Ο τελικός για τον Ολυμπιακό ήταν με την ΤΣΣΚΑ όχι με τη Ρεάλ

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες αναγνωρίζει την ανωτερότητα της Ρεάλ, αισθάνεται περήφανος για τον Ολυμπιακό και αναρωτιέται τι συνέβαινε αν δεν είχαν 12/26 βολές οι Πειραιώτες.

Πέτυχε δύο άθλους, δεν άντεξε και για τρίτο

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να μάθουμε να χάνουμε, να μάθουμε να σεβόμαστε τον αντίπαλο όταν αυτός είναι καλύτερος. Και η Ρεάλ ήταν καλύτερη στα 27’ του αγώνα.

Ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος στο πρώτο δεκάλεπτο και είχε ένα εντυπωσιακό τρίλεπτο στην τρίτη περίοδο όπου έτρεξε το σερί των 12 πόντων. Προσπάθησαν για 38’, έδωσαν όσα είχαν και δεν είχαν, αλλά καλύτεροι από τους αντιπάλους τους στο συγκεκριμένο ματς δεν ήταν

Ας ξεκινήσω με μπάσκετ που τα έχω και φρέσκα…

Η πληγή των βολών έπαιξε τον μεγαλύτερο ρόλο στην απώλεια της Έυρωλίγκας. Το σημαντικότερο μειονέκτημα του φετινού Ολυμπιακού έκανε την εμφάνιση του στην πιο άσχημη μορφή του. Το έχω γράψει περισσότερες από εκατό φορές, πως δεν έχει λογική επαγγελματίες παίκτες να σουτάρουν με ποσοστό χαμηλότερο του 75%. Καταλαβαίνετε τι συμβαίνει όταν σουτάρουν με 46% (12/26).

Ο πιο ωραίος τρόπος να μπεις στον ρυθμό ενός αγώνα είναι οι βολές.

Τα 15 περισσότερα ριμπάουντ της Ρεάλ έχουν εξήγηση. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος επέλεξε να αντιμετωπίσει το pick ‘n’ roll των Μαδριλένων με αλλαγές. Οι Ισπανοί δεν πλήγωσαν τον Ολυμπιακό τόσο πολύ με σκορ αφού δε «διάβαζαν» τα miss match όσο έπρεπε, αλλά τον πλήγωσε με τα χαμένα ριμπάουντ. Ο ψηλός ναι μεν έμενε με το αντίπαλο γκαρντ, αλλά όταν αυτός σούταρε κάτω από το καλάθι πάλευε ένα γκαρντ του Ολυμπιακού με κάποιον Μαδριλένο γίγαντα.

Το ματς ξεκάθαρα χάθηκε από την επίθεση. Οι χαμένες βολές έφεραν αρνητική ψυχολογία, κάποια ελεύθερα σουτ τριών πόντων ήταν άστοχα και εκεί το μυαλό αντέδρασε με μειονεκτικό για την ομάδα, τρόπο.

Στο πρώτο δεκάλεπτο ο Ολυμπιακός ήταν ανώτερος διότι ακουμπούσε την μπάλα στα χέρια του Γιώργου Πρίντεζη ο οποίος σκόραρε ή δημιουργούσε συνθήκη για κάποιον συμπαίκτη του. Μετά ξεκίνησαν οι βιαστικές επιλογές.

Η Ρεάλ δεν είναι καμία ομαδούλα, τα εκμεταλλεύτηκε όλα αυτά και αρχικά προηγήθηκε με 40-29 και εν συνεχεία αντέδρασε χάρη στον Κάρολ και ξέφυγε μία και καλή.

Ο Κάρολ πέτυχε 11 συνεχόμενους πόντους οι 6 εκ των οποίων προήλθαν από δύο τρίποντα με χέρι κρεμασμένο πάνω του. Καλή άμυνα ήταν. Παίζει κι ο αντίπαλος όμως, διαθέτει κι αυτός ικανότητες. Αν σε εκείνο το σημείο ο Ολυμπιακός έμενε κοντά στο σκορ θα βλέπαμε διαφορετικό τελευταίο δεκάλεπτο. Με τα «αν» όμως, δε γίνεται τίποτα.

