Κατάργηση ασύλου: Ζητείται θαρραλέος!‏

11
35

Στη σημερινή εποχή της ηλεκτρονικής επικοινωνίας, της ελεύθερης πρόσβασηςστο διαδίκτυο, του ιλιγγιώδους ρυθμού παραγωγής νέας γνώσης και πληροφορίας, υπάρχει αλήθεια κανείς που να πιστεύει ότι μπορούν να φυλακιστούν οι ιδέες και να περιοριστούν στους τέσσερις τοίχους μιας αίθουσας διδασκαλίας ενός ελληνικού πανεπιστημίου; Σήμερα, η πληροφορία και η ιδέα, από τη στιγμή που γεννιέται μπορεί να γίνει αυτόματα κτήμα του καθενός, μιας και η πρόσβαση είναι ελεύθερη και απρόσκοπτη μέσα από το διαδίκτυο, από το γραφείο, το σπίτι και τον καναπέ.

Άκουγα τον Πρόεδρο του πανεπιστημίου του YALE, πριν λίγο καιρό σε μια διάλεξη, να εξηγεί ότι ούτε η έννοια της πνευματικής ιδιοκτησίας των πανεπιστημίων έχει πλέον νόημα, τη στιγμή που υπάρχουν πανεπιστημιακές διδασκαλίες μεγάλων διεθνών πανεπιστημίων που μεταδίδονται διαδικτυακά. Εν έτει 2011, λοιπόν, ο περιορισμός της διακίνησης των ιδεών ισοδυναμεί και ταυτίζεται μόνο με τον περιορισμό της πρόσβασης στο διαδίκτυο, κάτι που ισοδυναμεί με τη σύγχρονη εκδοχή του αναλφαβητισμού. Και κάτι το οποίο προσπαθούν να κάνουν μερικές χώρες σε εφαρμογή της φασιστικής τους πρακτικής (Κούβα, Κίνα, κάποιες μουσουλμανικές χώρες).

Με αυτά τα νέα δεδομένα, ποιος αλήθεια πιστεύει ότι το άσυλο μέσα στους 4 τοίχους του ελληνικού πανεπιστημίου αποσκοπεί στο να προστατεύει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και την ελευθερία σκέψης και λόγου; Μοιάζει τουλάχιστον αφελές. Αφελές, στην καλύτερη εκδοχή του, υποκριτικό και συμφεροντολογικό στη χειρότερη. Κατάλοιπο μιας ρομαντικής προσκόλλησης σε απειλές άλλων εποχών, συνυφασμένες με απειλές για τη δημοκρατία και τις ατομικές ελευθερίες.

Το πανεπιστήμιο, όμως, σήμερα δεν είναι πια κρυφό σχολειό διακίνησης απαγορευμένων ιδεών. Μπορεί να ήταν κάποτε, πολύ παλιά, αλλά και πιο πρόσφατα στα χρόνια της 7ετίας, αλλά σήμερα, ποιός είναι ο εχθρός και ποια η απειλή από την οποία πρέπει να το προστατεύσει το πανεπιστημιακό άσυλο; Όσο κι αν ψάχνω δε μπορώ να βρω έναν λόγο που να δικαιολογεί την έννοια του πνευματικού ασύλου στο πανεπιστήμιο της Ελλάδας του 2011.

Αντιθέτως, μπορώ να σκεφτώ και να δω, χιλιάδες περιπτώσεις που η έννοια του ασύλου ξεχείλωσε και χρησιμοποιήθηκε ως προπέτασμα και άλλοθι για δεκάδες πράξεις παρανομίας, για καταστροφές και βανδαλισμούς. Αυτό το δόλιο το ελληνικό πανεπιστήμιο, την περιουσία, την τιμή και την υπόληψή του, ποιος θα το σώσει και ποιος  θα το προστατέψει; Πότε θα συμφωνήσουμε ότι κάθε καρέκλα ή κάθε υπολογιστής που καταστρέφεται, κάθε τοίχος που γράφεται,κάθε έγγραφο που καίγεται, αποτελεί περιουσία του ελληνικού λαού, που αποκτήθηκε με τους κόπους των φορολογουμένων, κατά κύριο λόγο μάλιστα των μισθωτών και των συνταξιούχων;

