Το ποδόσφαιρο όπως θα έπρεπε να είναι…

41
84

Ή αλήθεια είναι πως την Αθλέτικ Μπιλμπάο την περίμενα να δυσκολέψει τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά έως το σημείο να την παίζει σαν τη γάτα με το ποντίκι μέσα στο Ολντ Τράφορντ , η απόσταση είναι τεράστια. Η εικόνα μίας ομάδας που έβγαζε πάνω στο χορτάρι υγεία και που είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς από έναν χαρισματικό προπονητή, τον Μαρσέλο Μπιέλσα. Και κάτι ακόμη: αυτή η ομάδα δεν δημιουργήθηκε με πακτωλό χρημάτων, ούτε με μεταγραφές, αλλά -τηρώντας τις επιθυμίες των δημιουργών της- στηρίζεται εξ ολοκλήρου σε Βάσκους! «Το ποδόσφαιρο όπως θα έπρεπε να είναι», έγραφε ένας τίτλος σε αγγλική εφημερίδα και είχε απόλυτο δίκιο! Από τους 27 παίκτες που έχει στο ρόστερ η Μπιλμπάο, οι 8 είναι από τη Ναβάρα και άλλοι 8 από τη Βισκονία, οι πέντε από τη Γκιπουθκόα, (δηλαδή την ευρύτερη περιοχή του Σαν Σεμπαστιάν) τέσσερις από την Αλάβα, ένας από τη Βενεζουέλα ( αλλά μεγαλωμένος στις ακαδημίες της Αθλέτικ) και μόνο ένας από τη Λα Ριόχα. Μία περιοχή της Βορείου Ισπανίας, ελάχιστα έξω από τα γεωγραφικά όρια της χώρας των Βάσκων!

Τη μία και μοναδική φορά που βρέθηκα στο Μπιλμπάο, ομολογώ πως περίμενα το περίφημο μουσείο Γκούγκενχάϊμ πιο εκθαμβωτικό. Η πόλη καυχιέται για το εντυπωσιακό κτίριο, αλλά για πολλά χρόνια ήταν μέρος με το οποίο οι σχεδιαστές πόλεων και οι αρχιτέκτονες δεν ήθελαν να συνδέονται. Ένα τρομακτικό κτίριο που εξάπλωσε έναν γκρι τσιμεντένιο εφιάλτη σε μια πόλη με δρόμους πνιγμένους στην κίνηση και τα ποτάμια της εγκαταλελειμμένα από οτιδήποτε μοιάζει με ψάρι! Ο λόγος, φυσικά, ήταν τα εργοστάσια της περιοχής, αφού τουλάχιστον μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα ο σίδηρος και ο χαλκός του Μπιλμπάο «οδηγούσαν» την ισπανική οικονομία και προσέλκυαν οικονομικούς μετανάστες από όλη τη χώρα. Με τίτλο «Ούτε καλύτεροι ούτε χειρότεροι, απλά διαφορετικοί», στο πρώτο κεφάλαιο του προηγούμενου βιβλίου μου «Παιχνίδι χωρίς όρια» επέλεξα ως πρώτο κεφάλαιο αυτή την ιστορία, της Αθλέτικ Μπιλμπάο, θεωρώντας πως καλό είναι να αντιλαμβάνονται όλο και πιο πολλοί πόσο σημαντική είναι η διατήρηση της κουλτούρας και της διαφορετικότητας στον αθλητισμό!

Η ομάδα προήλθε ως επακόλουθο του γεγονότος ότι στα τέλη του 19ου αιώνα η πόλη είδε πολλούς ξένους επισκέπτες, κυρίως Βρετανούς, να έχουν διάφορους ρόλους στη βιομηχανική επανάσταση της Ισπανίας. Τα παιδιά των μορφωμένων  Βάσκων ζούσαν με την ελπίδα να βρουν θέση σε ένα καράβι που θα τους μετέφερε στα βρετανικά νησιά για να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους ως πολιτικοί μηχανικοί και έμποροι. Αυτό συνέπεσε με τις πρώτες δεκαετίες του αγγλικού ποδοσφαίρου -και ό,τι έβλεπαν, το μετέφεραν στην πατρίδα τους. Αλλά και ανάποδα, οι μεταλλωρύχοι από τα βορειοανατολικά της Αγγλίας, με  συμβόλαια μικρής διάρκειας στην Βισκονία και οι εργάτες από τα ναυπηγεία του Σαουθάμπτον και του Πόρτσμουθ που μετανάστευσαν, έφεραν μαζί τους την αγαπημένη τους συνήθεια: το ποδόσφαιρο! Αν και τα πρώτα χρώματα της Αθλέτικ ήταν μπλε και άσπρο , προτιμήθηκαν οι κόκκινες και άσπρες ρίγες, με μαύρα σορτσάκια, πιθανότατα λόγω της Σάντερλαντ και της Σαουθάμπτον, παρότι οι απόψεις διίστανται, όπως συμβαίνει συχνά σε τέτοια θέματα.

