Τώρα που η αυλαία έπεσε, στο θέατρο σκιών η ακριβής λέξη είναι ο μπερντές. Λέω θέατρο σκιών για να συνάδει με τον κτηριακό χώρο και τους πρωταγωνιστές του που αναφέρομαι παρακάτω ). Οι πολιτικοί με τις διάφορες υπαναχωρήσεις τους και αποχωρήσεις τους από τα κόμματα τους και με την ψήφο κατά συνείδηση όπως είπαν, ξεσκεπάστηκαν. Επιτέλους να και κάποιοι από τα δύο μεγάλα κόμματα που κατά δήλωση τους ψήφισαν και κατά συνείδηση. Οι αριστερές παρατάξεις ψήφιζαν Όχι από το 2010 και προς τιμήν τους συνέχισαν μέχρι τώρα συνακόλουθοι των λόγων τους. Τώρα που ο βασιλιάς -τα ελληνικά κεφάλαια και ελληνική επιχειρηματικότητα -έδειξε την πολύχρονη σαπίλα του, που άδειασε από τα σωθικά του και επιβεβαίωσε τον πανθομολογούμενο φιλοτομαρισμό και απατρισμό του. Τώρα που οι κόλακες πολιτικοί, θεράποντες του σηπόμενου βασιλικού κουφαριού, ξεγυμνώθηκαν και ψάχνουν ένδυμα να καλύψουν την γύμνια τους, άλλοι ντυμένοι ως σωματοφύλακες της Ελλάδας (επίκαιρο καθότι απόκριες έχουμε) που με αυταπάρνηση των πολιτικών προσδοκιών τους ψήφισαν Ναι για να σωθεί η πατρίδα και άλλοι ως Ρόμπιν Χουντ ψήφισαν Όχι, πάλι για την σωτηρία της. Τώρα που η Ευρώπη μπήκε για τα καλά στο τούνελ και η Ελλάδα θάβεται στο σκοτάδι για δεκαετίες και τα απλόχερα Κοινοτικά δάνεια στέρεψαν ο ελληνικός λαός αρχίζει και αφυπνίζεται από την κομματική μαστούρα. Άρχισε η κορύφωση της κρίσης και ο πύργος από άμμο που ανύψωσε την έπαρση μας, την ματαιοδοξία μας και την λιγούρικη καταναλωτική αγωνία μας κατέρρευσε και τον πήρε το κύμα. Όλοι οι απλοί πολίτες στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις μας αλλά και σε δημόσιους χώρους παραδεχόμασταν ότι η χώρα μας είναι παγκοσμίως πρώτη στην διαφθορά. Ότι για να τακτοποιήσεις εκκρεμότητες σου ή να καλύψεις παραβάσεις πολεοδομικές, αγορανομικές, δασμούς, αυθαίρετα και καμιά χιλιάδα ακόμη παρατυπίες ή αδικοπραξίες πρέπει να δωροδοκήσεις κάποιον λαδωμένο πόντικα, λιγούρη δημόσιο υπάλληλο. Τελικά τώρα που κατέρρευσαν όλοι οι υπερτιμημένοι κομματικοί ηγέτες μαζί με τα κόμματα τους και τους κολαούζους πολιτικούς που τους στήριζαν, όλοι πλέον διαβλέπουν το κακό επερχόμενο μετά τον Ιούνιο. Όπως το χιόνι που λειώνει και δημιουργεί βροντώδεις καταρράκτες και ορμητικά ποτάμια που παρασέρνουν ότι βρεθεί στο δρόμο τους, έτσι και οι λαϊκές μάζες άγρια γδαρμένες από τα μέχρι σήμερα μέτρα που σταυρώνουν κυριολεκτικά τους πολίτες αυτής της χώρας όταν μια μέρα του Ιούνη θα αναγγελθούν και οι νέες επιβολές εισφορών και φόρων σύμφωνα με το ψηφισμένο από την Βουλή και υπογεγραμμένο και