Πότε θα συμφωνήσουμε ότι κάθε μέρα μαθήματος που χάνεται είναι μια πολύτιμημέρα χαμένη από τη δωρεάν δημόσια Παιδεία του έλληνα φοιτητή που θα πρέπει αύριο να συναγωνιστεί την ιδιωτική πανάκριβη εκπαίδευση του άγγλου ή αμερικάνου φοιτητή, ο οποίος εργάζεται και μελετά από το πρωί ως το βράδυ σε ένα απαιτητικό περιβάλλον που αποπνέει και διδάσκει σεβασμό, οργάνωση, αξίες και προσήλωση στο μετρήσιμο αποτέλεσμα;

Ποιος θα μας προστατέψει από όλα αυτά και ποιος θα δώσει τα αυτονόητα σταπαιδιά μας, τους έλληνες φοιτητές;

 Οι πολιτικοί, που τρέμουν το πολιτικό κόστος να θεσμοθετήσουν και να εφαρμόσουν τα αυτονόητα;

Οι πανεπιστημιακοί, που συχνά οφείλουν την ανέλιξη τους στην εκπαραθύρωση κάθε έννοιας αξιοκρατίας και σεβασμού, αλλά και στις συμφωνίες συναλλαγής και ανοχής όσων βλάπτουν το ελληνικό πανεπιστήμιο;

Έβλεπα την Παρασκευή το βράδυ στις τηλεοράσεις έναν τέτοιο πανεπιστημιακό δάσκαλο, τον πνευματικό ηγέτη του ελληνικού πανεπιστημίου, τον καθηγητή φιλοσοφίας, να χάνει τα λόγια του και να μη τολμά να αρθρώσει τη γνώμη του σε απλά ερωτήματα κοινής λογικής, κομπιάζοντας και προσπαθώντας να κερδίσει λίγα δευτερόλεπτα τηλεοπτικού χρόνου. Για να σκεφτεί ίσως; Όχι… Για ναμην απαντήσει προφανώς…

Διότι οι αυτονόητες απαντήσεις θα τον έφερναν αντιμέτωπο με τις τάξεις αυτών που τον στήριξαν για να βρεθεί σε αυτή την περίοπτη θέση. Τί απογοητευτική εικόνα για έναν άνθρωπο που πρέπει να είναι πνευματικός ηγέτης και εμπνευστής!