 Ο Χοσέ Μαρία Αράτε, ο μεγαλέμπορος κρασιών που εκλέχθηκε πρόεδρος της Αθλέτικ Μπιλμπάο, πριν από δύο δεκαετίες, σε μια σύσταση στο βιβλίο εκατονταετηρίδας του συλλόγου έγραψε:  

«Η Αθλέτικ είναι κάτι παραπάνω από μια ποδοσφαιρική ομάδα, είναι συναίσθημα ― και ειδικά ο τρόπος με τον οποίο διευθύνεται συχνά ξεφεύγει από τον ορθολογικό τρόπο ανάλυσης. Βλέπουμε τους εαυτούς μας ως μοναδικούς στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο και αυτό καθορίζει την ταυτότητά μας. Δεν λέμε ότι είμαστε καλύτεροι ή χειρότεροι από τους άλλους, απλά είμαστε διαφορετικοί. Ευχόμαστε στα παιδιά της ομάδας να εκπροσωπήσουν τον σύλλογό μας ως μια αθλητική οντότητα και όχι ως μια επιχειρηματική σκέψη. Ευχόμαστε να μετατρέψουμε τους παίκτες μας σε άνδρες, όχι απλά ποδοσφαιριστές, και κάθε φορά που ένας παίκτης από την Cantera κάνει το ντεμπούτο του, νιώθουμε σαν να έχουμε πραγματοποιήσει τον στόχο, που εναρμονίζεται με τις ιδεολογίες των ιδρυτών μας και των προπατόρων μας».

Η Cantera είναι το διάσημο φυτώριο της Αθλέτικ, μιας ομάδας που θέλει πάντα να δίνει ευκαιρίες σε δικά της παιδιά. Η λέξη σημαίνει «λατομείο» και κατανοεί εύκολα κανείς τον συνειρμό. Ο προσδιορισμός  κάθε φυτωρίου ομάδας ως “cantera” είναι ωδή στους πρωτοπόρους Βάσκους, αλλά μόνο στην Αθλέτικ συνεχίζουν να εφοδιάζουν την πρώτη ομάδα συστηματικά με δικά τους παιδιά.

Η Αθλέτικ είναι,  μαζί με τη Ρεάλ και την Μπαρτσελόνα, οι μόνες ομάδες που δεν έχουν ποτέ υποβιβαστεί από την πρώτη κατηγορία. Συχνά κινδύνεψε  παλεύοντας μέχρι το τέλος και -όποτε χρειάστηκε- οι υπόλοιποι Βάσκοι δεν δυσκολεύτηκαν να τη βοηθήσουν, δίνοντάς της κρίσιμους πόντους! Η τωρινή φουρνιά της, όμως, με Γιορέντε, Χάβι Μαρτίνεθ, Μουνιάιν, Ιτουράσπε και Σουσαέτα είναι χαρισματική και -όπως είδαν όλοι και στο «Θέατρο των ονείρων»- στόχο έχει πάντα να κερδίσει παίζοντας, πρώτα, καλή μπάλα!

Το Μπιλμπάο είναι πόλη που «μυρίζει» ποδόσφαιρο. Είναι μέρος όπου  ακόμη και οι αγώνες των αναπληρωματικών ελκύουν γύρω στα 10.000 άτομα. Μπορεί να μην υπάρχει κάτι συγκεκριμένο αλλά το καταλαβαίνεις από κάτι που πλανάται στην ατμόσφαιρα, κάτι στον τρόπο με τον οποίο κινούνται οι άνθρωποι και τα αυτοκίνητα, κάτι που σου λέει ότι ανυπομονούν να έρθει το Σαββατοκύριακο.

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1898, έναν χρόνο πριν από τη Μπαρτσελόνα. Ονομάστηκε Ποδοσφαιρικός Όμιλος Μπιλμπάο και όχι Αθλέτικ. Από τη στιγμή που δεν υπήρχε επίσημη υπογραφή για αυτή την υποτιθέμενη ίδρυση, ο εορτασμός της επετείου των εκατό χρόνων της Αθλέτικ το 1998 άρχισε να μοιάζει με υπεκφυγή από μια αυστηρά ιστορική διάσταση -αλλά οι περισσότεροι ιστορικοί του συλλόγου, στις λιγότερο εθνικιστικές τους στιγμές, αναφέρουν το 1901 ως έτος ίδρυσης. Στο «Καφέ Γκαρσία», στις 11 Ιουνίου, ο Λουίς Μάρκεζ υπέγραψε  την σύσταση του διοικητικού συμβουλίου.  Αν κάποιος προσθέσει σε αυτό το γεγονός ότι το 1901 άρχισε να εμφανίζεται η ονομασία στα αγγλικά ως Αθλέτικ, οι ισχυρισμοί της Μπιλμπάο πως είναι η πρώτη σπουδαία ομάδα στην Ισπανία μοιάζει, τελικά, με απόπειρα να κλέψει από την Μπαρτσελόνα το «στέμμα». Έτσι και αλλιώς και οι δύο υστερούν από την «ταπεινή» Ρεκρεατίβο Ουέλβα η οποία ιδρύθηκε το 1889 σύμφωνα με το βιβλίο “Historia del fútbol Espaňol”.

Οι βλέψεις των Βάσκων, που αντιμετώπιζαν τον εαυτό τους ως πολιτική κοινότητα περιμένοντας να τους πάρουν στα σοβαρά, αναπτύσσονταν σε παράλληλη πορεία. Το Partido Nacionalista Vasco (PNV – Εθνικιστικό  Κόμμα των Βάσκων ) ιδρύθηκε το 1894 από τον Σαμπίνο ντε Αράνα, του οποίου ο πατέρας είχε εξοριστεί στη Γαλλία λόγω των πεποιθήσεών του. Ο Αράνα έγινε γνωστός επινοώντας τον όρο «Euskadi», που σήμαινε «ένωση Βάσκων», μια κοινότητα η οποία υπάρχει από αμνημονεύτων χρόνων αλλά ποτέ δεν είχε προσπαθήσει να δώσει στην ίδια όνομα που να την προσδιορίζει.

