Η κατάρρευση του αυτονόητου και η εξέγερση των κορόιδων…

4
77

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κρίση χρέους, που έχει ήδη μετεξελιχθεί σε γενικότερη οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση στην Ελλάδα, έχει για όσους την υφίστανται – και, όπως σε κάθε κατοχή, δεν την εισπράττουν όλοι το ίδιο –κάτι από την οδύνη και την αγωνία του εξασθενημένου ζώου σε μια αγέλη που δέχεται επίθεση. Η βουκολική αναλογία έχει τα προβλήματά της, αλλά και την αξία της.  Ένα κοπάδι που δέχεται επίθεση λύκων και προσπαθεί να την αντέξει, με τα πιο ανθεκτικά μέλη να προβληματίζονται αν πρέπει να φροντίσουν μόνο για το πώς θα αποκρούσουν την επίθεση όσοι έχουν προοπτική σωτηρίας, αφήνοντας πίσω τους βραδυπορούντες, ή αν πρέπει να συμπεριληφθούν στη συλλογική άμυνα και τα αδύναμα μέλη της παρέας.

Τα ερωτήματα που γεννά μια τέτοια εικόνα σήμερα, με την εμπειρία τριών χρόνων κρίσης, είναι πολλά. Ιδού μερικά: Τι έπαθαν ξαφνικά οι λύκοι και δεν κυνηγούν στα γνώριμα για αυτούς λημέρια; Πού είναι οι τσοπάνηδες να τους «χουγιάξουν» μήπως αλλάξουν πορεία και στόχο; Τι τη θέλουν τόση μεγάλη σοδειά οι λύκοι; Και ποιος άνοιξε τις πόρτες από το ζωολογικό κήπο, όπου υπήρχαν τουλάχιστον κάποιοι στοιχειώδεις κανόνες-φραγμοί στην απληστία τους;

Υπάρχει, όμως, ένα ειδικό ερώτημα που αφορά τα υποψήφια «ψοφίμια», τα εξασθενημένα ζώα της αγέλης. Γιατί είναι τόσο κοκαλιάρικα, γιατί μένουν πάντα πίσω, γιατί δεν έχουν τις αναγκαίες αντοχές στην επίθεση; Πώς γλίστρησαν στο ρόλο του θύματος; Και αν τα υποψήφια θύματα είναι συλλογικότητες, ολόκληρα κράτη και οι οικονομίες τους, τι διαδραματίζεται εντός των τειχών; Ποιοι προσδοκούν να βγουν από το στόμα του λύκου πλουσιότεροι και ισχυρότεροι; Ποιοι ασχολούνται με το πώς θα κερδίσουν από την επίθεση;

Το ερώτημα για το πώς η Ελλάδα – ειδικά η Ελλάδα, ως πρότυπο του κράτους-στόχου των «αγορών» – κατάντησε να γίνει ο ασθενέστερος κρίκος της Ευρωζώνης, δεν έχει ακόμη απαντηθεί πειστικά. Οι υποτιθέμενοι αρμόδιοι – ημεδαποί και αλλοδαποί, φιλέλληνες, ουδέτεροι και μισέλληνες – έχουν δώσει τις πιο αντιφατικές απαντήσεις που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί. Τόσο για την αιτία του κακού, όσο και τη θεραπεία του. Και καταλάβαμε όλοι τα όρια αλλά και τις χρήσεις της Οικονομικής «επιστήμης».

