Κάψου γ….λη μπάτσε

39
67

Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που το μυαλό του ανθρώπου ξεστρατίζει από τις καθιερωμένες διαδρομές του και αδυνατεί να καταλάβει τα συμφραζόμενα των ημερών που έρχονται και φεύγουν. Δεν λέω σε καμία περίπτωση ότι το «κάψου γαμιόλη», που ακούστηκε στο ρεπορτάζ του CNN από  κάποιον ψυχανώμαλο συνάνθρωπό μας, την ώρα που η μολότοφ έσκαγε πάνω στο πρόσωπο του πεσμένου αστυνομικού της ομάδας «Δίας», εκφράζει όλους αυτούς τους ανθρώπους που κατεβαίνουν στον δρόμο και διαδηλώνουν. Σε καμία περίπτωση.

Αλλά βρε αδερφέ, με συγκλόνισε η προστυχιά της φράσης αυτής, γιατί μου αποκάλυψε το μέγεθος της κατάντιας μας. Το πόσο χαμηλά φτάσαμε ως χώρα και το πόσο χυδαία επιμένουμε να σκεφτόμαστε για τον συνάνθρωπό μας. Διαψεύσαμε και αυτόν ακόμα τον Φλωμπέρ, που έλεγε για τον αστό ότι είναι αυτός που σκέφτεται χυδαία. Γιατί και εμείς έτσι σκεφτόμαστε, χωρίς να έχουμε υπάρξει ποτέ μας πραγματικοί αστοί. To ξέρω ότι η διαπίστωση αυτή φαντάζει- και είναι- υπερβολική και ισοπεδωτική. Δεν παύει, όμως, να αφορά σε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας μας. Που κουβαλάει μέσα του μια ανέστια οργή, δίχως καμία προοπτική, για όλα αυτά που διαδραματίζονται εμπρός του. Μια οργή τυφλή, που κατευθύνεται εναντίον ολόκληρου του πολιτικού συστήματος και των μισητών σωμάτων ασφαλείας του.

Όταν οργίζεσαι, όμως, για τη λάθος πορεία που πήρε η ζωή σου, το κάνεις είτε επειδή η πυξίδα σου ήταν χαλασμένη όλα αυτά τα χρόνια, οπότε την πετάς και την αλλάζεις, είτε επειδή ο κακός ο καιρός σε πέταξε σε άλλες στράτες. Και στις δυο περιπτώσεις, πάντως, η οργή σου είναι για τον γνωστό από τα πριν προορισμό, που κάπως ξεμακραίνει.

Εδώ, όμως, βιώνουμε μια εντελώς διαφορετική κατάσταση. Το πρόβλημα στη δική μας περίπτωση είναι ότι ξανοιχτήκαμε σε άγριες και, εν πολλοίς άγνωστες σε μας, θάλασσες με χαλασμένη πυξίδα, με αλλοπρόσαλο καιρό και -το σημαντικότερο- με πλήρη άγνοια για το πού πάμε. Ταξίδι αυτοκτονίας ήταν αυτό με καβάφηδες καπεταναίους, δίχως κανείς να μπορεί να βρεί το όποιο άλλοθι στου Καβάφη το ταξίδι. Εκεί η Ιθάκη ήτανε μπροστά και οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες, απλά προέκυπταν δίνοντας νόημα στο ταξίδι.

Εδώ, η Ιθάκη απλά δεν υπήρξε ποτέ, και οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες αποδείχτηκαν στο τέλος ενοχλητικοί συνταξιδιώτες… Δεν με νοιάζει αν ο συγκεκριμένος «μπάτσος» είναι ένας κακός μπάτσος. Ούτε αν συνεχώς κάνει κατάχρηση της εξουσίας του για να ταλαιπωρεί τις εύθραυστες, λόγω των ημερών, αντοχές μου.

Ακόμα και εσύ που με διαβάζεις κάποια κατάχρηση εξουσίας θα έχεις κάνει στον στενό περίβολο του ιδιώτη βίου σου. Είτε ως δημόσιος υπάλληλος, μιλώντας άσχημα σε κάποιον πολίτη που τόλμησε να μπει στο γραφείο σου δίχως να χτυπήσει την πόρτα της  αδιαπραγμάτευτής σου αυθεντίας.

Είτε ως ελεύθερος επαγγελματίας, πουλώντας στο μαγαζί σου ένα ρούχο, αγορασμένο απ’ τα ασιατικά πανέρια της ανέχειας, για πανάκριβο και φιρμάτο ένδυμα.

Είτε ως ταρίφας, χρεώνοντας πολλαπλάσια για μια διαδρομή λίγων χιλιομέτρων.

Είτε ως γιατρός, συνταγογραφώντας άχρηστα φασόν σε κάποιον ανυποψίαστο ασθενή σου.

