Οι δαίμονες που δεν γνωρίζουμε είναι οι χειρότεροι…

1
6
Ο Άλμπερτ Αινστάιν είχε πει ότι ο κόσμος θα καταστραφεί, όχι από αυτούς που κάνουν το κακό, αλλά από αυτούς που βλέπουν το κακό χωρίς να αντιδρούν. Τα τελευταία χρόνια της κοινωνικής, ηθικής, πολιτιστικής, πολιτικής και οικονομικής κρίσης με εξοντώνει ψυχικά η κακία, η μισαλλοδοξία, ο ρατσισμός, η βλακεία και η οπισθοδρόμηση, η αδιαφορία και τόσα άλλα τρομακτικά «συμπτώματα» των ανθρώπων.
Κι αντί όλοι μαζί στα πολύ δύσκολα που βιώνουμε να δείξουμε αγάπη, κατανόηση, αλληλεγγύη, στοργή, συναισθηματική ευφυία, γινόμαστε «λύκοι» να κατασπαράξουμε. Αυτός ο σύγχρονος εμφύλιος πόλεμος και δεν βάζω αυτές τις φριχτές λέξεις σε εισαγωγικά γιατί κυριολεκτώ – αυτός ο εμφύλιος πόλεμος – στην ελληνική κοινωνία του 2015 ίσως να είναι και χειρότερος από τον μετακατοχικό εμφύλιο. Συνεπώς, όσοι βλέπουμε το κακό και δεν κάνουμε κάτι για να το αποτρέψουμε, να το απομονώσουμε, να το απομακρύνουμε, να το συρρικνώσουμε είμαστε χειρότεροι από αυτούς που το προκαλούν. Αυτή είναι η τεράστια ευθύνη μας. Και παρά το ότι είμαστε κι εμείς μέσα σε αυτή την κοινωνία που σάπισε «τυφλωμένη» από τη δανεική ευμάρεια και την ψευδαίσθηση του νεοπλουτισμού, πρέπει να αντισταθούμε. 
Οι γονείς, οι δάσκαλοι και οι προπονητές για να οδηγήσουν σε ασφαλείς δρόμους τα παιδιά -ο καθένας από τον τομέα ευθύνης του. Οι έντιμοι και πατριώτες πολιτικοί τη χώρα. Οι αδιάφθοροι δημοσιογράφοι να προστατεύουν την αληθινή Ενημέρωση. Οι ακαδημαικοί, οι άνθρωποι του Πολιτισμού και των Τεχνών, οι συγγραφείς, οι ποιητές, οι δικαστικοί, οι επιστήμονες, οι φωτισμένοι ιερείς να ανοίξουν τους προβολείς στο «όχημα» της πνευματικής καθοδήγησης.
Αυτή είναι η ευχή μου. Να ξαναδώ κάποτε πριν κλείσω τα μάτια μου – γιατί έχω μπει εδώ και δύο χρόνια σε δεύτερο μισό αιώνα, οπότε τα περιθώρια στενεύουν – την Ελλάδα να αρχίσει να περπατάει όρθια και όχι να είναι γονατιστή. Υποκλίνομαι στους Αγίους της καθημερινότητας. Τους άγνωστους ήρωες που μάχονται στα ίσα το κακό. Χωρίς να δειλιάζουν. Αν και φοβούνται, δεν σταματούν να πληγώνουν τις ψυχές τους «σκάβοντας» εκεί που ο βόρβορος είναι τόσο αποκρουστικός.
Πρέπει, όμως, όλοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι να έχουν τον ίδιο στόχο. Για να μην είναι κάποτε αργά, πρέπει τώρα η κοινωνία να «δραπετεύσει» από την πλάνη του παρασιτισμού, της πνευματικής αρτηριοσκλήρωσης και του ανόητου ρίσκου της «τσάμπα μαγκιάς». 
Ο πρωθυπουργός τη Δευτέρα πρέπει να φανεί -αυτό που λέγαν οι παππούδες μας – αρσενικό. Με γενναιότητα να δεχθεί «το φιλί της ζωής» για τη χώρα. Και τον Σεπτέμβριο κάνει εκλογές και απαλλάσσεται από διάφορους ημίτρελους που προτιμούν τον Γολγοθά της μοναχικής πορείας εκτός Ευρώπης. Γιατί η ιστορία έχει αποδείξει ότι οι δαίμονες που δεν γνωρίζουμε είναι χειρότεροι απ΄ αυτούς που γνωρίζουμε.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΤα κοριτσάκια που παίζουν στην πλατεία, μένουν Βαλκάνια, μένουν Ελλάδα – Αν όχι Ευρώπη…
Επόμενο άρθροΕλληνικά παραμύθια: Εδώ Βαλκάνια, εδώ Βαλκάνια…
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964 και κατοικεί στη Ραφήνα με την οικογένεια και τα σκυλιά του από το 1986. Πτυχιούχος δημοσιογραφίας από τη σχολή Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Ξεκίνησε να εργάζεται από την ιστορική εφημερίδα "Ακρόπολις" το 1986, ενώ μετά από δύο χρόνια έγινε συντονιστής του ελεύθερου ρεπορτάζ και παρέμεινε έως το 1990 οπότε και έκλεισε. Εργάστηκε επίσης στο ελεύθερο ρεπορτάζ στις εφημερίδες Αλήθεια, Δημοσιογράφος, Ελεύθερος, Βραδυνή, Καρφί, Espresso, Ανατολική Ακτή και Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Θησαυρός, Πρόσωπα, Ένα, Crash και Polis. Από το 2010 είναι μόνιμος αρθρογράφος στην ενημερωτική ιστοσελίδα aixmi.gr και από τον Μάρτιο του 2016 παρουσιάζει την εκπομπή "ανθρωπογραφίες" στο aixmiradio. Εργάστηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Vips, Πειραιάς - Κανάλι 1 και Παραπολιτικά 90,1 - καθώς και επί 26 χρόνια από την πρώτη ως την τελευταία ημέρα λειτουργίας του (1989 - 2014) στον ενημερωτικό ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 ως συντάκτης και παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων της πρωινής ζώνης. Εργάστηκε επίσης στον ενημερωτικό τομέα των τηλεοπτικών καναλιών Seven, Mega , Alter, Sunny, Action 24 και στη δημιουργική ομάδα της εκπομπής "όλα" από το 1999 έως το 2008 σε Alpha και Ant 1. Το 1986 κέρδισε το πρώτο βραβείο ελεύθερου ρεπορτάζ γιά δημοσιογράφους έως 22 ετών από ειδική εκπομπή της τότε ΕΤ 2. Τακτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων. Διετέλεσε επί πέντε θητείες μέλος του μεικτού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Ενεργός υποστηρικτής και μέλος της Γενικής Συνέλευσης της unicef. Συγγραφέας του ερωτικού μυθιστορήματος "το κύμα της ελπίδας". Aντιπρόεδρος της διοργανώτριας επιτροπής και αθλητής του επίσημου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ΜΜΕ.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Με τη «λογική» του αρθρογράφου θα έπρεπε να είχαμε μείνει στους
    δαίμονες του Ναζισμού, των Οθωμανών, της Pax Pomana, του Conan του βάρβαρου ή των Νεάντερταλ!
    Λογική και ρεαλισμό ονομάζουν συνήθως το βόλεμα και την αδικία.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here