Του  Γιώργου Παναγιώτη Πλατανίτη.

Εδώ και ένα μήνα και κάτι, έχει ξεκινήσει μια νέα φρενίτιδα. Πρόκειται για τη νέα εφαρμογή που κέντρισε και κέρδισε, σε χρόνο dt, νεανικό κοινό το οποίο έπαιζε στη συσκευή Nintedo 12+ και κάτι χρόνια το πιο πρόσφατο παιχνίδι της σειράς Pokemon. Ναι, είναι το Pokemon Go και κατάφερε σαν όλα τα ξαφνικά πράγματα που έρχονται, να κερδίσει αρκετούς φίλους των κινητών συσκευών και των παιχνιδιών τους.

Πιο συγκεκριμένα η εφαρμογή σε βάζει να αναζητήσεις και να πιάσεις/αιχμαλωτίσεις διάφορα πλασματάκια της Anime σειράς κινουμένων σχεδίων, όπως περίπου έκαναν κάποιοι ως παιδιά-κατά κύριο λόγο με κασέτες και Game Boy συσκευές-πριν 12 χρόνια. Η νέα έκδοση του παιχνιδιού, βάζει τον χρήστη στον ψηφιακό κόσμο μέσω του Smartphone κινητού και τον οδηγεί στην πραγματική σχεδόν ζωή να πιάσει Pokemon.

Τα Pokemon μπορεί να εμφανιστούν παντού, στο απέναντι πεζοδρόμιο, στα πάρκα, στο διπλανό κτήριο, στη μέση της λεωφόρου και στόχος του παίκτη είναι, να πιάσει όλα τα Pokemon που υπάρχουν. Το παιχνίδι έχει ήδη πάνω από 5 εκατομμύρια downloads! Ακούγεται ή φαίνεται διασκεδαστικό, είναι όμως;

Γεγονός είναι ότι σηκώνει τον κάθε «τύπο» του καναπέ και της καρέκλας γραφείου, να βγει έξω και να «περάσει» την ώρα του. Για κάποιους είναι προσβλητικό, για κάποιους άλλους μια πραγματικότητα. Ο εθισμός που προκαλεί τελειώνει όταν μαζέψεις όλα τα Pokemon… πράγμα που σε κάποιους σίγουρα προξενεί ένα αίσθημα κενού που δεν μπορούν να καλύψουν ή συνειδητοποίησης του χρόνου που σπατάλησαν σε εικονικά ζωάκια.

Το κάδρο αυτής της πραγματικότητας είναι όντως παράξενο, καθώς οι άνθρωποι που παίζουν το παιχνίδι αυτό είναι πάρα πολλοί και όταν εμφανίζονται τα πόκεμον τρέχουν όλοι μαζί για να πιάσουν το ένα πόκεμον που θα εμφανιστεί. Αυτό, βέβαια, έχει και αρνητικές συνέπειες. ‘Ηδη στην. Γουατεμάλα, είχαμε τον πρώτο νεκρό παίκτη, που τον εντόπισαν μέσω της συσκευής του και τον σκότωσαν για άγνωστους λόγους…

Σίγουρα υπάρχουν πάρα πολλά ηλεκτρονικά παιχνίδια που εθίζουν στον χείριστο βαθμό έφηβους, αλλά και ενήλικες που τους ωθούν σε βίαιες ενέργειες και καταστάσεις, καθώς έχουν ταυτιστεί με τον ήρωα του video game, όμως και το pokemon go χρειάζεται προσοχή γιατί από τη στιγμή που σε βγάζει στο δρόμο και το ακολουθείς πιστά, ξεχνάς την έννοια του κινδύνου. Όπως όλα χρειάζονται ένα μέτρο, έτσι και αυτή η μόδα χρειάζεται όριο που θα πρέπει να θέσουν οι ίδιοι οι παίκτες στον εαυτό τους και αυτό απαιτεί αυτοέλεγχο.

Ας ελπίσουμε ότι αυτή η νέα μόδα θα κάνει τον κύκλος της, θα λειτουργήσει ως «η χαρά του παιδιού» δεν θα υπάρξουν άλλα θύματά της και στο μέλλον τα παιχνίδια να γίνουν πιο δημιουργικά και ευφάνταστα.

Ευχαριστούμε την εκπαιδεύτρια δημοσιογραφίας Λία Λάππα, που μας παραχώρησε το άρθρο του σπουδαστή της από το Δ.Ι.Ε.Κ Ηλιούπολης Γιώργου Παναγιώτη Πλατανίτη.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here