Oι Έλληνες και οι νόμοι

0
5

 

Δεν κομίζω γλαύκα ες Αθήνας λέγοντας ότι εμείς οι νεοέλληνες έχουμε την τάση να περιφρονούμε τους νόμους. Και δυστυχώς το φαινόμενο αυτό χαρακτηρίζει διαχρονικά και την πολιτική ζωή της χώρας, όπου πολύ συχνά και με μεγάλη άνεση ψηφίζονται νόμοι που στη συνέχεια δεν εφαρμόζονται.

Μόλις οι κυβερνώντες αντιμετωπίσουν δυσκολίες, αλλάζουν τους νόμους με τη γνωστή μέθοδο των «μεταρρυθμίσεων»και με μόνο μέλημα το πολιτικό κόστος. Eίναι χαρακτηριστικό ότι, πριν προλάβει ένας νέος νόμος να εφαρμοστεί, κατακλύζεται από προεδρικά διατάγματα, που αλλάζουν τη φιλοσοφία του και ουσιαστικά τον καταργούν.

Όμως, και οι αρχαίοι Έλληνες δεν τηρούσαν διαφορετική στάση απέναντι στους νόμους, όπως μαρτυρείται από την αλληλογραφία δύο Ρωμαίων αξιωματούχων επί Ρωμαϊκής κυριαρχίας στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα πρόκειται για επιστολές που απευθύνει ο Ρωμαίος ηλικιωμένος ύπατος Μενένιος Άπιος προς τον νεότερο φίλο του ανθύπατο Ατίλιο Νάβιο προκειμένου να τον βοηθήσει στα διοικητικά καθήκοντα, που είχε αναλάβει στην Αχαϊα, και να τον διευκολύνει, αναλύοντας το πολιτικό ήθος των Ελλήνων με αναφορές στα προτερήματα και τα ελαττώματά τους.

Πολλές συζητήσεις και διαξιφισμοί έχουν γίνει στο διαδίκτυο σχετικά με τους χαρακτηρισμούς που αποδίδονται στους Έλληνες από τους Ρωμαίους κατακτητές, και αν αυτοί είναι αληθείς ή αποκύημα νοσηρής φαντασίας. Εξάλλου,συχνά εκφράζονται αβασάνιστοι και ανακριβείς σχολιασμοί για τον αλησμόνητο Κωνσταντίνο Τσάτσο, ο οποίος έφερε στο φως, μεταφράζοντας από την λατινική στην ελληνική γλώσσα, αποσπάσματα των επιστολών αυτών και με τον τίτλο «Οξυρρύγχιοι πάπυροι» τα εξέδωσε στη δεύτερη σειρά του ογκώδους και εμπνευσμένου έργου του «Αφορισμοί και διαλογισμοί», βιβλιοπωλείον της «Εστίας», 1970.

Θεώρησα, λοιπόν, αναγκαίο να ανατρέξω στα κείμενα για την αποκατάσταση της αλήθειας μέσα από το βιβλίο του διεθνώς αναγνωρισμένου Κ.Τσάτσου, μιας προσωπικότητας του πνεύματος και της πολιτικής που τίμησε την Ελλάδα.
Στην εισαγωγή του κεφαλαίου με τον τίτλο που ανέφερα, ο Κ. Τσάτσος διηγείται την ιστορία αυτού του εγχειρήματος,της οποίας μεταφέρω τα κυριότερα σημεία: «Ένας παληός μου συμφοιτητής, τώρα καθηγητής σε ένα μεγάλο Πανεπιστήμιο του βορρά, μου είπε ότι μια ομάδα παπύρων, που βρέθηκαν στην Οξύρρυγχο, το σημερινό Μπενεζά, περιέχουν τις σχετικές επιστολές, των οποίων ούτε ο αποστολέας ούτε ο αποδέκτης είναι γνωστοί στην ιστορία ως το σήμερα. Νομίζω αλήθεια πως ακόμη σήμερα διατηρούν την επικαιρότητά τουςκαι γι’ αυτό ζήτησα από τον φίλο μου την άδεια να επιχειρήσω μια μετάφραση, που βέβαια δεν θα τη χρησιμοποιούσα για επιστημονικούς σκοπούς. Αυτό και έγινε. Θέλω να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες στον παληό μου φίλο, που επιμένει να μη θέλει να αναφέρω το όνομά του».

