Ο Τσίπρας αποδεικνύεται μέγας τακτικιστής και κερδίζει…

1
0
ΒΟΥΛΗ ΤΣΙΠΡΑΣ Α «ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΨΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ESM» ΣΥΖΗΤΗΣΗ

 

Χωρίς τον…ξενοδόχο (που ΚΑΙ σε αυτή την περίπτωση ήταν ο Σόιμπλε) είχε σχεδιάσει η κυβέρνηση τον χριστουγεννιάτικο «μποναμά» για τις ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες. Όλα κι όλα 115 εκατομμύρια ευρώ κόστιζε και προσπάθησε να το περάσει με «τσαμπουκά» -χωρίς να πάρει άδεια από την τρόικα, δηλαδή.

Αυτό ήταν… Ενημερώθηκε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών και αμέσως έθεσε θέμα μη εκταμίευσης της δόσης ενός δισ. ευρώ, αν ο Τσίπρας δεν απέσυρε αμέσως το νομοσχέδιο. Σου λέει, με τα λεφτά τα δικά μας θέλεις να κάνεις κοινωνική πολιτική και να δείξεις ότι παραμένεις αριστερός;

Τι έγινε; Φυσικά εκείνο που ήθελε ο Σόιμπλε, τον οποίο μόλις προχθές η Μέρκελ είχε ευχαριστήσει δημοσίως, επειδή συνέδεσε τα χρήματα προς την Ελλάδα με την απόλυτη συμμόρφωσή της προς το μνημόνιο.

Σε πρώτη ανάγνωση ο πρωθυπουργός μπορεί να βγαίνει πολιτικά στραπατσαρισμένος από την υπόθεση, όμως στους φτωχότερους πέρασε το μήνυμα ότι νοιάζεται για τα προβλήματά τους και το παλεύει. Και, βέβαια, πέτυχε να ταυτίσει με τους δανειστές τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, που είχαν ανοήτως φύγει από τη συζήτηση στη Βουλή.

Σε ποιου το πλευρό θα σταθεί τώρα ο Έλληνας που υποφέρει; Σε εκείνου που δείχνει να πολεμά τους δανειστές για να τον βοηθήσει, έστω και αν αποτυγχάνει. ή σε εκείνων που επιχαίρουν επειδή δεν τα κατάφερε;

Η απάντηση μου φαίνεται προφανής. Τη στιγμή που ο Τσίπρας αποδεικνύεται αδύναμος να τιμήσει έστω και τις ελάχιστες των υποσχέσεών του, στέκεται όρθιος πολιτικά, επειδή κερδίζει σε επίπεδο τακτικής τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που αδυνατούν (προς το παρόν;) να βρουν προσανατολισμό…

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Σοβαρός συλλογισμός για ανόητους που δεν νοιάζονται για τη θλιβερή κατάσταση που έχουν φθάσει οι ίδιοι και η οικογένειά τους αλλά αν ο Τσίπρας, που διέλυσε όλα όσα είχαν επιτύχει με τραγικές θυσίες τα πέντε προηγούμενα χρόνια για να γίνει πρωθυπουργός, ενδιαφέρεται ή όχι γι’ αυτούς.Έλεος!!!!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