Κάποιες απαντήσεις που έχουν δοθεί στο ερώτημα έχουν ωστόσο μερική αξία, σαν τα κομμάτια ενός παζλ που μόνο όταν συντεθούν αποκτούν πραγματικό νόημα. Ανευθυνότητα, ανομία, απληστία, διαφθορά, ιδιοτέλεια στην κοινωνία και το κράτος, και κυρίως στο «διευθυντικό» του προσωπικό, αναφέρονται συχνά ως οι βασικές εγχώριες αιτίες της κρίσης. Το ερώτημα, όμως, είναι τι γέννησε αυτές τις όντως καταστροφικές  στάσεις και πρακτικές. Διότι είναι γεγονός ότι η Ελλάδα εξασθένησε και έγινε το πιο εύκολο θύμα των «αγορών» αφ’ ενός, και ο πιο διάσημος σάκος του μποξ, αφ’ ετέρου. Ολόγυμνη, γίνεται εδώ και τρία χρόνια αντικείμενο σαδιστικών ηδονοβλεψιών, χωρίς να μπορεί ούτε να κρυφτεί, ούτε να προστατευτεί από τα αδυσώπητα βλέμματα. Όπως το έθεσε πολύ ωμά και ο «φιλέλλην» υπουργός Οικονομικών της Βαυαρίας, Herr Söder, «κάποτε έρχεται η στιγμή που πρέπει να ξεντυθεί κανείς μπροστά στη μαμά..». Ξέχασε να πει ότι δεν μπορεί να παραμένει συνέχεια ξεβράκωτος…

Η ρίζα του κακού που έδωσε τη φύτρα για τις «αρετές» αυτές του ελληνικού δημόσιου μεταπολιτευτικού βίου είναι πολιτισμική και έχει ονοματεπώνυμο. Λέγεται ανομική συναλλαγή. Η διαφορά ανάμεσα στη θεσμική και την ανομική συναλλαγή είναι ότι η πρώτη προϋποθέτει την έμπρακτη αναγνώριση εκ μέρους των συναλλασσόμενων ενός πλαισίου κανόνων, επισήμως θεσμοθετημένων, οι οποίοι δεσμεύουν και τους δύο (ή περισσότερους) εταίρους στη συναναστροφή τους. Εδώ η συναλλαγή δεν είναι τίποτε άλλο παρά η εκπλήρωση αναγνωρισμένων αμοιβαίων προσδοκιών. Πιο απλά: κάνω μια αίτηση και ζητώ από μια υπηρεσία ένα χαρτί. Αυτή δια του προσωπικού της θεωρεί αυτονόητο ότι οφείλει να ετοιμάσει το χαρτί, όπως προβλέπουν οι κανόνες, χωρίς περαιτέρω «επιβάρυνση» του αιτούντος. Και εδώ είναι ακριβώς που μπαίνει στο παιχνίδι η κουλτούρα της ανομίας. Που στην πράξη μεταφράζεται στο εξής: εφόσον από μένα, ως πρόσωπο, εξαρτάται η υπογραφή (ή το αγαθό ή η υπηρεσία κλπ. ) που θα παρασχεθεί, γιατί να μην τη συνδέσω με πρόσθετες «απαιτήσεις» από τον αιτούντα; Γιατί να μην προσθέσω «επιβαρύνσεις» στην αυτονόητη – μέχρι τη στιγμή της δικής μου μαγκιάς – προσδοκία ότι οφείλω να χορηγήσω τη βεβαίωση που μου ζήτησαν;

Όταν μπει αυτή η διάσταση στη συναναστροφή μας, το οικοδόμημα των αμοιβαίων προσδοκιών πάνω στις οποίες στηρίζεται η ζωή κάθε κοινωνικής ομάδας σε περιόδους ομαλότητας, αρχίζει να φθείρεται. Και είναι πλέον θέμα χρόνου πότε θα έρθει η κατάρρευση. Η έννοια του αυτονόητου – αυτονόητο αίτημα, αυτονόητη υποχρέωση – καταρρέει. Καταρρέουν με άλλα λόγια οι φραγμοί που επιβάλλουν στους συναλλασσόμενους να περιορίζουν τα αιτήματα και τις προσδοκίες τους στα νομίμως αναγνωρισμένα. Όταν, όμως, καταρρέει η παράσταση του αυτονόητου στις συνειδήσεις των συναλλασσόμενων, η συναλλαγή αποκτά μια πρόσθετη διάσταση. Γίνεται ανομική. Και δεν έχει απολύτως καμιά σημασία πώς βαφτίζεται η διάσταση αυτή. Ανάλογα με τον ανάδοχο, η ετικέτα μπορεί να είναι μπλε, πράσινη ή κόκκινη. Αλλά παραμένει πάντοτε ιδιοτελής και πάντοτε αντικοινωνική.

