Με προκαλεί ο μαρμάρινος όγκος Καραμανλή

2
51

Ο ανδριάντας του Κωνσταντίνου Καραμανλή είναι η πιο ογκώδης απόδειξη ότι ορισμένοι πολιτικοί, ενδεχομένως και οι περισσότεροι, αρνούνται να λάβουν τα μηνύματα των καιρών. Μετά από πολύωρη σκέψη κατέληξα πως αυτή είναι η χρησιμότητά του. Ψάχνοντας άλλοθι για την «εισβολή» του ανδριάντα στην εικόνα της νέας παραλίας στη Θεσσαλονίκη, σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι το κορυφαίο παράδειγμα έλλειψης συγχρονισμού των πολιτικών, που καλούνται να εκπροσωπήσουν στη χειρότερη περίοδο της χώρας μετά τη μεταπολίτευση,με τους πολίτες.

Μόνο ως τέτοιο, όμως, μπορώ να το δεχθώ…

Όλα τα άλλα με προκαλούν. Με προκαλεί το γιγαντιαίο μέγεθος, το ύψος των τεσσάρων μέτρων, ο μαρμάρινος όγκος που σταματάει το βλέμμα, η συζήτηση που προέκυψε για τη θέση που θα εγκατασταθεί, το κόστος που έφθασε τα 250.000 ευρώ παρακαλώ, η μετάβαση των στελεχών της ΝΔ από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη με ιδιωτική πτήση -ακόμη και αν κόστισε 17.000 όπως υποστηρίζουν οι αρμόδιοι. Εκτός και αν νομίζουν ότι είναι λίγα….

Όλα σε αυτή την υπόθεση είναι εκτός εποχής και χωρίς να πληρούν καμία ανάγκη. Εκτός και αν μπορεί κανείς βασίμως να ισχυρισθεί ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο ηγέτης που έκανε την ιστορική επιλογή της ένταξης της Ελλάδος στην ΕΟΚ, είχε ανάγκη το άγαλμα για να συντηρήσει την υστεροφημία του. Εκτός και αν κανείς βασίμως μπορεί να μην υποψιασθεί ότι όλα έγιναν γιατί ο απελθών δήμαρχος της Θεσσαλονίκης , Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, είχε επενδύσει στην εύνοια των Καραμανλικών, και τελικά έστησε τον ιστό πάνω στον οποίο κόλλησαν, χωρίς την παραμικρή αντίσταση, πολιτικοί και αυτοδιοικητικοί άνδρες.

Μπορεί η παρουσία ενός ανδριάντα, αισθητικής υπαρκτού σοσιαλισμού, να βελτιώσει τη συλλογική εικόνα ενός ιστορικού προσώπου; Την απάντηση δίνουν εκατοντάδες αγάλματα αναλόγου ύφους και παρόμοιας αισθητικής που αποκαθηλώθηκαν ανά τον κόσμο. Το μόνο που μένει από αυτή την επιλογή είναι η απόλυτη έλλειψη της συναίσθησης των καιρών από εκείνους που επέμεναν να στήσουν τον ανδριάντα για να βλέπει τον Όλυμπο. Και, βεβαίως, η αισθητική τους που επιβλήθηκε στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Δυστυχώς για όλους μας..