Κατάχρηση εξουσίας είναι και αυτό αγαπημένε φίλε. Μόνο που δεν γεννάει τέτοιας έντασης συναισθήματα και δεν προσφέρεται για τόσο παθιασμένα γιούχα. Εξάλλου, το σύστημα το έχεις ταυτίσει προ πολλού στο μυαλό σου με τον κακό τον μπάτσο. Και ούτε που σου περνάει από το μυαλό οτι έναν τέτοιο μπάτσο κουβαλάμε όλοι μέσα μας. Το «κάψου γαμιόλη» συγκλονίζει.

Έχουμε χάσει τον μπούσουλα αδέλφια.

Το μέτρο.

Τον μέσο όρο.

Κραδαίνουμε την οργή μας και βγαίνουμε στους δρόμους για να κάνουμε τί; Να ρίξουμε ένα κακό σύστημα, θα μου απαντήσει κάποιος. Ναι αδερφέ μαζί σου σε αυτό. Αλλα πώς; Με κραυγές; Με δακρυγόνα; Με πλακάτ και συνθήματα; Με βρισιές και χυδαιότητες; Με αλαφιασμένα ένστικτα; Όχι. Σίγουρα όχι. Δεν είναι αυτή η χώρα που μου υποσχέθηκαν. Δεν θα χτιστεί το μέλλον μου με το κάψιμο ενός «γαμιόλη». Δεν θέλω να περπατάω στους ίδιους δρόμους με την χυδαιότητα αυτή.

Μπορούμε περισσότερα. Γιατί πολύ απλά είμαστε άνθρωποι. Προορισμένοι να φτιάχνουμε ό,τι χαλάει. Καταδικασμένοι να χαλάμε ό,τι φτιάχνουμε. Αλλά πάνω απ’ όλα γεννημένοι για να προσφέρουμε το χέρι μας στον διπλανό μας. Έστω κι αν αυτός είναι ένας «γαμιόλης μπάτσος»…

Ο Τάσος Φούντογλου είναι γιατρός στο Γενικό Νοσοκομείο Πτολεμαΐδας.

39 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γιατρέ καλημέρα. Τραγικά επίκαιρο το άρθρο σας. Δεν έχουμε χάσει απλά το μέτρο αλλά η κουλτούρα «δύο μέτρων και δυο σταθμών» χαρακτηρίζει τον τρόπο σκέψης. Αυτή η σταθμιζόμενη αντίληψη για την αξία της ανθρώπινης ζωής καθοδηγεί και τις κοινωνικές αντιδράσεις.Τον Δεκέμβριο 2009, με τη δολοφονία του άτυχου Γρηγορόπουλου, κάηκε η χώρα! Χθές έχασαν τη ζωή τους δολοφονημένα άγρια δύο νέα παιδιά κατά την εκτέλεση του καθήκοντος ενώ δύο ακόμη νοσηλεύονται σοβαρά τραυματισμένα. Ε, και? «μπάτσοι» ήταν..

  2. Μπράβο , εχουμε χασει το μετρο σαν κοινωνία,τα εχουμε κανει όλα χυλο, με τρομάζει αυτη η ομογενοποίηση, και επιτέλους μια σοβαρή φωνη που μιλάει για μέτρο για ψυχραιμία και συναίνεση.

  3. Το πώς γεννιέται και φουντώνει στον άνθρωπο η τυφλή βία και η βαρβαρότητα (γιατί περί βαρβαρότητας μιλάει η εικόνα που μας μεταφέρετε) είναι θέμα πολυσυζητημένο και πολλές απόψεις έχουν ειπωθεί. Πάντως το «μέτρο» που ζητάτε δεν είναι πάντα η λύση. Έχω την εντύπωση πως η απομάκρυνση από τον «μέσο όρο» είναι αυτό που ζητάει η εποχή μας για να ορθοποδήσει. Το κάψιμο του μπάτσου σε αντίθεση με την αυτοπυρπόληση του απεγνωσμένου για ελευθερία και αξιοπρέπεια πώς θα το σχολιάζατε; Πείτε μας πώς είναι η χώρα που σας υποσχέθηκαν; ποιοι είναι αυτοί που σας την υποσχέθηκαν; Γιατί δεν κράτησαν την υπόσχεσή τους; Ας μπούμε λίγο πιο βαθιά από την ηθικοπλαστική επιφάνεια…

  4. ειναι τα καταλοιπα της εποχης που οι αστυνομικοι δεν ειχαν σκοπο την προστασια του πολιτη αλλα την καταδιωξη αριστερων. ε υπαρχει ενα σχετικο χρονικο lag στις αντιδρασεις. οι περισσοτεροι αστυνομικοι σημερα ειναι αστυνομικοι, αλλα υπαρχουν και αρκετοι «μπατσοι» ακομα. και οσο και αν ακουγεται απιστευτο υπαρχουν αρκετοι που δεν εχουν κανει καταχρηση εξουσιας, απλα τους εφαγε κι αυτους η μαρμαγκα.

