ΜΚΟ: «Κρατικά» Εργαλεία Προπαγάνδα​ς, Ελέγχου και… Πλουτισμού

3
143

Ανάμεσα στις χιλιάδες οργανώσεις που δραστηριοποιούνται ανά τον κόσμο υπό την γενική μορφή Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ), πολλές εκ των οποίων μας είναι γνωστές και ως Δεξαμενές  Σκέψεις ή Think Tanks, υπάρχουν τρεις που χρήζουν το ιδιαίτερο ενδιαφέρον μας. Είναι η German Marshall Fund of the United States (GMFUS), που ιδρύθηκε στην Δυτική Γερμανία το 1972 και που χρηματοδοτήθηκε από την γερμανική κυβέρνηση και άλλους. Είναι η Peace and Research Istitute (PRIO), που ιδρύθηκε στην Νορβηγία το 1959 και που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση της Νορβηγίας και άλλους. Και είναι και η International Crisis Group (ICG), που ιδρύθηκε από πρώην υψηλόβαθμους κυβερνητικούς αξιωματούχους δυτικών κρατών, Προέδρους, Πρωθυπουργούς, Υπουργούς Εξωτερικών, Στρατηγούς (με Αμερικανούς, Βρετανούς, Αυστραλούς και  Σκανδιναβούς να κυριαρχούν) το 1995 και η οποία χρηματοδοτείται από όλες σχεδόν τις ευρω-ατλαντικές χώρες, και άλλους.

Πέραν της δυτικής τους προέλευσης και οι τρεις αυτοδιαφημίζονται ως ανεξάρτητες, μη κερδοσκοπικές, μη κυβερνητικές οργανώσεις που παράγουν αντικειμενικό και επιστημονικό έργο. Το έργο τους, λένε, στοχεύει στην εμπέδωση της ειρήνης, στην πρόληψη των συγκρούσεων, στην επίλυση διεθνών  και ενδοκρατικών διενέξεων και, γενικά, στη δημιουργία συνθηκών για το σεβασμό των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων. Μία επίσκεψη στους ιστότοπους και των τριών οργανώσεων επιβεβαιώνει τα παραπάνω.

Ωστόσο τα πράγματα δεν έχουν έτσι. Και οι τρεις οργανώσεις ιδρύθηκαν επί σκοπώ και υπήρξαν από καταβολής τους στρατευμένες. Άρχισαν και συνεχίζουν να λειτουργούν ως πολιτικά δεκανίκια των κυβερνήσεών τους, που υπήρξαν και παραμένουν οι μεγαλύτεροι χρηματοδότες του. Με τον καιρό και τις δραστηριότητές τους, διευρύνθηκαν και οι χρηματοδότες τους. Σήμερα είναι κυρίως, όπως στην περίπτωση των GMFUS και ICG, μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, τράπεζες, χρηματοπιστωτικά και φιλανθρωπικά ιδρύματα, ακόμα και φορείς όπως η ευρωατλαντική Νατοϊκή συμμαχία. Χωρίς όμως την οικονομική στήριξη και πολιτική αρωγή των κρατών που τα ίδρυσαν, χωρίς δηλαδή τον κρατικό κορβανά, οι οργανώσεις αυτές θα είχαν προ καιρού πτωχεύσει. Διατηρούνται και λειτουργούν διότι εξυπηρετούν συμφέροντα των κρατών τους ή, γενικότερα, διότι εξυπηρετούν μια ευρύτερη ιδεολογία και θεώρηση των πραγμάτων, που επιθυμούν οι χρηματοδότες τους.

Στην προκειμένη περίπτωση οι πρώτες δυο, που ιδρύθηκαν στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, λειτούργησαν με βάση την ευρω-ατλαντική ψυχροπολεμική διάταξη. Σήμερα, μαζί με την ICG που ιδρύθηκε μεταψυχροπολεμικά, εξυπηρετούν το ιδεολόγημα του ευρωατλαντισμού, δηλαδή του αμερικανικού ηγεμονισμού.