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΓιατί οι Έλληνες αγαπούν την πατρίδα και μισούνε το κράτος;
Επόμενο άρθροΘα αυτοκαθαρθεί ή θα σαρωθεί η πολιτική τάξη
Η δημοσιογράφος Μαρία Σπυράκη γεννήθηκε στη Λάρισα και σπούδασε χημικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Μετά το πτυχίο της συνέχισε τις σπουδές της στο Λονδίνο στο LSJ, με αντικείμενο "ΜΜΕ και Ειδήσεις", και αργότερα στο πανεπιστήμιο της Μάλτας, με αντικείμενο τη "Διεύρυνση της ΕΕ". Παρακολουθεί από το 2009 στο ΚΕΚ του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών τους κύκλους "Σύμβουλος Διαχείρησης Κρίσεων» και η "Οικονομική Κρίση του 2010". Από το 1992 έχει εργασθεί στους τηλεοπτικούς σταθμούς ΣΚΑΙ, STAR, ALTER και τώρα εργάζεται στο MEGA. Επίσης έχει εργασθεί στις εφημερίδες "Επενδυτής", "Εξουσία" και "Θεσσαλονίκη", ενώ τώρα συνεργάζεται με τον Αγγελιοφόρο" και την "Ημερησία του Σαββάτου". Έχει ασχοληθεί με το ελεύθερο ρεπορτάζ, έχει συμμετάσχει σε αποστολές στη Νοτιαανατολική Ευρώπη (Σκόπια, Αλβανία, Βουλγαρία, Σερβία - Μαυροβούνιο). Από το 1998 ασχολείται με το πολιτικό ρεπορτάζ. Εχει εργασθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στον τομέα της Ενημέρωσης, και στο γραφείο του Σταύρου Δήμα την περίοδο 2004-2009, που ήταν Επίτροπος της Ελλάδας στην ΕΕ. Είναι παντρεμένη με τον πανεπιστημιακό Στράτο Στυλιανίδη και έχουν δύο παιδιά.

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μα τι λέμε τώρα; Από μόνη της προκαλεί η κιτσάτη λευκότητα του σακακιού, της γραβατούλας και του γιλέκου. Αν είναι να φτιάξεις άγαλμα με κοστουμιά, δεν επιλέγεις λευκό μάρμαρο, πάει τέλειωσε. Τώρα είναι σαν να κατέψυξες τον αληθινό και έστη…σες το μακάβριο αποτέλεσμα όρθιο για να το βλέπουν από μακριά οι ερχόμενοι, οι στο μέλλον επερχόμενοι και κυρίως οι από την εξουσία απερχόμενοι. Και αν κάποιοι μικροκέφαλοι συγγενείς του έφαγαν τα σίδερα για να τον στήσουν σε λάθος μέρος τη λάθος μέρα, μόνον ο Καραμανλής δεν φταίει για το προσεχές ρεζίλεμα. Όσο και αν κοστίσει, νομίζω ότι η μόνη σωστή κίνηση είναι να μεταφερθεί στην καμιά ομώνυμη πλατεία των Σερρών, όπου, λόγω του διάχυτου σεβασμού, ο μόνος κίνδυνος σπίλωσης θα είναι από τα περιστέρια. ΤΩΡΑ όμως, πριν το λευκό «σπάσει» με τίποτε άτσαλες πινελιές από σακούλες μολότωφ.

  2. ΠΑΝΤΑΖΗΣ Σπύρος / 22 Ιαν 2011
    Το σχόλιο σας θα πρέπει να εγκριθεί πριν δημοσιευθεί.

    Θα είχαν, πράγματι, αξία αυτά που γράφει η κα Σπυράκη αν τολμούσε να τα γράψει και για ένα όμοιο άγαλμα του Αντρέα Παπανδρέου. Αυτό συνιστά την πληγή της Χώρας μας. Δεν έχουμε ψυχή να θαυμάσουμε και να παραδεχτούμε. Μοντάρουμε κάθε φορά τις απόψεις μας αναλόγως απ’ το ποιός κυβερνάει, ποιόν κρίνουμε, ποιόν τιμούμε, ποιόν δοξάζουμε…

    Ο Καραμανλής είτε με λευκό είτε με μαύρο ή σαγκουϊνί μάρμαρο, είτε με άγαλμα ψηλό, μέτριο ή κοντό, είτε με γραβάτα ή ζιβάγκο, είτε με μπαστούνια του γκόλφ, είτε…. υπήρξε ο μόνος μεταπολεμικά ηγέτης, που νοιάστηκε πραγματικά για τη Χώρα.

    Όλοι οι άλλοι μαζί, κατά τη γνώμη μου, δεν μπορούν να τον φτάσουν. Και τα λέει αυτά ένας που ΔΕΝ τον ψήφισε, δυστυχώς, ποτέ. Ήμουν συνεχώς απέναντι του.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here