Ουδέν Ελλάδος δεινότερον πέλει !

1
2

Ανάμεσα στις αλλαγές του «μεταβατικού» νομοσχεδίου για την Παιδεία, και πριν προχωρήσει η νέα κυβέρνηση στη δική της οριστική μεταρρύθμιση, ανάμεσα στα μέτρα της «τολμηρής οπισθοδρόμησης», στην οποία έχω ήδη αναφερθεί, εντάσσεται και η συρρίκνωση της ελληνικής λογοτεχνίας. Το μέτρο, όμως, αυτό δεν ανήκει στη… σύγχρονη οπισθοδρόμηση αλλά στο continuum της μαστίγωσης των κλασικών σπουδών και από προηγούμενες κυβερνήσεις στη χώρα που εξέθρεψε τις σπουδές αυτές, οι οποίες προάγουν ουσιαστικά τη δημοκρατία. Χρόνια τώρα θεωρούνται γνωστικά αντικείμενα ελίτ, πολυτελείας και ουτοπικά για την εποχή της παγκοσμιοποίησης.

Είναι κοινός τόπος ότι οι κλασικές – ανθρωπιστικές σπουδές έχουν κέντρο τον Άνθρωπο. Αλλά τι είναι Άνθρωπος σήμερα; Είναι «νούμερο»; Όχι βέβαια! Όμως τα «νούμερα» αποτελούν την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μάλιστα ούτε καν… μακροοικονομική. Πώς, επομένως, θα ακολουθήσουν μια πολιτική για την Παιδεία… «μακροεκπαιδευτική»;

Χωρίς να υποβαθμίζω την αδικαιολόγητη μείωση της διδασκαλίας του μαθήματος της νεοελληνικής λογοτεχνίας, θα σταθώ ιδιαίτερα στην κατάργηση της μονόωρης διδασκαλίας της αρχαίας γραμματείας από το πρόγραμμα σπουδών Γενικής Παιδείας της Γ΄ Λυκείου, και αυτό, γιατί πιστεύω ότι το επεισόδιο στο οποίο θα αναφερθώ είναι στενά συνδεδεμένο με αυτήν ειδικά την κατάργηση. Πρόκειται για τον «Επιτάφιο του Περικλέους του Θουκυδίδη», κείμενο της καταργηθείσας αρχαίας γραμματείας!

Τον Οκτώβριο του 2004, οι αρχηγοί των κυβερνήσεων 25 κρατών-μελών και τριών υποψηφίων χωρών υπέγραψαν τη Συνθήκη για τη θέσπιση του Συντάγματος της Ευρώπης. Το προοίμιο του Σχεδίου του Συντάγματος ξεκινούσε με το ακόλουθο απόσπασμα του παραπάνω  έργου: «Το πολίτευμα που έχουμε δεν ζηλεύει τους νόμους των ξένων, και αντί να μιμούμεθα άλλους, παρέχουμε εμείς σε αυτούς παράδειγμα προς μίμηση. Το πολίτευμα τούτο ονομάζεται δημοκρατία, γιατί το κράτος κυβερνάται από τους περισσότερους και όχι από τους ολίγους».

Όμως, στο τελικό κείμενο της Συνθήκης η αναφορά στο Θουκυδίδη παραλείφθηκε. Η παράλειψη αυτή, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τότε τυχαία, σήμερα, μετά την ανάλγητη συμπεριφορά των εταίρων μας, εύκολα μπορεί να θεωρηθεί σκόπιμη.

Με τα δεδομένα αυτά, πώς είναι δυνατόν ένα κείμενο κλασικό, που έχει απορριφθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση με συγκεκριμένο πολιτικό σκεπτικό, να διδάσκεται στους μαθητές του ελληνικού Λυκείου; Πώς είναι δυνατόν να εκπαιδεύονται οι νέοι με δημοκρατικές αξίες και ιδεώδη που έχουν πια λησμονηθεί; Εξάλλου, ελλοχεύει έτσι και ο κίνδυνος να προκύψουν… επαναστάτες… χωρίς αιτία!  

Προηγούμενο άρθρο Πλαστές ελπίδες…
Επόμενο άρθρο650.000 παιδιά στην Ελλάδα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας
Στέλλα Πριόβολου
Η Στέλλα Πριόβολου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ελληνική, γαλλική και ιταλική φιλολογία και είναι διδάκτωρ των πανεπιστημίων Αθηνών και Ρώμης. Καθηγήτρια Λατινικής-Ιταλικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας και διευθύντρια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών "Ελληνορωμαϊκές -Ελληνοϊταλικές Σπουδές: Λογοτεχνία, Ιστορία και Πολιτισμός". Είναι μέλος ελληνικών και διεθνών επιστημονικών εταιρειών και συγγραφέας πολλών μελετών. Η έρευνά της τα τελευταία χρόνια έχει ως αντικείμενο το θεατρικό έργο του Dario Fo και τη σχέση του με τη λατινική λογοτεχνία του Μεσαίωνα. Αποτέλεσμα της έρευνας αυτής είναι τα τρία βιβλία από τις εκδόσεις Περίπλους: 1. "Dario Fo, ένας σύγχρονος goliardus", (2001) 2. "Dario Fo, venticinque monologhi per una donna: La Medea", (2005) 3. "Rosa Fresca Aulentissima, το μεσαιωνικό ερωτικό ποίημα με το μάτι των φιλολόγων και του Νομπελίστα Dario Fo", (2010). Το ποίημα αυτό μεταφράστηκε στην ελληνική με την επιχορήγηση του υπουργείου Εξωτερικών της Ιταλίας. Από το 1994 μέχρι το 2001, Αντιπρόεδρος του Ι.Κ.Υ. και υπεύθυνη για το κοινοτικό πρόγραμμα "Σωκράτης". Επιστημονική υπεύθυνη προγραμμάτων ξένων γλωσσών στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και εμπειρογνώμων Γ.Γ.Ε.Τ. για την κινητικότητα των σπουδαστών. Τακτικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης 2000-2001. Από το 2001-2004 Ειδική Γραμματέας Παιδείας Ομογενών και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης στο ΥΠΕΠΘ, Πρόεδρος της Επιτροπής στήριξης των Εδρών Ελληνικών Σπουδών στα Πανεπιστήμια του εξωτερικού και εθνική εκπρόσωπος στο Συμβούλιο της Ευρώπης για το Ευρωπαϊκό Έτος Γλωσσών 2001. Είναι Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιστημόνων Πανεπιστημίων Ιταλίας( Σ.Ε.Π.Ι.) και Γ. Γραμματέας της Sociιtι Europιenne de Culture στην Ελλάδα.Από το 2008 μέχρι το 2010, αναπληρώτρια πρόεδρος Τμήματος Σλαβικών Σπουδών Πανεπιστημίου Αθηνών.Έχει τιμηθεί με την ανώτατη διάκριση του Ιταλικού κράτους CAVALIERE al merito della Repubblica Italiana, 2002. Εχει τιμηθεί για την προσφορά της στα Ελληνικά Γράμματα και τον πολιτισμό από την Ένωση Γυναικών Φωκίδας, 2007 και έχει ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης Χίου για τον ίδιο λόγο, 2007. Αναπτύσσει επί χρόνια πολιτική δραστηριότητα στο χώρο του ΠΑΣΟΚ ως μέλος της Κ.Ε. και σε τιμητική θέση στο ψηφοδέλτιο του Ευρωκοινοβουλίου το 1999.

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