Το αυξανόμενο εθνικιστικό ενδιαφέρον ανησύχησε τη Μαδρίτη σε τέτοιο βαθμό που ο Αράνα πολύ σύντομα φυλακίστηκε (το 1895), αλλά η σπίθα είχε βάλει πια φωτιά. Αυτό που είχαν κάνει φαίνεται πως συνδεόταν με το πρόβλημα των maketos, όπως αποκαλούσαν το πλήθος των Βάσκων που έμεναν εκεί αλλά ήταν εναντίον τους. Αυτοί ήταν οι Ισπανοί εργάτες που είχαν μεταναστεύσει ερχόμενοι προς τα βόρεια, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους, και αντιμετωπίστηκαν ως απειλή για την παραδοσιακή μορφή της κοινότητας των Βάσκων. Η Ναβάρα, η Αλάβα και το Γκιπουθκόα, οι άλλες τρεις επαρχίες των Βάσκων, είχαν έλλειψη της βιομηχανικής μέσης τάξης και το PNV παρείχε σημαντική υποστήριξη στις παραθαλάσσιες περιοχές. 

Η σύμπτωση της εμφάνισης της Αθλέτικ και της αυξανόμενης επιρροής της PNV, τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα, δεν μπορεί να υποτιμηθεί, καθώς από τότε οι δύο θεσμοί έχουν προχωρήσει χέρι-χέρι. Οι πρώτες διακρίσεις της Αθλέτικ εξασφάλισαν ότι η πολιτική φόρα του εθνικισμού των συντηρητικών Βάσκων θα μπορούσε να ευδοκιμήσει στην πλάτη του αθλητικού ηρωισμού των εκπροσώπων της, μια ιστορία η οποία επαναλήφθηκε τη δεκαετία του ’50 στην Καταλονία, όπου οι συνεχείς προσπάθειες της Μπαρτσελόνα να αντιταχθεί στην ηγεμονία της Ρεάλ Μαδρίτης ενθάρρυνε την ανάπτυξη του GiU Party (Convergencia i Union) υπό την ευθύνη του Ζόρντι Πουγιόλ, του μετέπειτα προέδρου της Generalitat της Καταλονίας.

Έχοντας δει πολλά στάδια, ομολογώ ότι το γήπεδο της Αθλέτικ που ονομάζεται «Σαν Μαμές», και έχει το προσωνύμιο «La Catedral» (Ο καθεδρικός), είναι επιβλητικό! Χτίστηκε το 1913, μετά την κατάκτηση του τέταρτου Κυπέλλου Ισπανίας από τον σύλλογο στα οχτώ πρώτα χρόνια της διοργάνωσης. Χρειάστηκαν μόνο εφτά μήνες για να χτιστεί, αλλά ήταν σίγουρα ένα φιλόδοξο αρχιτεκτονικό εγχείρημα, το οποίο ήταν έτοιμο μόλις δώδεκα μήνες μετά την αρχή των έργων! Η Ρεάλ Ουνιόν  αποδέχτηκε τη πρόσκληση για το πρώτο ματς σε αυτό το γήπεδο όπου σημειώθηκε ένα από τα πιο σπουδαία γκολ στην ιστορία του ισπανικού ποδοσφαίρου. Σκόρερ ο Ράφαελ Μορένο Αρανθάντι  ή αλλιώς «Πιτσίτσι», ο σημαντικότερος παίκτης στην αρχή της εξέλιξης του ποδοσφαίρου στην χώρα αυτή. Μία μορφή τόσο δημοφιλής όσο ο οποιοσδήποτε ταυρομάχος. Ο θρήνος του ποιητή Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα για τον Ιγκνάθιο Σάντσεθ Μεχίας, ο οποίος σκοτώθηκε τη δεκαετία του 1920,  Las Cinco de la tarde (στις πέντε το απόγευμα) κάνοντας αίσθηση, παραμένει το πιο διάσημο ποίημα της Ισπανίας, αλλά ο πίνακας ζωγραφικής του «Πιτσίτσι» από τον Βάσκο καλλιτέχνη Αουρέλιο Αρτέτα είναι μία από τις πιο διάσημες συνεισφορές των σπορ στην τέχνη. Ο Μορένο, γιος πατέρα μετανάστη και εργάτη και μητέρας από τη χώρα των Βάσκων, τεμπελιάζει κάπως προκλητικά και λίγο ανήσυχα πάνω στον άσπρο φράχτη του παλιού εδάφους Jolaseta, με τον τέλειο λαιμό του να γέρνει προς το αντικείμενο του πόθου του, την μελλοντική γυναίκα του. Η μακριά και λεπτή πλάτη της είναι σφιχτή και κυρτή, με ιδιαίτερα σεξουαλικό τρόπο, και τα μάτια της αποκλίνουν διακριτικά από τον καλλιτέχνη, σαν οι προθέσεις του ποδοσφαιριστή να μην συμβαδίζουν με τους κανόνες συμπεριφοράς της εποχής εκείνης και το ραντεβού δεν θα έπρεπε να γίνει, ειδικά στο ημίχρονο.