  5. Μια κραυγή απόγνωσης φτάνει στο λαιμό μου … έχουμε αδελφοκτόνο πόλεμο!
    Πριν μήνες κάψανε «απεργοσπάστες» της Marfin, τώρα θέλανε να σκοτώσουν τον «γαμιόλη»… στην αρένα της πορείας το κοινό διψάει για αίμα!
    Χθες ο Γιώργος και ο Γιάννης
    Θεέ μου σε τι κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά μας… από πού θα κρατηθούμε; μια ελπίδα για να στηρίξουμε τα λίγα όνειρα μας!

  6. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΑ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΜΕ ΠΤΩΧΕΥΜΕΝΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ, ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΒΟΛΕΜΕΝΩΝ, ΜΕΙΝΑΜΕ ΧΩΡΙΣ ΓΝΩΣΗ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΟΡΑΜΑ. ΦΤΙΑΞΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΟ, ΑΠΡΟΣΩΠΟ, ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ, ΜΙΖΕΡΟ. ΟΤΑΝ Η ΜΙΖΕΡΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΟΥ, ΣΕ ΑΠΟΨΕΙΣ, ΙΔΕΕΣ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ, ΤΊΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ. ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΆ ΤΩΝ 900 ΕΥΡΩ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΔΙΝΟΥΝ ΣΤΟΛΕΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΙ ΑΓΑΠΟΥΣΑΝ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΜΙΚΡΟΙ. ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ…ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΜΩΣ ΚΑΙΡΟΙ ΓΙΑ ΗΡΩΕΣ ΣΗΜΕΡΑ..

  7. Κύριε Φούντογλου,

    Παραβατικά στοιχεία πάντα θα υπάρχουν. Το αν υπάρχει αγανάκτηση, ξέσπασμα, «υπερβατικός σκοπός» πίσω από τις πράξεις τους δεν έχει σημασία. Άνθρωπος που φωνάζει «κάψου γαμιόλη [οτιδήποτε]» δίπλα σε κάποιον που καίγεται είναι ψυχικά ανάπηρος, όχι ολοκληρωμένο ανθρώπινο ον, και ποσώς με ενδιαφέρει η αγανάκτησή του ή ότι νομίζει μέσα στο άρρωστο μυαλό του ότι κάνει εκείνη τη στιγμή, όπως δε με ενδιαφέρει τι σκέφτεται ένας ψυχασθενής (ας πούμε πάσχων από σχιζοφρένεια) όταν προσπαθώ να τον θεραπεύσω. Με ενδιαφέρει μόνο να τον θεραπεύσω. Κι οι Σταυροφορίες για «ιερό σκοπό» έγιναν, και η σούμμα τους ήταν η ωμή λεηλασία.

    Και κυριολεκτικά το εννοώ όταν λέω πως τέτοιοι άνθρωποι είναι άρρωστοι. Προβάλλουν τα προβλήματά τους πάνω στους άλλους, και επιτιθέμενοι στους άλλους επιτίθενται στα δικά τους εσωτερικά προβλήματα. Γιατρός είστε κύριε Φούντογλου, και θα το καταλαβαίνετε αυτό που λέω. Δε θεραπεύουμε τον άρρωστο χτυπώντας τον σαν το χταπόδι μέχρι να βγει η αρρώστια από μέσα του, ούτε προσπαθούμε να τον πείσουμε πως δεν είναι άρρωστος μέχρι να γιατρευτεί μόνος του. Εστιάζουμε στο πρόβλημα, και ψάχνουμε ρεαλιστικά τρόπο να τον θεραπεύσουμε ή, αν αυτό δεν είναι στα χέρια μας, να μειώσουμε όσο είναι δυνατό τον πόνο του. Η θεραπεία που προτείνω προσωπικά εγώ είναι η παιδεία. Δεν είναι τυχαίο ότι όπου απαίδευτοι γεννιούνται συμμορίες. Οι εγκληματίες είναι άρρωστα μέλη του κοινωνικού ιστού, είτε δρουν στα γήπεδα, είτε στα σκοτεινά σοκκάκια, είτε στις πορείες. Πρέπει κατ’ αρχάς να μην τους δικαιολογούμε, γιατί αυτό πυροδοτεί την αρρώστεια τους και δείχνει ασέβεια γι’ αυτούς που προσέβαλλαν (στη συγκεκριμένοι περίπτωση όλους εμάς), και πρέπει έμπρακτα να τους θεραπεύουμε δίνοντας το παράδειγμα της ανωτερότητάς μας και διδάσκοντας στα παιδιά μας το σεβασμό και το μέτρο που αναφέρετε. Όποιον δε μπορούμε να σώσουμε, ας προσπαθήσουμε να του μειώσουμε τον πόνο, κλείνοντας στις φυλακές όχι ναρκομανείς (γι’ αυτούς υπάρχει πραγματική θεραπεία) αλλά ανθρώπους που έχουν μέσα τους το θάνατο και θέλουν να τον προβάλλουν πάνω στο συνάνθρωπό τους.