Τα αποσπάσματα των επιστολών αναφέρονται σε πολλές πλευρές του χαρακτήρα των Ελλήνων καθώς και στη συμπεριφορά των πολιτικών με περιγραφές που, πράγματι, εντυπωσιάζουν για την επικαιρότητά τους.

Στη σημερινή αιχμή μου θα περιοριστώ στην αναφορά του αποσπάσματος εκείνου που εκφράζει χαρακτηρισμούς για τη σχέση των Ελλήνων με τους νόμους, η τήρηση των οποίων αποτελεί προϋπόθεση για τη λειτουργία της Δημοκρατίας και δυστυχώς η τήρηση αυτή έφθασε στην εποχή μας να θεωρείται «πολυτέλεια». Ανθολογώ, λοιπόν, τα πιο χαρακτηριστικά σημεία, τα οποία αναδεικνύουν την επικαιρότητα που διατηρούν ακόμη και σήμερα, μισό περίπου αιώνα μετά τη δημοσίευσή τους από τον Κ.Τσάτσο .

Στο τρίτο απόσπασμα ο Μενένιος Άπιος απευθυνόμενος στον Ατίλιο Νάβιο επισημαίνει τα εξής : «Η μοίρα μάς έταξε νομοθέτες του κόσμου και το ελληνικό άτομο περιφρονεί το νόμο. Δεν παραδέχεται άλλη κρίση παρά μόνον την ατομική του… Σπάνια οι Έλληνες πείθονται «τοις κείνων ρήμασι».

Πείθονται μόνον στα ρήματα τα δικά τους και αλλάζουν τους νόμους κάθε λίγο ανάλογα με τα κέφια της στιγμής, ή όταν δεν μπορούν να τους αλλάξουν, τους αντιμετωπίζουν σαν εχθρικές δυνάμεις και τότε μεταχειρίζονται εναντίον τους ή τη βία ή το δόλο… Για να κρίνουν αν ένας νόμος είναι δίκαιος, θα τον μετρήσουν με το μέτρο της προσωπικής τους περίπτωσης, ακόμη και όταν υπεύθυνα τον κρίνουν στην εκκλησία ή το δικαστήριο… Απορείς πώς η πατρίδα των πιο μεγάλων νομοθετών έχει τόση λίγη πίστη στο νόμο».

Όμως, στην ίδια επιστολή ο συντάκτης της εκφράζει με ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα τον θαυμασμό του για τη δύναμη του πολιτισμού των Ελλήνων με τον ακόλουθο χαρακτηριστικό τρόπο : «Θα έπρεπε και της φιλοσοφίας και της ποίησης τα δώρα να σκορπίσουμε στις χώρες που κυβερνούμε. Το μέγα όμως τούτο έργο είμαστε άξιοι να το κάνουμε μόνο στις δυτικές επαρχίες , γιατί εκεί που βρίσκεσαι εσύ, οι Έλληνες το επιτελούν ακόμη σήμερα καλλίτερα από εμάς. Ας επαναλάβουμε και εμείς τη δυσάρεστη ομολογία του Οράτιου Φλάκκου: Kατακτημένη η Ελλάδα, κατέκτησε τον άγριο νικητή και έφερε τις Τέχνες στο αγροτικό Λάτιο».

Μετά την επισκόπηση που επιχειρήσαμε, μπορούμε με βεβαιότητα να συμπεράνουμε ότι η περιγραφή του χαρακτήρα των Ελλήνων από τονΡωμαίο ύπατο θα μπορούσε να ισχύσει και για τους νεοέλληνες του 21ου μ.Χ. αιώνα!

