Ο λίγος Μέσι επιτέλους αφήνει ήσυχη την Αργεντινή!

 

Δεν ήταν ανάγκη να αποδείξει γιά άλλη μία φορά πόσο «λίγος» είναι ο Λιονέλ Μέσι, όταν καλείται να παίξει μπάλα χωρίς τις «πλάτες» των παικταράδων της Μπαρσελόνα που τρέχουν γι αυτόν ασταμάτητα, που έχει την ασφάλεια ενός τρομερού γκολκίπερ, αμυντικών «ογκόλιθων» όπως Πικέ, χαφ «κομπιούτερ» όπως Ινιέστα (παλιότερα και Τσάβι) και Μπουσκέτς και επιθετικούς «πυραύλους» όπως Σουάρεζ. Τρεις φορές σε τρία χρόνια καταδίκασε την εθνική Αργεντινής σε ταπείνωση.

Στον τελικό του μουντιάλ με τη Γερμανία πρόπερσι, που παρ ολίγον να λιποθυμήσει από τον φόβο του και δεν μπορούσε να περπατήσει όχι να κάνει μια μπαλιά, πέρσι με την αναιμική εμφάνιση στον τελικό του κόπα Αμέρικα με τη Χιλή και πριν λίγες ημέρες πάλι στον τελικό του Κόπα με το πέναλτι «στα περιστέρια» (που λέγαμε πιτσιρικάδες) απέναντι στον συμπαίκτη του στην Ισπανία, τον πορτιέρο αρχηγό της Χιλής.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Κλαούντιο Μπράβο, την ώρα που έκαναν την κλήρωση με τον υπέρβαρο από τις τεκίλες διαιτητή – κλόουν Έμπερ Λόπεζ, κατάλαβε το άγχος του μουσάτου «Λίο» και τον αγκάλιαζε σαν να τον παρηγορεί προκαταβολικά.

Ο Μέσι είναι λίγος. Ναι καλά διαβάζετε. Και γιά να εξηγούμαι. Λίγος σε σχέση με τον κολοσσό Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, που έπαιζε την ίδια θέση (γιά να μην τον συγκρίνω και τον ξεφτιλίσω με τον Ζανέτι ή τον Ρεδόντο αυτές τις εμβληματικές προσωπικότητες του Αργεντίνικου ποδοσφαίρου).

Ο Μαραντόνα το 1986 πήρε παγκόσμιο κύπελλο και ισοπέδωσε στον τελικό του Μεξικού τη Γερμανία, έχοντας μιά εντεκάδα με κάτι «μπετατζήδες» όπως Τζούστι, Μπράουν, Μπάρμπας, Ρουγκέρι, Κλάουσεν (ποιός τους ξέρει?) και το 1990 αν το παγκόσμιο σύστημα δεν είχε στήσει τον τελικό με τη Γερμανία και το πέναλι -«μαιμού» που «σφύριξε» τέσσερα λεπτά πριν το τέλος ο αργυρώνητος Ουρουγουανός διαιτητής Εντγκάρδο Κοντεσάλ σε «βουτιά» του Φέλερ δύο μέτρα έξω από την περιοχή, ενώ νωρίτερα είχε γράψει «ιστορία» δείχνοντας την πρώτη κόκκινη κάρτα σε τελικό σε παγκόσμιο κύπελλο (και φυσικά άδικη) σε κάποιον Μονσόν σε «θέατρο» του Κλίνσμαν.

Δύο χρόνια αργότερα ο σκόρερ Μπρέμε παραδέχτηκε ότι δεν ήταν πέναλτι! Τότε ο Ντιέγκο είχε συμπαίκτες χειρότερους από ότι στο Μεξικό κάτι «σοβατζήδες» σαν τους Τρόλιο, Μπασουάλντο, Μπατίστα, Κλάσουσεν και τον βοηθούσαν κάπως ο Κανίγια και ο Μπουρουσάγκα.

Γιά να είμαι δίκαιος ο φουκαράς Μέσι ναι μεν είχε και 3-4 παικταράδες στην εθνική (Ματσεράνο, ντι Μαρία και Μπανέγα) αλλά μπροστά αυτόν τον ανεκδιήγητο χασογκόλη Ιγκουαίν που ομοιός του δεν έχει ξαναπεράσει στα γήπεδα του πλανήτη, με εξαίρεση έναν «θρύλο» ονόματι Δεληβέρη – καλή του ώρα – που έπαιξε τη δεκαετία του 80′ στον Γκυζιακό στη Γ΄ κατηγορία Αθηνών και τα ελάχιστα λεπτά που έπαιζε κλώτσαγε τα…πόδια του αντί τη μπάλα.
Κρίμα άλλο ένα ξενύχτι, γιά την εθνική Αργεντινής που σε όσους τη λατρεύουμε έχει να δώσει χαρά από τις 29 Ιουνίου του 1986. Μακάρι πριν εγκαταλείψουμε τον μάταιο τούτο κόσμο κάποτε να ξαναγελάσουμε με την μπιανκοσελέστε της καρδιάς μας.

