Ο Ρουβάς, το «Άξιον Εστί» και το μη γελοίον του πράγματος

Γράφει: Δημόφαντος

Ομολογώ εξαρχής το έγκλημά μου: πήγα στη Νέα Σμύρνη και άκουσα τον Σάκη Ρουβά στο «Άξιον Εστί»! Έκανα το «απονενοημένο», διότι ήθελα να σχηματίσω προσωπική άποψη για την «ιεροσυλία».

Πρώτα να σας πω τι είδα: Σχεδόν 20 χιλιάδες ανθρώπους να χειροκροτούν συνεχώς το ποπ είδωλό τους! Όχι μόνο τις κλασσικές «ρουβίτσες», αλλά και πολλούς νέους και μεγαλύτερους σε ηλικία άντρες.

Τώρα να σας μεταφέρω τι άκουσα: Έναν σεμνό Ρουβά, στα όρια της συστολής, να προσπαθεί -όσο καλύτερα μπορούσε- να αποδώσει το μνημειώδες έργο του Οδυσσέα Ελύτη και του Μίκη Θεοδωράκη.
Ήταν σαν να καταλάβαινε ότι το «Άξιον Εστί» τον ξεπερνά κατά πολύ, όπως και ότι ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης ήταν ένας και μοναδικός.
Δεν έδωσε, λοιπόν, σε κανέναν το δικαίωμα να επιχειρήσει άστοχες συγκρίσεις.

Το στοιχείο που τον βοήθησε να σταθεί όρθιος απέναντι στον καταιγισμό των επικρίσεων, που προηγήθηκαν της συναυλίας, είναι ο ίδιος του ο χαρακτήρας.
Όσοι τον έχουν συναντήσει, έστω και μια φορά, ξέρουν ότι δεν έχει χτυπηθεί από το «σταριλίκι», ότι δε διαθέτει καθόλου έπαρση ή σνομπισμό.
Παρά τη σημαντική (και πολύχρονη) επιτυχία του στο είδος που υπηρετεί, παραμένει ευγενικό και καταδεκτικό παιδί, με σεβασμό στους άλλους, και μεγάλη διάθεση προσφοράς στους πάσχοντες.

Τον έχω γνωρίσει και έχω διακρίνει όσα γράφω. Αν είχε καβαλήσει το καλάμι, αν ήταν οπαδός της άποψης «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω», σίγουρα θα είχε γελοιοποιηθεί στη Νέα Σμύρνη. Ο χαρακτήρας του και η αίσθηση των ορίων, που τον χαρακτηρίζει, του επέτρεψαν να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του.

Δεν επιχείρησε να αναμετρηθεί με τους δημιουργούς, ούτε με τον ανεπανάληπτο ερμηνευτή του έργου, απλώς προσπάθησε να το τραγουδήσει… Η ταπεινότητά μου πιστεύει δε ότι τα πήγε μια χαρά. Και μόνο το γεγονός ότι έφερε χιλιάδες νέους σε επαφή με το «Άξιον Εστί», είναι κέρδος…

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*