  8. Φυσικά και ο τραυματισμός ενός ανθρώπου είναι κάτι τραγικό και δεν πρέπει να αποτελεί πηγή ικανοποίησης εξαιτίας της γενικής αγάνάκτησης που επικρατεί. Ο κάθε άνθρωπος ανεξάρτητα από το επάγγελμα και τα πιστεύω του έχει δικαίωμα στη ζωή και ο σεβασμός στο θεμελιώδες αυτό δικαίωμα της ύπαρξης μας είναι απόδειξη πολιτισμού και ανθρωπιάς.
    ΩΣΤΟΣΟ….. Καλό θα ήταν να βλέπουμε τα γεγονότα σφαιρικά και να τα εξετάζουμε από όλες τις απόψεις. Στο συγκεκριμένο σκηνικό, από το βίντεο τουλάχιστον που έβγαλε το bbc φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι αστυνομικοί επιτίθενται με τις μηχανές τους σε πολίτες και μάλιστα η πρώτη μηχανή,πριν από αυτή που τελικά πήρε φωτιά, χτυπάει εν ψυχρώ άνθρωπο που τρέχει να σωθεί. Από το σκηνικό φαίνεται ότι και η μηχανή που πήρε φωτιά είχε τους ίδιους σκοπούς αλλά δεν τα κατάφερε γιατί γλύστρησε, έπεσε και ακολούθησαν τα γνωστά σε όλους γεγονότα.
    Βλέποντας τα πράγματα με αυτή την οπτική, η φράση » Κάψου Γ…λη» κατα την γνώμη μου τουλάχιστον, δεν είναι παρα μια έντονη αντίδραση μπροστά σε ένα σκηνικό βίας. Δεν θέλω να πιστεύω ότι ο πολίτης που θα μπορούσε να ναι πατέρας, θείος ή γείτονας του εν λόγω αστυνομικού εύχεται για το θάνατο του.Απλά λίγα δευτερόλεπτα πριν είδε απροκλητη κατάχρηση εξουσίας, μεσα σε ένα ήδη τεταμένο περιβάλλον.
    Φυσικά αυτή ειναι η δική μου οπτική. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι οι μεγάλοι μας έχουν βάλει να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας, μας κλέψαν τα όνειρα, μας καταδικάσαν και φυσικά εμείς τους αφήσαμε, εκμεταλλευτήκαμε κάθε ευκαιρία να πλουτίσουμε σε βάρος των άλλων και τωρα εξαγνιζόμαστε κατηγορώντας τους.

  9. Είναι λυπηρό που αφήσαμε τις ζωές μας πραγματικά στην τύχη. Που βολευτήκαμε πίσω από όλες αυτές τις καταστάσεις. Το πιο λυπηρό όμως είναι που δεν αντιδράμε που επιτρέπουμε σε λίγους να ελέγχουν τις ζωές μας. Που τόσο καιρό έχουν αποδείξει ότι είναι ανίκανοι να νοιαστούν για το λαό, δεν είναι μόνο τα νούμερα σ ένα κράτος, είναι και οι ψυχές και δεν έχουν το δικαίωμα να τις τσαλαπατούν για χάρη των αριθμών. Κάτι πρέπει να γίνει…