Μακάρι ο Λίο να μην πάρει πίσω την εν θερμώ αλλά και γενναία αποφασή του και να αποσυρθεί από την εθνική ομάδα πριν το μουντιάλ του 2018 στη Ρωσία. Να απολαύσει τα παιχνίδια από τον καναπέ του τρώγοντας τα τσιπς που διαφημίζει. Μακάρι να βλέπει τα ματς στην τηλεόραση και να βλέπει τον νέο αρχηγό να παθιάζεται με τον εθνικό ύμνο της Αργεντινής, όχι όπως αυτός που στέκεται «ρομπότ».

Είναι και ευκαιρία άλλωστε να έχει χρόνο να σκέφτεται με τον πατέρα του άλλους τρόπους φοροδιαφυγής. Τι να περιμένεις όμως από ένα «παλιόπαιδο» που κερδίζει 1000 ευρώ το λεπτό και φοροδιαφεύγει? Ενώ (γιά παράδειγμα) ο Ζανέτι δίνει μεγάλο της περιουσίας του από το ποδόσφαιρο στο ίδρυμα που δημιούργησε στην Αργεντινή και φέρει το ονομά του και της συζύγου του, γιά την εκπαίδευση και οικονομική στήριξη των φτωχών παιδιών από τις φαβέλες. Ο ένας φραγκοφονιάς και ο άλλος Άνθρωπος.

Και στο τέλος-τέλος γιά νά ‘χουμε «καλό ρώτημα» ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ο Λίο ήταν σπουδαιότερος από την «πινέζα» της Ρεάλ, τον δαιμόνιο Κροάτη Μόντριτς?

Σχετικά Άρθρα

4 Σχόλια
  1. Με καθε σεβασμο προς το προσωπο του κυριου Κωστακη, θα μου επιτρεψετε να παραθεσω τις διαφωνιες μου σε σημεια του κειμενου:
    προφανως αντιλαμβανομαι οτι ειστε οπαδος της εθνικης Αργεντινης απο την εποχη του Ντιεγκο. Ωστοσο, θεωρω ισοπεδωτικο κι αδικο να υποτιματε κατα τετοιον τροπο τον κορυφαιο ποδοσφαιριστη (τεχνικα εστω) του καιρου μας, για να μην πω ολων των καιρων. Ο Μεσι συμφωνω πως στην Μπαρτσα εχει τις πλατες του Σουαρες ή του Ινιεστα αλλα οχι πως ειχε ποτε καποιον πρωτοκλασατο γκολκιπερ, οπως αναφερατε. Ο καλυτερος που ειχε την δεκαετια ειναι ο Μπραβο, ο οποιος εμφανιστηκε στον χαρτη τα τελευταια μολις 2 ετη.
    Επειτα, ποσο ισοπεδωτικο να λετε πως ξεφτιλιζει την Αργεντινη ο ανθρωπος που την ανεστησε. Που την οδηγησε σε 4 τελικους, 1 μουντιαλ και 3 κοπα Αμερικα. Συμφωνω πως ειναι αποτυχια να παιζεις 4 τελικους διχως να κερδιζεις αλλα ας δουμε τι εκανε η τεραστια εθνικη των Ρεδοντο (οσο επαιξε γιαιτ την παρατησε και νωρις…) και Ζανετι: αποκλεισμος στους 16 στο μουντιαλ του 94 απο την Ρουμανια του Ανχελ Ιορδανεσκου-παρουσια στο ροστερ του «μεγαλου» σνιφερ Ντιεγκο. Επειτα με Μπατιγκολ και Ζανετι μεγαλη επιτυχια στο μουντιαλ του 2002 με αποκλεισμο στη φαση των..ομιλων! Ενταξει στο μουντιαλ 98 μπηκε στους 8 αφου πρωτα ο Τσολο Σιμεονε καταφερε να κερδισει την αποβολη του Μπεκαμ και να βγει ο ιδιος αλωβητος! Παταγωδης αποτυχια δηλαδη.
    Ο Μεσι πηρε την ομαδα απο το χερι (χωρις προπονητη-Σαμπεγια) και με 3-4 παικταραδες μονο, οχι καμια μικτη κοσμου, την οδηγησε στον τελικο του 2014, οπου στον τελικο οντως ηταν λιγος, στο φιναλε ομως και της χειροτερης σεζον της καριερας του…
    Οσο για τον Ιγκουαιν, σιγουρα δεν ειναι ο Φν Μπαστεν αλλα ενας σκορερ των 36 γκολ στο Καμπιονατο, σιγουρα δεν ειναι ανεκδιηγητος, ακομα κι αν συμφωνω πως εχει χασει σπουδαιες φασεις σε μια σειρα τελικων τα τελευταια ετη.