Ο Πιτσίτσι Μορένο πέθανε το 1922 στην ηλικία των 29 χρόνων, πέφτοντας θύμα μιας ξαφνικής εμφάνισης τύφου. Τέσσερα χρόνια μετά, ένα άγαλμα του θρυλικού φορ αποκαλύφθηκε στο Σαν Μαμές και οι αντίπαλες ομάδες εκφράζουν ακόμα τη θλίψη τους, με ένα μπουκέτο λουλούδια στη βάση του. Το 1953 η ισπανική ομοσπονδία αποφάσισε να εγκαινιάσει τρόπαιο για τους κορυφαίους σκόρερ της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας και το ονόμασε El trofeo Pichichi. Από τη στιγμή που δεν έχει διασωθεί κάποιο στοιχείο του παίκτη, είναι δύσκολο να διαχωρίσεις το γεγονός από τον θρύλο, αν και το ρεκόρ των γκολ του ήταν απίστευτο. Ο Πιτσίτσι ξεκίνησε μια παράδοση στην Μπιλμπάο που οι επιτελικοί μέσοι  χρίζονταν και σκόρερ.

Τις καλύτερες στιγμές της η Αθλέτικ τις έζησε με έναν Βάσκο, τον Χαβιέρ Κλεμέντε στο πάγκο στις αρχές της δεκαετίας του 1980, με την κατάκτηση δύο σερί πρωταθλημάτων, το 1983 και το 1984. Ο Κλεμέντε επέστρεψε για μία τελευταία βοήθεια στην ομάδα που λάτρεψε το 2006, όταν όλα έδειχναν πως η αδιάλειπτη παρουσία της Αθλέτικ στην Πριμέρα Ντιβιζιόν θα ολοκληρωνόταν. Με την ομάδα βιδωμένη στην τελευταία θέση της βαθμολογίας μόνο ένας τρελός θα αναλάμβανε, όπως έγραφε και η Marca. Ο Κλεμέντε δήλωσε τρελός και τόλμησε. Στο τέλος της χρονιάς γιόρτασε την σωτηρία και έφυγε όπως είχε κάνει και πριν από  δύο δεκαετίες.

Κάποτε ο ηγέτης του PNV, Τσαμπιέρ Αρθαλούθ, υποστήριξε πως ανθρωπολογικά οι Βάσκοι διαφέρουν από τους υπόλοιπους Ισπανούς από τη μορφή του κρανίου τους! Δεν ήταν ο πρώτος που το είπε, αλλά η τοποθέτηση του δημιούργησε μεγαλύτερη αίσθηση και επειδή τα ΜΜΕ ήταν περισσότερα στη δεκαετία του 90 από ότι παλιότερα πήρε δημοσιότητα ο ισχυρισμός. «Το να πηγαίνεις κόντρα στο ρεύμα και να αντέχεις τη διαφορετικότητα είναι η μεγαλύτερη δύναμη αυτής της ομάδας» έλεγε πάντα ο Κλεμέντε.

Σε ένα σύγχρονο κόσμο, που γίνεται πολύ δύσκολος για ποδοσφαιρικούς πρίγκιπες, οι Βάσκοι της Αθλέτικ ξεχωρίζουν από μια φιλοσοφία που όμοια της δεν υπάρχει πουθενά. Μόνο που και αυτοί αναγκάζονται να υποκύψουν στις …Σειρήνες. Το 2004-05 (με τον Βαλβέρδε στον πάγκο), η λέξη EUSKADI στη φανέλα έμπαινε όχι ως διαφήμιση, αλλά για να θυμίσει στον υπόλοιπο κόσμο την ονομασία της Χώρας των Βάσκων στη δική τους γλώσσα. Το 2007 η συμφωνία να μπει για πρώτη φορά διαφήμιση στη φανέλα, με την εταιρεία Petronor, σφράγισε μια εποχή και άλλαξε οριστικά ένα κεφάλαιο στη ζωή του τόπου. Τα χρήματα θα βοηθήσουν τη διοίκηση να ανταποκριθεί στις ολοένα και αυξανόμενες ανάγκες. Η φιλοσοφία, όμως, για ντόπιους παίκτες που αποτελεί οξυγόνο στον οργανισμό του ίδιου του ποδοσφαίρου στις εποχές Μποσμάν, δεν αλλάζει. Και τα αποτελέσματα αυτής της φιλοσοφίας, που παραμένει αναλλοίωτη, να βγαίνουν παιδιά μέσα από τις ακαδημίες και να συνεχίζουν αυτή τη διαφορετικότητα, τα είδαμε ξανά απλόχερα μπροστά στα μάτια μας τη Πέμπτη το βράδυ , στη νίκη επί της Γιουνάιτεντ!