  10. Μόνο ο Χριστός, για τον οποίο έχω τεράστιες αμφιβολίες, γύρισε και το άλλο μάγουλο σε χαστούκι. Ο υγιής άνθρωπος της πορείας, αυτός που δεν κάθεται πια στον καναπέ του να περιμένει από πού θα του έρθει η επόμενη, έχει φάει τόσα πολλά χαστούκια που βαρέθηκε να γυρίζει μάγουλα, δεν μπορεί και δεν αντέχει άλλο χαστούκι. Βγαίνει στην πορεία γιατί έχει φτάσει σε απελπιστικό σημείο και ο πρώτος που θα του προβάλει αντίσταση και θα του πει «γύρνα στην τρύπα σου» αμέσως βαφτίζεται εχθρός του. Λογικό? Σίγουρα. Με ενοχλεί αρκετά λοιπόν να βλέπουμε και να πατάμε σε βίντεο από την μέση και μετά, γιατί η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Ένας λαό έχει σπρωχθεί μέσα σε έναν βαθύ και βρώμικο λάκκο με δόλο, του αδειάζεις και τις τσέπες, του κλέβεις την δουλειά και περιμένεις μέλλον για τα παιδιά του/σου? Με ποια λογική? Οι πυξίδες που του πουλάς όλα αυτά τα χρόνια δεν είναι αυτές που του έταζες και όποιος άλλος προσπαθήσει να πουλήσει σωστές πυξίδες που σε πάνε εκεί που θέλεις αμέσως βαπτίζεται γραφικός, τσαρλατάνος και το μαγαζί του δεν ευδοκιμεί ποτέ. Αυτό λοιπόν δεν μπορεί να το πολεμήσει κανείς μόνος του και αυτό ακριβώς είναι που υπεραμύνονται οι δειλοί μπρούχοντες με μπροστάντζες τα όργανα με τα γλόπ, τα χημικά και τα δολοφονικά μηχανάκια σαν άλλες ζαρντινιέρες…. Η αστυνομία έχει πάρει έναν ρόλο, σίγουρα χωρίς να το επέλεξαν, που απέχει πολύ από τον πραγματικό της. Σε αυτόν τον ρόλο καταλογίζεται το «κάψου καργίολη μπάτσε» και δεν καταλαβαίνω ούτε γιατί μπερδεύεστε ούτε γιατί τρελαίνεστε.
    Όσες φορές έχω κατέβει σε πορεία, έξι όλες και όλες, οι πρώτες μου εικόνες και φόβοι, μέσα στο μετρό πριν καν φτάσω στην πορεία, είναι ματωμένοι 60άριδες,αιμόφυρτοι μαθητές, εμένα να τρέχω να γλυτώσω χωρίς να ξέρω ποιος είναι ο εχθρός μου και για ποιο λόγο τρέχω. Καπνούς, κλάμα και λάμψεις, φίλους που παραλίγο να σκοντάψουν και να τους καταπιεί το τέρας, εμπόλεμη ζώνη χωρίς πόλεμο. Βλέπω τα οργανωμένα μπλόκ σφιχτοδεμένα και γύρω τους ΜΑΤ έτοιμοι να ορμίσουν, πάντα θαύμαζα αυτούς που έκανα αλυσίδα για να προστατέψουν εμάς, και βλέπω παραπίσω ή στο πλάι, καλυμμένους ανθρώπους που βρωμάνε βενζίνη από 10 μέτρα και είναι ανενόχλητοι! Πάντα τρέχω να σωθώ και έως σήμερα την έχω γλιτώσει ΑΛΛΑ αν με κυνηγήσει και με χτυπήσει κάποτε μια μηχανή το σιγουρο είναι ότι δεν θα σκεφτώ το μέλλον των παιδιών μου αλλά την ζωή μου, θα αμυνθώ με ότι έχω και δεν θα δεχτώ το άδικο από κανέναν, όπως ο κύριος Μάϊνας που σέβομαι απεριόριστα. Θα διαχωρίσω, σαν νοήμον άνθρωπος, λοιπόν τον μπάτσο από το αστυνομικό, θα ευχαριστήσω τον έναν που θυσιάζεται για να είμαι εγώ ασφαλής, θα θρηνήσω για κάθε απώλεια ζωής και θα φτύσω τον άλλον για τον ρόλο που αποδέχτηκε-επέλεξε. Γιατί όπως είπατε και εσείς, οι επιλογές κατά βάθος είναι δικές μας!
    Η κριτική είναι σωστή και γόνιμη στις ρίζες και όχι στα κλαδιά κύριοι!
    Δεν συμφωνώ και δεν ανήκω σε καμία από τις κατηγορίες πολιτών που αναφέρεται, δεν κρύβω έναν κακό μπάτσο μέσα μου, δεν έχω σηκώσει χέρι ποτέ στα 37 μου χρόνια, δεν έχω κλέψει, δεν χρωστάω πουθενά ούτε ευεργετήθηκα από κανέναν, πάντα σκέφτομαι πώς θα βοηθήσω και πώς θα είμαι το λιγότερο βάρος σαν άνθρωπος και σαν επαγγελματίας και δεν νομίζω ότι είμαι μόνος μου. Ευτυχώς που οι Ελλάδα έχει περισσότερη ποικιλία από αυτήν που περιγράφεται κύριε Φούντογλου.

  11. Kυρια Βοζενμπεργκ,
    αδυνατω να καταλαβω το σχολιο σας.Απο την μια εχουμε καταχρηση εξουσιας και εν ψυχρο δολοφονια απο οργανο της ταξης και απο την αλλη την δολοφονια δυο αστυνομικων,εν ωρα υπηρεσιας,απο κοινους εγκληματιες.

  12. Πολύ ενδιαφέρον θέμα… και όχι μόνο τώρα επίκαιρο…

    Παρατηρώ πολύ έντονα, στα 23 μου χρόνια, και μέσα από αυτή τη συζήτηση, ένα κυρίαρχο φαινόμενο της ελληνικής κοινωνίας: την πόλωση.

