας υποδείχθησαν, αλλά δυστυχώς ήταν πάρα πολλοί και οι συμπολίτες μας οι οποιοι γλυκάθηκαν και δέχθηκαν και έγιναν εξάρτημα αυτού του σαθρού και γελίου οικοδομήματος. Αλλά ουδέποτε άκουσα κάποιον εκ των συναδέλφων σας να αναφέρει ρητώς ότι και αυτοί οι συμπολίτες μας, οι άνθρωποι του λαού, είναι συνυπέυθηνη της κατάστασης. Η «προδοσία» της πατρίδας απο όλους αυτούς ξεκίνησε. Και δυστυχώς κανένας εξ’ ημών δεν είχε το θάρρος να βγει και να την καταδείξει. αυτή είναι η αλήθεια. Ας μην ωραιοποιούμε μιά πραγματικότητα μόνο και μόνο γιατι απλά θέλουμε να κάθετε καλά στα αυτιά μας. Τόσα χρόνια ο ελληνικός λαός ήθελε να ακούει και άκουγε μόνο αυτά που του άρεσε να ακούει και όχι την αλήθεια. Αλλά πως να το κάνουμε? Η αλήθεια οσο άσχημη και αν είναι, όσο σκληρή και ανα είναι, είναι πάντα εκεί. Όσο και αν προσπαθούμε να την αγνωούμε και να την ωραιοπουούμε απλώς παραμυθιζόμαστε. Δυστυχώς όμως πρέπει να επισημάνω πως πριν την οικονομοική πτώχευση, η χώρα μας και ο λαός μας πτώχευσαι αξιακά. Απο εκεί και έπειτα ήταν μαθηματικά επιβεβαιωμένη οποιαδήποτε άλλη μορφής πτώχευση. Και δυστυχώς είτε σας αρέσει είτε όχι, για αυτή την αξιακη πτώχευση και εσείς οι καλλυτέχνες έχετε ευθήνη. Είμαι ο τελευταίος ο οποίος θα αμφισβητήσει την καλλυτεχνική σας αξία, αλλά πολλοί συνάδελφοί σας, έχετε τεράστια ευθήνη για το ότι επιτρέψατε να κυκλοφορούν και να δηλώνουν «καλυτέχνες» και κυρίως να ΠΡΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ως καλλυτεχνες, άνθρωποι που δεν άξιζαν και δεν έπρεπε να αποκαλλούνται καλλυτέχνες. Εσείς οι ίδιοι επιτρ΄ψατε στον χώρο σας αυτό τον ηθικό και αξιακό ξεπεσμό. Μακάρι, η αγωνιστηκότητάς σας (όχι η δική σας προσωπικά, αλλά όλων των συναδέλφων σας) να ήταν τόσο έντονη όσο είναι τώρα.

