Τρίτη 28 Ιουνίου 2011Ας υποθέσουμε ότι όλα πάνε κατ’ ευχήν για τον πρωθυπουργό της Ελλάδας… Ψηφίζεται, δηλαδή, το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Σταθερότητας από την ελληνική Βουλή, η πέμπτη δόση εκταμιεύεται και οι Ευρωπαίοι συμφωνούν, τελικά, για το νέο πρόγραμμα δανειοδότησης.
Ας υποθέσουμε, επίσης, ότι επιταχύνεται η χρηματοδότηση των αναπτυξιακών έργων από τα ταμεία της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ότι τελειώνει και η υπόθεση της εθελοντικής συμμετοχής ιδιωτών στην ελληνική χρηματοδότηση, ότι τέλος πάντων γίνονται όλα όσα στοχεύει ο κ. Παπανδρέου.
Και μετά; Τι θα γίνει μετά; Σ’ αυτό το απλό, αλλά τόσο σημαντικό ερώτημα, δεν απαντά ο πρωθυπουργός. Στις Βρυξέλλες έκανε θριαμβευτικές ανακοινώσεις, αλλά ούτε ο ίδιος έδειχνε να πιστεύει στον εαυτό του.
Το βασικό πρόβλημα, νομίζω, είναι ότι απώλεσε την εμπιστοσύνη του λαού. Και, δυστυχώς, παρασύρεται από την ολιγομελή ομάδα που τον περιβάλλει και του γεμίζει τα μυαλά ότι είναι ισότιμος (!) του Ομπάμα και του Πούτιν και ότι αξίζει πολύ περισσότερο από τον σημερινό γενικό γραμματέα του ΟΗΕ -με τον οποίο, θα έλεγα, συναγωνίζεται στην ανεπάρκεια αντίληψης των γεγονότων, ώστε να αναζητηθούν και οι κατάλληλες λύσεις.
Η απουσία εμπιστοσύνης οφείλεται στο έργο του, τους τελευταίους 18 μήνες. Είναι έργο ασήμαντο. Κοιτάζοντας πίσω, από τον εκλογικό του θρίαμβο τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι το βράδυ της Πέμπτης όταν έκανε την πρώτη θριαμβευτική δήλωση -ακολούθησαν και άλλες στην συνέντευξη Τύπου της Παρασκευής- εύκολα μπορεί να καταλήξει κανείς στο συμπέρασμα ότι «τα έκανε σαλάτα».
Την Τετάρτη συμμετείχα σε κουβέντα ομάδας ανθρώπων που έχουν σχέση ΜΟΝΟ με την οικονομία. Και έχει σημασία ότι δεν τους απασχολεί η πολιτική και οι πολιτικοί, τους οποίους λοιδωρούν για την ανικανότητά τους να ανταπεξέλθουν στα πιό απλά προβλήματα. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν ξεκαθαρισμένο στο μυαλό τους ότι από τη στιγμή που η Ελλάδα δέθηκε στο άρμα του ΔΝΤ, δύσκολα θα ξεμπλέξει. Με εντυπωσίασε, επίσης, το συμπέρασμά τους ότι η Ελλάδα μπορούσε να αντιμετωπίσει τα οικονομικά της προβλήματα, χωρίς να προσφύγει στο ΔΝΤ. Πρόκειται για ισχυρισμό που ακούω συχνά το τελευταίο διάστημα και έχω την αίσθηση ότι τώρα που βγήκε από το κάδρο ο Ντομινίκ Στρος Καν, θα πληροφορηθούμε και άλλες λεπτομέρειες της «συμφωνίας κυρίων» που έκαναν.
Με λίγα λόγια δεν επιβεβαιώνεται ότι ήταν ο προηγούμενος διευθυντής του Ταμείου αυτός που τον έπεισε να καταφύγει στο ΔΝΤ. Φαίνεται ότι έγινε ακριβώς το ανάποδο: ο κ. Παπανδρέου ήταν αυτός που αναζήτησε το «λιμάνι» του Ταμείου εξαναγκάζοντας την Ευρωπαϊκή Ενωση να ακολουθήσει.
