Μίλτος Πασχαλίδης: Τιμή μου να ήμουν κομμουνιστής, αλλά είμαι μέρος του συστήματος

 

«Θα ήταν τιμή μου να ήμουν κομμουνιστής», εξομολογείται ο Μίλτος Πασχαλίδης, εξηγώντας γιατί δεν είναι -παρόλο που ανήκει στο χώρο της Αριστεράς. Δεν υπήρξε υποστηρικτής του Αλέξη Τσίπρα, δικαιολογεί έναν λαό που έχει αυταπάτες όχι, όμως, έναν πρωθυπουργό. Για παραπάνω από 20 χρόνια μας συντροφεύει με τα διαχρονικά του τραγούδια, έχει περάσει κατάθλιψη και πήγε σε ψυχολόγο, αλλά από τη στιγμή που ήρθε η κόρη του στη ζωή του, τον έκανε καταδικασμένο αισιόδοξο.

 

 

Μ.Σ Για παραπάνω από 20 χρόνια είστε στην ‘’πρώτη γραμμή’’ με πολλά διαχρονικά τραγούδια. Κάποια από αυτά υμνούν τον έρωτα. Τι ρόλο έχει παίξει στη ζωή σας;

Μ.Π «Όπως σε όλους τους ανθρώπους παίζει σημαντικό ρόλο. Καταρχήν μόνο η λέξη που σημαίνει έλξη, είναι κινητήρια δύναμη, είναι μοχλός. Έχει και στοιχεία ασθένειας ο έρωτας, είναι αρρώστια, δεν είσαι καλά όταν είσαι ερωτευμένος. Είναι σαν να έχεις δέκατα διαρκώς, λες βλακείες που μόνο εσύ δεν καταλαβαίνεις ότι είναι βλακείες, είναι ένα συναίσθημα περίεργο. Σε βγάζει από την ‘’κανονικότητα’’».
Μ.Σ Έρωτας και αγάπη. Έχετε καταφέρει να τα διαχωρίσετε;

Μ.Π «Δε χρειάζεται να είμαστε τόσο ακριβείς. Ο έρωτας εμπεριέχει και την ερωτική έλξη, η αγάπη υπάρχει και χωρίς αυτήν. Δηλαδή αγαπώ και τη μάνα μου αγαπώ και την κόρη μου».

Μ.Σ Στη μουσική δεν πρέπει να βάζουμε ταμπέλες. Αλλά, θέλοντας και μη, ανήκετε στην κατηγορία των έντεχνων καλλιτεχνών. Δεν τον αποδέχεστε , όπως έχετε δηλώσει σε παλαιότερες συνεντεύξεις. Για ποιο λόγο;

Μ.Π «Εσείς να μου εξηγήσετε τι εννοείτε έντεχνο για να σας πω αν εντάσσομαι σε αυτό. Εγώ δεν συμφωνώ με τον όρο. Ο όρος αφορά μία μεγάλη παρεξήγηση που βοηθάει στην κατηγοριοποίηση των καλλιτεχνών».

 

 

Ο Αντώνης Ρέμος είναι διαφορετική περίπτωση από την Άννα Βίση ή την Πάολα

 

Μ.Σ Θα το πω λίγο πιο απλά χωρίς να βάλω ταμπέλες. Θα συνεργαζόσασταν ποτέ με έναν καλλιτέχνη που κάνει μεγάλη καριέρα, αλλά τραγουδάει σε πίστες; Πχ με Πάολα, Αντώνη Ρέμο, Άννα Βίσση;

Μ.Π «Ο Αντώνης Ρέμος είναι διαφορετική περίπτωση από τους άλλους δύο που μου είπατε, δηλαδή δεν είναι και όλοι ίδιοι. Γι αυτό σας, λέω εμπλεκόμαστε σε μία άγονη κατηγοριοποίηση χωρίς κανέναν λόγο. Δεν είναι το ίδιο αυτοί που αναφέρατε, ούτε ο καθένας ξεχωριστά, είναι τρεις τελείως διαφορετικές περιπτώσεις. Ωστόσο δεν μου φαίνεται καθόλου ενδιαφέρον αυτό το ερώτημα, το να συνεργαζόμουν με κάποιον. Κάνω αυτή τη δουλειά 25 χρόνια, με όσους θέλω να συνεργαστώ, έχω συνεργαστεί. Και δόξα τω θεώ είναι παρά πολλοί. Έχω συνεργαστεί με τους πάντες που τραγουδάω τα τραγούδια τους».

