Όλος ο κόσμος δικός μας!

        Σε ζηλεύω, Αργύρη Κωστάκη,που έστω για 48 ώρες μπορείς και ξαναβρίσκεις την παιδική αθωότητά σου!
        Σε ζηλεύω που μπορείς και απολαμβάνεις μια όμορφη, απλή, ολιγοήμερη ζωή στην αγαπημένη σου Άνδρο!
        Σε ζηλεύω που μπορείς και χαίρεσαι, όπως χαίρονται οι πιτσιρικάδες που χτίζουν…ουρανοξύστες στην άμμο!
        Σε ΖΗΛΕΥΩ!
        Τι είναι δυο μέρες διακοπών σήμερα;
        Τι είναι ένα σακκίδιο;
        Τι είναι ένα βιβλίο;
        Γι´αυτούς που έχουν καταχωνιάσει το αληθινό νόημα της ζωής στο τελευταίο υπόγειο του ανικανοποίητου βίου τους ένα σακίδιο, ένα βιβλίο και δυό μέρες διακοπών είναι το απόλυτο ΤΙΠΟΤΑ!
        Μπορείς να το χορτάσεις το ρημάδι το καλοκαίρι με τόσο λίγα πράγματα;
        Ούτε εσύ, Αργύρη Κωστάκη, το χορταίνεις το ονειρεμένο Μπατσί σου με τόσο λίγα πράγματα, αλλάς δεν σκας!
        Το αντίθετο. Είσαι ευχαριστημένος!!
        Περίεργο αίσθημα! Μοιάζει με μια δυνατή ερωτική σχέση καταδικασμένη σε ελάχιστες συνευρέσεις!
        Το ίδιο αίσθημα είχα κι εγώ στα παιδικά μου χρόνια, τότε που οι Αθηναίοι δεν έκαναν διακοπές, εκτός από τους λίγους τυχερούς που είχαν εξοχικά σπίτια στη Μαγκουφάνα ή στο Ζούμπερι, κάποιους φιλοξενούμενους στενούς συγγενείς τους και τους ταξιτζήδες που έκλειναν το ταξίμετρο τις μεσημεριανές ώρες για να «πεταχτούν» και να κάνουν μια βουτιά στον Σκαραμαγκά!
        Οι περισσότεροι κάναμε ένα-δυο θαλάσσια μπάνια κάθε καλοκαίρι και είμαστε ευχαριστημένοι!!
        Εγώ το ένα μπάνιο το έκανα στη Βούλα κοντά στο Ασκληπιείο με τα ξαδέρφια μου.
        Φορούσα το πράσινο «σατινέ» μαγιό μου με τις «σφηκοφωλιές» στο «μπούστο» σαν να φορούσα το καπέλο της Φρειδερίκης με τα φτερά και έμπαινα στη θάλασσα ετοιμοπόλεμη…
        Το τι τραβούσανε τα ξαδέρφια μου για να με βγάλουν από το νερό η καρδούλα τους τόξερε…
        Το δεύτερο μπάνιο το έκανα στη Βουλιαγμένη με άλλα ξαδέρφια, εκεί που σήμερα ορθώνεται ο πολυτελής «Αστέρας» και εκείνα τα χρόνια ήταν η περιοχή γεμάτη από αντίσκηνα ελεύθερων «καμπιστών».
        Δυο θαλάσσια μπάνια όλα κι όλα σε ένα ολόκληρο καλοκαίρι!
        Δυο μέγιστες χαρές!
        Αργότερα, όταν άρχισαν να περνάνε τα πούλμαν από τις γειτονιές και μας έπαιρναν για να μας πάνε στον Μαραθώνα, όλος ο κόσμος ήταν δικός μας!!
www.dinaexarchou.gr

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*