Τελικά, αυτό είναι μάλλον που χρειαζόμαστε περισσότερο από όλα! Ανθρώπους θαρραλέους και εμπνευσμένους! Ηγέτες, που να μην τρέμουν υπό τη σκιά του πολιτικού κόστους και που να μπορούν να πουν τα πράγματα με το όνομά τους! Που μπορούν να αφήσουν τις αγκυλώσεις του παρελθόντος και τις συνδιαλλαγές με το φόβο του μικρο-πολιτικού κόστους και που μπορούν να σκεφτούν και να αποφασίσουν κάτω από το πρίσμα ενός σύγχρονου κόσμου.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΓυναίκες και υγεία
Επόμενο άρθροΆσυλο , ασυλία και χυδαία παιχνίδια
Η Λιάνα Γούτα (www.lianagouta.gr) γεννήθηκε, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Χημικός Μηχανικός στο ΑΠΘ με συνεχείς διακρίσεις σε όλη τη διάρκεια των σπουδών της, από την εισαγωγή της με σειρά πρώτη στα Πολυτεχνεία της χώρας, υπότροφος του ΙΚΥ για τα έτη σπουδών της, απόφοιτη με σειρά πρώτη στο έτος της και βραβευμένη από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος για τις διακεκριμένες σπουδές της. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές της, μεταξύ της ακαδημαϊκής καριέρας και της εργασίας στη πρώτη γραμμή, επέλεξε το δεύτερο, και ξεκίνησε να εργάζεται στη βαριά βιομηχανία, όπου και εργάζεται μέχρι σήμερα. Εργάστηκε διαδοχικά σε εργοστάσιο PVC, σε εργοστάσια Αμμωνίας και Διαλυτών, και κατόπιν σε κεντρικές θέσεις πετροχημικής διυλιστηριακής εγκατάστασης, σε θέματα ανάπτυξης και σχεδιασμού, τεχνολογίας, βιομηχανικής ασφάλειας και προστασίας περιβάλλοντος. Επί 3 χρόνια διετέλεσε Επιστημονική Σύμβουλος σε θέματα Βιομηχανίας, Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενώ στις εκλογές του 2007 ήταν υποψήφια βουλευτής με τη ΝΔ στην Α’ Θεσσαλονίκη. Τον Φεβρουάριο του 2010 ορίσθηκε Πρόεδρος του Παραρτήματος Θεσσαλονίκης του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής.Ασχολείται με τα κοινά, σε κοινωνικούς συλλόγους και κυρίως σε επαγγελματικούς φορείς, όπου έχει εκλεγεί σε διάφορες θέσεις. Διετέλεσε εκλεγμένη Αντιπρόεδρος και Γενική Γραμματέας ΔΣ του Πανελληνίου Συλλόγου Χημικών Μηχανικών, Γενική Γραμματέας του Συνδέσμου Χημικών Βιομηχανίας-ΒΕ, μέλος της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ-ΤΚΜ, Πρόεδρος της Μόνιμης Επιτροπής Βιομηχανίας του ΤΕΕ-ΤΚΜ και μέλος πολλών επιστημονικών Επιτροπών. Ασχολείται με ιδιαίτερη έμφαση με θέματα Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Βιώσιμης Ανάπτυξης, αναπτύσσοντας δράσεις και δημόσιο λόγο.Είναι εκλεγμένο μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της Ελληνικής Εταιρείας Διοίκησης Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ) του τμήματος Μακεδονίας. Ως μέλος της Διοικούσας, ανέλαβε τη σύσταση του Τομέα ΙΑΓΜΕ, και σήμερα είναι Πρόεδρος του Τομέα Ανάπτυξης Γυναικών Μάνατζερ και Επιχειρηματιών -Τμήματος Μακεδονίας. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά, τον Κωνσταντίνο, 20 χρόνων, φοιτητή Ιατρικής και τη Βασιλεία, 17 χρόνων.

11 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Λιάνα,πολύ αξιόλογο το άρθρο σου, αποδίδει ακριβώς την απογοήτευση που αισθανόμασε όλοι για την σημερινή εικόνα των πολιτικών και γενικότερα τησ κοινωνίας μας.

  2. καλημέρα ,το αρθρο σας και συγκεκριμένα ο τίτλος ειναι πολύ περιεκτικο και ακουμπάει την καρδια του προβλήματος,οντως και δεν υπάρχει πλέον καμμία αμφιβολία οτι το ασυλο πλεον ειναι ξεπερασμένο απο μόνο του και για το λόγο τον οποίο θεσπίστηκε στην σημερινή εποχη ,καταγκέλονται τερατα και σημεία μεσα στα πανεπιστήμια και ιδικά στο ΕΜΠ Καλύπτονται εγλήματα και Πυτανικές αρχές ανίκανες να αντιδράσουν

  3. Επίκαιρο το άρθρο, ετεροχρονισμένης αξίας όμως.. Τέτοιες σκέψεις και απόψεις θα’πρεπε να διακατέχονται από κάθε υγιή και ισορροπημένο μυαλό ..εδώ και πολλά χρόνια. Δυστυχώς όμως, κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ, γιατί αυτή η Χώρα τείνει να γίνει η ίδια ΑΣΥΛΟ, άβουλων και αντίθετα διακείμενων πολιτών..στο αυτονόητο…

  4. +1 για την πολυ λογική σας άποψη!