Μ.Σ Από αυτούς που έχετε συνεργαστεί, έχετε κρατήσει κάποιες φιλίες;

Μ.Π «Με όλους είμαι φίλος. Βεβαίως η φιλία είναι κάτι που θέλει πότισμα και αφορά μία καθημερινότητα με την οποία με τους περισσότερους δεν μπορώ να την έχω γιατί είναι η δουλειά τέτοια. Αλλά με όλους είμαστε φίλοι με τα παιδιά που έχω συνεργαστεί. Και με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, με τον Θηβαίο είμαστε σαν αδέλφια, με τον Θάνο Μικρούτσικο, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, με τον Νταλάρα. Με όλους. Τον Βαγγέλη Γερμανό. Έχουμε μια μικρή αγκαλιά ο ένας για τον άλλον».

Μ.Σ Θα μπορούσατε να συνεργαστείτε με κάποιον που ναι μεν μουσικά σας ταιριάζει, αλλά η χημεία σας δεν είναι καλή;

Μ.Π «Πλέον όχι. Όταν ήμουν νεότερος, ναι, γιατί πειραματιζόμουν και μπορούσα να συνεργαστώ και με ανθρώπους που δεν με ενδιέφερε να ξέρω ότι ταιριάζουν τα χνώτα μας. Τώρα όσο μεγαλώνω γίνομαι πιο δύσκολος. Δηλαδή, προτιμώ να περνάμε καλά παρά να είμαι υπερτέλεια στην τέχνη μας και να περνάμε λιγότερο καλά».

 

 

Μ.Σ Πού πιστεύετε ότι οφείλεται η μεγάλη επιτυχία των τραγουδιών σας;

Μ.Π «Δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι ένα τραγούδι που γίνεται επιτυχία κι ένα τραγούδι που δε γίνεται επιτυχία χρειάζεται ακριβώς τον ίδιο κόπο για να γραφτεί. Είτε το γράφω εγώ είτε άλλος. Δηλαδή, τα τραγούδια που γίνονται επιτυχίες και τα τραγούδια που δε γίνονται, τον ίδιο κόπο έχουν. Τώρα γιατί γίνονται επιτυχίες κάποια και κάποια όχι, δεν έχω ιδέα, να σας πω την αλήθεια. Αν είχα ιδέα θα έγραφα μόνο επιτυχίες (γελάει)».

Μ.Σ Έχετε ξεχωρίσει όλα αυτά τα χρόνια κάποιο τραγούδι δικό σας;

Μ.Π «Όχι, δεν ξεχωρίζω τραγούδια. Υπάρχουν κάποια τραγούδια μου που κατά καιρούς μέσα μου κάνουν άλλους κύκλους. Δηλαδή αγαπώ κάποια, κάποια εποχή περισσότερο αλλά δεν τα ξεχωρίζω σε βάθος χρόνου».

 

 

Μ.Σ Πώς βλέπετε τα talent shows που ειδικά φέτος έχουν την τιμητική τους στην ελληνική τηλεόραση; Πιστεύετε ότι ο αριθμός των παιδιών που βγαίνει από αυτά μπορεί να απορροφηθεί από τα ήδη υπάρχοντα μαγαζιά ή μουσικές σκηνές; Γιατί κατά καιρούς έχουμε δει κι έχουμε ακούσει πολύ ωραίες φωνές.