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΤα μάθατε τα νέα; Επί 38 χρόνια μας κυβερνούσε η Αριστερά!
Επόμενο άρθροΜε γειά το «κούρεμα» -Τεράστια ανάσα για το χρέος
Ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος ξεκίνησε το 1979 την ενασχόληση με το αθλητικό ρεπορτάζ στην ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ. Αν και δοκίμασε την ίδια περίοδο να σπουδάσει στην Ιταλία, σύντομα προτίμησε να συνεχίσει στα βαθιά συνεργαζόμενος με την ΕΡΤ. Το 1984 ανέλαβε την συμπαρουσίαση της ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, μόλις σταμάτησε ο Γιάννης Διακογιάννης. Το 1990 μετακινήθηκε στο MEGA, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα. Εχει δουλέψει στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, το ΒΗΜΑ, την ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, τις 24 ΩΡΕΣ, το SPORTIME και το GOAL NEWS, ενώ από το 1994 ξεκίνησε την πρώτη εξειδικευμένη σχολή αθλητικής δημοσιογραφίας "ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΡΕΠΟΡΤΑΖ". Γενικός Διευθυντής του ΣΠΟΡ FM από το 1996 και σύμβουλος έκδοσης της SPORTDAY από το 2005. Έχει βραβευτεί στα δημοσιογραφικά βραβεία του ΠΣΑΤ το 1999 (καλύτερη τηλεοπτική εκπομπή) και το 2000 (καλύτερη ραδιοφωνική εκπομπή). Το 1998 αναδείχτηκε νικητής του διαγωνισμού ποδοσφαιρικών γνώσεων ανάμεσα σε περισσότερους από 1000 ξένους συναδέλφους στην διάρκεια του Μουντιάλ της Γαλλίας. Εχει γράψει δυο βιβλία: το "50 χρόνια Κύπελλο Πρωταθλητριών" και το "Παιχνίδι χωρίς όρια".

41 ΣΧΟΛΙΑ

  1. tha elega oti o tropos pou antimetwpizei to podosfairo o xrhstos swthrakopoulos einai kati monadiko ,gia ta ellhnika dedomena,se kanei na bazeis sthn akrh tous opadismous kai na skeftesai me enan pio ygies podosfairiko tropo.parakolouthontas ton xronia,ean kai den eimai kai poly megalos ,den mou htan kai poly sympatheis logw omados pou einai,an kai pote apo oso thymamai den prokalese poly(asxhma)paro ola ayta tnei na ginei enas apo tous shmantikoterous gia mena athlitikografos sthn xwra.o tropos pou analyei se ayto to keimeno alla kai sta biblia tou einai kati pou mporei mono aytos ,kai to shmantikotero exei balei edw kai polla xronia sthn akrh ayth thn ellhnikh ideologia alla kai tropo skepshs pou exoume emeis oi ellhnes gia thn mpala.eyxaristw

  2. Χρίστο,

    Έχω μελετήσει όσο κανένας άλλος Έλληνας την ομάδα αυτή και χαίρομαι που μοιραζόμαστε τις ίδεες απόψεις. Είμαι από τη Λάρνακα της Κύπρου, 35 χρονών, λάτρης του ποδοσφαίρου. Εκτός από την ομάδα της πόλης μου, η μοναδική ομάδα στην οποία είμαι πιστός οπαδός είναι η Αθλέτικ. Σε συμβουλεύω να ψάξεις και να αρθρογραφήσεις για την υποδοχή που έτυχαν οι οπαδοί και η ομάδα της Ανόρθωσης στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ στα μέσα της δεκαετίας του 90. Για αρκετά λεπτά χειροκροτούσαν την Ανόρθωση επειδή ήταν προσφυγική ομάδα. Οι μπιλμπαρίνος συγκινήθηκαν από την ιστορία της Κύπρου και της ομάδας. Επίσης, ψάξε το θέμα με τη δημιουργία ακαδημιών της Ατλέτικ στην Αφρική. Σε ένα – δύο χρόνια παίκτες από τις ακαδημίες αυτές θα ντεπουτάρουν στον Σαν Μαμές. Σπουδαίο το γήπεδο επίσης θα είναι το Σαν Μαμές…

  3. Άρθρο κόσμημα για την αθλητική δημοσιογραφία που δείχνει ότι έχει και κάτι άλλο να πει πέρα του ότι ο Ολυμπιακός παίζει τους μισούς αγώνες με παραρτήματα η ότι ο ΠΑΟΚ θα κατέβαινε να χάσει στο ΟΑΚΑ. Άν και δεν συμφωνώ με τον τρόπο που μεταδίδει αγώνες ο Χρήστος μπράβο και πάλι μπράβο του. Και κάτι ακόμα. Είναι τυχαίο το ως αντιμετωπίζει ο Βαλβέρδε το ποδόσφαιρο; Βάσκος δεν είναι;

  4. sinxaritiria gia to arthro kai tin ekseretiki istoriki anadromi prosopika tha estiasw kirios sto teleutaio meros kai elpizw i filosofia tis bilbao me tin anadeiksh kai proothisi gigenwn podosfairistwn na akolothitei sto mellon kai apo tis ellinikes omades alloste me tin parodo twn xronwn i uefa auto prospathei na epitixei kai pali sinxaritiria sinexiste tin kali douleia!

  5. Είμαι λάτρης της Αθλέτικο. Χθές το μάτς ήταν όνειρο και ελπίζω στο τελικό με την Barca να επιστρέψει στους τίτλούς. Ομορφο ποδοσφαιρό και ενας προπονητής, πιστεύω, στολίδι.