Πάμε και στο συναισθηματικό κομμάτι του τελικού…

Μέχρι και το τζάμπολ διατυμπάνιζα πως δε θα στεναχωρηθώ σε περίπτωση ήττας. Ο Ολυμπιακός με είχε γεμίσει την Παρασκευή και μου φαινόταν αρκετό.

Δε στεναχωρήθηκα, έσκασα. Έκανα αυτό που απαγορεύεται να κάνει οποιοσδήποτε αγαπά αυτή την ομάδα. Έσκυψα το κεφάλι και έκλαψα. Τίποτα το κακό με το δάκρυ, αλλά με το σκυμμένο κεφάλι…

Αυτή η ομάδα πρεσβεύει το ακριβώς αντίθετο.

ΥΓ: Το μπάσκετ είναι το άθλημα τον κοντών. Μόνο γκαρντ μπορούν να αλλάξουν τη ροή μίας αναμέτρησης και να βάλουν τη σφραγίδα τους. Ο Κάρολ το έκανε. Μαγκιά του.

ΥΓ 2: Δε μπορώ να πιστέψω την επιρροή του Νοτσιόνι στον τελικό. Δεν τον πίστευα καθόλου. Αναγνωρίζω το λάθος μου.

ΥΓ 3: Ο Πέτγουεϊ βρισκόταν εκτός τόπου και χρόνου, κατάφερε να με εκνευρίσει. Το αντιαθλητικό φάουλ που κάνει είναι ό,τι πιο ανοήτο έχω δει σε αυτό το επίπεδο. Έχει σφυρίξει ο διαιτητής φάουλ (επαναφορά απ’ έξω) και πηγαίνει και τον ξανά χτυπάει. Αντιαθλητικό και 3 πόντους η Ρεάλ αντί για απλή επίθεση. Στη συνέχεια έδιωξε τη μπάλα πριν αυτή καν πλησιάσει στη στεφάνι (αμφιβάλλω αν θα έμπαινε). Έλλειψη συγκέντρωσης καθαρά. Προφανώς θα είχε το νου του στα τόξα…

ΥΓ 4: (Επανάληψη) Ο πιο ωραίος τρόπος να μπεις στον ρυθμό ενός αγώνα είναι οι βολές.

ΥΓ 5: Ένας τρόπος υπάρχει για να καταλάβεις αν ένας παίκτης είναι κουρασμένος. Στις νεκρές φάσεις σκύβει και στηρίζεται στα γόνατά του. Τρεις παίκτες του Ολυμπιακού στο 27’ είχαν τη συγκεκριμένη στάση. ΤΑ ΕΔΩΣΑΝ ΟΛΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΣΣΚΑ! Πήγαν να λιποθυμήσουν. Τους βγήκε στον τελικό.

ΥΓ 6: Ο Ολυμπιακός είναι μορφή εκδήλωσης συναισθημάτων. Ο Ολυμπιακός έκανε μία καταπληκτική χρονιά στην Ευρωλίγκα. Ο Ολυμπιακός πραγματοποίησε δύο άθλους και δεν τα κατάφερε στον τρίτο. Απέκλεισε την Μπαρτσελόνα νικώντας τη τρεις σερί φορές σε 7 μέρες, απέκλεισε την ΤΣΣΚΑ ανατρέποντας το -9 στο 36:30 και ηττήθηκε στον τελικό από μία ανώτερη στη συγκεκριμένη βραδιά, αντίπαλο.

ΥΓ 7: Στο μυαλό μου οι σκέψεις μου και τα συναισθήματά μου είναι άπειρα. Την Τρίτη θα τις έχω βάλει σε σειρά και θα σας τις παραδώσω.

Διάβασε περισσότερα στο http://www.gazzetta.gr/basketball/article/746343/petyhe-dyo-athloys-den-antexe-kai-gia-trito

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*