Μ.Π «Ναι αληθεύει αυτό. Αλλά η πείρα των τελευταίων 15 χρόνων έχει αποδείξει ότι λίγα από αυτά τα παιδιά κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα, τελικά. Ποιον να θυμηθώ. Τη Ραλλία μόνο, τον Μπαλάφα, είναι δύο τρία παιδιά και μπορεί να είναι κανά δυο ακόμη που να τους αδικώ τώρα και δεν τους θυμάμαι, αλλά σε γενικές γραμμές δε βοηθάει παρά πολύ αυτό. Γιατί ξέρετε τι γίνεται; Τα παιδιά που πηγαίνουν σε talent shows υφίστανται υπερέκθεση στην αρχή και, ενώ το σωστό είναι το by the book, η λογική της εργασίας είναι ότι πρώτα καταθέτεις έργο και μετά γίνεσαι διάσημος. Δεν μπορείς να γίνεις διάσημος ανάποδα, δηλαδή πρώτα καταθέτεις ένα έργο σε αυτό που έχεις να κάνεις, λες τραγούδια, γράφεις τραγούδια και μετά σε γνωρίζει ο κόσμος με τα χρόνια. Το ανάποδο έχει στρέβλωση, γίνεσαι γρήγορα διάσημος, και μετά αν δεν καταθέσεις το αντίστοιχο έργο ξεχνιέσαι και γρήγορα. Όπως μας πιάνει ο διάολος τον Ιούνιο να κάνουμε το πρώτο μπάνιο και τελικά το βράδυ έχουμε καεί από τον ήλιο, διότι δεν έχουμε προσέξει».

 

Μ.Σ Πάντως δεν φταίνε σίγουρα και τα ίδια τα παιδιά, καθώς αυτά είναι σημεία των καιρών. Ζούμε σε μία fast foodεποχή, αν θα μπορούσα να την χαρακτηρίσω έτσι. Που όλα γίνονται γρήγορα και καταστρέφονται γρήγορα.

Μ.Π «Κοιτάξτε να δείτε, σημεία των καιρών… Σε οποιονδήποτε καιρό, σε οποιανδήποτε συνθήκη και σε οποιαδήποτε φάση, η εργασία μας χρειάζεται υπομονή. Μην φαντάζεστε ότι όταν το ΄95 βγήκαμε ταυτόχρονα, εγώ, ο Θηβαίος, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Φοίβος Δεληβοριάς, μη φαντάζεστε ότι μέσα σε ένα εξάμηνο άνοιξαν οι πόρτες κι είπαν ‘’αχ καλώς τα παιδιά, περάστε’’. Κι εμείς περιμέναμε αρκετό χρόνο. Έτσι είναι αυτή η εργασία. Αν θέλεις να το κάνεις παρά πολύ γρήγορα, κάπως θα πληρώσεις κι ένα τίμημα. Δε γίνεται αλλιώς».

 

Με βοήθησε πολύ ο Μάνος Ξυδούς

 

Μ.Σ Ποιοι άνθρωποι σας βοήθησαν στα ξεκινήματά σας;

Μ.Π «Με βοήθησαν ολοι οι συνάδελφοι που παίξαμε μαζί,αλλά στην αρχή με βοήθησε παρά πολύ ο συγχωρεμένος Μάνος Ξυδούς. Αυτός άνοιξε την πόρτα της ΕΜΙ και πήγα κι έκανα τον πρώτο μου δίσκο και τα παιδιά τα άλλα και ο Φίλιππος και ο Μπάμπης οι άλλοι ΠΥΞ ήταν στην παραγωγή του δίσκου. Μετά ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Τσακνής, ο Μητροπάνος όλοι οι άνθρωποι με τους οποίους ήρθα σε επαφή και είτε συνεργαστήκαμε είτε κάναμε λίγη παρέα, ήταν παρά πολύ βοηθητικοί και παρά πολύ δίπλα μου».

Μ.Σ Να αλλάξω θέμα και να ρωτήσω κατά πόσο σας έχει αγγίξει η κρίση. Ανήκετε στην πλειοψηφία των Ελλήνων που λόγω της υπερφορολόγησης, αναπτύξατε κάποια χρέη ή είχατε φροντίσει στο να μην δημιουργηθούν αυτά;

Μ.Π «Έχω ένα στεγαστικό δάνειο. Αυτό το είχα από πριν και το χρωστάω ακόμη. Αλλά κοιτάξτε τα έσοδα όλων μας έχουν περιοριστεί πάρα πολύ, πάνω από το 30-40%. Προφανώς με έχει επηρεάσει αυτό».