    Εσύ είσαι με τους «μπάτσους» και εγώ με τους «αλήτες κουκουλοφόρους»,
    εσύ γίνε δεξιός για να είμαι εγώ αριστερός.

    Ως Έλληνες έχουμε την τάση να παίρνουμε το μέρος του ενός ή του άλλου κατά περίπτωση, χωρίς απαραίτητα να ενστερνιζόμαστε πλήρως (ούτε καν μερικώς) τις θέσεις αυτών που υποστηρίζουμε. Και εναλλάσσουμε τόσο συχνά, μάλιστα, απόψεις, που καταλήγουμε, οι ίδιοι, να θέλουμε νεκρό και καμένο το «μπάτσο» που σκότωσε το παιδάκι, αλλά και, ταυτόχρονα, στη φυλακή αυτούς τους «αλήτες αναρχικούς» που κάψανε το μαγαζάκι του κακόμοιρου του μεροκαματιάρη.

    Μας αρέσει να αλληλοτρωγόμαστε και, πιστέψτε με, λίγη σημασία έχει για μας, ποιανού το μέρος παίρνουμε κάθε φορά. Μακάρι να ήταν ιδεολογικό το θέμα. Τρανή απόδειξη έχει το παράδειγμα του βολεμένου Έλληνα που κατηγορεί τους «άχρηστους» δημόσιους υπαλλήλους που κατασπαταλούν το δημόσιο χρήμα την ώρα που προσπαθεί να βολέψει το ίδιο του το παιδί στο δημόσιο.

    Είμαστε όλοι συνένοχοι και είμαστε συνένοχοι γιατί, πέραν του οτι οι περισσότεροι από εμάς συμμετέχουμε παίρνοντας ένα μέρος κάθε φορά, όταν δεν το κάνουμε απλά δεν υπάρχουμε, είμαστε αφανείς.

    ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ, ΝΑ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΜΑΣ.

    Αν ο «μπάτσος» δε συμφωνεί με την τακτική της αστυνομίας θα μπορούσε να αρνηθεί να αστυνομεύσει την πορεία, και αν τον αναγκάσουν να παρευρεθεί, να βρει άλλη δουλειά. Δεν δέχομαι την απαθή δήλωση: «Τι να κάνω βρε αδερφέ πρέπει να φάω κι εγώ». Να βρεις άλλη δουλειά!Αν ο «μπάτσος» αυτός λοιπόν δούλευε σε βιβλιοπωλείο ή ήτανε περιπτεράς, το μηχανάκι της ομάδας του, που είδαμε, δεν θα είχε οδηγό, και αν και κάποιος άλλος τον συμμεριζόταν τότε δεν θα υπήρχε καθόλου το μηχανάκι εκεί.

    ΕΠΙΣΗΣ, αν ο λαός που θέλει να διαμαρτηρηθεί, δε συμφωνεί με τα επεισόδια που γίνονται κάθε φορά και μπορεί να τα προβλέψει, καθώς βλέπει τους κουκουλοφόρους δίπλα του, τότε να αποχωρήσει από την πορεία ή και ακόμα να μην πάει! Αν γινόταν αυτό, αυτός ο ανάλγητος ηλίθιος που φώναζε πίσω από την κάμερα θα ήταν μόνος του, και οι πιο «επαναστατικοί» που πετάνε τις μολώτωφ θα το σκεφτόντουσαν καλύτερα πριν κρυφτούν πίσω από τη μάζα που πλέον δε θα υπάρχει. Και πάλι δε δέχομαι απαθείς δηλώσεις του τύπου: «Βρε αδερφέ τι να κάνω; Πρέπει να διαμαρτηρηθώ.» Βρές άλλο τρόπο!

    Η λύση είναι η ΑΡΝΗΣΗ. Δεν είναι ανάγκη να πάρεις κάποιου το μέρος. Μπορείς απλά να διαφωνήσεις και να αποστασιοποιηθείς.

  13. Η πρώτη και καλύτερη αντίσταση του λαού είναι η ψήφος του πολίτη στις εκλογές.Γιατί παραπονιέται αυτός που μόλις ψήφησε αυτόν που βρίζει? Τί νόημα έχει να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας άν εμείς οι ίδοι δεν κάνουμε το προφανές…Τί φταίει ο αστυνομικός ή ο καταστηματάρχης ή ακόμα κι ο τυχαίος περαστικός να δεχθεί την οργή αυτών που δεν έχουν το στοιχειώδες μυαλό να διδάξουν στα ίδια τους τα παιδιά το σεβασμό του γείτονα την αποδοχή της διαφορετικότητας του άλλου και όλα αυτά που συντελούν στην δημιουργία ενός πολιτισμού «όπως θα τον θέλαμε».Η αλλαγή επέρχεται από το σπίτι μας και απλώνεται γύρω μας.Αν καίμε κάθε τι που δεν μας απέσει θα γυρίσουμε στην εποχή της ιεράς εξέτασης που καίγανε ακόμα και την μάνα τους άν δεν συνφωνούσε.Παρακαλώ λοιπόν όλους σας να σκεφθείτε, τι έχετε δώσει ώς παράδειγμα στα παιδιά σας? Τι σας βλέπουν να κάνετε? Τα παιδιά μας είναι το μέλλον και ότι κάνουμε εμείς θα το κάνουν κι αυτά αργότερα.Θέλετε να πυρπολούν συνανθρώπους τους?