    Δε χωρα συγκριση του Μεσι με τον ζανετι και τον Ρεδονδο σε συνεισφορα στην Εθνικη. Αγωνιστικα, παιζουν και σε αλλη θεση. Ουτε με τον Μοντριτς διοτι εκτος αλλης θεσης,τον ειδαμε με την εθνικη του κι αυτον να μην περνα τον ομιλο του μουντιαλ κ να μενει εξω στους 16 τις προαλλες.

    Ο Μεσι αναμορφωσε την Εθνικη, την ξαναβαλε στο παγκοσμιο χαρτη ως υπολογισιμη δυναμη που ειχε παψει να ειναι απο το μακρινο 1993! Οκ, λυγισε κι απετυχε να την κανει τροπαιουχο αλλα μην ειμαστε τοσο απολυτοι κι ισοπεδωτικοι. Μαλλον η εμμονικη συγκριση με τον Ντιεγκο και τα κατορθωματα του και οι αντιστοιχες προσδοκιες οπαδων της Αλμπισελεστε τον «μικραινουν» στα ματια τους, αναιτια θα ελεγα.
    Τελος, ισως τελικα ο Μεσι να νιωθει πιο καταλανος/ισπανος/μπλαουγρανα παρα αργεντινος, δεδομενου οτι δεν ανδρωθηκε στο αργεντινικο πρωταθλημα ή τις αλανες, αλλα στο Χαρβαρντ του ευρωπαικου φουτμπόλ, την Μασια.

    Με καθε εκτιμηση,
    Θανασης Αγγελοπουλος

    • Ο/Η Δέσποινα Α. λέει:

      Κύριε Αγγελόπουλε,
      το σχόλιο είναι απλά εξαιρετικό, εν ολίγοις, τα… σπάει. Με ψύχραιμο και νηφάλιο λόγο, με γνώση και αλήθεια, αποδείξατε πως εκεί στην… αιχμή, μπορούμε, βρε αδερφέ.
      Εξαιρετικό, ευχαριστούμε.

  2. Ο/Η Δέσποινα Α. λέει:

    Κύριε Κωστάκη,
    αν ο Μέσι είναι… λίγος, εσείς το γράφετε, τότε κάτι δεν είδατε καλά, μάλλον. Είναι αυτό που μας πιάνει, όταν το χρυσό άλογο στο οποίο ποντάρουμε, δεν τα πάει έτσι, όπως εμείς θέλαμε. Αφού εμείς ποντάραμε στο άλογο κούρσας, ντροπή του που δεν υπάκουσε. Διαφωνώ επίσης με τις συγκρίσεις που κάνετε, φανήκατε λίγο αδιάβαστος στο σημερινό σας άρθρο. Μου κάνει εντύπωση, γιατί αυτό σπάνια συμβαίνει με τα άρθρα σας.
    Ο Μέσι είναι ένας από τους σπουδαιότερους αθλητές που ανέδειξε ο 21ος αιώνας. Διαβάστε προσεκτικά το υπέροχο σχόλιο του φίλου σχολιαστή πιο πάνω.

  3. Ο/Η Νιόνιος λέει:

    Πρέπει να είσαι στραβός, επαρμένος ή να μην ξέρεις από μπάλα όταν δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί ο Μέσι θεωρείται ίσως ο καλύτερος παίχτης όλων των εποχών. Τυχαία διεκδικεί αυτόν τον τίτλο; Και γιατί δεν τον διεκδικεί ένα από τα μεγάλα ονόματα που αναφέρεις κύριε Κωστάκη μου; Τυχαίο κι αυτό ή μήπως τα γραφόμενά σου εξαρτώνται από το χάσιμο του ύπνου σου περιμένοντας να κερδίσει η Αργεντινή τον τελικό; Βγάλε την τσίμπλα του φανατισμού και του κολλήματος σε έναν παίχτη που έβαζε τα γκολ με τα χέρια του, που έμπλεξε με τα ναρκωτικά και η ζωή του ήταν μέσα στη βρώμα και τη δυσοδία.


Αφήστε το σχόλιο σας

*