Όταν η ανομική συμπεριφορά αρχίζει να νομιμοποιείται πολιτικά και ιδεολογικά, τίθεται σε κίνησε σε ολόκληρη την κοινωνία ο καταστροφικός μηχανισμός της φαυλότητας και της διαφθοράς. Αυτός που είναι ταγμένος να προσφέρει υπηρεσία στον πολίτη, συναρτά την ικανοποίηση του νόμιμου αιτήματος με άνομα αντι-αιτήματα απέναντι στον αιτούντα, ακυρώνοντας έτσι την αρχική, αυτονόητη, προσδοκία του τελευταίου ότι το αίτημά του θα ικανοποιηθεί, επειδή το δικαιούται. Εάν η ακύρωση αυτή πετύχει και γίνει «σχολή», ο αιτών «διαπαιδαγωγείται» και προσαρμόζεται στη νέα κατάσταση, προκειμένου είτε να «ξεμπλέξει», είτε να «κερδίσει» κάτι που δεν δικαιούται μεν, μπορεί να «αγοράσει» δε. Αμαρτωλές «επιβαρύνσεις» και αμαρτωλά «αιτήματα» διαδέχονται μετά το ένα το άλλο.

Πότε ξεκίνησε στη Μεταπολίτευση αυτή η «μέθοδος» διεκπεραίωσης των κοινωνικών υποθέσεων στην Ελλάδα; Φοβούμαι πως ξεκίνησε πολύ νωρίτερα. Ίσως και από την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους, ως ένα «πολιτισμικό δάνειο» από την πολυ-πολιτισμική τουρκοκρατία. Πήρε όμως μεγάλες διαστάσεις και γιγαντώθηκε τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Τότε που λύθηκαν τα φρένα της διοίκησης σε ότι αφορά τους μηχανισμούς ελέγχου. Είναι αυτοί που σε κάθε ευνομούμενη κοινωνία φροντίζουν  – εκτός από τις… συνειδήσεις – να κινούνται οι προσδοκίες και τα αιτήματα των πολιτών μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Και όταν ακυρώνονται οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, κανόνες δεν υπάρχουν. Ή, καλύτερα, υπάρχουν μόνο για τα κορόϊδα…

Μάλλον ήρθε ο καιρός της εξέγερσης των κορόϊδων. Στον μικρόκοσμο του καθενός πρέπει να ισχύσει: τέρμα στις «επιβαρύνσεις», τέρμα στα «αμαρτωλά» αιτήματα. Δρόμος κουραστικός και ψυχοφθόρος – γιατί προκαλεί συγκρούσεις, για την χρηστή «διαιτησία» των οποίων υπάρχουν αμφιβολίες – αλλά τόσο αναγκαίος, όσο και τα φρένα στο αυτοκίνητο…

*O Θανάσης Γκότοβος είναι καθηγητης Παιδαγωγικής του Πανεπιστημιου Ιωαννίνων.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΔεν είμαστε στην αιχμή. Ακόμη. Στο μεταίχμιο είμαστε.
Επόμενο άρθροΣυναγερμός για τον ιό των τρωκτικών – 8 νεκροί έως τώρα
Ο Θανάσης Γκότοβος γεννήθηκε το 1951 στην Ήπειρο. Σπούδασε στο Ιεροδιδασκαλείο Βελλάς, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (Φιλοσοφική Σχολή) και στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου και υπέβαλε τη διδακτορική του διατριβή (Τμήμα Επιστημών της Αγωγής) με θέμα "Γλώσσα και αλληλεπίδραση των παιδιών των Ελλήνων μεταναστών στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Δυτικό Βερολίνο". Από το 1981 εργάζεται στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και από το 1989 είναι καθηγητής στον Τομέα Παιδαγωγικής του Τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής. Στο πεδίο της ειδίκευσής του ανήκουν οι Θεωρίες των εκπαιδευτικών οργανισμών, η Διδακτικής της γλώσσας και της ιστορίας, οι Θεωρίες της κοινωνικοποίησης και η Διαχείριση της ετερότητας στην εκπαίδευση. Έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία και άρθρα σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά.