  14. Σας το έχουν πει και άλλοι κύριε Φούντογλου αλλά νομίζω ότι δεν το ξεκαθάρισαν αρκετά και δεν αναφερθήκατε και εσείς καθόλου σ’ αυτό. Γι’ αυτό λοιπόν θα μείνω ακριβώς σ’ αυτό το σημείο μιας και το χρησιμοποιείτε σαν βάση για όλα όσα γράφετε σ’ αυτό το κείμενο.

    Έχετε δει ολόκληρο το βίντεο από το CNN; Επειδή δεν θέλω να είμαι κακοπροαίρετος θα υποθέσω ότι απλά δεν έχετε ενημερωθεί σωστά και σας δικαιολογώ απόλυτα εφόσον αυτό ποτέ δεν ήταν στα χέρια των πολιτών αλλά κάποιων άλλων. Αφού όμως το δείτε περιμένω μια τίμια απάντηση από σας.

    http://ireport.cnn.com/docs/DOC-560803

    Βλέπετε τώρα το περιστατικό πιο ολοκληρωμένα. Ο αστυνομικός μαζί με τον συνάδελφο του ορμούν με ταχύτητα μπροστά στα σκαλιά και ο ένας εξ αυτών χτυπάει με τη μηχανή του και με εμφανή πρόθεση έναν πολίτη που τρέχει να γλυτώσει. Ο αστυνομικός που τελικά δέχτηκε την μολότοφ προσπάθησε να κάνει το ίδιο αλλά η μηχανή του γλίστρησε και έπαθε τελικά ότι έπαθε.

    Όπως είπα υποθέτω ότι δεν το έχετε δει ολόκληρο. Γιατί αν το έχετε δει και αντί να επικεντρωθείτε στην απόπειρα φόνου με πρόθεση εσείς μιλάτε αποκλειστικά για το ανώδυνο κοσμητικό επίθετο που φώναξε κάποιος τότε έχετε σημαντικό πρόβλημα στις προτεραιότητες σας σαν άνθρωπος.

    Χρειάζονται επίσης και κάποια λόγια για το τι έκαναν ακριβώς οι διαδηλωτές στην πλατεία Συντάγματος εκείνη τη μέρα. Υπήρχαν όχι μόνο καλέσματα αλλά και πρόθεση να γίνει η πλατεία Συντάγματος πλατεία Ταχρίρ. Μεταξύ του πλήθους υπήρχαν ηλικιωμένοι, παιδιά, άνθρωποι που δεν είναι συνηθισμένοι στις πορείες και στην αστυνομική βία. Όμως όλο αυτό το πλήθος απωθήθηκε βίαια από την αστυνομία με τόνους χημικών.

    Και ρωτάω εγώ και κάτι άλλο. Ο άνθρωπος που μόλις είχε δει κάποιον που θα μπορούσε να είναι ο ίδιος να χτυπιέται με μηχανή από πρόθεση και εξοργισμένος ζητάει την καταστροφή αυτού που το έκανε είναι περισσότερο ψυχανώμαλος -όπως άκομψα το θέσατε- απ’ τον δράστη;

    Προβληματιστήκατε ποτέ, όχι για τους ταραξίες, κουκουλοφόρους και άλλα τέτοια γενικευτικά που χρησιμοποιούν διάφοροι, αλλά για έναν ολόκληρο κλάδο εργαζομένων που ζει καθημερινά με το να λειτουργεί κατασταλτικά σε άλλους που προσπαθούν όχι πλέον να βελτιώσουν το φτωχικό τρόπο ζωής τους αλλά τώρα πια απλά να τον διατηρήσουν στα μίζερα αλλά τουλάχιστον αξιοπρεπή επίπεδα που ήταν πριν;