Ερώτημα: Είναι πιθανό το «περίφημο πιστόλι» που υποτίθεται ότι κρατούσε ο πρωθυπουργός, να χρησιμοποιήθηκε ως εκβιασμός προς την Ε.Ε. για να αποδεχθεί την συνδρομή του Ταμείου; Είναι…
Εκφράζοντας προσωπική γνώμη, πιστεύω ότι ο κ. Παπανδρέου, που πρότεινε κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας στον κ. Σαμαρά και άλλαξε γνώμη μετά το θυμό που προκάλεσε η παραίτησή του στη μητέρα και τον αδελφό του, δεν έχει καμία δυνατότητα υλοποίησης των μέτρων που συμφώνησε με τους δανειστές. Πέραν της μη ικανότητας του να αντιληφθεί το παγκόσμιο οικονομικό παιγνίδι που αφορά και επηρεάζει άμεσα τη χώρα, σύντομα θα αντιληφθεί πως για τους δανειστές δεν σημαίνει τίποτα η (πιθανή) υπερψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, διότι δεν εξασφαλίζει την υλοποίησή του. Αυτό που τους ενδιαφέρει πάνω απ’ όλα είναι η εφαρμογή του Προγράμματος, το οποίο αποτελεί τη μεγαλύτερη κοινωνική αδικία που προτάθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Και, δυστυχώς, προτάθηκε από …Ελληνες.







Ιουνίου 25, 2011 στις 9:35 πμ
Κε Ιγνατίου συμφωνώ, εκτός από ένα…
Μην τα μπερδέυουμε, δεν ξέρω για Ομπάμα, Πούτιν όμως όλα κι όλα, είναι ο Σαμαράς!
Όπως γράφει το έγκυρο «προεδρική δημοκρατία» «ο Σαμαράς να ξεγελάει τους ολιγάρχες, για να έχει την υποστήριξή τους, όπως ο Πούτιν, αλλά μόλις αναλάβει την πρωθυπουργία, το πρώτο πράγμα που θα κάνει είναι να διαλύσει το καθεστώς της διαπλοκής και των ΜΜΕ που έχουν στήσει»
Αν και υπάρχουν και άλλες απόψεις για το ποιός είναι ο Αντώνης…
http://gerogriniaris.blogspot.com/2011/05/blog-post_16.html
Ιουνίου 25, 2011 στις 4:19 μμ
Δεν ξέρω πως την έχει δει ο ΓΑΠ, είναι σίγουρο ότι το συγκεκριμένο άρθρο του Ιγνατίου έχει βάση και μεγάλα ποσοστά επαλήθευσης γιατι όλα δείχνουν πως το ΔΝΤ μέσω ΓΑΠ και Ελλάδας μπήκε στην Ευρωπαική ένωση. Όμως θάθελα να σου επιστήσω τη προσοχή στο παρελθόν ΣΑΜΑΡΑ. Θα θυμίσω λοιπόν ότι σαν υπουργός εξωτερικών στη κυβέρνηση Μητσοτάκη είπε το περίφημο «Καλως να ορίσουν» στο πρώτο κύμα (λαθρο)μεταναστών που ήρθε απ την ταλανιζόμενη τότε Αλβανία… Επίσης συνέβαλε στη πτωση της Κυβέρνηση Μητσοτάκη υπερασπιζόμενος μεταξύ άλλων τις αταλαντευτες θέσεις του για το όνομα της Μακεδονίας αλλά και την μη ιδιοτικοποίηση του ΟΤΕ αυτού που σήμερα ισχυρίζεται ότι πρέπεινα πουληθεί λόγω της ανικανότητας των συνδικαλιστών του…. Επομένως «φοβού και τον Σαμαρα και δώρα φεροντα» ‘Εχουμε μπλέξει δυστυχώς με πολιτικούς που το εγω υπερτερεί του εμεις και όλα αυτά για την σωτηρία της δυσμοιρης πατρίδας που είχε την ατυχία και με τη δική μας ευθύνη να πέσει στα χέρια τους. Πάντως το άρθρο Ιγνατίου έχει τεράστιες πιθανότητες επαλήθευσης
Ιουνίου 25, 2011 στις 10:30 πμ
Κύριε Εγνατίου,
το νόημα του άρθρου σας επικεντρώνεται για μένα στη φράση «για τους δανειστές δεν σημαίνει τίποτα η (πιθανή) υπερψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, διότι δεν εξασφαλίζει την υλοποίησή του». Με άλλα λόγια και πάλι οι άριθμοι δεν βγαίνουν, ενώ παράλληλα μιλάμε για άδικα μέτρα.Ας συνδέσουμε τη φράση σας με το κρίσιμο θέμα.