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Δηλαδή εμείς τα κορόιδα θα εξεγερθούμε αν δεχτούμε να εφαρμόσουμε τους μνημονιακούς νόμους,γιατί η ανομία μας κατάντησε εδώ που είμαστε.Και αυτό μπορεί να είναι ψυχοφθόρο(ή καλύτερα,θανατηφόρο για πολλούς),αλλά είναι αναγκαίο.Μάλιστα.

    Πολλά άρθρα τέτοιου τύπου βλέπω τώρα τελευταία.Φαίνεται πως έπεσε σύρμα να ενταθεί η πλύση εγκεφάλου για τα μέτρα του φθινοπώρου

  2. Κ.Γκότοβε καλησπέρα σας.Εχω επαναλάβει τόσες πολλές φορές ότι μου»περνάτε» την αίσθηση του ηθικού,έντιμου,ακριβοδίκαιου ανθρώπου που κινδινεύω να γίνω γραφική πια!!Δε γνωρίζω βέβαια περισότερα πράγματα για σας και δε νομίζω άλλωστε πως κάτι τέτοιο είναι ή θα ήταν απαραίτητο.Μου αρέσει το γεγονός ότι παρότι χρόνια(φαντάζομαι) παλεύετε με τον τρόπο σας ενάντια σε κάθε τι μεμπτό δεν έχετε κουραστεί!Από τη θέση στην οποία βρίσκεστε έχετε κάποια πλεονεκτήμματα όσον αφορά το τι θα περάσετε ως καθηγητής παιδαγωγικής στους νεότερους ανθρώπους,,,αλλά φαντάζομαι ότι αυτά έτσι όπως έχουν διαμμορφωθεί τα πράγματα ΚΑΙ στον πανεπιστημιακό «χώρο»,,,,αυτά τα πλεονεκτήμματα έχουν χάσει τη δύναμη τους.Καταλαβαίνω πολύ καλά σε ποιους λύκους αναφέρεστε.Αλλωστε όταν τους συναντάει κανείς καθημερινά μαθαίνει πια να τους αναγνωρίζει!Ενα από τα «κακά» είναι πως όσο η αδηφαγία κάποιων μεγαλώνει,προσέχτε εδώ τι θέλω να πω γιατί όπως έχετε επισημάνει κι’εσείς πάνω-κάτω υπάρχουν οι διεφθαρμένοι και,,,τα ας πούμε κορόιδα,όσο λοιπόν η όρεξη των αδηφάγων διεφθαρμένων ανοίγει,,,,εκεί ακριβώς συντελείται και η μετάλλαξη τους,,,από αχόρταγοι,διεφθαρμένοι άνθρωποι μεταλάσσονται κι\αυτοί σε λύκους κι’ έτσι οι λύκοι πληθαίνουν,κι’εφ’ όσον τα κορόιδα αποδυναμωμένα,άδεια σαρκία πληθαίνουν κι’αυτά έτσι διαμμορφώνεται αυτή η κατάσταση.Ο αρχηγός της αγγέλης,οι υποτακτικοί του και τα ερίφια.Τώρα το πως γίνεται ένα 25% να χλευάζει ασύστολα,να διαφεντεύει άνομα όπως πολύ σωστά επισημάνατε και στο τέλος να κατασπαράζει το υπόλοιπο 75%(εντός των δικών μας τοιχών) ,,αυτό ΄τίνει να γίνει φιλοσοφικό ζήτημα/ερώτημα και εκτός των δικών μας τοιχών!!Ναι σαφώς ευθύνονται οι άνομες συναλλαγές αλλά ποιος τις άφησε χρόνο με το χρόνο να υλοποιηθούν,,να νομιμοποιηθούν?Σαφώς και γνωρίζετε πολύ περσσότερα πράγματα από μένα κι’όπως σας έχω ξαναγράψει από κάθε άρθρο σας διδάσκομαι καινούργια πράγματα κάθε φορά,γιατί υπάρχει «κάτι» στον τρόπο έκφρασης σας που χωρίς να καταλαβαίνω πως,με τι τρόπο ,εισχωρεί με άνεση στο συνειδητό μέρος του εγκεφάλλου μου,πολλές φορές με εξαιρετική διάυγεια,και ενίοτε μάλιστα «σχηματοποιόντας» έννοιες.Γι’αυτό θα τολμήσω να εκφράσω μια άποψη μου με τη μορφή ερωτήματος πάντα(δε θα τολμούσα με άλλο τρόπο) ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή ,έστω έμμεσα να εκφράσετε την άποψη σας επι αυτού.