Καλό Παράδεισο Δημήτρη Σιάχο….

 

Θαματα δεν είδα να γίνονται τριγύρω μου. Απο αυτά που γεμίζουν με ψάρια τα κοφίνια και γιομίζουν φως τα μάτια των τυφλών ανθρώπων. Θαματοποιούς δεν γνώρισα. Απο αυτούς που τους ακολουθούν πολλοί και άλλοι τόσοι τους κάνουν φυλαχτά, και κομποσχοίνια, και τάματα, και ακουμπάνε πάνω τους καημούς και λύπες .

Ήρωες δεν πρόκαμα να ανταμώσω. Απο αυτούς τους ανέραστους για τις ηδονές των τακτικών και φιλήσυχων ανθρώπων. Ατυχος θα πεις.

Μα γνώρισα την μάνα μου την Ευφροσύνη, έναν Δημήτρη εδώ μέσα, την κυρα Ελένη, τον Παύλο, τον Νίκο, την Αναστασία και τόσους άλλους μικρούς και αθόρυβους ανθρώπους. Που ήρθε μια στιγμή, τους πέταξε στα μαρμαρένια αλώνια και απο άνθρωποι γινήκανε μικροί Θεοί.

Τελικά τυχερός στάθηκα. Γιατί είδα τι είναι ικανό το ανθρώπινο να κάνει σαν προδοθεί απο την βεβαιότητα της ζωής και κληθεί να αναμετρηθεί με το αβέβαιο του θανάτου ….καλό Παράδεισο Δημήτρη Σιάχο….καλή δύναμη σε όλους τους μικρούς, αθόρυβους, φιλήσυχους και τακτικούς ανθρώπους που θα ξυπνήσουν πάλι σήμερα στα μαρμαρένια αλώνια και θα ναι Σάββατο, και όχι κάποιο θάμα….

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*