  6. Χρήστο, συγχαρητήρια για το άρθρο. Φέτος ζούμε ένα όνειρο. Ελπίζω το τέλος της χρονιάς να βρει την αγαπημένη μας ομάδα με δύο κούπες (Κύπελλο Ισπανίας και Europa League) και έξοδο στο επόμενο Champions League. Και ένα σχόλιο για τον Bielsa: Ουδείς προφήτης στον τόπο του, καθώς λέει κι ο «σοφός» λαός, ειδικά αν αυτός ο τόπος είναι η «ποδοσφαιρομάνα» Αργεντινή, όπου το φάντασμα του Μεγάλου Ντιέγκο στοιχειώνει τους πάντες και τα πάντα… Από προχθές το βράδυ το παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα, μετά τον Λιονέλ Μέσι, που οι επιδόσεις του με την Εθνική Αργεντινής είναι κατά γενική ομολογία μετριότατες, απέκτησε άλλον έναν τέτοιο «προφήτη». Ακούει στο όνομα Μαρσέλο Μπιέλσα ή Loco Bielsa ή “Madman Bielsa, ή επί το ελληνικότερον «Ο πέρα-δώθε», προσωνύμιο που του είχε δώσει ο Γιώργος Γεωργίου τις ημέρες του καταστροφικού για την Αργεντινή Μουντιάλ του 2002. Με την εξαιρετική του δουλειά στη Χιλή, ξέπλυνε τις ντροπές από το πέρασμά του από την εθνική ομάδα της πατρίδας του και μέσα σε λίγους μήνες στον πάγκο της Αθλέτικ Μπιλμπάο και με αποκορύφωμα τη προχθεσινή της εμφάνιση στο “Old Traford”, έχει αναγκάσει όλον τον ποδοσφαιρικό πλανήτη να του υποκλίνεται. Του αξίζει πραγματικά ένα τεράστιο RESPECT!!!!!

  7. Δεν ειναι τα παντα οι τιτλοι σε μια ομαδα.Ειναι και το τι αντιπροσωπευει,τι σταση «ζωης»εχει,ποσο γεμιζει τον οπαδο της περηφανια και συγκινηση…και τον κανει καλυτερο ανθρωπο….δεν πρεπει να κερδιζει συνεχεια….υποχρεωτικα,να υποστηριζει το παρασκηνιο για να πετυχαινει τους στοχους η ομαδα του…,να προσπαθει να δικαιολογει τα αδικαιολογητα….Τον γεμιζει ,τον ωριμαζει η αξιοπρεπης πορεια της,ο σεβασμος προς τους φιλαθλους της.

  8. Καλησπέρα Χρήστο.
    Έχω διαβάσει και τα 2 βιβλία σου.πραγματικά δεν είχα καταλάβει τι σημαίνει μπιλμπαο.αυτα που διαβάζω τις τελευτάιες 3 ημέρες σχετικά με αυτή την ομάδα ,το τι πρεσβεύει και τον τρ´οπο σκέψης των ανθρώπων της ομάδας με κάνουν να θλίβομαι σύγκρίνοντας τα με τα δικά μας τεκταινόμενα στον χώρο του ποδοσφαίρου αλλά και γενικότερα.
    Νομίζω ότι δεν είμαστε άξιοι να συγκριθουμε ούτε με τους αδελφούς Κυπρίους τους οπόιους μέχρι πριν 3-4 χρόνια κοροιδευαμε.τελικα οποίος κοροϊδεύει ,κοροϊδεύει τα μούτρα του.
    Προσπάθησε να μας μεταφέρεις περισσότερα πράγματα από αυτές τις ομάδες για να ξεφύγουμε από την ποδοσφαιρικη μας και οχι μονο μιζέρια …
    Ευχαριστώ
    Καλή δύναμη σε όλους

  9. Χρηστο πολυ ωραιο αρθρο πραγματικα..Εγω θελω να σε ρωτησω 2 πραγματα.Πρωτον, αν πιστευεις οτι το μοντελο αυτο (παιχτες απο φυτωρια μονο της ευρυτερης περιοχης) μπορει να εφαρμοστει στην Ελλαδα (πχ ο Αρης ή ο ΠΑΟΚ να βρισκουν παιδια απο Βορεια Ελλαδα) και δευτερον, τι πιστευεις οτι χρειαζεται ή λειπει για να γινει απο τις δικες μας ομαδες (χρηματα, scouting, σταθερους και ικανους προπονητες στη Β ομαδα, γηπεδα, σταθερη φιλοσοφια, κατι αλλο;)