Μιλήσατε για τη «ρίζα του κακού» και αυτό με έκανε να συνειδητοποιήσω πως στη ζωή μου πάντα μπροστά στα μεγάλα προβλήμματα,αφού καταλαγιάζει η πρώτη σύγχυση,η πρώτη «θολούρα» ,στην προσπάθεια μου όχι να τα εξευμενίσω αλλά να τα λύσω κάνω αυτό ακριβώς,,ψάχνω να βρώ τη ρίζα του κακού,παραμερίζοντας τα παρακλάδια(ευρωπαϊκή ένωση,ο ένας δανεισμός μετά τον άλλον,οι οικονομικές φρικαλεότηες όσον αφορά τη διαχείρηση του δημοσίου χρήμματος,οι μίζες,οι αντισυνταγματικές νομιμοποιήσεις αισχρών μέτρων κατά του δικαιώματος του κάθε πολίτη να ζει με αξιοπρέποια,ο εξευτελισμός της ανθρώπινης ζωής,οι αιώνια ορκισμένοι εχθροί μας/κράτη),,και επιστρέφω στη ρίζα του κακού και στον εντοπισμό της.Και λέω ,,,,μήπως φταίει το ότι στην πορεία των τελευταίων χρόνων ,ασ πούμε των τελευταίων 30 χρόνων πάψαμε να πιστεύουμε πως υπάρχει μια ανώτερη δύναμη που διέπει το σύμπαν και επαναπαυμένοι μέσα στην ασυδοσία μας προσκαλέσαμε το «κακό» και στη συνέχεια του στρώσαμε και κόκκινο χαλί?Δε θέλω να παρεξηγηθώ,να θεωρηθώ θρησκόληπτη ,δογματική,άσχετα απ’το τι πιστεύω εγώ,,,όχι,,,,αλλού πάει το πράγμα.Δεν αναιρώ το ότι πιστεύω πως υπάρχει μια ανώτερη δύναμη που διέπει το σύμπαν,ο κάθε λαός έχει άλλο όνομα/ονόματα για το Θεό του.Επίσης πιστεύω στην τήρηση κάποιων συμπαντικών νόμων,,,Αναφέρατε τη απληστία,τη διαφθορά την ιδιοτέλεια,,,,άρα εννοείται και η κλεψιά,η δολοπλοκία,αναφέρατε τη φαυλότητα,,,την αμαρτία!!Εκεί στέκομαι γιατί όλα τα προαναφερθέντα από όλες τις υπάρχουσες θρησκείες (απ’όσο γνωρίζω)αμαρτίες θεωρούνται.Οσο υπήρχε στη χώρα μας «φόβος Θεού»αν και δε μου αρέσει που το θέτω έτσι τα «ερίφια» δεν ξέφευγαν από το μαντρί,τουλάχιστον όχι μαζικά.Ρωτήστε σήμερα τη γεννιά 18-30 αν πιστεύει σε κάποιο Θεό,αν πιστεύει πως πρέπει να σεβαστεί κάποιες αρχές προκειμένου να καλυτερεύσει η ζωή του,αν πιστεύει πως υπάρχει συπαντική δικαιοσύνη,αν πιστεύει πως πρέπει να υπόκειται σεε κάποιους νόμους στοιχειώδους ηθικής και αξιοπρέπειας,προκειμένου να ενδυναμωθεί η ίδια του η θέση μέσα και απέναντι στη ζωή.Δυστυχώς την απάντηση την ξέρετε ήδη μέσα σας.Το θέμμα δεν είναι η ίδια η θρησκεία αλλά το πως λειτουργεί.Αρνητικά για το σύνολο των ανθρώπων που ασπάζονται θρησκείες που διέπονται από φανατισμό και δολοφονικό επεκτατισμό,τόσο και για τις χώρες μέσα στις οποίες κυριαρχούν αυτές οι θρησκείες.Θετικά για όλους αυτούς που πιστεύουν σε θρησκείες πιο φιλικά προσκείμενες στην αλληλεγγύη,την προσφορά,την συγχώρεση(έστω και σαν καθήκον )αλλά και για τις χώρες μέσα στις οποίες πλειοψηφικά κυριαρχούν αυτές οι θρησκείες.Το θέμμα είναι ότι όπου υπάρχει πίστη σε κάτι καλό,υπάρχει και μια σχετική έστω δύναμη,τα θαύματα συντελούνται μόνο όταν πιστεύεις σ’αυτά και φυσικά όταν έχεις τη δύναμη μέσα σου να παλέψεις για την υλοποίηση τους.Πιστεύω πως έτσι τα κοροϊδα θα ξύπναγαν ανανεωμένα και έτσι θα ήταν εφικτή μια αναίμακτη ανατροπή(γιατί όχι εξέγερση.Η πίστη λειτουργεί με μυστήριο τρόπο.Ασ θυμηθούμε όλο μας τι συνέβη όταν πιστεύαμε ότι μετά από 400 χρόνια άλλωσης από τούς τούρκους με σύμμαχους μας την πίστη στο Θεό και στην πατρίδα και σχεδόν κανένα άλλο εφόδιο θα ελευθερωνόμασταν.Τα καταφέραμε??Ναι,φυσικά,,,Και τέλος αναρωτιέμαι μήπως αυτή η απατηλή αίσθηση του»διαπράτω όποιο έγκλειμμα θέλω και δεν τιμωρούμαι»έρχονται να καταλήξουν εκεί,στο δεν πιστεύω σε τίποτα,άρα ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ.Πάντα με εκτίμηση.