    Θα ήταν υπερβολικό αν ζητούσα και την έξοδο του συνδικαλισμού απο τα πανεπιστήμια – ακόμα ένας θεσμός που διαλύει τον θεσμό και φυσικά παρεμβάλλεται έντονα στην λειτουργία του

  5. Αρκετά ενδιαφέρον και περιεκτικό το αρθρο και πιστεύω οτι θα έπρεπε από χρόνια να έχει εφαρμοστεί.’Αλλωστε κάθε δημοκρατικό κεκτημένο δικαίωμα στην Ελλάδα έχει παραποιηθεί ‘η αποτελέσει αντικείμενο πολύπλευρης εκμετάλευσης από ορισμένους χώρους, με αποτέλεσμα να απέχει κατά πολυ από το σκοπό για τον οποίο προοριζόταν.Ας κάνει κάποιος μια βόλτα στα εκπαιδευτικά Ιδρύματα.

  6. ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΤΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ
    ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΕΤΑΙ ΟΠΩΣ Η ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΑΛΛΗ.
    ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΘΕ ΤΟΣΟ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΟΥΝ.
    ΑΝ ΚΑΘΕ ΤΟΣΟ ΠΕΝΗΝΤΑ ,ΕΚΑΤΟ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΠΡΑΞΗ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΩΚΕΤΑΙ

  7. Αγαπητή μου θα ακούσατε ότι στην Αίγυπτο κάποιος «κατέβασε τον διακόπτη» και κόπηκε η σύνδεση με το Ίντερνετ. Αλίμονό μας αν η δημοκρατία μας και ο πολιτισμός μας μπορεί να καταρρεύσει από κάποιον που μπορεί να κόψει τις συνδέσεις στο Ίντερνετ και την κινητή τηλεφωνία.
    Καλώς ή κακώς κάποιοι προσπαθούν να διατηρήσουν τέτοιους θυλάκους ελευθερίας για πιο χαλεπούς καιρούς. Κάποιες φορές τα πράγματα παρεκτρέπονται. Ας αφήσουμε όσους ανήκουν στην ακαδημαϊκή κοινότητα να βρουν τη λύση κι ας είναι επίπονη… Αλλιώς οι νέοι μας θα γίνουν (αν δεν είναι ήδη) μαμόθρεφτοι και εξαρτημένοι από την οικογενειακή θαλπωρή. Και ως γνωστόν οι εξαρτήσεις κάνουν κακό.

  8. Ναι, θα έλεγα πως δεν έχει σημασια η ύπαρξη internet η όχι. (Εξ άλλου πολλοί πιστεύουν πως η επόμενη επανάσταση θα ξεκινήσει μέσω internet). Ο έλεγχος του μπορεί, όπως και έχει αποδειχθεί, να είναι άμεσος. Το θέμα όμως δεν είναι το internet.
    Το άσυλο, που είναι και το αντικείμενο που διαπραγματεύεται το άρθρο, ίσως είναι το τελευταίο προπύργιο που μένει, στην κοινωνία που είμαστε ενταγμένοι, σαν το μέσο όπου ελεύθερα μπορεί να εκφραστεί η αντίθεση των νέων στα γεγονότα. Και εκεί πρέπει. Άμεσα και διαπροσωπικά, χωρίς την μεσολάβηση οθόνης η πληκτρολογίου. Το γεγονός ότι η χρήση του ασύλου ξεφεύγει από τα πανεπιστημιακά όργανα η ακόμα και από τα μέλη της σπουδαστικης – φοιτητικής κοινότητας δεν σημαίνει πως ο θεσμός είναι το πρόβλημα. Ναι σίγουρα γίνονται καταστροφές. Τρομερό λάθος.
    Σε ποιόν τομέα όμως δεν γίνονται σε αυτη την πανέμορφη χώρα? Ποιός είναι αυτός που δεν έχει καταστρέψει, έστω και στο ελάχιστο, κομμάτι της Ελλάδας? Να αναφέρουμε τα σκουπίδια που έχουμε κατακλήσει στην άλλοτε ζηλευτή Ελληνική φύση? Τα εγκλήματα στα αρχιτεκτονικά αριστουργήματα που εξαφανίστηκαν χάρη της εκμετάλευσης του χώρου? ……
    Όπως έχει φανεί, η έλειψη κανόνων – που θα έπρεπε να θέσει και να σεβαστεί η ίδια η πανεπιστημιακη κοινότητα-, είναι το κυρίως θέμα που θα έπρεπε να συζητιέται και να προγραμματίζεται.
    Αλλά δυστυχώς τα πανεπιστήμια είναι και αυτά μια σμίκρινση της Ελληνικής κοινωνίας. Αλλαγή στάσης ζωής χρειαζόμαστε και σεβασμό στο περιβάλλον μας. Ανθρώπους leaders με όραμα, παιδεία, κανόνες συνειδητοποίηση χρειαζόμαστε και οχι εξορκισμούς και καρατομήσεις. Νομιζω.