 

 

Όταν μιλάω για Αριστερά ενοοώ το ΚΚΕ -Δε στήριξα ποτέ τον Τσίπρα

 

Μ.Σ Έχετε δηλώσει πριν από χρόνια ότι πολιτικά ανήκετε στο χώρο της Αριστεράς. Ήσασταν υποστηρικτής του Αλέξη Τσίπρα;

Μ.Π «Όχι. Καταρχήν όταν εγώ μιλάω για Αριστερά μιλάω για το ΚΚΕ»

Μ.Σ Τι λάθη κατά τη γνώμη σας έχει κάνει ο Τσίπρας και βρισκόμαστε σε μία πολύ άσχημη κατάσταση;

Μ.Π «Λάθη έκανε πολλά, τώρα δεν ξέρω».

Μ.Σ Θεωρείτε ότι έταξε πολλά και δεν έκανε σχεδόν τίποτα από αυτά που είχε πει;

Μ.Π «Δε θεωρώ εγώ, έτσι προκύπτει. Κι έχω ξαναπεί κιόλας ότι εμένα δεν με καλύπτει η φράση ‘’είχαμε αυταπάτες’’ διότι ένας λαός δικαιούται να έχει αυταπάτες ,ένας πρωθυπουργός δεν δικαιούται να έχει αυταπάτες. Μπορεί να είχε τις καλύτερες προθέσεις, πλην όμως ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις μερικές φορές».

 

Μ.Σ Είχατε δηλώσει κάποια στιγμή ότι θα ήταν τιμή σας να ήσασταν κουμουνιστής. Για ποιο λόγο το είπατε;

Μ.Π «Ναι όντως, θα ήταν τιμή μου. Δεν είμαι, ζω σε ένα καπιταλιστικό περιβάλλον, έστω κι αν στην Ελλάδα ο καπιταλισμός είναι κωμωδία, είμαι μέρος του συστήματος , δισκογραφούσα 20 χρόνια σε πολυεθνική εταιρία δεν βγάζω την ουρά μου απ’ έξω. Γι’ αυτό λέω ότι αφού δε ζω σαν κομμουνιστής δεν είμαι κομμουνιστής. Αλλά θα ήταν τίτλος τιμής για μένα»

 

Παραδοσιακά ψηφίζω ΚΚΕ

 

Μ.Σ Έχετε αποφασίσει τι θα ψηφίσετε στις επόμενες εκλογές όταν γίνουν;

Μ.Π «Κοιτάξτε εγώ παραδοσιακά ψηφίζω ΚΚΕ. Δεν ξέρω αν θα αλλάξει κάτι πολύ δραματικά μέσα μου για να ψηφίσω κάτι άλλο».

Μ.Σ Φύση αισιόδοξος ή απαισιόδοξος;

Μ.Π «Όσοι είμαστε γονείς είμαστε καταδικασμένοι να είμαστε αισιόδοξοι. Αλλά από την στιγμή που γίνεσαι γονιός είσαι υποχρεωμένος πια να είσαι αισιόδοξος για τον κόσμο που θέλεις να φτιάξεις για να ζει μέσα το παιδί σου. Δεν ήμουν απαισιόδοξος ποτέ, βέβαια, ωστόσο έγινα πιο αισιόδοξος και μαχητής. Τα τραγούδια μας είναι μελαγχολικά γιατί πάντα τραγουδάμε την απώλεια».

 

Από την ώρα που γεννήθηκε η κόρη μου φοράω ζώνη όταν οδηγώ

 

Μ.Σ Η κόρη σας από την στιγμή που ήρθε στη ζωή, τι αλλαγές έφερε μέσα σας; Κάνατε σε κάποια πράγματα στροφή 180 μοιρών;

Μ.Π «Όχι μωρέ, δεν μπορεί κανείς να αλλάξει 180 μοίρες επειδή έκανε παιδί. Ένα που έκανα είναι ότι φοράω ζώνη όταν οδηγώ. Μου έβγαλε ένα ένστικτο αυτοπροστασίας για να την έχω και να με έχει λίγο περισσότερο και, επίσης, μου έδειξε και τα όριά μου. Δηλαδή όταν ήταν 3 ετών κάποια στιγμή ήταν στο πίσω κάθισμα και γκρίνιαζε και μου είπε ‘’ρε μπαμπά σβήσε τον ήλιο’’ κι επειδή δεν μπορούσα να σβήσω τον ήλιο κατάλαβα ότι τα όρια μου ως πατέρας είναι πεπερασμένα, δηλαδή υπάρχουν πράγματα που μπορώ να κάνω γι’αυτήν και πράγματα που δεν μπορώ».

