Καλύτερα να μη λυθεί το Κυπριακό αν είναι να «λυθεί» έτσι

1
2

 

Η πιο σημαντική είδηση των τελευταίων 40 ετών στο Κυπριακό, ίσως είναι η κυνική δήλωση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών ότι τα στρατεύματα κατοχής πρέπει οπωσδήποτε να παραμείνουν στο νησί, ώστε να χρησιμοποιηθούν ξανά, αν αυτό αποφασίσει η Άγκυρα.

Ο εκπρόσωπος του Ταγίπ Ερντογάν στις διαπραγματεύσεις της Ελβετίας δεν θεώρησε σκόπιμο να τηρήσει ούτε τα προσχήματα. Καμιά διπλωματική γλώσσα, κανένα άσκοπο στρογγύλεμα.»Έχουμε καταλάβει το 40% από το 1974 και μπορεί να συνεχίσουμε σήμερα, αύριο ή μεθαύριο την προέλαση στο υπόλοιπο κομμάτι, αν το κρίνουμε αναγκαίο«, ήταν σαν να είπε.

Είναι προφανές ότι οι Τούρκοι δεν προσπαθούν απλώς να νομιμοποιήσουν τα αποτελέσματα της εισβολής και κατοχής. Αυτό το έχουν ήδη πετύχει, αποκλείοντας κάθε συζήτηση για ουσιαστική επιστροφή εδαφών. Το αξίωμα «ό,τι κερδίζεται στον πόλεμο δεν χάνεται στην ειρήνη» επικρατεί. Και η ελληνική πλευρά φαίνεται να το έχει σιωπηρά αποδεχθεί -δεν είναι τυχαίο ότι ζητά μόνο την επιστροφή της Μόρφου.

Το σχέδιο των Τούρκων πάει ένα βήμα παραπέρα: Θέλουν να τους αναγνωριστεί (και από την Ελλάδα) το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν τα στρατεύματα κατοχής, όποτε το αποφασίσουν, και μετά την (όποια) επανένωση της Κύπρου. Ε, δεν μπορώ να φανταστώ κυβερνήσεις στην Αθήνα και τη Λευκωσία, που θα έβαζαν την υπογραφή τους σε κάτι τέτοιο -όσο και αν αγωνιούσαν για την επίτευξη λύσης.

Ο πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης έχει προσπαθήσει με όλες τις δυνάμεις του να κλείσει η πληγή που άνοιξε το 1974. Ακόμη και το αμφιλεγόμενο σχέδιο Ανάν είχε υποστηρίξει το 2004, το οποίο ο κυπριακός Ελληνισμός απέρριψε με το συντριπτικό 76% στο Δημοψήφισμα. Σήμερα, όμως, ως επικεφαλής της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν θα μπορούσε, να πει «ΝΑΙ» σε ένα σχέδιο «λύσης», το οποίο θα αναγνώριζε στην Τουρκία το δικαίωμα να «καταπιεί» και την υπόλοιπη Κύπρο.

Το ίδιο ισχύει και για τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών, ο οποίος εκπροσωπεί την πιο αδαή, περί τα διπλωματικά, κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης. Ο Νίκος Κοτζιάς, βαθύς γνώστης του Κυπριακού, χειρίζεται ουσιαστικά μόνος τη διαπραγμάτευση, έχοντας απέναντί του όχι μόνο τους Τούρκους, αλλά και τον εμφανώς τουρκόφιλο αντιπρόσωπο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ. Σε όλες τις δύσκολες στιγμές χάραξε τη γραμμή του «ΟΧΙ», παρά τις ασφυκτικές πιέσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι πάνω του στρέφουν τα πυρά οι Τούρκοι, επιχειρώντας να του επιρρίψουν την ευθύνη του ναυαγίου των συζητήσεων.