    Αντωνης

  10. Κύριε Σωτηρακόπουλε,
    Θα συμφωνήσω με το Μιχάλη ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζεται το ποδόσφαιρο και τη δημοσιογραφία είναι μοναδικός, έχει ποιότητα και σεβασμό.
    Δεν είστε μόνος. Χιλιάδες φίλαθλοι είναι μαζί σας.
    Θέλω όμως να ρωτήσω υπάρχει τρόπος να μεταδοθεί το μήνυμά σας σε όσους περισσότερους και από όσους περισσότερους να ακουστεί και να πραγματωθεί.
    Είναι σημαντικό. Αυτή η χρονική περίοδος είναι η ευκαιρία. Είναι η ώρα της κάθαρσης και της αυτοκριτικής, της πραγματικής αλλαγής. Πήραμε τη ζωή μας λάθος, κι αλλάξαμε ζωή (που λέει κι ο ποιητής).
    Ένα είναι απολύτως σίγουρο ότι εμείς (ο καθένας ξεχωριστά) θα αλλάξουμε εμάς και τότες θα αλλάξει κι ο κόσμος γύρω μας.
    Απλά πράγματα.
    Τα λόγια του Προέδρου της Αθλετικ θα πρέπει να αποτελούς Οδηγό για τους Προέδρους των Ελληνικών Ποδοσφαιρικών Σωματείων, τον Πρόεδρο της ΕΠΟ κ. Πιλάβιο και των Πρόεδρο των Διαιτητών και για τους οργανωμένους οπαδούς. Τι θέλουν η ομάδα που υποστηρίζουν και έχουν ως θρησκεία να αποτελείται από «κάθε εθνικότητας ποδοσφαιριστές» που έχουν ταλέντο, ποδοσφαιρική παιδεία αλλά δεν έχουν καμία σχέση με τις ιδέες και τους σκοπούς της ομάδας?
    Κάθε ομάδα πρέπει να στηρίζεται στα δικά της παιδιά… Αυτά που θα γαλουγηθούν στις ακαδημίες με τα ιδανικά και τις αρχες του αθλητισμού και της ομάδας τους.
    Κύριε Σωτηρακόπουλε,
    Εκτός από την αρθρογραφία σας και τις μεταδόσεις πως αλλιώς μπορείτε να μιλήσετε για αυτά τα θέματα και να αφυπνίσετε τους «καθισμένους» στις αναπαυτικές πολυθρόνες από θλίψη και κατάθλιψη οπαδούς ή να ηρεμείσετε τους οργισμένους οποδούς, καθώς και οι πλευρές κάνουν κακό πολύ κακό.
    Αναρωτιέμαι.

  11. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΚΥΡΙΕ ΣΩΤΗΡΑΚΟΠΟΥΛΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΑΣ . ΠΡΟΣΦΕΡΑΤΕ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΚΟΣΜΗΜΑ – ΑΡΘΡΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ.ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΛΕΤΙΚ ΜΠΙΛΜΠΑΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΟΥ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ ΓΙΟΥΝ. ΕΓΙΝΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΟΠΑΔΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΑΜΑ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ. ΙΣΩΣ Ο ΜΠΙΕΛΣΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΕΥΤΕΙ ΤΙΣ ΔΑΦΝΕΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΑ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΞΙΖΕΙ.

  12. αν κληρωθει ολυμπιακος μπιλμπαο …τι υποστηριζουμε? τον ολυμπιακο των παιδικων μας χρονων η την μπιλμπλαο της ωριμοτητας μας…..

  13. Συγχαρητηρια για το αρθρο με βοηθησε να μαθω για αυτη την ομαδα ως γενικοτερη κουλτουρα. Ο τροπος που δουλεουν στις ακαδημιες τους θα πρεπει να ειναι δεικτης για τις ελληνικες ομαδες, αντι να ξοδευουν λεφτα σε κατι «παλτα». Πανω στο χορτο η Αθλετικ επαιξε ποδοσφαιρο υψηλου επιπεδου και εκανε την Γιουναιτεντ να μοιαζει με φιλοξενουμενη. Αν ειχε και λιγο εμπειρια παραπανω, θα εγραφε πολλα το κοντερ.

  14. Xρηστο ειμαι ο παναγιωτης απο θεσσαλονικη που ειχα ερθει και στην παρουσιαση του βιβλιου σου πριν 2 χρονια στον ιανο .Το σκουφακι της ATHLETIC ελπιζω να το φορας που και που,σκεφτομουν χθες το βραδυ οτι ολοι αντιδρουν στην παγκοσμιοποιηση και οτι ειναι αγανακτισμενοι με αυτο που ζουνε και δεν εχουν και αδικο εδω που τα λεμε .ομως στο παγκοσμιο στερεωμα υπαρχει μια ομαδα που αντιστεκεται εναντια σε ολα αυτα και φυσικα ειναι η μοναδικη ATHLETIC .βλεπεις και εσυ οτι η συντριπικη πλειοψηφεια των ποδοσφαιροφιλων υποστηριζει τις ομαδες που ειναι μεσα στο συστημα γιατι θελουν να εισπρατουν κατι απο αυτο που υποστηριζουν.η ATHLETIC ειμαι σιγουρος και θα συμφωνησεις και εσυ οτι ειναι το τελευταιο γαλατικο χωριο στον ποδοσφαιρικο χαρτη πριιν 3 χρονια οταν γινοταν η παρουσιαση του νεου γηπεδου το οποιο θα ειναι διπλα στο θρυλικο SAN MAMES ρωτησαν οι δημοσιογραφοι τον τοτε προεδρο καλα ολα αυτα εμπορικα μαγαζια δεν θα υπαρχουν η απαντηση που δοθηκε ηταν εμεις ειμαστε ATHLETIC CLUB οχι ΒUSINNES CLUB δεν θελουμε να παμε κοντρα στις ζωες των ιδιων των οπαδων μας που βγαζουν το μεροκαματο τους στην πολη του BILBAO.Οπως ειναι μεγαλη υποθεση που δεν βαζει στο μανικι το σημα της ισπανικης ομοσπονδιας ποδοσφαιρου χανοντας ενα σημαντικο ποσο ενω καποιοι αλλοι που εχουν διοργανωσει και ολυμπιαδα με τα λεφτα του ισπανικου λαου δεν λενε οχι. για ολα αυτα και αλλα τοσα ειναι μεγαλη μαγκια να εισαι athletic bilbao.