Έτσι αποδεικνύεται, τουλάχιστον, ότι είμαστε γνήσιοι απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων!

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΣυμμετοχή της Τράπεζας Πειραιώς κατά 39,4% στην Trastor Α.Ε.Ε.Α.Π
Επόμενο άρθροΟ Πούτιν δείχνει το ταλέντο του και στο… τραγούδι (ΒΙΝΤΕΟ)
Η Στέλλα Πριόβολου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ελληνική, γαλλική και ιταλική φιλολογία και είναι διδάκτωρ των πανεπιστημίων Αθηνών και Ρώμης. Καθηγήτρια Λατινικής-Ιταλικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας και διευθύντρια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών "Ελληνορωμαϊκές -Ελληνοϊταλικές Σπουδές: Λογοτεχνία, Ιστορία και Πολιτισμός". Είναι μέλος ελληνικών και διεθνών επιστημονικών εταιρειών και συγγραφέας πολλών μελετών. Η έρευνά της τα τελευταία χρόνια έχει ως αντικείμενο το θεατρικό έργο του Dario Fo και τη σχέση του με τη λατινική λογοτεχνία του Μεσαίωνα. Αποτέλεσμα της έρευνας αυτής είναι τα τρία βιβλία από τις εκδόσεις Περίπλους: 1. "Dario Fo, ένας σύγχρονος goliardus", (2001) 2. "Dario Fo, venticinque monologhi per una donna: La Medea", (2005) 3. "Rosa Fresca Aulentissima, το μεσαιωνικό ερωτικό ποίημα με το μάτι των φιλολόγων και του Νομπελίστα Dario Fo", (2010). Το ποίημα αυτό μεταφράστηκε στην ελληνική με την επιχορήγηση του υπουργείου Εξωτερικών της Ιταλίας. Από το 1994 μέχρι το 2001, Αντιπρόεδρος του Ι.Κ.Υ. και υπεύθυνη για το κοινοτικό πρόγραμμα "Σωκράτης". Επιστημονική υπεύθυνη προγραμμάτων ξένων γλωσσών στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και εμπειρογνώμων Γ.Γ.Ε.Τ. για την κινητικότητα των σπουδαστών. Τακτικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης 2000-2001. Από το 2001-2004 Ειδική Γραμματέας Παιδείας Ομογενών και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης στο ΥΠΕΠΘ, Πρόεδρος της Επιτροπής στήριξης των Εδρών Ελληνικών Σπουδών στα Πανεπιστήμια του εξωτερικού και εθνική εκπρόσωπος στο Συμβούλιο της Ευρώπης για το Ευρωπαϊκό Έτος Γλωσσών 2001. Είναι Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιστημόνων Πανεπιστημίων Ιταλίας( Σ.Ε.Π.Ι.) και Γ. Γραμματέας της Sociιtι Europιenne de Culture στην Ελλάδα.Από το 2008 μέχρι το 2010, αναπληρώτρια πρόεδρος Τμήματος Σλαβικών Σπουδών Πανεπιστημίου Αθηνών.Έχει τιμηθεί με την ανώτατη διάκριση του Ιταλικού κράτους CAVALIERE al merito della Repubblica Italiana, 2002. Εχει τιμηθεί για την προσφορά της στα Ελληνικά Γράμματα και τον πολιτισμό από την Ένωση Γυναικών Φωκίδας, 2007 και έχει ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης Χίου για τον ίδιο λόγο, 2007. Αναπτύσσει επί χρόνια πολιτική δραστηριότητα στο χώρο του ΠΑΣΟΚ ως μέλος της Κ.Ε. και σε τιμητική θέση στο ψηφοδέλτιο του Ευρωκοινοβουλίου το 1999.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here