Ο Κοτζιάς γνωρίζει, όπως και όλοι οι νοήμονες στην Ελλάδα και την Κύπρο, ότι αν είναι να «λυθεί» το Κυπριακό με τους όρους της Άγκυρας, καλύτερα να μη «λυθεί’ ποτέ. Καλύτερα να παραμείνει σε ισχύ η σημερινή κατάσταση. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος του ΟΗΕ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και της Ευρωζώνης, ενώ το κατεχόμενο τμήμα της δεν έχει καμιά διεθνή υπόσταση και βουλιάζει στην οικονομική δυσπραγία. Ο Ταγίπ Ερντογάν απειλεί με εφαρμογή κάποιου plan b ή plan c -πιθανώς σχέδια ενσωμάτωσης του κατεχόμενου τμήματος στην Τουρκία. Ας το κάνει. Αυτό, ουσιαστικά, δε συμβαίνει εδώ και 43 χρόνια; Ας το κάνει και τυπικά, ώστε να δεχθεί και τη διεθνή κατακραυγή.

Κάτι τελευταίο: Πριν αρχίσουν οι συνομιλίες της Ελβετίας εξέφραζα απόλυτη απαισιοδοξία, καθώς έβλεπα ότι ο Ερντογάν δεν θα έκανε βήμα πίσω από τις παραδοσιακές στρατοκρατικές αντιλήψεις της Άγκυρας. Ξέρει ότι οι Κεμαλιστές αντίπαλοί του -που είχαν οργανώσει και εκτελέσει το σχέδιο εισβολής στην Κύπρο- θα τον κατηγορήσουν για εθνική προδοσία αν δείξει συμβιβαστική διάθεση. Πολύ περισσότερο τώρα που βρίσκεται «αγκαλιά» με τους υπερεθνικιστές ακροδεξιούς του Μπαχτσελί, που δεν κουράζονται να φωνάζουν ότι «η Κύπρος είναι τουρκική». Χάρη στη δική τους στήριξη πέρασε από τη Βουλή την απόφαση για το Δημοψήφισμα, το οποίο του έδωσε υπερεξουσίες Σουλτάνου.

Ίσως κάποτε περνούσε από το μυαλό του η σκέψη να συμβάλει στην εξεύρεση λύσης, αποδεκτής από όλους για την Κύπρο… Το πιθανότερο είναι ότι σήμερα δεν το θυμάται καν…

Προηγούμενο άρθροΝέο κύμα καύσωνα μέσα στην εβδομάδα – Τετάρτη και Πέμπτη το δύσκολο 48ωρο
Επόμενο άρθροΑνθρωποκτονία από πρόθεση η δολοφονία του 22χρονου Αμερικανού
Χρήστος Παναγιωτόπουλος
Ο δημοσιογράφος Χρήστος Παναγιωτόπουλος ήταν Διευθυντής Ειδήσεων και Ενημέρωσης του Mega Channel επί 11,5 χρόνια. Η δημοσιογραφική του πορεία ξεκίνησε από τις εφημερίδες και τα περιοδικά το 1988. Επί 9 χρόνια ήταν πολιτικός αρθρογράφος της εφημερίδας "ΕΘΝΟΣ", ενώ θήτευσε ως πολιτικός συντάκτης στις εφημερίδες "24 Ωρες" και "ΠΡΩΤΗ", καθώς και στο περιοδικό "ΕΝΑ". Eργάστηκε για 2 χρόνια και στο ραδιοσταθμό "FLASH" ως αρχισυντάκτης. To 2006 τιμήθηκε με το "Βραβείο Μπότση" για το νέο μοντέλο δελτίου ειδήσεων, το οποίο καθιέρωσε στην ελληνική τηλεόραση. Το 2009 τιμήθηκε με το "Βραβείο Ευρωπαίων Δημοσιογράφων" Κων.Καλλιγάς. Γεννήθηκε στην Πάτρα, σπούδασε Μαθηματικά στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αγάπησε τη Μουσική περισσότερο (πιάνο και κιθάρα), αλλά τελικά επέλεξε τα δύσβατα δημοσιογραφικά μονοπάτια. Από το 2003 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2010 ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Εχει δυο γιους. Τον 22χρονο Αλέξανδρο και τον 6 ετών Άλκη.

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