  3. Αγαπητέ κύριε Γκόντοβε,ανήκω και εγώ στην κατηγορία των Ελλήνων πολιτών που πιστεύουν ακράδαντα οτι,δεν μπορεί να ξεπεραστεί η κρίση αν δεν αναζητηθούν οι αιτίες που την προκάλεσαν και πολύ περισσότερο αν δεν προσωποποιηθούν και δεν καταλογιστούν οι ευθύνες στους πρωταίτιους της σύγχρονης Ελληνικής τραγωδίας.
    Στον αντίποδα αυτής της άποψης βρίσκεται το πολιτικο-κομματικο-δημοσιογραφικό κατεστημένο της χώρας μας,σε αγαστή σύμπραξη με τους ευρωπαίους εταίρους μας, που το τελευταίο διάστημα έχουν περάσει σε μία ολομέτωπη ιδεολογική αντεπίθεση με προφανή στόχο να φορτώσουν εκτός απο τα βάρη και τις ευθύνες για την κρίση στα » κορόιδα»(ο όρος δικός σας).
    Η επίθεση αυτή ξεπερνά σε γκεμπελισμό ακόμη και τον Πάγκαλο με το «μαζί τα φάγαμε»,αφού κατ΄αυτούς εμείς,» τα κορόιδα», τα κλέψαμε(φοροφυγάδες κ.λ.π),ενώ αυτοί….οι «σωτήρες μας » πασχίζουν να μας σώσουν από τη χρεοκοπία….
    Απο αυτή την άποψη θεωρώ πολύ σημαντική την συμβολή σας στην αποκατάσταση της αλήθειας και την προσπάθειά σας μέσα από τα εξαιρετικά κείμενα σας να φωτίσετε το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εκκολάφτηκε ο «καταστροφικός μηχανισμός της φαυλότητας και της διαφθοράς» τα τελευταία τριάντα χρόνια στη χώρα μας.Επίσης με τον δικό σας τρόπο βοηθάτε σημαντικά στην επίσπευση της «εξέγερσης των κορόιδων»……Ελπίζω τα»κορόιδα» να το αντιλαμβάνονται και να το πράξουν σύντομα !!!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here