Πλέον την ευθύνη για την ψήφιση φέρουν οι βουλευτές (κυρίως του ΠΑΣΟΚ). Με βάση το άρθρο 60 του Συντάγματος οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση. Αυτό νοθεύεται όταν υπάρχει ένα εκβιαστικό δίλημμα και νομίζουν ότι έχουν να διαλέξουν ανάμεσα στην ομαλότητα και στην μη λήξη της δόσης και άρα την χρεοκοπία.
Το μόνο που έχουν να σκεφτούν οι βουλευτές είναι το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα αυτό καθ’ αυτό και το τι συνεπάγονται τα μέτρα που προβλέπει.
Αν κρίνουν ότι είναι δίκαιο και σωστό ας το ψηφίσουν. Και μαζί θα πάρουμε και την δόση.
Αν κρίνουν ότι δεν ειναι δίκαιο ας μην το ψηφίσουν. Θα έχουν εκτελέσει το καθήκον τους αποτρέποντας από την κοινωνία ένα άδικο μέτρο. Και μαζί και πάλι θα πάρουμε την 5η δόση καθώς όπως αναφέρατε για τους δανειστές δεν σημαίνει τίποτα η (πιθανή) υπερψήφιση του Μεσοπρόθεσμου καθώς και δεν εξασφαλίζει την υλοποίησή του και δεν τους συμφερει ακόμα να μας αφήσουν να χρεοκοπήσουμε.
Ιουνίου 25, 2011 στις 10:43 πμ
Έλληνας Πούτιν;; Ας δούμε ποιος είανι ο Πούτιν κατ’αρχήν και πόσες ομοιότητες έχει με το Σαμαρά!
Πρώην κατάσκοπος της KGB άρα εκπαιδευμένος στο να μην χάνει την ψυχραιμία του,με μια σκλήρη στρατιωτική εκπαίδευση πίσω του και στρατηγικές ικανότητες. Αδίστακτος αλλά άνθρωπος που ξέρει να παλεύει καλά, πολύ αθλητικός (άρα και σκληροτράχηλος αγωνιστής στο μετερίζι του) αναμειγνύεται με την πολιτική,έχει επαφές με τη μαφία (δείτε τη σχετική εκπομπή του Κούλογλου)αλλά και εθνικιστής!ΔΕΝ ΗΓΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΠΑΝ/ΜΙΟ ΜΕ ΛΕΦΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ!! Αναδεικνύεται δήμαρχος Μόσχας (ξεκίνησε λοιποντην αναοδο από χαμηλα και σταδιακα κι ΟΧΙ απο πολιτικα τζακια)προωθείται από οικονομικά συμφέροντα και γίνεται Πρόεδρος.Η σύγκριση με το Σαμαρα δυστυχώς ξεκινάει από αυτό το σημείο και είναι περα για πέρα λάθος! Το πόσο αδίστακτος έιναι φάνηκε μετά : διέλυσε τα καρτέλ των πετρελαίων εθνικοποιόντας τον ορυκτό πλούτο της Ρωσίας,ξεπλήρωσε σε μετρητά (!) κι όχι σε ομόλογα ή φανταστικά χρήματα το δάνειο που είχε πάρει η Ρωσία του Γιέλτσιν απο τη ΔΕΕ, επενέβη δυναμικά & αποφασιστηκά στη Τσετσενία και τη Γεωργία ΠΑΡΑ τη διεθνή κατακκραυγή, εξαφάνησε τους τρομοκράτες ΑΔΙΑΦΟΡΩΝΤΑΣ για τις απώλειες ρώσων πολιτών (βλ. τισ επιθέσεις στο θεάτρο της Μόσχας και στο σχολείο της Τσετσενίας). ΑΥΤΟΣ ειναι ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΣ και ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΟΣ ανθρωπος! που όταν βάλει στόχο ειανι εκαιδεθμένος να τον πετυχει πασει θυσια! το καλό γαι τη Ρωσία ειναι πως πως ο Πούτιν ειναι εθνικισ΄της και υπερασπίζεται με πάθος τα συμέροντα της χώρας του…το κακό με την Ελλάδα είναι πως ΔΕΝ υπάρχει ένας τετοιος έλληνας πολιτικος!!
