Παρακολουθώ με πολύ προσοχή, ίσως και αναγκαστικά λόγω δουλειάς, την όλη διαπραγμάτευση για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους και τη νέα δανειακή σύμβαση.

Με έκπληξη παρακολουθώ ότι το θέμα της σημερινής ημέρας είναι το αίτημα της Γερμανίας – και, κατά τη γνώμη, μου όλων των δανειστών – για την επιβολή Επιτρόπου που θα ελέγχει τα δημοσιονομικά της Ελλάδας. Τον τομέα, δηλαδή, για τον οποίο τα τελευταία δύο χρόνια χάθηκε η έννοια της λέξης «αποτυχία».

Χθες συναντήθηκαν οι πολιτικοί αρχηγοί για να «προικίσουν» τον Παπαδήμο με διαπραγματευτικά όπλα, ώστε να πάει στις Βρυξέλλες και συζητήσει το μέλλον της Ελλάδας.

Θέσανε ως «κόκκινη γραμμή» την περικοπή του 13ου και 14ου μισθού – αλλά επιτρέψτε μου να έχω τις αμφιβολίες μου – σε μία στιγμή κατά την οποία από το Γενάρη (λόγω αλλαγής αφορολογήτου και χαρατσιών) περικόπτονται ήδη οι 12 βασικοί μισθοί.

Αλλά η πιο «κόκκινη» από τις «κόκκινες γραμμές» ολόκληρου του πολιτικού συστήματος που μας κυβερνά, είναι η επιβολή Επιτρόπου για τα δημοσιονομικά, με το πρόσχημα φυσικά της εθνικής κυριαρχίας.

Μόνο που φοβάμαι ότι στο μυαλό των πολιτικών αρχηγών δεν είναι η περιβόητη εθνική κυριαρχία. Αυτή παραδόθηκε όταν η Ελλάδα έφτασε στο σημείο να ζει από την ελεημοσύνη των ευρωπαίων εταίρων της και θα ζει έτσι για πολλά χρόνια ακόμα, ειδικά αν ολοκληρωθεί το «κούρεμα» του χρέους – που φαντάζει, πλέον, και ως η μόνη λύση.

Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να είμαι λίγο καχύποπτη και να υποστηρίζω ότι δε θέλουν Επίτροπο για να μην αποκαλύψει κανείς την απίστευτη ανικανότητα της τωρινής, αλλά και της προηγούμενης, κυβέρνησης στο βασικότερο στόχο του Μνημονίου. Την εξυγίανση του δημοσίου, δηλαδή, και την περιστολή των δημοσίων δαπανών.

Αυτή την εξυγίανση που αν είχε γίνει, θα έσωζε πολλούς μισθούς και πολλές συντάξεις, οι οποίες -επιτρέψτε μου να επιμείνω- συνεχίζουν να κινδυνεύουν…

Θα, ήθελα, λοιπόν, να πω στον κ. Παπαδήμο ότι σε περίπτωση που οι Ευρωπαίοι δεν απαιτήσουν το διορισμό Επιτρόπου για την Ελλάδα, θα πρέπει να τον ζητήσει ο ίδιος.

Γιατί, αγαπητέ πρωθυπουργέ, εδώ και χρόνια δε μπορώ να φέρω στο μυαλό μου έναν υπουργό που να έκανε έργο.

Δυστυχώς δε μπορώ, ειδικά τα δύο τελευταία χρόνια, να βάλω στο μυαλό μου έναν υπουργό που να μην τα έκανε ακόμα χειρότερα απ’ ό,τι τα βρήκε.

Οπότε θα ήθελα να έρθει ένας Επίτροπος για να επιβλέπει τους απαράδεκτους υπουργούς, μιας που εγώ δεν μπορώ να τους αλλάξω. Είναι δική σας δουλειά και δικό σας δικαίωμα.

Να έρθει, λοιπόν, Επίτροπος μήπως και παραχθεί έργο στα υπουργεία… Να γίνουν αποκρατικοποιήσεις και να συγκεντρωθούν τα χρήματα από τη φοροδιαφυγή, ώστε να μην πληρώνουν μόνο οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι τις αστοχίες των προϋπολογισμών σας.

Να έρθει επίτροπος που θα επιβλέπει ότι οι πολιτικοί δεν ασχολούνται μόνο με την εκλογή τους, αλλά διαβάζουν και τα μαθήματά τους, εν προκειμένω τα Μνημόνια που ψηφίζουν και βυθίζουν εμένα και το εισόδημά μου… και μετά, μέσω τηλεπαραθύρων, νίπτουν τας χείρας τους ώστε να γίνουν πρόεδροι των πανάκριβων κομμάτων τους…

Λυπάμαι γι’ αυτό που λέω, αλλά οι Έλληνες υπουργοί έχουν αποδειχτεί πολύ πιο ανθέλληνες από όσο θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε Γερμανός Επίτροπος.

Αλήθεια, το θέμα σας κύριοι πολιτικοί αρχηγοί, είναι η εθνική κυριαρχία ή δε θέλετε να αποκαλυφθεί το πραγματικό χάλι της κρατικής μηχανής; Μήπως δε θέλετε να μεταρρυθμιστεί το σαθρό οικοδόμημα στο οποίο έχετε χτίσει τις πολιτικές σας καριέρες; Μήπως δε θέλετε το καλό του τόπου περισσότερο από την επανεκλογή σας;