Μ.Σ Θα θέλατε να την δείτε να ακολουθεί το επάγγελμά σας;

Μ.Π «Θα ήθελα να την δω ευτυχισμένη. Τώρα αν την κάνει ευτυχισμένη να ακολουθεί το επάγγελμά μου με πολύ χαρά».

Μ.Σ Ποιο είναι το αγαπημένο της τραγούδι από τα δικά σας;

Μ.Π «Είναι νομίζω αυτό που τραγουδάμε παρέα στον τελευταίο δίσκο μου, στις Περσείδες. Τραγουδάει ένα ρεφρέν από τη δική μας γλώσσα το Ξωτικό και το Λιοντάρι. Τώρα είναι 8 χρονών, επειδή τα τελευταία χρόνια αρχίζει κι έρχεται στις συναυλίες μού λένε από κάτω οι συνδαιτυμόνες, ότι τα τραγουδάει όλα. Οπότε σιγά σιγά θα αρχίζετε να ρωτάτε αυτήν».

 

 

Έχω περάσει κατάθλιψη- Δε χρειάστηκε να πάρω αγωγή

 

Μ.Σ Έχετε περάσει κάποια περίοδο της ζωής σας, κατάθλιψη;

Μ.Π «Ναι έχω περάσει κατάθλιψη. Κάποια στιγμή την αντιμετώπισα με φίλους και με κουβέντες πολλές και κάποια στιγμή όταν αυτό δεν έφτασε, με ψυχολόγο. Δε χρειάστηκε να πάρω κάποια αγωγή, χάπια ή ιατρική περίθαλψη, αλλά δεν θα είχα κανένα δισταγμό να το κάνω, αν χρειαζόταν. Είμαι παρά πολύ ρεαλιστής, αν σπάσεις το πόδι σου πας στον ορθοπαιδικό, αν σπάσεις την ψυχή σου πας στον ψυχολόγο ή στον ψυχίατρο. Δεν έχω δεύτερες σκέψεις».

Μ.Σ Τι φοβάστε περισσότερο στη ζωή;

Μ.Π «Φοβάμαι μην πάθουν κακό αυτοί που αγαπάω. Κι ο μεγαλύτερος φόβος, χτυπάω ξύλο, είναι να μην πάθει τίποτα το παιδί μου. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος φόβος από αυτόν ,κι οποιος δεν έχει παιδιά έχει γλιτώσει από αυτό το φόβο».

Μ.Σ Το θάνατο τον φοβάστε; Τα γηρατειά;

Μ.Π «Το θάνατο όχι, δε θα είμαι εκεί όταν συμβεί. Τα γηρατειά τώρα … αυτό που φοβάται κανείς όσο μεγαλώνει είναι να μην είναι μόνος του ή να μην μπορεί να αυτοεξυπηρετείται. Αλλά νομίζω ότι έχω πολλά χρόνια για να το σκεφτώ (γελάει)»!

Μ.Σ Αυτήν την περίοδο τι κάνετε και ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;

Μ.Π «Αυτήν την περίοδο κάνω τις τελευταίες συναυλίες στην επαρχία. Παίξαμε όλη τη σεζόν στο Σταυρό του Νότου, τώρα παίζουμε στην επαρχία, τελειώσαμε και από Θεσσαλονίκη. Αυτό θα πάει μέχρι το Πάσχα, μετά θα ξαναγυρίσω στον Σταυρό του Νότου για τρεις παραστάσεις, γιατί έκαναν πολύ μεγάλη επιτυχία. Και το καλοκαίρι θα κάνω μια μεγάλη περιοδεία με 30 συναυλίες σε Ελλάδα και εξωτερικό».

 

 

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*

code