Συνεπώς, καμία από τις τρεις δεν νομιμοποιείται να αυτοπροσδιορίζεται ως ΜΚΟ, διότι το βασικό και ουσιαστικό χαρακτηριστικό κάθε αυθεντικής ΜΚΟ είναι η οικονομική της αυτονομία. Και όταν ένας μουσικός πληρώνεται (κατά τη λαϊκή σοφία, δυτικής μάλιστα προέλευσης), παίζει ό,τι του λέει εκείνος που πληρώνει (“He who pays the piper calls the tune”).

Στην ουσία, και ως προς τις συνέπειές τους, οργανώσεις όπως οι προαναφερθείσες  είναι Κυβερνητικές Οργανώσεις. Και έτσι αναφέρονται από φορείς όπως τα Ηνωμένα Έθνη, για παράδειγμα, και από αναλυτές. Ως GONGOs τις αναφέρουν, δηλαδή Governmental Non Governmental Organizations.

Η χειρότερη συνέπεια της κατάχρησης που γίνεται είναι ότι οι οργανώσεις αυτές έχουν δώσει κακό όνομα στις πραγματικές αυθεντικές και πολιτικά αυτόνομες ΜΚΟ. Οι τελευταίες λειτουργούν υπό αντίξοες συνθήκες και με χρηματοδοτήσεις από τις ατομικές εισφορές των μελών τους. Επιπλέον, στην εξέλιξή τους οι GONGOs χρησιμοποιήθηκαν ψυχροπολεμικά και μεταψυχροπολεμικά και ως φορείς που προσέφεραν και συνεχίζουν  να προσφέρουν κάλυψη (cover) για κατασκοπευτικές και άλλες υπονομευτικές δραστηριότητες σε τρίτες χώρες υπέρ των κρατών που τις χρηματοδοτούν. Δέλεαρ, κατά κανόνα, είναι το άφθονο χρήμα που ανοιχτόχερα παραχωρείται σε άτομα και τοπικούς φορείς που είτε υφίστανται ή δημιουργούνται επί τούτου.

Αυτό που εμείς εδώ πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι οι τρεις αυτές οργανώσεις, GMFUS, PRIO, ICG, είναι δραστηριοποιημένες σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά ιδιαίτερα δραστηριοποιημένες στο δικό μας βαλκανικό χώρο και την Ανατολική Μεσόγειο. Υλοποιούν μια δική τους ατζέντα πλουσιοπάροχα και αδιαφανώς χρηματοδοτούμενη.

H κριτική που ακολουθεί επικεντρώνεται στις  τρεις αυτές διεθνείς οργανώσεις. Την German Marshall Fund of the United States (GMFUS)  με έδρα την Ουάσιγκτον και με πολυεθνική παρουσία, την International Crisis Group (ICG) με έδρα τις Βρυξέλες και με πολυεθνική παρουσία και την Peace and Research Institute  (PRIO) με έδρα το Όσλο και επίσης με πολυεθνική παρουσία.

(Αύριο θα δημοσιευτεί το 2ο μέρος του άρθρου, στο οποίο θα αναδειχθεί ο υπονομευτικός ρόλος των τριών εταιριών για την Ελλάδα και την Κύπρο).

*Ο Μάριος Λ. Ευρυβιάδης διδάσκει διεθνείς σχέσεις στον Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Στις δικές μας ΜΚΟ πότε επιτέλους θα γίνει ένας σοβαρός έλεγχος τόσο των κονδυλίων τους όσο και του ρόλου που διαδραματίζουν;;;

  2. PARA POLU ENDIAFERON ARTHRO KAI ANAMENOUME TO DEUTERO MEROS .Ontws stin Ellada den exei ginei katanoiti i megali simasia kai mi kratikwn drwntwn gia to diethnes sustima kai ara oti exei aksia na gnwrizoume poios akrivws xrimatodotei to ergo tous.I leksi GONGOs einai pio konta i alitheia einai stin pragmatikotita.mipws na tin eisagoume sto leksilogio mas ??????

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here