Μακάρι αυτό να είναι το τελευταίο σκληρό καλοκαίρι στις ζωές μας

0
3
Άλλο ένα καλοκαίρι της ζωής μας παίρνει το δρόμο του για να κάνει ακόμη πιο βαθιές τις ρυτίδες της ψυχής μας. Τι τρυφερή έκφραση Χριστέ μου, αυτή που άκουσα από το στόμα ενός αδελφικού φίλου ένα ανοιξιάτικο απομεσήμερο πίνοντας καφέ μαζί του. Οι ρυτίδες της ψυχής μας! Με τα όμορφα και τα άσχημα. Με την ελπίδα και την απόγνωση. Με τη χαρά και τη λύπη. Με τη δικαίωση και την απογοήτευση. Με όλα τα συναισθήματα που μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος στην Ελλάδα του 2015 που ψυχορραγεί.
Σήμερα με μισό αιώνα και λίγο παραπάνω στους ώμους, με το άγχος και τις ευθύνες για τη διατήρηση της εργασίας, την επιβίωση της οικογένειας, την ηθική στήριξη των αδύναμων συγγενών και φίλων ψάχνω λίγες στιγμές για εμένα. Γιά να πάρω την πολυπόθητη ανάσα, όπως ο βουτηχτής στην επιφάνεια μετά το βυθό. Πιέζομαι τρομακτικά να πάρει η ευχή, όπως και πολλοί συνάνθρωποί μου (όχι όλοι).
Πώς τα καταφέρνουν κάποιοι επαγγελματίες λαμόγια στη δημοσιογραφία ή το δημόσιο, σε ορισμένα ελεύθερα επαγγέλματα ή αρκετοί «αεριτζήδες», να μην έχει μετακινηθεί ούτε ίντσα ο δείκτης της ευμάρειας και η τεμπελιά τους είναι αδιανόητο! Ας μην παρασυρθώ, όμως, από ευτελείς σκέψεις.
Κάθισα πριν λίγο σε έναν απόμερο βράχο στην παραλία. Κλείνω τα μάτια, αφήνω την αρμύρα της θάλασσας και τον ήλιο να χαράξουν και τις ρυτίδες του προσώπου μου και αναπολώ τα αλησμόνητα παιδικά καλοκαίρια. Τέτοιες μέρες που τελειώναμε το σχολείο. Έχω γράψει τόσες φορές γιά τη γειτονιά μου, τα φιλαράκια της παλιοπαρέας, τη μπάλα στις αλάνες, τα παιχνίδια στην παραλία, τα μαγικά βράδια με τα πάρτι, τα θερινά σινεμαδάκια, τους έρωτες -που δεν θέλω να το ξανακάνω. Θα καταντήσω αηδία για όποιον διαβάζει τις σκέψεις μου, αλλά και κάποια στιγμή θα χάσουν την αξία τους οι μνήμες.
Φεύγοντας βρίσκω μιά «μαλλιαρή», όπως την έλεγαν οι παππούδες και οι γονείς μας, αυτό το βότσαλο που έχει «τρίχες» και κάνω μιά ευχή. Το έθιμο της «μαλλιαρής» επιτάσσει η ευχή που κάνεις την ημέρα του Αγίου Πνεύματος να είναι τόσο μικρή και ταπεινή, ώστε να έχει ολοκληρωθεί μέχρι να ακουστεί το μπλουμ στα κύματα που την πετάς. Έτσι στα τρία δευτερόλεπτα της… «πτήσης» η ευχή μου είναι μόνο πέντε λέξεις «μακάρι να μην πονέσουμε άλλο».
Ελπίζω αυτή η de profuntis εξομολόγηση «να πιάσει τόπο» και οι ευχές όλων – όποιες κι αν είναι – να ενωθούν και να φτάσουν εκεί που πρέπει.
Μακάρι αυτό να είναι το τελευταίο σκληρό καλοκαίρι στις ζωές μας. Μακάρι…
Προηγούμενο άρθροΟλοκληρώθηκε η συνάντηση Τσίπρα-Βαρουφάκη
Επόμενο άρθροΛεουτσάκος: Ο υπουργός που πρότεινε την Παναρίτη έπρεπε να είναι πιο προσεκτικός
Αργύρης Κωστάκης
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964 και κατοικεί στη Ραφήνα με την οικογένεια και τα σκυλιά του από το 1986. Πτυχιούχος δημοσιογραφίας από τη σχολή Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Ξεκίνησε να εργάζεται από την ιστορική εφημερίδα "Ακρόπολις" το 1986, ενώ μετά από δύο χρόνια έγινε συντονιστής του ελεύθερου ρεπορτάζ και παρέμεινε έως το 1990 οπότε και έκλεισε. Εργάστηκε επίσης στο ελεύθερο ρεπορτάζ στις εφημερίδες Αλήθεια, Δημοσιογράφος, Ελεύθερος, Βραδυνή, Καρφί, Espresso, Ανατολική Ακτή και Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Θησαυρός, Πρόσωπα, Ένα, Crash και Polis. Από το 2010 είναι μόνιμος αρθρογράφος στην ενημερωτική ιστοσελίδα aixmi.gr και από τον Μάρτιο του 2016 παρουσιάζει την εκπομπή "ανθρωπογραφίες" στο aixmiradio. Εργάστηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Vips, Πειραιάς - Κανάλι 1 και Παραπολιτικά 90,1 - καθώς και επί 26 χρόνια από την πρώτη ως την τελευταία ημέρα λειτουργίας του (1989 - 2014) στον ενημερωτικό ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 ως συντάκτης και παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων της πρωινής ζώνης. Εργάστηκε επίσης στον ενημερωτικό τομέα των τηλεοπτικών καναλιών Seven, Mega , Alter, Sunny, Action 24 και στη δημιουργική ομάδα της εκπομπής "όλα" από το 1999 έως το 2008 σε Alpha και Ant 1. Το 1986 κέρδισε το πρώτο βραβείο ελεύθερου ρεπορτάζ γιά δημοσιογράφους έως 22 ετών από ειδική εκπομπή της τότε ΕΤ 2. Τακτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων. Διετέλεσε επί πέντε θητείες μέλος του μεικτού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Ενεργός υποστηρικτής και μέλος της Γενικής Συνέλευσης της unicef. Συγγραφέας του ερωτικού μυθιστορήματος "το κύμα της ελπίδας". Aντιπρόεδρος της διοργανώτριας επιτροπής και αθλητής του επίσημου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ΜΜΕ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