  17. Είναι πραγματικά απορίας άξιο πως οι συμπολίτες μου αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα και πολιτικολογούν περι «γης και υδατος» ενώ τα δεδομένα είναι γνωστά και πολύ συγκεκριμένα… Είναι όπως το ποδόσφαιρο που κερδίζει η μια ομάδα και πετάει τη μπάλα στην εξέδρα για καθυστέρηση!!
    Δεν μπορώ πλέον σε μια χρεωκοπημένη χώρα να ακούω ακόμα για «διαχείριση της κρίσης» και άλλα τέτοια «κουραφέξαλα»…
    Δυστυχώς στη χώρα μας, δεν υπάρχει κανένας υπεύθυνος… κανένας δεν αναλαμβάνει την ευθύνη… για τίποτα!!
    Διαφθορά υπάρχει; φταίει μόνο ο πολίτης… Κλέβουνε τα ταμεία;; φταίει μόνο ο εργαζόμενος… Ρουσφέτι;;; φταίει και πάλι μόνο ο -δύσμοιρος- κοσμάκης…
    Ποιός δήμαρχος μπήκε «μέσα» επειδή απο το ταμείο του Δήμου λείπανε χρήματα;; Ποιός διευθυντής ασφαλιστικού ταμείου μπήκε μέσα επειδή το ταμείο βρέθηκε «λειψό»; Ποιός διευθυντής ΔΟΥ συνελήφθη γιατί εφοριακός «τα’ πιανε»;; Θα μου πείτε «οι Διευθυντές των υπηρεσιών, οι Δήμαρχοι και οι πολιτικοί φταίνε;»… Δυστυχώς για εμάς όλοι αυτοί ως τώρα είναι πολιτικά πρόσωπα, αποτυχημένοι πολιτευτές που δεν έχουν ιδέα απο διοίκηση και έχουν χρεοκωπήσει το κράτος μας… Και φυσικά πληρώνονται για να έχουν την ευθύνη των εργαζομένων τους…
    Φυσικά οι εργαζόμενοι έχουν ευθύνη, αλλά δυστυχώς η ευθύνη εξαντλείται μόνο σε αυτούς!!
    Και εν τέλει, επειδή αρκετοί εργαζόμενοι είναι μορφωμένοι… Γιατροί, Οικονομολόγοι, Δικαστικοί, Εφοριακοί, Καθηγητές, Τελωνειακοί (χωρίς να λέω οτι ΟΛΟΙ είναι ίδιοι), έχω καταλήξει στο συμπέρασμα οτι μορφωνόμαστε σ’ αυτή τη χώρα για να ζούμε εις βάρος των συμπολιτών μας… Δεν έχουμε καμία κοινωνική συνείδηση… Και για το λόγο αυτό δεν πρόκειται ποτέ να βγούμε απο το βούρκο… κι αν βγούμε θα είναι για πολύ λίγο!

  18. Οποίος έχει την ευχέρεια ας ακούσει το Νοτη Μαρία ( ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ πολιτες) έχουν σημασια οι αποψεις του.

  19. ………κύριε Κότσιρα οσο και να ιδρώνετε δεν γίνεται να μας πείσετε οτι συμπάσχεστε γενικότερα για οτι συμβαίνει ,ξαφνικά ένα πρωί μετά τα γιαουρτομα του συναδέλφου σας αν και έχετε καταβάλει μεγάλη πρσπάθεια στην κοινότητα του διδικτύου όσο και στην tv…καλή επιτυχία γενικότερα

    με εκτίμηση piter asikis

  20. den exw akousei akomi na leei,eksw i troika esko to DNT den theloume ta lefta sas re,alla oloi aftoi oi tsampa mages lene tha mas dinete ta lefta sas etsi panta kai den tha mas vazete orous ,diladi den tha ta parete pote.etsi giati imaste mages kai oreoi.loipon afta den ginonte.antonis new york

  21. Οι νεκροθαφτες αυτης της χωρας ,εχουν ονοματεπωνυμο. Ανδρεας Παπανδρεου και ΓΑΠ. Το τελευταιο χτυπημα ηταν η υπαγωγη-παραδοση της χωρας στο ΔΝΤ ,με αποφαση και ευθυνη 100% του Γιωργου ,αφου δεν συμβουλευθηκε ουτε το ιδιο του το κομμα πλην Παπακωνσταντινου.Ολα οσα ακολουθησαν ηταν οι φυσικες και αναποφευκτες συνεπειες αυτης της προδοσιας . Ενω αν μολις κερδισε τις εκλογες της 4/10/2009, το αθλιο αυτο υποκειμενο συγκαλουσε πολιτικο Συμβουλιο υπο τον Προεδρο της Δημοκρατιας,κεκλεισμενων των θυρων ,χωρις την παρουσια των ΜΜΕ,και αποφασιζαν ολοι μαζι »η οι περισσοτεροι ,να βαλουν καποια ταξη στο τεραστιο και διεφθαρμενο Δημοσιο,σημερα ολα θα ηταν διαφορετικα και η Ελλαδα θα ατενιζε το μελλον με αισιοδοξια. Αντι ολων αυτων ο μοιραιος αυτος ανθρωπος προτιμησε τις συνεντευξεις στο BBC kai CNN, κατηγορωντας την οικονομια της χωρας σαν τον ΤΙΤΑΝΙΚΟ,τους δε ελληνες ως διεφθαρμενους.Τα υπολοιπα ηλθαν μονα τους. »Ενος κακου ,μυρια επονται».Ανδρεας Χ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here