O πρώτος ανοιχτά gay Έλληνας αστυνομικός «εξομολογείται»: Αντιμετωπίζω διπλό στίγμα

 

Ο 30χρονος Μιχάλης Λώλης είναι πραγματικά ξεχωριστή περίπτωση στην Ελληνική Αστυνομία. Τελειόφοιτος της Παντείου στο τμήμα Δημόσιας Διοίκησης και πλέον Αναπληρωτής Τμηματάρχης στο Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας της Ελληνικής Αστυνομίας εδώ και 7 μήνες.

Ο Μιχάλης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό Αμφιθέα έξω από τα Γιάννενα, δίπλα στη λίμνη. Μεγαλώνοντας σε πολύτεκνη οικογένεια, καθοδηγήθηκε κατά τα μαζικά «μπες στο δημόσιο, παιδί μου» πρότυπα των περασμένων δεκαετιών και η Αστυνομία ήταν η πρώτη του επιθυμία και επιλογή μετά τις Πανελλήνιες, αλλά και ο μόνος τρόπος για να φύγει από τον τόπο του, να αυτονομηθεί και όχι να σπουδάσει σε μια σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων – γι’ αυτό και δεν επέλεξε το Ιστορικό Αρχαιολογικό που επίσης τον γοήτευε, αλλά και για να αποφύγει τη θεωρητική κατεύθυνση που «είχε όλο κορίτσια και θα τον στιγμάτιζε».

Διευκρινίζει ωστόσο ότι δεν ήταν η σεξουαλική του ταυτότητα που τον έκανε να επιθυμεί να ζήσει στην Αθήνα, αλλά ένα γενικότερο πλαίσιο ανεξαρτησίας.

Όπως εξομολογείται ο ίδιος στη συνέντευξη που παραχώρησε στη lifo.gr, δεν ήταν εύκολο να δημοσιοποιήσει τη σεξουαλική του ταυτότητα στον εργασιακό του χώρο.

«Μέχρι πριν από 2 χρόνια ζούσα διπλή ζωή. Δεν τολμούσα να σκεφτώ ότι θα το πω σε άνθρωπο του περιβάλλοντός μου, ενώ βρισκόμουν σε μακροχρόνια σχέση, συγκατοικούσα με τον σύντροφό μου, ταξιδεύαμε μαζί, ζούσαμε μια εντελώς φυσιολογική ζωή που ήταν όμως κρυφή. Εννοείται πως οι φίλοι και η οικογένειά μου γνωρίζουν για μένα εδώ και πολλά χρόνια. Το εργασιακό περιβάλλον ήταν το τελευταίο προπύργιο», αναφέρει.

Σε ερώτηση για το αν έχει υποστεί bullying μέσα στο Σώμα, απαντά: «Καθόλου. Υπάρχει σεβασμός ή ανοχή. Κανείς δεν έχει έρθει προσωπικά να μου πει το παραμικρό, δεν έχω δεχθεί καμιά επίθεση και καμιά μεροληπτική αντίδραση και ούτε θα τολμήσουν. Μόνο με ρωτούν τι, πώς, γιατί και τους λέω αυτά που λέω και σε σένα. Bullying έγινε μόνο στα σχόλια των δημοσιευμάτων της προηγούμενης εβδομάδας, όταν πήρε δημοσιότητα το θέμα και κάποιοι συνάδελφοι άρχισαν υβρεολόγιο, πάντα σε επίπεδο social media, με το προκάλυμμα του διαδικτύου. Αυτά τα σχόλια δεν με αγγίζουν καν και είναι ο λόγος για να συνεχίσω να δηλώνω απερίφραστα ότι είμαι ομοφυλόφιλος και να κατέβω στο Pride.

Αυτό που καταφέρνουν είναι να ενισχύσω τις δράσεις μου γιατί υπάρχει ορατό πρόβλημα. Εξάλλου, έχω λάβει και πάρα πολλά μηνύματα στήριξης από γκέι συναδέλφους που λένε μπράβο, ενώ οι ίδιοι αδυνατούν να πράξουν ανάλογα».

Όταν καλείται να μιλήσει για τους επαγγελματικούς του στόχους, ο Μιχάλης Λώλης αναφέρει «Η EGPA μού έχει αναθέσει ως πρότζεκτ να δημιουργήσω μια αντίστοιχη εθνική Ένωση ΛΟΑΔ Αστυνομικών. Έχω ξεκινήσει τις διαδικασίες, σαφώς ξέρω πάρα πολλούς ομοφυλόφιλους αστυνομικούς που είναι φίλοι μου. Ως τώρα είχα συναντήσει μόνο «όχι». Ντρέπονται και δεν θέλουν καμία ταύτιση. Βρήκαμε τη λύση, αντ’ αυτού, να δημιουργήσουμε ένωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη Δράση Αστυνομικών για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Εκεί βρήκα ανταπόκριση, είμαστε γύρω στους 25-30 συμμετέχοντες, οι περισσότεροι στρέιτ. Τελειώσαμε μόλις το καταστατικό.

Η Δράση θα περιλαμβάνει το τμήμα «ΛΟΑΔ Δράση Αστυνομικών», θα γίνουμε επίσημη ένωση υπό την ομπρέλα της EGPA. Σκοπός μας είναι να αλλάξουμε το στερεότυπο του Έλληνα πολίτη απέναντι στην Αστυνομία και να ενοχοποιηθεί ο ρατσιστικός λόγος μέσα στην Αστυνομία. Ξέρεις, εγώ αντιμετωπίζω διπλό στίγμα. Μέσα στην αστυνομία είμαι ομοφυλόφιλος και μέσα στην LGBT κοινότητα είμαι «μπάτσος». «Α, τι δουλειά κάνεις; Μπάτσος; Είσαι ρατσιστής, χρυσαυγίτης, φασίστας». Όχι! Δεν είμαι τίποτα από αυτά. Πολλές φορές, στην LGBT κοινότητα δεν λέω τη δουλειά μου, όχι γιατί ντρέπομαι αλλά γιατί κουράζομαι να τα ακούω αυτά και να εξηγώ.

Υπάρχει και η άποψη από μερίδα της LGBT κοινότητας ότι η Αστυνομία δεν έχει δουλειά στο Pride. ΟΚ, η κυρίαρχη ιδεολογία της Αστυνομίας είναι συντηρητική, αλλά οι περισσότεροι αστυνομικοί είναι νέα παιδιά μορφωμένα με αντιλήψεις σαν τις δικές μου. Κουράγιο δεν έχουν να μιλήσουν γι’ αυτά. Δυστυχώς υπάρχουν αυτοί οι λίγοι που διατυμπανίζουν τον ρατσισμό τους, αλλά ευτυχώς οι περισσότεροι κρατούν πλέον χαμηλούς τόνους.

 

 

Πηγή: lifo.gr

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*

code