  15. Χωρίς αμφιβολία από τα ελάχιστα ελληνικά παραδείγματα σοβαρού επαγγελματία ο κος Σωτηρακόπουλος. Και κυρίως άριστος γνώστης του αντικειμένου.

    Πάντως είμαι αρκετά επιφυλακτικός όσον αφορά την φιλοσοφία της Μπιλμπάο. Όσο κι αν αναγνωρίζω την αισθητική που προσφέρει η δημιουργία μιας ομάδας από γηγενείς παίχτες δεν αντιλαμβάνομαι για ποιό λόγο πρέπει αυτή η τακτική να ακολουθηθεί παντού και ποια η προσφορά της στο άθλημα. Καλές ακαδημίες μπορούν να υπάρξουν χωρίς απαραιτήτως να αποτελούνται από ντόπιους αθλητές και προφανώς πολλές ιστορικές ομάδες θα κατέρρεαν ακολουθώντας αυτό το μοτίβο.

    Καλώς η κακώς οι ομάδες είναι ιδιωτικές εταιρείες και τέτοια κριτήρια ορθώς θα εκλαμβάνοταν σε κάποιον άλλο τομέα εκτός του αθλητισμού ως διάκριση. Στην περίπτωση της Μπιλμπάο δεν είμαι σίγουρος κατά ποιο ποσοστό η φιλοσοφία της είναι ποδοσφαιρική και κατα ποιο εθνικιστική.

  16. Ωραία και καλά όλα αυτά κύριε Σωτηρακόπουλε, αλλά θα ήθελα να μου πείτε ένα πράγμα: στην Ελλάδα της παράγκας και του Ολυμπιακού παραμάγαζου στημένων αγώνων, λαδωμάτων, τραμπουκισμών, από τη σούπερ λίγκα μέχρι τη Δ΄ εθνική, θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει μια ομάδα φτιαγμένη με όνειρα και μεράκι; Πως θα αλλάξει αυτή η κατάσταση αν το σύνολο σχεδόν των επαγγελματιών αθλητικογράφων προσποιούνται ότι ασχολούνται με ένα καθαρό πρωτάθλημα, την ώρα που όλη η υπόλοιπη Ελλάδα γελάει -ή κλαίει- με την κατάντια και την παρακμή του ελληνικού ποδοσφαίρου.
    Ευ αγωνίζεσθαι με σως για να γλιστράει…

  17. Ναι, φίλε μου, όμως καμώνονται οι Έλληνες φίλαθλοι / οπαδοί πως γελάνε με την πανθομολογούμενη κατάντια, γιατί στην πραγματικότητα πάλι οι ίδιοι παθιάζονται, και αναλώνονται σε ατέρμονες συζητήσεις και ανούσιες οπαδικές ‘κόντρες’ για τα ίδια πράγματα που (υποτίθεται πως) χλευάζουν.Δεν αποκλείεται, εξάλλου,έτσι πως είναι φτιαγμένος ο μέσος Νεοέλληνας, με τη ρεμούλα, τις λαμογιές, τους ‘λεονταρισμούς’ και τη νοοτροπία του ‘ο σκοπός αγιάζει τα μέσα’, κατά βάθος (έστω και υποσυνείδητα δηλαδή) να ‘φτιάχνεται με ‘νταβατζήδες’ και ‘παράγκες’…

  18. Κ. Σωτηρακοπουλε. Σας εκτιμώ απεριορστα και σας διαβάζω μανιοδως απο τότε που έμαθα ελληνικά . Ελάχιστοι στο χώρο τις αθλητικής δημοσιγραφειας είναι σωστοί (αμεροληπτοι) και με ένα έργο να παρουσιάζουν. Εσείς κάθε φορα που σας διαβάζω με βαζεται σε ωραίες σκέψεις και αναμνήσεις . Αλο ένα εξαιρετικό κείμενο απο αυτα που τα κόβω και τα διατηρώ με θρησκευτική ευλάβεια ….. Να είστε πάντα καλα……..

  19. Φίλε Δημήτρη , με αφορμή την αναφορά σου στον Ajax του Φαν Χααλ θα ήθελα να πω κάτι ….. Είμαι απο μικρός θαυμαστής αυτής τις τεράστιας ομάδας σε Προσφορά στο παγκόσμιο χαρτί του ποδοσφαίρου . Το σύστημα του Φαν Χααλ δεν ήταν πάντα 3-4-3. Την πρώτη χρονια έπαιζε με 4 στην άμυνα ( Ραιζιγερ, Μπλιντ Ραικαρντ και Φ.Nτε Μπουρ
    Την δεύτερη χρονια 96, που πιστεύω ότι ήταν καλύτερη απο την προηγούμενη που και το σήκωσε ( το ποδόσφαιρο που παίχτηκε απο τον Αjax στην Μαδρίτη εναντίον τις Ρεάλ στην φάση τον ομίλων ήταν εξαιρετικό) έπαιζε πολλές φορές με 3 στην άμυνα αλα όχι ακριβώς 3-4-3. Θα έλεγα 3-1-3-3 και μετο ίδιο σύστημα έπαιζε και η Barcelona του Κροιφ σκεδον την ίδια εποχή . Και οι ομάδες του τρελου Bielsa παίζουν ακριβώς έτσι . Είναι ομάδες που πρεσαρουν ψιλά και θέλουν πάντα να έχουν έναν η παραπάνω παίκτη στην μεσαία γραμμή αλα και ανέβασμα των ακραίων back.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here