  9. Η συνοματαξία ασύλου και internet κατά την δική μου άποψη είναι άστοχη …
    To internet δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να «μοιάσει» με το πανεπιστημιακό άσυλο.
    Δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να συγκρίνουμε την ανάρτηση μιας είδησεις με την έκφραση και πόσο μάλλον δεν μπόρουμε να μιλάμε για έκφραση ιδέων κάτω από το πρίσμα ότι όλοι χρησιμοποιούμε το internet.
    Πόσοι άνθρωποι , και όχι μόνο Έλληνες πολίτες , χρησιμοποιούν το internet για να εκφράσουν ιδέες και όχι για να ενημερωθούν ( αθλητικά , πολιτικά , κοινωνικά ) ή για να «περάσουν την ώρα τους» ;
    Και πόσοι άνθρωποι γνωρίζουν πως να χειρίζονται το internet και πόσο μάλλον δε πόσοι άνθρωποι δεν έχουν κόψει το internet ώστε να εξοικονομίσουν χρήματα από τους εκάστοτε τηλεφωνικούς λογαργιασμούς ;
    Εν έτη 2011 που ένας μέσος λογαργιασμός τηλεφώνου ισοδυναμεί με 60 ευρο τουλαχιστον και την ιδια στιγμη ο μέσος μισθός του εργαζόμενου στην Ελλαδα ισοδυναμεί με 600 ευρο !
    Περιττό είναι να προσθέσω τους λογαργιασμούς ΔΕΗ και νερού που ο φόρος ανεβάζει το τελικό πόσο στα ύψη, όπως επίσης αξία πρόσθεσης είναι και τα βιοποριστικά έξοδα του ατόμου ( ενοικίο, τροφή, κτλ )
    Θα ήθελα να αναφέρω οτι εγώ , τουλάχιστον , δεν καταλάβα πότε οτι το internet είναι μέσο έκφρασης ιδεών αλλα πήγη ενημέρωσης.
    Από πότε η πήγη ενημερώσης και η ευρεία χρήση του internet θεωρείται έκφραση ;
    Επείδη έχω την δυνατότητα να σχολιάσω κάτω από αρθρά ( βλ. παρόν site ) και επειδή μπορώ να «συνομιλήσω» για αυτα που πιστευώ με κάποιους αλλούς πάνω σε πληθώρα θέματων καθιστά το internet έκφραση ;
    Με την ίδια λογική και σε κάθε σπίτι που μαζευόμαστε ή σε κάθε καφενείο που μαζευόμαστε αναφερόμαστε σε διάφορα θέματα που βασανίζουν την κοινωνία μας …
    Θα πρέπει να ονομάσουμε «άσυλο διακίνησης ιδεών» και το καφενείο της γειτονίας μας ;
    Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι κάτι παραπάνω από απλές καφενειακές συζητήσης.
    Το αν έχει χάσει την αιγλή του ή από κάποιους την πραγματική του ερμηνεία δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει και πως θα πρέπει να βρεθεί ο «θαρραλεός» που θα μιλήσει για την καταπάτηση του ασύλου από ελευθέρους ( ;; ) πολίτες.
    Η σαπήλα του συστήματος που υπάγεται η παιδεία στην Ελλάδα είναι πιο βαθία.
    Γιατί να μην ζητάμε να βρεθεί αυτός ο θαρραλεός που θα σταματήσει επιτελούς πρυτάνεις και επίκουρους καθηγητές να βλέπουν το πανεπιστημίο ως «τσιφλίκι» τους ;
    Γιατί να μην ζητάμε να βρεθεί αυτός ο θαρραλεός που θα ξεβρωμήσει τους κομπλεξικούς καθηγητές ( πρωτοβάθμιας , δευτεροβάθμιας , τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ) που έαν ο σπουδαστής δεν υπάγεται σε κόμμα αρεσκείας του τον/την κόβει στο μάθημά του ή σε μικρότερους ηλικιακά σπουδάστες έχουν αναφερθεί περιστατικά που χτυπάν μαθητής εν έτη 2011 ;
    Γιατί θα πρέπει να έχει αξία αναφοράς η κατάργηση του ασύλου ( άσυλο το όποιο ούτε η χούντα συνταματαρχών δεν κατήργησε ) και όχι η εκπαιδευτική και πνευματική αξία που έχουν τα σχολεία και τα πανεπιστήμια μας σήμερα ;
    Γιατί για ακόμη μία φορά θα πρέπει πάλι να κοιτάμε το δέντρο και να χάνουμε το δάσος ;
    Σημασία έχει τί παιδεία θα δώσεις στο παίδι σου ή τι εφόδια για να μπόρεσει να ζήσει αξιοπρεπώς ;
    Σημασία έχει τί πόστο θα έχει το παιδί σου στο δημόσιο ή μία ευρείας κλίμακας ανακοιδόμηση του εργασιακού τομεά στην Ελλάδα ;
    Σημασία έχει πως ζει η οικογενεία μου ή πως ζεί ένας ανθρωπός στην Ελλάδα ;
    Σημασία έχει η χρήση του ασύλου από τους μετανάστες ή το ότι γίνεται δουλεμπόριο πάνω στην πείνα του κάθε μετανάστη ;
    Σημασία έχει η χρήση του ασύλου από αναρχικούς και από τραμπούκους ( σ.σ. δεν βάζω σε κάμια περίπτωση στην ίδια κατηγορία τους αναρχικούς και τους «μπαχαλίδες» ) ή γιατί οι νεοί ξεσπούν κάθε φορά με τον ίδιο τροπό ;
    Μήπως αντί για την καταργήση του ασύλου να ανοίξουμε τα μάτια μας και να κοιτάξουμε τι γίνεται πραγματικά δίπλα μας ;