σταλμένο στις Βρυξέλες καινούργιο σύμφωνο υποταγής θα ξεσηκωθούν χωρίς δυνατότητα καταστολής. Ένα είναι βέβαιο ότι θα επακολουθήσουν αιματηρά γεγονότα κάτι σαν την πλατεία Ταχρίρ. Όταν το στομάχι πονάει μετά από μέρες νηστικό, όταν τα μικρά παιδιά χάνουν το μισό σχεδόν βάρος τους λόγω υποσιτισμού. Όταν κινδυνεύουν να βρεθούν οικογένειες ελλήνων που μέχρι εχθές είχαν εργασία, άστεγες στους άγριους δρόμους, τους γεμάτους από εθισμένους με το έγκλημα ξένους και έλληνες παράνομους περιμένετε την έκρηξη. Φοροφυγάδες και εισφοροφυγάδες (πόσοι από αυτούς δεν ήταν και νονοί μαύρης αδήλωτης εργασίας) όσοι συνελήφθηκαν αφέθηκαν μετά από διακανονισμό ή δήλωση για υπαγωγή στον πτωχευτικό νόμο. Επέστρεψαν αξιοπρεπείς και με φουσκωμένο το υπέρμετρο εγώ τους στις επαύλεις τους, στις χολιγουντιανές εξοχικές κατοικίες τους και στα νυχτερινά γλεντοκόπια τους. Όσοι δεν έχουν ακόμη συλληφθεί εκπαιδεύονται σε ταχύρυθμη φροντιστηριακή εκπαίδευση από τους δικηγόρους τους και τους φοροτεχνικούς τους για άψογες και αδιάρρηκτες καταθέσεις όταν θα χρειαστεί. Όλοι αυτοί και οι μεθ’ αυτών που χρωστάνε και δεν τους δεσμεύεται και κατάσχεται κάθε κινητό και ακίνητο μέχρις πλήρους καλύψεως σε όρια ασφαλείας αντικειμενικών αξιών επί των ημερών που άρχισε η παύση απόδοσης και παρακράτηση εισφορών, φόρων και ΦΠΑ είναι το κόκκινο πανί, το έναυσμα που θα πυροδοτήσει την λαϊκή έκρηξη. Δεν αντέχει άλλο ο λαός να πληρώνει τις οφειλές και τα φέσια των ανάλγητων και αμετανόητων απατεώνων. Δεν μπορεί ο μεγαλοβιομήχανος και ο μεγαλοεπιχειρηματίας να δηλώνει αδυναμία πληρωμής και να επιστρέφει στις βίλες του και ο νηστικός άνεργος να χάνει και την στέγη του Η τράπεζες μετακυλύουν χρονικά για ένα διάστημα τις νόμιμες απαιτήσεις τους από τους δανειολήπτες στεγαστικών δανείων. Για πόσο όμως; Οι ιδιοκτήτες μισθωμένων διαμερισμάτων που περιμένουν και αυτοί μέσα στην ίδια οικονομική αγωνία να επιβιώσουν από ένα νοίκι τσόντα στο εξανεμισμένο ισχνό εισόδημά τους μέχρι πότε θα κάνουν υπομονή για να εισπράξουν τα έξη και οκτώ μηνών οφειλόμενα νοίκια από τους δυστυχείς άνεργους ενοίκους τους. Μέχρι πότε όλοι αυτοί θα βλέπουν να περνάνε δίπλα τους όλοι οι ελεύθεροι απατεώνες με θράσος και ύφος όπως «εμένα δεν με ακουμπάει ο Νόμος» ; Όχι για πολύ να είμαστε βέβαιοι. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι οι λαοί ανέχονται να υποστούν όλοι από κοινού θυσίες για ένα απώτερο κοινό καλό. Δεν ανέχθηκαν όμως οι πληβίοι για πολύ την άνιση καταδυνάστευση προς όφελος κάποιων πραιτοριανών λαθρόβιων τρωκτικών απατεώνων.