Ιουνίου 25, 2011 στις 11:02 πμ
Κε Ιγνατίου ενώ πρόσφατα είχα κυριολεκτικά αναβαθμίσει εκρηκτικά τον -ήδη υψηλό- σεβασμό και την εκτίμησή μου στο πρόσωπό σας
(και φυσικά αυτό του κου Ευρυβιάδη) από τον τρόπο με τον οποίο εκφράσατε την ένσταση για τη δράση Γουίκι Λικς
(ότι δλδ ορμώντας κυριολεκτικά σαν ταύρος εν υαλοπωλείω σε υλικό ποικίλα διαβαθμισμένο χωρίς την παραμικρή τακτική προσέγγιση σε θέματα νομιμότητας και των ορίων της και της διαρκούς διεύρυνσής τους μέσα από διαρκή πίεση των ομάδων ερευνητικής δημοσιογραφίας στην πραγματικότητα, δημιούργησε εξ αντικειμένου φοβερά προσκόμματα στη δράση των ομάδων αυτών που βήμα-βήμα απ τον καιρό του Ντ. Έλσμπεργκ και ίσως και πιο παλιά σημείωναν εξαιρετικές επιτυχίες στην πέραν των εξουσιαστικών καναλιών ενημέρωση του κοινού)
με ρηχότατες διατυπώσεις σχολής Τράγκα
-όπως πχ. όταν αναφέρετε στο κείμενό σας
«…που πρότεινε κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας στον κ. Σαμαρά και άλλαξε γνώμη μετά το θυμό που προκάλεσε η παραίτησή του στη μητέρα και τον αδελφό του…»
Αυτή είναι η (μελαγχολικά ρηχή, επιπέδου πρωϊνο/μεσημεριανάδικων & ιδίως -συγχωρείστε με- ΠΑΡΑπολιτική προσέγγισή σας στο τί στα αλήθεια συνέβη στο εκρηκτικό 48ωρο Τετάρτης-Πέμπτης, όταν δοκιμάστηκε η αντοχή των τοιχωμάτων όλου του πολιτικού συστήματος όσο σπάνιες φορές;
Λυπάμαι…
(Και προτιμώ στο όνομα παλιότερης δουλειάς σας,
*να θεωρήσω το παρόν σχόλιο ως «μηδέποτε γενόμενο» και
*να περιμένω (σίγουρα) ωριμότερη προσέγγισή σας στο θέμα, υποσημειώνοντας πως με το παρόν κείμενο, αδικείτε και όλες τις -επαρκείς & καθόλου πρόχειρες, πέραν συμφωνιών ή διαφωνιών- προηγούμενες δουλειές σας για το Κυπριακό & τον ΑΓΠ)
Ιουνίου 25, 2011 στις 11:28 πμ
Πραγματικά ένα εξαιρετικό άρθρο!