    Υ.Σ. ίσως θεωρεί έκτος θέματος το σχόλιο αυτό αλλά σκεφτείτε πόσα πράγματα χάνουμε όταν μιλάμε για το άσυλο και όχι για την παιδεία …

  10. Πολύ καλό το άρθρο σας να και πιστεύω ότι όλοι έχουμε ακούσει ή σκεφτεί τα ίδια όταν καταστρατηγείται το άσυλο των πανεπιστημίων.Είναι γεγονός ότι από άσυλο ιδεών έχει γίνει άσυλο εγκληματιών.Θα ήθελα να προσυπογράψω την άποψη του παραπάνω σχολιαστή που επισήμαναι να απομακρυνθούν και οι κομματικές νεολαίες από τα πανεπιστήμια.
    Στο τμήμα μου προσέρχεται ένας πολύ μικρός αριθμός στις εκλογές και η πλειοψηφία αυτών για χάρη «ενός φίλου που είναι υποψήφιος».Το αποτέλεσμα είναι οι φοιτητικές νεολαίες να μην προτίνουν τίποτα για το πανεπιστήμιο.Κρίμα πάντως γιατί διαφορετικά ξεκίνησαν και κατέληξαν οι ίδιες να απαξιώνουν τη λειτουργία του φοιτητικού συλλογου και της γενικής τμήματος.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here