    Τι είδους ψυχοσύνθεση έχει ένας τέτοιος άνθρωπος που πάει κάθε πρωί στη δουλειά του ξέροντας ότι δε χρειάζεται να καταχραστεί την εξουσία του, απλά να ακολουθήσει τις διαταγές των ανωτέρων του κάθε μέρα για να γίνει φραγμός στις δίκαιες διεκδικήσεις τεράστιων κομματιών της κοινωνίας; Τι ψυχοσύνθεση πρέπει να έχει έναν τέτοιος άνθρωπος για να συνεχίζει να το κάνει αυτό επί χρόνια; Δεν είναι το πρόβλημα βλέπετε η κατάχρηση εξουσίας. Είναι η ίδια τους η εξουσία και το πως αυτή χρησιμοποιείται όχι τώρα αλλά για τα τελευταία εκατό χρόνια. Για σκεφτείτε πόσο πρόστυχο είναι λοιπόν να συνεχίζεις να το κάνεις αυτό μέρα μετά τη μέρα, μισθοφόρος ενός σάπιου καθεστώτος που διατηρεί τη θέση του μέσω της δικής σου δράσης. Πόσο χυδαίο είναι να βιαιοπραγείς σε συμπολίτες σου που στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ακριβώς στο ίδιο επίπεδο με εσένα, κοινωνικά και οικονομικά.

    Αλλάζει λοιπόν το ερώτημα. Πώς θα μπορούσε να υπάρχει αλληλεγγύη, κοινωνική συνοχή, ανθρωπιά ίσως, όταν μερικοί έχουν κάνει την καταστολή επάγγελμα και τον εμφύλιο καριέρα; Είναι κακό να βλέπουμε μόνο την αντίδραση και να αγνοούμε επιδεικτικά την δράση, κύριε Φούντογλου. Πολύ κακό.

  15. Πολύ καλημέρα σας.Ενδιαφέρων το άρθρο σας,σωστό και σαν σκέψη.Η κατάντια της κοινωνίας μας έχει γίνει φανερή πιο πολύ από ποτέ,η τυφλή βία δεν οδηγεί πουθενά μονάχα σε περισσότερη βία,αυτό η είναι η αλήθεια και ας είναι και κλισέ.Διαφωνώ όμως με την λογική του βάζουμε όλους τους ανθρώπους σε ένα καζάνι.Είμαι άτομο που αντιμετώπισε την αστυνομική αυθαιρεσία σε ένα περιστατικό που συνέβη πριν κάτι μήνες.Δεν έχω κάνει »αυθαιρεσία» στη ζωή μου και δεν πρόκειται να κάνω,όσο περνά από το χέρι μου,λάθη σαφώς και έχω κάνει ώντας άνθρωπος αλλά αυθαιρεσία ποτέ!Δε θέλω να χτίσω το μέλλον μου στο κάψιμο ενός αστυνομικού,αλλά κάποιοι έχουν ήδη φροντίσει να κάψουν τα όνειρα μου,και αυτή η πυρκαγιά δε σβήνει με τίποτα.Φυσικά δεν ισχυρίζομαι πώς η λύση είναι να πετάω μολότωφ σε αστυνομικό φωνάζοντας την περίφημη έκφραση,αλλά το δίκιο μου που θα το βρω και από ποιόν?Σε ποιό σύστημα να απευθυνθώ όταν το σύστημα δεν είναι δικό μου και ποιό σύστημα θα έρθει αν ποτέ το ρίξω εγώ?Ποιός θα μας φυλάει από τους φύλακες λοιπόν?
    Φιλικά πάντα,
    ένας 21χρονος Πτολεμαιδιώτης!

  16. ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2008.400 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ 3 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ 3 ΝΕΚΡΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΚΑΙ 2 ΒΑΡΙΑ ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ ΣΕ ΣΥΜΠΛΟΚΕΣ ΜΕ ΛΗΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ.ΕΝΑΣ ΛΟΓΟΣ ΣΥΜΠΑΘΕΙΑΣ ΠΟΥΘΕΝΑ.ΜΟΝΟ ΜΙΣΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΝΟΣΤΗΛΟ.ΕΧΩ ΑΔΙΚΟ ΕΓΩ ΤΩΡΑ ΝΑ ΥΠΟΠΤΕΥΟΜΑΙ ΟΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ? ΞΑΦΝΙΚΑ ΟΛΑ ΤΑ ΜΜΕ ΑΝΑΒΛΕΨΑΝΕ ΚΑΙ ΓΙΝΑΝΕ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ? ΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

  17. Syggnwmh gia tous latinkous xarkthres,
    alla tromera astoxo to ar8ro sas.
    H orgh tou sygkekrimenou «psyxanwmalou» den einai sysswrevmenh orgh.
    Einai stigmiaia orgh gia enan an8rwpo pou me dolofonikes dia8eseis apophra8hke na kanei o,ti kai o «synadelfos» tou liga defterolpta prin. Na «pathsei» me thn mhxanh -pou emeis plhrwnoume- enan (kalws h’ kakws den exei shmasia) diamartyromeno polith.

  18. Εξαιρετικό άρθρο! Μεστό και γεμάτο αλήθειες και συναίσθημα. Αυτό είναι που σπανίζει στην αρθρογραφία…η ουσία και το συναίσθημα (πέραν του θυμού…)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here