Μένω σε δύο πράγματα:
1) ότι τους δανειστές τους ενδιαφέρει η υλοποίηση και όχι η ψήφιση
2) ότι η ανάκληση παραίτησης έγινε υπό την πίεση μητέρας και αδερφού
Συγχαρητήρια κ. Ιγνατίου γιατί είναι το πιο ξεκάθαρο άρθρο δημοσιογράφου σχετικά με την ικανότητα ή μη του κ. Παπανδρέου. Μακάρι όλοι οι δημοσιογράφοι να τολμούσαν να εκθέσουν τις απόψεις τους με τον τρόπο που το κάνατε εσείς.
Ιουνίου 25, 2011 στις 11:44 πμ
Συγχαρητηρια για τα θαρραλαια σας σχολια. Αυτο που θελω να σας ρωτησω ειναι το εξης: Προκειται μονο για ανικανοτητα, για αστοχια επιλογων «κανοντας σαλατα» η για μια εντεταλμενη πολιτικη, να αποτελεσαι το Δουρειο Ιππο των ΗΠΑ στην Ευρωπη; Το ερωτημα που θεττετε λιγο πριν το τελος του κειμενου μονο ετσι μπορω να το ερμηνευσω. Μια εντεταλμενη πολιτικη του Παπανδρεου και του συναφιου του…. Με οτι αυτο συνεπαγεται αν, ω μη γεννητο, ο λαος παρει και παλι την εξουσια στα χερια του…
Ιουνίου 25, 2011 στις 12:01 μμ
ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΑΝΕΛΛΙΠΩΣ ΣΤΟ ΜΕΓΚΑ, ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚΤΙΜΩ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΑ. ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΥΓΧΑΙΡΩ
Ιουνίου 25, 2011 στις 12:57 μμ
Κυριε Ιγνατιου συμφωνω οτι ο Παπανδρεου δεν ανταποκριθηκε στις προσδοκιες των ελληνων. Δεν εχω αποψη για το αν μπορουσε η Ελλαδα να αποφυγει την χρεοκοπια χωρις την βοηθεια του ΔΝΤ και ΕΕ και για αυτο δεν μπορω να τον κατηγορησω για αυτη την επιλογη (πρεπει να θυμηθουμε και τις ευθυνες προηγουμενων κυβερνησεων και ιδιαιτερα του Καραμανλη). Επισης οσο αντιλαικα και αντικοινωνικα ειναι τα μετρα που παιρνει για την οικονομια δεν εχω ακουσει (πλην ελαχιστους) καποιον να εχει προτασεις για το πως θα φυγουμε απο την κριση. Για αυτο ομως μου μπορω να τον κατηγορησω και εχει 1000% ευθηνη ειναι οτι η κατασταση στη χωρα μας παραμενει ιδια. Ιδια ειναι η κατασταση στην παιδεια, ιδια ειναι η κατασταση στην υγεια, ιδια ειναι η κατασταση στην αστυνομια και σε πολλους αλλους τομεις που περιμενε κανενας οτι θα επιφερει τις πολυποθητες αλλαγες. Για ολα αυτα ομως που τον κατηγορω εχω να προτεινω τι πρεπει να αλλαξει κατα την γνωμη μου. Για ολα τα αλλα απλα δυσανασχετω…
Ιουνίου 25, 2011 στις 5:09 μμ
Ακόμα απλά δυσανασχετείτε;
Ιουνίου 25, 2011 στις 10:34 μμ
Εσεις τι κανετε? Δυσανανασχετειτε εντονως?
Ιουνίου 26, 2011 στις 2:06 μμ
Αντι-δρώ
Ιουνίου 25, 2011 στις 1:08 μμ
Mακάρι να τα πείτε αυτά κύριε Ιγνατίου και στο κανάλι που εργάζεστε σε μιά από τις εκπομπές που σας φιλοξενούν,για να τα ακούσει περισσότερος κόσμος.
Ιουνίου 25, 2011 στις 3:04 μμ
Δυστυχώς είστε μακριά και δεν ακούγεστε